Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Σε σχολείο της Σουηδίας διδάσκουν τις “Δεκαέξι Συνήθειες του Μυαλού


 

Η συνήθεια είναι ένα καλώδιο, υφαίνουμε ένα κομμάτι της κλωστής της κάθε μέρα και στο τέλος δεν μπορούμε να την κόψουμε. Horace Mann  American Educator  1796-1859[9]

Οι «Συνήθειες του Μυαλού» είναι 16 συμπεριφορές, που χαρακτηρίζουν έξυπνους και διακεκριμένους ανθρώπους. Εκπαιδευτικοί ερευνητές, υπό την καθοδήγηση του Arthur L. Costa, όρισαν τις «Συνήθειες του Μυαλού» ως δεξιότητες που σχετίζονται άμεσα με τη ζωή και είναι απαραίτητες για την επίλυση προβλημάτων και την αποτελεσματική συμμετοχή στην κοινωνία. Προάγουν το στρατηγικό συλλογισμό, την οξυδέρκεια και διορατικότητα, την επιμονή και αποφασιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη ποικίλων δεξιοτήτων.
Η κατανόηση και η εφαρμογή των 16 «Συνηθειών του Μυαλού» παρέχουν στα άτομα ικανότητες για να αντιμετωπίσουν καθημερινές καταστάσεις της ζωής, να ανταποκριθούν σε κοινωνικές περιστάσεις και να κινηθούν με τρόπο που θα φέρει θετικά αποτελέσματα σε κάθε προσπάθεια τους (Arthur L. Costa and Bena Kallick, 2000)[10].
Στο σχολείο της Gottsunda(στη Σουηδία) οι Συνήθειες του Μυαλού είναι μια προσφιλής μέθοδος στους μαθητές/τριες. Τα παιδιά, όπως και κάθε άνθρωπος, δοκιμάζοντας τις διάφορες συνήθειες, εντοπίζουν εκείνη που είτε υποσυνείδητα εφάρμοζαν ως τώρα, είτε ταιριάζει στον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεών τους. Επιπροσθέτως, γνωρίζοντας 16 συνήθειες αναπτύσσουν εφεδρικές στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων, για να αντιμετωπίζουν προβλήματα, διλήμματα και καταστάσεις που απαιτούν αποφάσεις.
Μέσα από τις 16 «Συνήθειες του Μυαλού» και τη διδασκαλία τους στο σχολείο της Gottsunda οι εκπαιδευτικοί προσδοκούν να εφοδιάσουν τους μαθητές/τριες με στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί βοηθητικές και να ενισχύσουν την ανάπτυξη ικανοτήτων που θα τους θα επιφέρουν θετικά αποτελέσματα στην προσαρμογή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Συνοπτικά οι 16 «Συνήθειες του Μυαλού» είναι οι εξής:
1. Επιμονή:
Η έννοια της επιμονής προσεγγίζεται ως την ικανότητα παραμονής σε μια προβληματική κατάσταση και την εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών μέχρι την επίτευξη της επίλυσης της. Συχνά οι μαθητές/τριες σταματούν την προσπάθεια καθώς θεωρούν ότι «δεν μπορούν να το κάνουν». Η επιμονή επιφέρει την δοκιμαστική εφαρμογή και άλλων στρατηγικών μέχρι την επίλυση. Επίσης, ενισχύει την ικανότητα ανάλυσης μια κατάστασης και την ανάπτυξη μιας δομής για την αντιμετώπιση της.
2. Διαχείριση παρορμητικότητας:
Είναι με άλλα λόγια η σκέψη πριν τη δράση, η κατανόηση του προβλήματος, των δεδομένων και των κατευθύνσεων που αυτό μπορεί να πάρει. Η συλλογή πληροφοριών και η δημιουργία πλάνου δράσης είναι τα πλεονεκτήματα που προσφέρει αυτή η συνήθεια. Όσο αφορά τους μαθητές/τριες τους δίνει το χρόνο να προσεγγίσουν τις εναλλακτικές επιλογές, να κρίνουν και να οργανωθούν. Προάγει την κατανόηση της κατάστασης πριν την αναζήτηση της λύσης της.
