Ξέρουν, πως η στιγμή μετράει, αυτή γεννάει την αμέτρητη ευτυχία, αυτή και τις ανηφοριές. Κάθε ώρα
© Ιφιγένεια Βήττα
είναι τώρα, κάθε συναίσθημα απόλυτο και οφείλεις να το καταθέτεις πριν χαθεί μαζί σου.
Σκέφτονται καθημερινά πόσο εύθραυστη είναι η ζωή και είναι σχεδόν μονίμως αφηρημένοι. Σέβονται κάθε τι ζωντανό. Ζητούν συγγνώμη, λένε ευχαριστώ και πάντα μα πάντα, το εννοούν. Ισως αργούν στις αντιδράσεις τους, αλλά μη τους παρεξηγήσεις. Είναι που κουβαλάνε πολλά χαμόγελα και όνειρά στις τρύπιες τσέπες τους.
Εκείνοι, είναι ταπεινοί. Διόλου εγωιστές, δεν θέλουν να προσβάλουν κανέναν, ούτε και να ενοχλούν. Δεν μιλάνε πολύ, προτιμούν να παρατηρουν τον κόσμο γύρω τους. Ντρέπονται και γελούν σα μικρά παιδιά. Τους αγαπούν όλους, αλλά εμπιστεύονται ελάχιστους και δεν κάνουν κακό σε κανέναν.
Σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους και πλησιάζουν τον κόσμο με μια σκληρή ευαισθησία εξαιτίας αυτού του βάρους και μια ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα. Παίρνουν πολύ προσωπικά τη βροχή, σαν τους ποιητές, για αυτό και δεν θα δεις ποτέ κανέναν τους να κρατά ομπρέλα... Δεν κουβαλάνε θυμό μέσα τους, ούτε κακία. Μια θλίψη μόνο, μια βαθιά θλίψη που προτιμούν να την αφήνουν να κοιμάται και αχνοφαίνεται μόνο στα μάτια τους, όταν χαμογελούν ακαταλαβίστικα και ανεξήγητα για σένα και για μένα, που δεν φορέσαμε ποτέ τα παπούτσια τους...
Δεν θα παραδεχτούν ποτέ πως πονάνε, γιατί γνωρίζουν πως ο ανθρώπινος πόνος δεν μοιράζεται, ούτε και μετριέται. Ούτε και θα παλέψουν για να τους αποδεχτείς, αφού η ίδια η ζωή τούς επέλεξε για να ξεχωρίζουν. Ίσως να είναι απότομοι και νευρικοί, απαιτητικοί ακόμα, αν σ' αγαπούν. Μα όλες τους οι αντιδράσεις είναι γνήσιες, γιατί στέκονται δίπλα σου στα ίσα, χωρίς καβάτζες.
Αν συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπό ποτέ, μην ψαχουλέψεις την ψυχή του, αποδέξου τον κι αγάπησέ τον αν μπορείς. Αλλιώς, άφησέ τον να συνεχίσει το δρόμο του...
Σκέφτονται καθημερινά πόσο εύθραυστη είναι η ζωή και είναι σχεδόν μονίμως αφηρημένοι. Σέβονται κάθε τι ζωντανό. Ζητούν συγγνώμη, λένε ευχαριστώ και πάντα μα πάντα, το εννοούν. Ισως αργούν στις αντιδράσεις τους, αλλά μη τους παρεξηγήσεις. Είναι που κουβαλάνε πολλά χαμόγελα και όνειρά στις τρύπιες τσέπες τους.
Εκείνοι, είναι ταπεινοί. Διόλου εγωιστές, δεν θέλουν να προσβάλουν κανέναν, ούτε και να ενοχλούν. Δεν μιλάνε πολύ, προτιμούν να παρατηρουν τον κόσμο γύρω τους. Ντρέπονται και γελούν σα μικρά παιδιά. Τους αγαπούν όλους, αλλά εμπιστεύονται ελάχιστους και δεν κάνουν κακό σε κανέναν.
Σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους και πλησιάζουν τον κόσμο με μια σκληρή ευαισθησία εξαιτίας αυτού του βάρους και μια ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα. Παίρνουν πολύ προσωπικά τη βροχή, σαν τους ποιητές, για αυτό και δεν θα δεις ποτέ κανέναν τους να κρατά ομπρέλα... Δεν κουβαλάνε θυμό μέσα τους, ούτε κακία. Μια θλίψη μόνο, μια βαθιά θλίψη που προτιμούν να την αφήνουν να κοιμάται και αχνοφαίνεται μόνο στα μάτια τους, όταν χαμογελούν ακαταλαβίστικα και ανεξήγητα για σένα και για μένα, που δεν φορέσαμε ποτέ τα παπούτσια τους...
Δεν θα παραδεχτούν ποτέ πως πονάνε, γιατί γνωρίζουν πως ο ανθρώπινος πόνος δεν μοιράζεται, ούτε και μετριέται. Ούτε και θα παλέψουν για να τους αποδεχτείς, αφού η ίδια η ζωή τούς επέλεξε για να ξεχωρίζουν. Ίσως να είναι απότομοι και νευρικοί, απαιτητικοί ακόμα, αν σ' αγαπούν. Μα όλες τους οι αντιδράσεις είναι γνήσιες, γιατί στέκονται δίπλα σου στα ίσα, χωρίς καβάτζες.
Αν συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπό ποτέ, μην ψαχουλέψεις την ψυχή του, αποδέξου τον κι αγάπησέ τον αν μπορείς. Αλλιώς, άφησέ τον να συνεχίσει το δρόμο του...
Ιφιγένεια Βήττα, 24/06/2014 © Ιφιγένεια Βήττα
ΑΠΟΨΕΙΣ
εχω την εντύπωση....
...πως θυμίζει Αλκυόνη Παπαδάκη.... »
Αμέ, έχω διαβάσει πολύ Αλκυόνη Παπαδάκη,
θυμίζει και πολλούς άλλους όμως... Διαβάζω αρκετά, οι επιρροές είναι φανερότατες. Ευχαριστώ για το σχόλιο σας, με τιμά. »
όνειρα και πραγματικότητα
Δεν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι παρά μόνο στα όνειρά μας. Και εδώ που τα λέμε, εκεί ανήκουν! Για να ελπίζουμε. to keep us going! ..."μην ψαχου... »
Ισως και να υπαρχουν
Ισως και να υπαρχουν. Δυσκολο να μπεις στα παπουτσια καποιου που βιωσε απωλεια ποσο μαλλον να επιβεβαιωσεις την αυθεντικοτητα καποιου που ηρ... »
Υπάρχουν ???
Δεν ξέρω αν υπάρχουν ή όχι αυτοί οι άνθρωποι... Ίσως ένα μέρος αυτών να είναι μέσα μας γι' αυτό και μας άγγιξε αυτό το άρθρο. Ίσως, όμως και... »
Αν συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπό ποτέ....
Kοίταξέ τον στα μάτια... αν δεν χαμηλώσει το βλέμμα (όπως συνήθως κάνει)... τότε.. »
'γκαλιααα
Είθαι ένας μικρός τεουλης!!! Γράφε, γράφε, γράφε εεε..... :))) »
yparxoun mesa mas!
Yparxoun autoi oi anthrwpoi oi perissoteroi tous exoume mesa mas krimenous kala.. kai vgainoun stin epifaneia otan o ponos einai toso varys... »
εξαιρετικό
Είναι εξαιρετικό με βαθεια κατανόηση της ανθρωπινης ψυχής νομίζω...σπάνιο »
just a memory came up to me part1
Θυμάμαι πριν από 19 χρόνια, σε έναν σταθμό στο Βερολίνο κατέβηκα για να αλλάξω γραμμή. Ήταν περίπου πέντε το απόγευμα. Όπως περίμενα, είδα έ... »
just a memory came up to me part2
... είπα ότι θα χαρώ να μείνω ακόμα λίγο στη παρέα του. Μου ανέφερε ότι εργαζόταν σε κάποιο εργοστάσιο και ότι η κόρη του σπούδαζε στη Θεσσα... »
Η Αφροδιτούλα..
Μια φίλη μου περιγράφει αυτό το κείμενο, ολόιδια. Αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν και έχουν πονέσει έτσι που δεν θα εξηγήσεις ποτέ τις περίεργες... »
δεν είναι όλοι οι "πονεμένοι" ίδιοι
πολύ ωραίο κείμενο, αν και βρίσκω την προσέγγιση λίγο ρομαντική... επειδή όχι απλά έχω γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους, αλλά πάω και γυρεύοντας,... »
merci!!
απιστευτο, δεν μπορω να σταματησω να το διαβαζω. αναρωτιεμαι πως τα καταλαβες ολα αυτα, σου ανοιχτηκε καποιος απο αυτους που περιγραφεις?για... »
Με διάβασα
Μέσα στο κείμενο σου. Με ειδα στις γραμμες. Να'σαι καλα. »
Το εχω βιωσει
Το 1993 εχασα τον ''ανθρωπο μου '' ξαφνικα... απο ατυχημα... δεν το ξεπερασα ποτε ... Kλειδωσα σαν γυναικα και εκανα την μοναξια μου επιλογη... »
Υπαρχουν
Τετοιοι ανθρωποι σας βεβαιω πως υπαρχουν... Χαιρομαι που διαβασα αυτο το αποσπασμα. Ειναι ομορφο. Ευγενικο. Ομως αυτοι οι ανθρωποι δεν εχουν... »
Γράφει για κάποιους, όχι για όλους που έχουμε πονέσει.
Γράφει για τους ανθρώπους, που συνάντησαν στη ζωή τους πολλές απώλειες, πολύ θάνατο, που σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους. Αυτο... »
Διαφορετικό βλέμμα...
Μπράβο Ιφιγένεια.. νόμιζα πως διάβαζα για μένα... και άλλους πιστεύω σαν εμένα!!! Ξεχωριστοί λόγω βιωμάτων, πόνου, θανάτων και ευθυνών προσε... »
Διόρθωση...
..Δεν έχουν πλέον να υποκριθούν. ...ήθελα να γράψω! :-) »
Όμορφο κείμενο.
Και σχεδόν ακριβές. »
Υπάρχουν..
...είναι οι λεβέντες της ζωής! Πώς δεν υπάρχουν; Έχω την κοπέλα μου και εναν - δυο φίλους που ανταποκρινονται σχεδόν 100% στο κείμενο. Πονεμ... »
Υπάρχουν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου