Ο θάνατος στη Ελλάδα έχει γίνει ατραξιόν. Ο τουρισμός τού κινδύνου κερδίζει έδαφος και παίρνειψυχές και αρτιμέλειες. ΣτηΣαντορίνη τρεις Αμερικανοί τουρίστες, αλλά και Έλληνες πολίτες, τραυματίστηκαν από βαρελότο που ήταν φτιαγμένο με δυναμίτιδα. Στο Βροντάδο Χίου άνδρας διαμελίστηκε από αυτοσχέδιο πυροτέχνημα, και αυτό κατασκευασμένο από δυναμίτιδα (γιατί, λέει, «του άρεσε να φτιάχνει κάθε Πάσχα κάτι ποιο δυνατό από απλό βεγγαλικό»). Στην Κρήτη νεαρός ποδοσφαιριστής τού Α.Ο. Ασή Γωνιά, οΓιώργος Γυπαράκης, έχασε τη ζωή από μπαλοθιές στη διάρκεια του πασχαλινού τραπεζιού! +/- Δείτε τη συνέχεια
harddog-sport
Αυτά κάθε χρόνο. Με απόλυτη προσήλωση στα έθιμα, στις παραδόσεις, στους ακρωτηριασμούς και στους θανάτους! Γι’ αυτό και το διαφημίζουμε σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπου για το Πάσχα πουλάμε κατάνυξη και βία σεσυσκευασία τού ενός. «Ελάτε να θαυμάσετε τον ρουκετοπόλεμο της Χίου», «Ελάτε να νιώσετε τη μοναστηριακή ηρεμία της Πάτμου».
Ακόμα νιώθω το αίμα παγωμένο στις φλέβες μου να κυλάει αργά από την εικόνα τού νεαρού, μπρούμυτα πεσμένου στην άσφαλτο. Η εικόνα που στοιχειώνει μέσα μου, κρυβόταν στο τέλος ενός μποτιλιαρίσματος στην επιστροφή τής Κυριακής στην Αττική οδό. Μποτιλιάρισμα που το περνούσες αργά, με πρώτη-δευτέρα, εικάζοντας ότι «θα έγινε πάλι κάνα γρατζούνισμα». Αλλά δεν ήταν γρατζούνισμα. Ηταν η εικόνα σοκ του πεσμένου και ακίνητουστην άσφαλτο.
Είχα διανύσει την Αττική οδό και το Σάββατο και το απογευματάκι της Κυριακής χωρίς να δω μισό περιπολικό, ένα συμβολικό πηλίκιο, έτσι για τον φόβο των Ιουδαίων που έτρεχαν με 180, βέβαιοι όντες ότι αυτά τα περίαστυνόμευσης, παρακολουθήσεων της ταχύτητας από ραντάρ κλπ, είναι ένας τεράστιος αστι(νομι)κός μύθος.
Εξτρίμ συνήθειες και βάρβαρα έθιμα με γλαφυρούς επικήδειους.
Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sort της Τρίτης).