3. Ακρόαση με κατανόηση και ενσυναίσθηση:
Πολλοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι η ακρόαση με κατανόηση και ενσυναίσθηση αποτελεί χαρακτηριστικό των πολύ έξυπνων ανθρώπων. Η συγκεκριμένη συνήθεια συνδυάζει την ακρόαση των όσων ο ομιλητής λέει και την κατανόηση των αιτίων, για τα οποία αυτά ειπώθηκαν, καθώς και των ιδεών που συνειδητά ή υποσυνείδητα ο ομιλητής προσπαθεί να μεταδώσει. Είναι αυτό που ο Piaget ονομάζει «ξεπέρασμα του εγωκεντρισμού» (“overcoming ego-centrism) και αναπτύσσει στα παιδιά την κριτική σκέψη, μειώνει την επίδραση των προκαταλήψεων και στερεοτύπων, ενισχύει την βαθύτερη και πληρέστερη γνώση του υπό συζήτηση θέματος και δίνει σαφή εικόνα των απόψεων και του τρόπου σκέψης του ομιλητή. Η συνήθεια αυτή μπορεί να καταστήσει οποιαδήποτε συζήτηση εκπαιδευτική διαδικασία και την εκπαιδευτική διαδικασία πολύ πιο αποτελεσματική.
4. Ευέλικτη σκέψη:
Η προσαρμοστικότητα της σκέψης και η πλαστικότητα του ανθρώπινου μυαλού είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του είδους μας. Στη συνήθεια αυτή ανήκει και η ταυτόχρονη επεξεργασία πληροφοριών αλλά και η αλλαγή της πορείας της σκέψης, όταν προκύπτουν νέα δεδομένα. Δυστυχώς, πολλοί μαθητές/τριες δυσκολεύονται να προσεγγίσουν ένα θέμα από διαφορετική προοπτική ή να κατανοήσουν και να δεχτούν την ύπαρξη και χρησιμότητα μιας εναλλακτικής. Παρόλα αυτά η ικανότητα να αφήνουμε την υποκειμενικότητα μας και να βλέπουμε τα πράγματα από διαφορετική οπτική, αυτό που ο Piaget ονομάζει allocentrism, είναι απαραίτητη για την καθημερινή μας ζωή και αυξάνει τις πιθανότητες κατάληξης σε θετικό αποτέλεσμα
5. Σκέψη για τη σκέψη (μεταγνώση):
Πρόκειται για μια εσωτερική συζήτηση, μια ανασκόπηση της πορείας μέσω της οποίας έφτασε κάποιος σε κάποιο συμπέρασμα, έλυσε ένα πρόβλημα ή πήρε μια απόφαση. Η ανασκόπηση αυτή συνήθως συνοδεύεται από κριτική αξιολόγηση και επαναπροσδιορισμό της διαδικασίας που ακολουθήθηκε ώστε να χρησιμοποιηθεί ανανεωμένη και πιο αποτελεσματική την επόμενη φορά. Η συνήθεια αυτή συμπεριλαμβάνει την γνώση των συναισθημάτων και των ιδεών αλλά και την πρόβλεψη των επιπτώσεων αυτών σε μια κατάσταση ή απόφαση. Ο σχεδιασμός και η αξιολόγηση μια στρατηγικής, ο καθορισμός των βημάτων και των στοιχείων που αυτός χρειάζεται για αν είναι αποτελεσματικός φαίνεται πως είναι μια διαδικασία που ακόμα και ενήλικες δεν έχουν πετύχει (Whimbey, A. and Whimbey L. S. (1975). New York: Lawrence Erlbaum, Associates)[11]. Για τους μαθητές/τριες όμως οι μεταγνωστική σκέψη είναι απαραίτητη καθώς ενισχύουν την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και εφαρμογής της κατάλληλης στρατηγικής και αντιστρόφως.
6. Προσπάθεια για ακρίβεια:
Η προσπάθεια για ακρίβεια και τελειότητα συχνά ωθεί τους ανθρώπους σε έλεγχο, αξιολόγηση και αλλαγή προς το καλύτερο. Για αυτό το λόγο και είναι σημαντική ικανότητα για τους μαθητές/τριες. Μεταφέρει το ενδιαφέρον από την εκτέλεση μιας εργασίας στην δημιουργία κάτι ολοκληρωμένου και συντελεί σε καλύτερα αποτελέσματα και πιο επίμονους ανθρώπους, με υψηλότερους στόχους.
7. Διερώτηση:
Η επιλογή του κατάλληλου ερωτήματος αποτελεί συνήθη δυσκολία τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Ο διαχωρισμός των δεδομένων και των στοιχείων που λείπουν και η διατύπωση του σωστού ερωτήματος που θα οδηγήσει στα στοιχεία αυτά είναι ο ορισμός της συνήθειας της διερώτησης. Τα παιδιά σπανίως μπαίνουν στη διαδικασία αυτή και για αυτό καταλήγουν να αναζητούν στοιχεία που δεν χρειάζονται. Η κατάκτηση της συνήθειας αυτής είναι η αρχή για το σχεδιασμό πορείας προς την επίλυση ενός προβλήματος.
8. Εφαρμογή προϋπάρχουσας γνώση σε νέες καταστάσεις:
Η συνήθεια αυτή περιλαμβάνει την αναζήτηση προηγούμενης γνώσης, την αξιολόγηση της ως χρήσιμή ή μη στη συγκεκριμένη περίσταση και έπειτα την εφαρμογή της. Δυστυχώς πολλοί μαθητές/τριες συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα και καταστάσεις σαν να είναι η πρώτη φορά αν και προσφάτους έχουν ασχοληθεί με σχεδόν ίδια. Η ικανότητα να μάθουν από προηγούμενες εμπειρίες και να ξαναχρησιμοποιήσουν τη γνώση αυτή είναι βασική μέθοδος ανάπτυξης τόσο στη σχολείο όσο και στην καθημερινότητα.
9. Σκέψη και επικοινωνία με σαφήνεια και ακρίβεια:
Πρόκειται για την ικανότητα να εκφράζεται κάποιος με σαφήνεια, χρησιμοποιώντας δόκιμους όρους, παραδείγματα και δίνοντας εξηγήσεις όπου αυτό χρειάζεται. Τόσο στο γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο η αποφυγή γενικεύσεων, διαστρεβλώσεων και παραλείψεων χαρακτηρίζει μια καθαρή σκέψη η οποία είναι αποτέλεσμα ολοκληρωμένης άποψης, που έχει υποστεί κριτική επεξεργασία. Η απουσία ακρίβειας στο λόγο των μαθητών/τριών είναι ένδειξη επιφανειακής κατανόησης και απόψεων χωρίς βάσεις.
10. Συλλογή δεδομένων με όλες τις αισθήσεις:
Οι περισσότερες πληροφορίες που συλλέγουμε προέρχονται από τις αισθήσεις και είναι αυτές που κινητοποιούν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Δυστυχώς πολλοί μαθητές/τριες αρκούνται σε περιγραφές και δεν τολμούν να «δοκιμάσουν με τις αισθήσεις», να συμμετάσχουν σε καταστάσεις, γεγονός που περιορίζει κατά πολύ τα ερεθίσματα τους.
11. Δημιουργία, φαντασία, καινοτομία:
Η δημιουργικότητα δεν βρίσκεται στα γονίδια. Είναι μια διαρκής προσπάθεια για βελτίωση, εύρεση εναλλακτικής και μια άρνηση συμβιβασμού με την αποτυχία. Οι δημιουργικοί άνθρωποι συνήθως έχουν εσωτερικά κίνητρα και ανοιχτούς ορίζοντες, καθώς αφήνουν τα έργα τους ανοιχτά σε κριτικές των άλλων.
