Θλίψη και πόνος αυτές τις γιορτινές μέρες, στις ψυχές των Ελλήνων, για την Ελλάδα των δύο ταχυτήτων...

Των Κατερίνας
Μαγκούλια και Πάνου Σοροπίδη*
-Των
κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων Ελλήνων, που άλλοι σήμερα θα μετρούν τα
ευρώ για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, άλλοι θα περιμένουν τα αποφάγια στους
κάδους και άλλοι θα βρίσκονται σε απόγνωση, μη έχοντας να προσφέρουν τα
βασικά στα παιδιά τους.
- Της Ελλάδας
της άλλης πλευράς, που αντικατοπτρίζεται πλήρως από το Χριστουγεννιάτικο
έκτρωμα που στόλισαν αντί για δέντρο στο κέντρο της Αθήνας, που εκφράζει την
υποκρισία, το βαθύ κενό και την...
μυωπία αυτών που πληρώνονται για να
αντιπροσωπεύσουν το δύσμοιρο τον Έλληνα, που τον έκαναν περίγελο της Ευρώπης!
Το
ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας αντικαταστάθηκε από το φιλότιμο της ιδιωτικής
πρωτοβουλίας που κατά βάθος κάνει τον Έλληνα που δέχεται την
φιλανθρωπία, να αισθάνεται πως έχει χάσει την περηφάνια του.
Και μαζί
με αυτούς, από πίσω να σιγοντάρουν αυτοί που έχουν δημόσιο βήμα
και ομιλούν για τη μοναρχία του πρωθυπουργού που την κατοχυρώνει και το
σύνταγμα! Δέσμιοι του χρήματος και της εφήμερης δόξας, που κάποτε όμως θα
τελειώσουν και αλίμονο......
Όλα αυτά,
αποτελέσματα μιας πρωτόγνωρης μορφής ακήρυκτου πολέμου με
χαρακτηριστικά μεθοδευμένης γενοκτονίας που δεν ξέρουμε πως θα τα
αντιμετωπίσουμε. Δεν κατέστειλαν την άμυνά μας βομβαρδίζοντάς μας με
έξυπνες βόμβες αλλά με πολυετή βομβαρδισμό ευδαιμονισμού. Δεν μας
έστειλαν πάνοπλους Πεζοναύτες και μισθοφόρους αλλά τεχνοκράτες με lap top και
χαρτοφύλακες. Το μόνο που εφάρμοσαν απροκάλυπτα από την άποψη πολεμικών
επιχειρήσεων είναι το κομμάτι που αφορά τη διεξαγωγή επιχειρήσεων ψυχολογικού
πολέμου αλλά και αυτό προϋποθέτει τις κατάλληλες γνώσεις για να το αντιληφθείς,
αν το πεις παραέξω θα σε πουν και φαντασιόπληκτο συνωμοσιολόγο.
Μοναδική
δυνατότητα που μας προσφέρεται για να αντισταθούμε, είναι να πάρουμε εμείς οι
πολίτες πρωτοβουλία να αλλάξουμε τους θεσμούς που συντηρούν μέσα από την
ατιμωρησία και την συγκάλυψη, την αδικία κατά της κοινωνίας και την ιδιαίτερη
μεταχείριση κάποιων κοινωνικών ομάδων. Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο πως η
κοινωνία βράζει και πρέπει αυτή η οργή να μετατραπεί σε συλλογικότητα και
ενότητα, με ένα και μόνο κοινό αίτημα: Να γίνει η άποψή μας θεσμός!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου