Σε έναν κόσμο που διασυνδέεται συνεχώς, οι μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης διαφοροποιούνται αναπτύσσοντας την ίδια την κοινωνική συνοχή. Ιδίως σε εποχές βαθιάς οικονομικής ύφεσης ή δυσπραγίας η κοινωνική αλληλεγγύη είναι η μορφή που ενώνει άγνωστο κόσμο σε δράσεις, ίσως γιατί ενδόμυχα καταλαβαίνουμε όλοι πως αυτή η κρίση δύναται να μας χτυπήσει χωρίς εξαίρεση, ίσως γιατί όλοι διαισθανόμαστε πως χωρίς κοινωνική συνοχή, συνεργασία και ισότιμη διαχείριση των πόρων, δεν θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε στις νέες συνθήκες.
Έτσι από την κλασσική φιλανθρωπία που είχαμε συνηθίσει να επικρατεί είτε σε μικρές κοινωνίες με την καθημερινή προσφορά στο γείτονα, είτε σε μεγαλύτερες, με τη συμμετοχή σε φιλανθρωπικά σωματεία και εκδηλώσεις ή Μη Κερδοσκοπικούς Οργανισμούς, ή ακόμα με την αγορά κουπονιών από εράνους «για έναν καλό σκοπό» ή «για αναξιοπαθούντες» και γενικά για ανθρώπους που δεν βλέπαμε ως ισότιμους, περάσαμε στην αλληλεγγύη, στην κοινωνική προσφορά δηλαδή που γίνεται από τον έναν στον άλλον, από το κάθε μέλος στην κοινωνία την ίδια, εθελοντικά και χωρίς κανένα συναίσθημα υπεροχής, μιας και η κρίση άρχισε να μας κάνει να βλέπουμε την κοινωνία μας σαν σύνολο, στο οποίο όλοι μας έχουμε ενεργό ρόλο και συμμετοχή.
Αλληλεγγύη είναι λοιπόν να κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου babysitting στα παιδιά μίας φιλικής ή γειτονικής οικογένειας που δεν έχει τη δυνατότητα να τα στείλει στον παιδικό σταθμό. Αλληλεγγύη δείχνει ο γιατρός που ασκεί κυριολεκτικά το λειτούργημά του, παρέχοντας τις υπηρεσίες του δωρεάν σε ανθρώπους ή κοινότητες που βρίσκονται σε ανάγκη ή ο δάσκαλος που διδάσκει εθελοντικά παιδιά που δεν είναι σε θέση να τον πληρώσουν. Αλληλεγγύη είναι να βοηθάμε στον καθαρισμό παραλιών ή της περιοχής που ζούμε και αναπνέουμε καθημερινά. Αλληλεγγύη είναι να ενδιαφερόμαστε ενεργά για τον τόπο μας, υποστηρίζοντας την εγχώρια παραγωγή και τις τοπικές επιχειρήσεις.
Πολλές μορφές αλληλεγγύης βλέπουμε λοιπόν πως εξελίσσονται ραγδαία ακόμα και στο επίπεδο της οικονομίας, ακριβώς επειδή ο τόπος μας βιώνει τη σημαντικότερη ίσως κρίση της νεότερης ιστορίας του. Πολλαπλές τράπεζες ανταλλαγής χρόνου, σαν ανταλλακτικές κοινότητες, πλατφόρμες ανταλλαγής και crowdfunding σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο, δείχνουν πως η οικονομία έχει αρχίσει και αλλάζει. Ακόμα και η προτίμησή μας στα καλά ελληνικά προϊόντα και η ολοένα αυξανόμενη απόρριψη της ξενομανίας που μας είχε κυριολεκτικά κυριεύσει τα τελευταία χρόνια, είναι δείγμα αυτής της στροφής προς μια πιο αλληλέγγυα και υποστηρικτική οικονομία.
Είναι απλό: έχει έρθει ο καιρός να υποστηρίξουμε τον εαυτό μας και την κοινωνία μας και μαζί, τις αξιόλογες ελληνικές προσπάθειες σε όλα τα επίπεδα, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναπτυχθούν περαιτέρω και να αποκτήσουν το εισιτήριο για την παγκόσμια αγορά. Βαθιά μέσα μας ξέρουμε όλοι πως όποιος μένει στάσιμος, ουσιαστικά πάει πίσω!
protagon
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου