Ας σου το εξηγήσω με απλά λόγια.
Στόχος μου, στόχος σου, στόχος μας είναι να βρεθεί η χαρά
κι αυτή σε έναν τόπο μόνο μπορεί να βρεθεί: μέσα μας.
Αν είναι να βρεθεί η ευτυχία ακόμα καλύτερα, όμως η ευτυχία είναι βαθύτερα μέσα μας, πιο λεπτή υπόθεση, πιο συγκεκριμένη, πιο δύσκολη στην ανεύρεσή της, πιο καθαρή και πιο κρυσταλλική. Και η χαρά διαύγεια είναι, όμως η ευτυχία είναι πιο αέρινη.
Αυτή είναι μια αρχή, μια αρχή του συναισθήματος και της ζωής.
Είναι, θα έλεγες, μια ακολουθία, και είναι έτσι από καταβολής ανθρώπου και κόσμου. Είναι έτσι από το θεό, δεν είναι έτσι ή αλλιώς, είναι μόνο έτσι όπως είναι.
Το κήρυξε ο Ιησούς, το είπαν όλοι όσοι το βλέμμα κάποτε έστρεψαν μέσα τους, πως αν δεν βρεθεί η χαρά ως βάση και θεμέλιο της ψυχής, της διαθέσεως και εντέλει της ζωής...
είναι όλα μάταια, γιατί όλα έρχονται δεύτερα και το συναίσθημα πρώτο.
Δεν είναι μυστικό, δεν είναι πολύπλοκο ούτε δύσκολο στην κατανόησή του. Δεν είναι μη λογικό ούτε έξυπνο, δεν ισχύει μόνο για έναν και για έναν άλλο δεν ισχύει. Δεν ισχύει μόνο για μια ορισμένη ιδεολογία και για άλλη δεν ισχύει. Ούτε μόνο για μια φιλοσοφία, μια θρησκεία και μια αντίληψη ζωής και για τις άλλες δεν ισχύει. Δεν ισχύει μόνο για τους αμόρφωτους κι αγράμματους και για τους γραμματιζούμενους όχι. Δεν ισχύει μόνο για τους φτωχούς και για τους πλούσιους δεν ισχύει. Ισχύει για όλους τους ανθρώπους, όλα τα ζώα, τα ψάρια και τα πουλιά, ισχύει για όλα τα έμψυχα όντα και μάλιστα και μερικά άψυχα. Γιατί ό,τι έχει ψυχή χρειάζεται τη χαρά όπως το οξυγόνο.
Γιατί αν δεν έχεις τη χαρά και έχεις όλα τα άλλα πως θα τα χαρείς; τι θα τα κάνεις; τι μπορούν να σου δώσουν αν η χαρά παγώσει μέσα σου και ακινητοποιηθεί; Που θα βρεις νόημα ζωής και από πού θα αντλήσεις ενδιαφέρον; Χωρίς χαρά στην καρδιά σου τι θα απογίνουν τα μάτια σου; θα μαυρίσουν. Χρειάζεσαι τη χαρά ως βάση, ως θεμέλιο ψυχής και το επιπλέον σου κάτι που θα πέσει μέσα στη χαρά σου. Όμως το επιπλέον σου κάτι, το αναγκαίο, το χρειαζούμενο και το επιθυμητό θα ακολουθήσει, και θα ακολουθήσει επειδή έρχεται δεύτερο. Και σου το λέει ο Χριστός: "Εσείς να αναζητάτε μόνο την βασιλεία των ουρανών, όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν", τι δεν καταλαβαίνεις από τη φράση;
Χωρίς χαρά η ζωή είναι νεκρή, τα μάτια σβησμένα, τα πράγματα όλα σκιές, ο κόσμος ένα επίχρισμα μολύβδου, τενεκές και λαμαρίνες τα πέπλα και οι δαντέλες, ξερά τα λόγια, άδικα τα φερσίματα, πονηρές οι σκέψεις, ματαιόδοξοι οι αγώνες, φοβισμένα τα πουλιά, σκληρή και δύσκολη η ζωή, άρρωστο το σώμα, κακοί οι έρωτές του, σκάρτες οι φιλίες, ξένοι οι άνθρωποι.
Έχεις μόνο έναν σκοπό στη ζωή σου κι αυτός είναι τόσο ολοκληρωτικός όσο ολόκληρο στέκει ένα δέντρο, να βρεις μέσα σου τη χαρά, τη δικιά σου χαρά, την πηγαία σου, την παιδική σου κι όχι την χαρά των πραγμάτων. Κι αυτή η κίνηση χρειάζεται μια απόσταση από τα πράγματα και ένα σπάσιμο της προσκόλλησης μαζί τους, για να μπορεί να ανασάνει βαθιά η χαρά σου. Άλλωστε για άλλο λόγο δεν σου λέει ο Χριστός απαρνήσου τα όλα και ακολούθησέ με, το κάνει για να σε ξεκολλήσει, να σε αποσπάσει, να σε τραβήξει από τα πράγματα και την επιρροή τους. Που στο βάθος κάτω χαμηλά είναι απλά μια προσκόλληση με το σώμα, με τη σάρκα, γιατί η προσκόλληση με τα πράγματα και την ύλη, είναι πρώτα προσκόλληση με την ίδια μας τη σάρκα κι από τη στενή σχέση αυτή προκύπτει η γέννηση της σκιάς.
Άνοιξε με την παρατήρηση μια χαραμάδα ανάμεσα σε εσένα και το σώμα σου και θα έχεις πάρει μια απόσταση και ένα κενό από όλα τα πράγματα και όλη την ύλη, τότε θα αναδυθεί η χαρά σου σαν στρόβιλος και η χαρούμενη ψυχή σου μπορεί να καλεί όσα χρειάζεσαι και θα έχει πάντα όσα αγαπάει.
Γιατί αν βρεις τη χαρά τα βρήκες όλα, κι αν δεν βρεις τη χαρά δεν βρήκες τίποτα, επειδή όλα σε περιμένουν στη χαρά σου.
triala

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου