Τί μας ελκύει στον εαυτό μας; Αυτό που είμαστε μας είναι αρκετό; Υπάρχουν κομμάτια μας που είναι σκοτεινά; Αξίζει το ταξίδι μέσα στις μαύρες τρύπες μας; Έχει νόημα αυτή η γεμάτη ένταση βουτιά στον ψυχικό μας κόσμο; Έχει τελειωμό το πηγάδι; Κι αν είναι ενδιαφέρουσα μια σύντομη χρονική τροχιά πόσο πιθανό είναι το ταξίδι να προκύψει χωρίς επιστροφή; Εν τέλει, έχει κέρδος το συνεχές σκάψιμο ή η σκόνη που μας επιβάλλεται συμβάλλει σε μια μακροχρόνια κουραστική υπερφόρτωση;
Κι αν ηθελημένα, δραπετεύσεις από τα πάντα διατηρώντας μια πλεύση επιφανειακή;
Και αν η ωμή ειλικρίνεια αντικατασταθεί από μία ασαφή και υποκριτική ευτυχία;
Ποιός λέει πως αυτό ο τρόπος επιβίωσης δεν είναι αυθεντικός;
/Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι, δεν χρειάζεται να λάμπεις.
Δεν χρειάζεται να είσαι κανείς, εκτός από τον εαυτό σου./
Virginia Woolf
metofeggariagalia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου