Ζωγράφισέ μου ένα δάκρυ

Θαρρείς ο άνεμος παίζει με τις ζωγραφιές της σε ένα αιθέριο κόσμο. Και πώς αλλιώς,
 αν η ψυχή της ακούει τους ψιθύρους των αγγέλων και με φινέτσα μας εμπιστεύεται
 κομμάτια της ζωής της.

Η αγάπη αναμιγνύεται με ουράνια μηνύματα και ενδόμυχη αντήχηση – ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου είναι ένας μόνιμος επισκέπτης στους πίνακες, τους οποίους η Ντανιέλα Ρούσεβα παρουσιάζει στις γκαλερί του Πλόβντιβ. Αυτό το λεπτό νήμα που συνδέει κάθε έργο, οδηγεί στα τελευταία της έργα, δημιουργημένα με... κρασί. Θα εκθέτουν στις 16 Νοεμβρίου στο πολιτιστικό κέντρο «Λευκό σπίτι» στην Παλιά Πόλη υπό τον τίτλο Deep Red. Στα έργα της δεν χρησιμοποιήθηκαν μπογιές ή άλλες χρωστικές ουσίες, συνηθισμένες για τους καλλιτέχνες, αλλά μόνο οργανικά υλικά όπως καθαρό βαμβάκι, νερό, κατακάθια κρασιού και μολύβι.

«Σε μια επίδειξη μόδας στην Παλιά Πόλη γεννήθηκε η ιδέα να ζωγραφίζω με κρασί» – θυμάται η καλλιτέχνιδα. – «Τότε μαζί με άλλους συναδέλφους ζωγράφους προσπάθησα να ζωγραφίσω με κατακάθια κρασιού πάνω σε χρησιμοποιημένα φίλτρα - φύλλα, και αυτό μου έδωσε ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Στη συνέχεια άρχισα να πειραματίζομαι - και αν και είμαι ζωγράφος, παράλληλα με τους πίνακές μου κάνω και ζωγραφιές με κρασί.»

Για τις μινιατούρες αυτές οι λάτρεις της εικαστικής τέχνης λένε ότι συναρπάζουν με την ειλικρίνεια, την απλότητα και τον λυρισμό τους. Και ακόμα – μια κρυφή πλευρά του κρασιού, μια ευδαιμονία ασυγκράτητη, ένα μήνυμα έρωτα! Έτσι, με μαγικά λόγια, μεθυστικά σαν το κρασί, η φαντασία οδηγείται σε υπερβατικούς κόσμους μέσω του κρασιού ως αίματος του Χριστού.

«Ερωτευόμαστε με το κρασί, κρασί χύνεται πάνω στον τάφο, με κρασί μπορούμε να ζωγραφίζουμε, με το κρασί μπορούμε και να αγαπάμε» - εξηγεί η δημιουργός. – «Σε γενικές γραμμές όλα είναι ζήτημα αίσθησης. Τα θέματα και οι τίτλοι των έργων είναι προκλητικά έγχρωμοι. Μέσα τους διαπλέκονται το πάθος, ο έρωτας και το κρασί – «Λόγια και κρασί», «Έρωτας και κρασί», «Άγγελος», «Ζωγράφισέ μου ένα δάκρυ», «Οι τρεις μούσες», και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά.»

Υπάρχουν φορές που ζωγραφίζει κανείς υποφέροντας, και άλλες, στις οποίες δημιουργεί ευχαριστημένος. Αλλά σε οποιαδήποτε συναισθηματική κατάσταση και αν βρίσκεται, η Ντανιέλα Ρούσεβα ανοίγει την ψυχή της εντελώς, χωρίς ντροπή να αποκαλύψει τα πιο πολύτιμα της μυστικά. Γι’ αυτό στην έκθεσή της «Σελίδες» – σε κιτρινισμένα σαν από παλιά χρονικά φύλλα, η καλλιτέχνιδα μας λέει για τους φύλακες αγγέλους που την προστατεύουν πάντα. «Ωστόσο, δεν πρέπει να συνδέονται οι άγγελοι μόνο με τους αγγελιοφόρους του Θεού, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο αναφερόμαστε μόνο στη μετά θάνατον ζωή», είναι κατηγορηματική η ζωγράφος και ως απόδειξη τούτου δε σταματά να εξετάζει τα πρόσωπα γύρω της, ψάχνοντας ανάμεσά τους για τους επίγειους αγγέλους. «Θα ήθελα οι άνθρωποι να έχουν αγγελικό πρόσωπο», εύχεται η ίδια. Και σαν να έχει γυρίσει στα παιδικά της χρόνια, επιλέγει τις πιο απλές μορφές και αφελή χρώματα, για να κρατήσει τις αναμνήσεις πάνω στο χαρτί.

Αναγνωρίζοντας τον εαυτό της στην αγαπημένη στα παιδιά Πίπη τη Φακιδομύτη, η Ντανιέλα Ρούσεβα επίσης αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως αναζητητής πραγμάτων.

«Ναι, εγώ πραγματικά έχω δημιουργικό και πειραματικό πνεύμα, τουλάχιστον έτσι λένε οι φίλοι μου»– ομολογεί η ίδια. – «Ακόμα περπατώντας στην παραλία, ξαφνικά μπορώ να βρω βότσαλο ή οτιδήποτε άλλο και να αισθανθώ ότι είναι «το δικό μου πράγμα». Γι’ αυτό είμαι αναζητητής πραγμάτων. Μακάρι να βρω έναν πιο πρωτογενή και απλό κόσμο, όπου να ζω και να δημιουργώ. Επειδή είναι πολύ δύσκολο, συνεχίζω να τον αναζητώ.»

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

Φωτογραφίες: προσωπικό αρχείο

http://bnr.bg/