Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Αιχμάλωτη κοινωνία, Κοινωνία της συνενοχής ή «Γιατί οι Έλληνες δεν αντιδρούν/με σε αυτή την λαίλαπα της εξαθλίωσης;»

Συντάκτης: Χρήστος Γιαννίμπας 

Τον τελευταίο καιρό όλο και συχνότερα  ακούω και διαβάζω ένα ερώτημα  που συνήθως ακολουθεί τις  διαδοχικές καταιγίδες των μέτρων που  λαμβάνονται. Μια συνήθης διατύπωσή του είναι: «Γιατί οι Έλληνες δεν αντιδρούν/με σε αυτή την λαίλαπα της εξαθλίωσης;»
Το περιεχόμενο της αντίδρασης που ο καθένας θα επιθυμούσε δεν προσδιορίζεται και συνήθως γενικά κι αόριστα προσδοκά σε «κάτι». «Να γίνει/κάνουμε κάτι, οτιδήποτε» κλπ. Νομίζω πως το παραπάνω ερώτημα είναι πράγματι βάσιμο και αντανακλά την κοινή πεποίθηση πως «δεν πάει άλλο». Στη συνέχεια θα αναφερθώ σε κάποιες διαπιστώσεις που προσεγγίζουν το ζήτημα αυτό και ταυτόχρονα το πώς φτάσαμε ως εδώ.
Κοινωνία της συνενοχής
Μετά  τη μεταπολίτευση μας οδήγησαν σταδιακά (ως λαό) σε ένα δυσώδες τέλμα. Κυρίως τα τελευταία 20 χρόνια «πλάστηκε» ο Homo Hellenicus με χαρακτηριστικά την ασυδοσία, τον εύκολο και γρήγορο πλουτισμό, το βόλεμα, τη μίζα, την αδιαφορία στην πνευματική καλλιέργεια, την καλοπέραση (και με δανεικά). Η πολιτεία περιέβαλε με μια γραφειοκρατική προσομοίωση νομιμότητας το όλο οικοδόμημα. Πολλοί απ’ αυτούς που θήτευσαν σε θέσεις ευθύνης (η πλειονότητα είναι εν ενεργεία), στα κόμματα, στην κρατική μηχανή αλλά και στο συνδικαλιστικό κίνημα, συνέδεσαν τη θητεία τους και τη θέση τους με τη μίζα, την ανικανότητα, το ρουσφέτι, τη δωροληψία. Όλα αυτά μετατράπηκαν «σε κανονικές συνθήκες» (όπως λέμε στη Χημεία). Σημαντικό τμήμα του λαού μας αποδέχτηκε την κολακεία, τον ναρκισσισμό, τον εκμαυλισμό και συνακόλουθα την πλήρη αποχή στα κοινά που οδήγησε και στον εκφυλισμό του πολιτεύματος. Το τέλμα πήρε συστημικό χαρακτήρα. Η παρασιτική ελίτ 30 (άντε 50) οικογενειών και οι πολιτικοί εκφραστές της κατασκεύασαν μια πισίνα που αργά και σταθερά γέμισαν με τη διαφθορά. Σ’ αυτήν έμαθε να κολυμπά η γραφειοκρατία, η ανικανότητα, το ρουσφέτι, το βόλεμα κλπ.  
Το παρασιτικό μοντέλο που δημιούργησαν ανέπτυξε τους δικούς του μηχανισμούς αυτοεξυπηρέτησης και αυτοί έπνιξαν τον πρωταρχικό σκοπό που είναι η εξυπηρέτηση των πολιτών, η δίκαια κοινωνία, η αξιοκρατία κλπ. Η Ελλάδα δεν έγινε ούτε καν μια στοιχειωδώς αξιοπρεπής καπιταλιστική χώρα. ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου