Βαγγέλης Παπαθανασίου: Αυτοδίδακτος και ξεχωριστός

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου αποτελεί τον πιο διάσημο Έλληνα μουσικοσυνθέτη ηλεκτρονικής μουσικής διεθνώς, χωρίς ωστόσο να μάθει ποτέ να διαβάζει ή να γράφει παρτιτούρα. Εντούτοις το ταλέντο του αιχμαλώτισε και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αιχμαλωτίζει εκατομμύρια θαυμαστών σε όλο τον κόσμο από το Χόλυγουντ μέχρι το Λονδίνο και την μακρινή Ιαπωνία. Ο Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου όπως είναι το πλήρες όνομα του συνθέτη, γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1943 στην Αγριά Βόλου. Από την ηλικία των 4 ετών μόλις, η ιδιαίτερη κλίση του στη μουσική ήταν εμφανής και σε ηλικία 6 ετών έδωσε την πρώτη του παράσταση σε κοινό παίζοντας δικές του συνθέσεις στο πιάνο χωρίς να έχει λάβει καμία μουσική εκπαίδευση. Αν και η οικογένεια όσο και οι δάσκαλοί του είδαν το μοναδικό χάρισμα που είχε και τον παρότρυναν να διευρύνει τις γνώσεις του επάνω στη μουσική, ο Παπαθανασίου δεν θέλησε ποτέ να παρακολουθήσει μαθήματα. Η φιλοδοξία του ήταν να δημιουργεί τη δική του μουσική όπως ακριβώς την άκουγε και την αισθανόταν εκείνος. Το να γίνει σολίστ στο πιάνο ή σε κάποιο άλλο μουσικό όργανο δεν ήταν εκείνο που τον γέμιζε. Σπούδασε ωστόσο κλασική μουσική, ζωγραφική και σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Η δεκαετία του ΄60 θα βρει τον νεαρό συνθέτη να σχηματίζει το συγκρότημα των Forminx στην Ελλάδα και να σημειώνει τεράστια επιτυχία. Όμως τα ελληνικά σύνορα δεν θα φανούν ικανά να τον συγκρατήσουν καθώς το πάθος του για τη μουσική θα τον οδηγήσει το 1968 στο Παρίσι. Εκεί μαζί με τον άλλο μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη Ντέμη Ρούσο θα σχηματίσουν τους Aphrodite’s Child και θα καταφέρουν να γίνουν το πιο δημοφιλές μουσικό σχήμα στην Ευρώπη εκείνη την περίοδο. Η καριέρα του Παπαθανασίου πήγαινε από το καλό στο καλύτερο ενώ η επιθυμία και η ασταμάτητη δίψα του για δημιουργία και εξερεύνηση νέων μουσικών δρόμων θα τον οδηγήσει όντας ακόμα μέλος του συγκροτήματος να ασχοληθεί και με άλλα projects. Το 1970 συνέθεσε τη μουσική για μια ταινία του Henry Hapier, ενώ ασχολήθηκε και με τη μουσική σε ντοκυμαντέρ για την άγρια ζωή με τον γάλλο σκηνοθέτη Frederic Rossif, τα οποία σημείωσαν μεγάλη επιτυχία, μάλιστα το πρώτο που κυκλοφόρησε ήταν το L’apocalypse des animaux το 1973 ενώ και το Opera Sauvage ξεχώρισε επίσης. Το Παρίσι θα τον αναδείξει αλλά μετά τη διάλυση των Aphrodite’s Child, ο Παπαθανασίου θα βρει το επόμενο μουσικό του καταφύγιο στο Λονδίνο όπου παραμένει μέχρι και σήμερα. Εκεί θα συνθέσει μερικά από τα πιο σημαντικά του έργα όπως, Albedo 0.39, Spiral, Heaven & Hell, China, Beaubourg και See you later ενώ η διεθνής του αναγνώριση είναι πλέον γεγονός. Η δεκαετία του 1980 θα αποτελέσει μια δεκαετία σταθμό για την καριέρα του καθώς συνεργάζεται με την μεγάλη ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παππά αλλά και με τον μουσικό του συγκροτήματος Yes, Jon Anderson με τον οποίο θα ηχογραφήσουν αρκετά μουσικά άλμπουμς. Η μεγάλη επιτυχία ωστόσο συνάντησε την ευρύτερη αποδοχή από όλα τα κοινωνικά στρώματα το 1982 όταν ο συνθέτης θα αποσπάσει το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού για την ταινία ‘Οι Δρόμοι της Φωτιάς’. Η μουσική αυτή σύνθεση συνεχίζει ακόμα και σήμερα να προκαλεί συγκίνηση στο άκουσμά της καθώς έχει συνδεθεί άρρηκτα με τον ελληνικό πολιτισμό και το ολυμπιακό ιδεώδες.