Σχέση ψυχής ουρανού

Ψυχή που δεν τελειώνεις. Βάλε και άλλη δύναμη, βάλε και άλλη πίστη, βάλε και άλλη επιμονή. Ψυχή που γυρεύεις τον ουρανό, πλασμένη έτσι που να τον γυρεύεις και να μη σταματάς την προσπάθεια, παρά μόνο στη σιγαλιά, στη γαλήνη, την ικανοποίηση, την παντοτινή ικανοποίηση.

Ψυχή του αιώνιου καλοκαιριού και των χρωμάτων, του δέους και της απόλαυσης των αστεριών, ψυχή του γαλάζιου και του φεγγαριού, ψυχή αθάνατη και βασταχτική, ψυχή σεβαστική και τραυματισμένη.

Ψυχή κολυμβητών, με τις παγίδες στα βαθιά σου νερά και τα σμαραγδένια κανάλια της χαράς, ψυχή γεμάτη αραγμένα πλοία και ταξίδια αταξίδευτα, ψυχή γεμάτη έμπλεα νησιά και φορτωμένες Αφροδίτες με χάρη.

Ψυχή υπομονετική κάτω από το αβάσταχτο πέλμα του ουρανού, ψυχή της δωρεάς και της θυσίας, αλλά και ψυχή του πολέμου, ψυχή σπουργιτιού αλλά και γερακιού και αετού, ψυχή αρνιού λιονταρίσια, γενναία ψυχή αλλά και μοιρολάτρισσα, ψυχή φτιαγμένη από πηλό, αλλά και πηλός φτιαγμένος από ψυχή, ψυχή φτιαγμένη από όνειρο, αλλά και όνειρο φτιαγμένο από ψυχή. Ψυχή του ουρανού, αλλά και ουρανέ της ψυχής. Και βλέμμα της ψυχής που δεν δέχεσαι τον ίσκιο της.

Ψυχή και σώμα και ένωση και αποχωρισμός. Και νους ψυχής και σώματος και ένα και δύο. Και τέλος χωρίς αρχή και αρχή χωρίς τέλος. Γιατί ψυχή και έτσι και πάντα και σήμερα και αιώνια. Όμως ψυχή, και κάτω από τα βράχια και πάνω από τα βράχια, και δίπλα από τα βράχια και μέσα και έξω και παντού. Ψηλά και χαμηλά ψυχή, και εδώ και εκεί και απέραντη. Και στο λίγο και στο πολύ ψυχή. Και στη μιζέρια και στον πλούτο της ψυχή. Στον κεραυνό, στη βροχή, στη λιακάδα, στην συμφορά και στην ευτυχία ψυχή, αλλά περισσότερη κι ολότελα ψυχή στην αγάπη.

Τέλος ψυχής το έλεος. Τέλος ψυχής μόνο ψυχή χωρίς εμάς, τέλος ψυχής αλφάδι βλέμμα, τέλος ψυχής αρχή του πνεύματος. Ψυχή και πνεύμα και σιωπή και κίνηση θεού - ανερχόμενη σταθερότητα.

Όμως ψυχή στο μεγαλείο σου. Ψυχή του ζωοποιού πνεύματος, ένα ολόγραμμα μουσικής εικόνας φέρνεις από το τοπίο. Ψυχή, ο δικός σου κόπος ανταμείβεται, αθόρυβα κάτω από τη συντέλεια της δικαιοσύνης. Εμείς περνούμε, όμως εσύ συνεχίζεις, γιατί το μυστήριό σου ασπάζομαι χωρίς να το ξέρω.

Ψυχή, το μυστήριό σου πάντα μια μουσική που μου διαφεύγει, χωρίς αυτό να σημαίνει όμως πως δεν την ακούω. Ψυχή των αγγέλων, με ίσως, εμάς, μια κακοήθεια. Το κάλεσμά σου ουράνιο και πέρα από τους ουρανούς, θα φτάσω ως εκεί που με πας και θα δω ως εκεί που σε ξέρω. Όλο το άλλο σου θα το πιστέψω!

triala