12. Αντιμετωπίζοντας καταστάσεις με δέος και ενδιαφέρον:
Το ενδιαφέρον για τον κόσμο γύρω μας αποτελεί το αρχικό κίνητρο για την γνώση και το «κυνήγι» της. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας είναι «κλειστοί» στο ζήτημα της περαιτέρω μάθησης και θεωρούν συχνά τη γνώση άχρηστη. Η πιο χρήσιμη όμως γνώση προέρχεται με προσωπική αναζήτηση σε θέματα που προκαλούν δέος και ενδιαφέρον και η αναζήτηση αυτή συνοδεύεται από ευχαρίστηση. Το δέος αυτό μπορεί να αποτελέσει βασικό κίνητρο στην εκπαιδευτική διαδικασία.
13. Αναλαμβάνοντας ρίσκα με υπευθυνότητα:
Πρόκειται για εκείνη την πλευρά του ανθρώπινου χαρακτήρα που δύσκολα συμβιβάζεται και επιθυμεί να αλλάξει τις καταστάσεις χωρίς να φοβάται την αποτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος. Σαφώς τα ρίσκα αυτά πρέπει να αξίζουν και να μην γίνονται χωρίς προηγούμενη σκέψη, ενώ και η εκτίμηση των εμποδίων είναι απαραίτητη. Η ανάπτυξη μιας τέτοιας συνήθειας από πλευράς των μαθητών/τριών είναι ευεργετικής σημασίας τόσο για την κριτική τους σκέψης όσο και για τη δημιουργικότητα και τη γενικότερη επιτυχία τους.
14. Αίσθηση χιούμορ:
Η αίσθηση του χιούμορ είναι γνωστή ένδειξη εξυπνάδας. Δείχνει ανθρώπους που έχουν δυνατότητα να κάνουν συσχετίσεις, προβλέψεις και να αλλάζουν τις αναλογίες για αν προκαλέσουν γέλιο. Το χιούμορ έχει θετικές επιδράσεις στην ψυχολογία των ανθρώπων, απελευθερώνει τη δημιουργικότητα και αποτελεί μέσο κοινωνικοποίησης αλλά και επικοινωνίας. Η δυνατότητα να κατανοούμε ποτέ μια κατάσταση είναι πραγματικά αστεία είναι σημαντική, ειδικά για τα παιδιά που συχνά κάνουν χιούμορ με στοιχεία όπως η διαφορετικότητα και οι δυσκολίες των άλλων. Το δημιουργικό χιούμορ αντιθέτως βοηθά να αναγνωρίζουμε τις εναλλακτικές.
15. Αμοιβαία σκέψη:
Πρόκειται για την εργασία σε ομάδες, την ανάπτυξη της συνεργατικότητας και του αισθήματος της αμοιβαιότητας. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό και λειτουργεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα, όταν συνεργάζεται με τους υπολοίπους, καθώς κανείς δεν έχει πάντα όλες εκείνες τις πληροφορίες για να κρίνει μια κατάσταση. Η συνεργασία απαιτεί δικαιολόγηση των απόψεων, εναλλαγή των οπτικών γωνιών, κατανόηση και ενσυναίσθηση, ενώ και η αποδοχή μιας απόφασης με την οποία κάποιο μέλος δεν είναι σύμφωνο αποτελεί ένα δύσκολο στοιχείο της διαδικασίας αυτής. Παρόλα αυτά, οι μαθητές/τριες σε καταστάσεις ομαδικής εργασίας αναπτύσσουν την κοινωνικότητα τους και τον αλτρουισμό, ανταλλάσουν απόψεις, μαθαίνουν να ακούν τους άλλους και να υποχωρούν για το καλό του συνόλου, συμμορφώνονται με κανόνες και τέλος ενισχύουν τις διοικητικές τους ικανότητες. Τα παιδιά πρέπει να μυούνται στην ομαδική εργασία, διότι μια τέτοια κατάσταση έχει ποικίλα οφέλη για αυτά και είναι πολύ κοντά σε αρκετά ρεαλιστικά περιβάλλοντα εργασίας.
16. Με ανοιχτούς ορίζοντες προς τη συνεχιζόμενη μάθηση:
Η συνήθεια αυτή αναδεικνύει την αξία της συνεχιζόμενης δια βίου μάθησης. Οι άνθρωποι, που την κατέχουν, είναι ανοικτοί σε νέα γνώση, περήφανοι και ταπεινοί ταυτόχρονα να παραδεχθούν ότι δεν ξέρουν κάτι. Η επιλογή νέων στόχων και η επεξεργασία ποικίλων πληροφοριών ή η εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους αυτούς. Οι μαθητές/τριες μας πρέπει να αναγνωρίζουν την αξία της συνεχιζόμενης μάθησης, η οποία θα τους καθιστά ικανούς να παραμένουν ενεργά και παραγωγικά μέλη της κοινωνίας, ειδικά στις συνεχώς αναπτυσσόμενες κοινωνίες, που ζούμε σήμερα[12].


Σοφία Αντερά, Ουρανία Μπούγα
(απόσπασμα από τη μελέτη περίπτωσης δύο δημοτικών σχολείων στην Σουηδία, Πτυχιακή Εργασία για το ΑΠΘ/ΠΤΔΕ)
Διαβάστε ολόκληρη την πολύ ενδιαφέρουσα εργασία στον παρακάτω σύνδεσμο paroutsas
Ο σύνδεσμος του σχολείου είναι εδώ
Αρχική πηγή; piforce
[1] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: uppsala [2] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: gottsundaskolan [3] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: edchange [4] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014 : gottsundaskolan [5] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014: gottsundaskolan [6] Όπως ανακτήθηκε στις 12/06/2014: seminardoukas.wikispaces [7] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014: seminardoukas.wikispaces [8] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014: wikipedia [9]Arthur L. Costa and Bena Kallick (2000), « Habits of Mind: A Developmental Series» [10]Βλ. 62 [11] Whimbey, A. and Whimbey L. S. (1975), «Intelligence Can Be Taught». [12] Arthur L. Costa and Bena Kallick (2000), « Habits of Mind: A Developmental Series» [13] Όπως ανακτήθηκε στις 05/01/2014 από netschoolbook [14] Skolverket (2011), «Curriculum for the compulsory school, preschool class and the leisure-time centre»
Πηγή: tinanantsou
antikleidi

Πόση γη χρειάζεται ένας άνθρωπος


Leo-Tolstoy
Μια από τις ιστορίες του Λέων Τολστόι, είναι μικρή ιστορία αυτή έχει τον τίτλο «Πόση γη χρειάζεται ένας άνθρωπος;» Η ιστορία μιλάει για έναν αγρότη, τον Παχόμ που ο ίδιος απόκτησε περιουσία και τα υπάρχοντα του τα πολλά, άναψαν μέσα του μια επιθυμία να αποκτήσει όλο και πιο πολλά.

Μια και δυο λοιπόν ο Παχόμ ξεκίνησε, ταξίδεψε και έφτασε σε εκείνη την μακρινή γη. Το έδαφος ήταν παρθένο και απαλό σαν την παλάμη του ανθρώπου και μαύρη όπως ο σπόρος της παπαρούνας, και το χορτάρι έφτανε ψηλά ως το στήθος.
«Και ποια είναι η τιμή;» ρώτησε ο Παχόμ.
«Η τιμή μας είναι πάντοτε η ίδια: χίλια ρούβλια την ημέρα» του απάντησαν
Ο Παχόμ δεν καταλάβαινε.
«Την ημέρα; Τι είδους τιμή είναι αυτή; Πόση έκταση είναι αυτό;»
«Δεν ξέρουμε να το υπολογίσουμε» είπε ο αρχηγός τους.
«Το πουλάμε με την ημέρα. Όσο μπορείς να περπατήσεις σε μια μέρα, όσο σε πηγαίνουν τα πόδια σου και αντέχεις για μια μέρα να πηγαίνεις, είναι δικό σου, και η τιμή είναι πάντα χίλια ρούβλια.»
Ο Παχόμ έχασε τη μιλιά του από την έκπληξη.
«Ναι,» είπε, «αλλά σε μια μέρα μπορώ να προλάβω να περπατήσω και να καλύψω ένα τεράστιο μέρος από γη.»
Ο αρχηγός τους γέλασε.
«Θα είναι όλο δικό σου!» του είπε. «Αλλά υπάρχει ένας όρος. Θα πρέπει την ίδια μέρα να επιστρέψεις στο μέρος από το οποίο ξεκίνησες. Αν δεν επιστρέψεις στο μέρος από όπου ξεκίνησες, τα λεφτά σου είναι χαμένα».
Εκείνο το βράδυ ο Παχόμ δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Όμως πριν χαράξει αποκοιμήθηκε και άρχισε να ονειρεύεται. Ονειρευόταν πως ήταν σε μια δικιά του σκηνή και πως άκουσε να γελούν απ' έξω. Τόλμησε και βγήκε έξω και είδε τον αρχηγό των Μπασκίρς να κάθεται έξω από την σκηνή και να κρατά την κοιλιά του από τα γέλια και να κυλίεται γύρω-γύρω γελώντας. Καθώς πλησίασε πιο κοντά κατάλαβε πως δεν ήταν ο αρχηγός των Μπασκίρ αλλά εκείνος ο πλανόδιος έμπορος που είχε συναντήσει στην δική του γη, και σαν είδε ακόμη πιο καλά κατάλαβε πως ήταν ο αγρότης που είχε βρει, που είχε έρθει πάνω από τον Βόλγα. Αλλά τελικά δεν ήταν ούτε αυτός, ήταν ο διάβολος ο ίδιος με κέρατα και πόδια ζώου, με οπλές που τα κτυπούσε κάτω ελαφρά. Μπροστά από τον διάβολο ήταν ξαπλωμένος ένας ξυπόλυτος άνδρας που φορούσε μόνο παντελόνι και πουκάμισο.
Και καθώς ονειρευόταν ο Παχόμ, πήγε πιο κοντά να δει τι άνθρωπος ήταν αυτός, και διαπίστωσε πως ήταν νεκρός και πως ήταν ... ο εαυτός του!
Τρομοκρατημένος ο Παχόμ πετάχτηκε επάνω. «Τι μπορεί να ονειρεύεται ο άνθρωπος!» σκέφτηκε.
Ο Παχόμ έφτασε στην πεδιάδα εκείνη που είχαν συμφωνήσει καθώς ο ουρανός άρχιζε να κοκκινίζει. Έβαλε τα χίλια ρούβλια στο γούνινο καπέλο του αρχηγού που το είχε βάλει στο χώμα, και ξεκίνησε. Το βήμα του δεν ήταν ούτε αργό, ούτε γρήγορο. Όσο όμως περπατούσε στην γη έκανε πιο μεγάλα βήματα γιατί η γη σε κάθε βήμα που έκανε φαίνονταν και πιο ωραία. Μάλιστα σε μια προσπάθεια να συμπεριλάβει μέσα ένα πολύ ωραίο λιβάδι, πήγε πολύ μακριά πριν να βάλει το σημάδι που είχε μαζί του, και να αρχίσει να γυρίζει πίσω. Έτσι κύλησε η μέρα και τώρα βιαζόταν και περπατούσε πραγματικά γρήγορα κάτω από τον καυτό ήλιο που όμως είχε αρχίσει να δύει.
Κατακουρασμένος αφού έκανε κύκλο τέτοια μεγάλη έκταση ο Παχόμ γύριζε πίσω στο λοφάκι από όπου είχε ξεκινήσει περπατώντας με δυσκολία, σέρνοντας τα πόδια του. Το στήθος του ανεβοκατέβαινε σαν των παλιών σιδεράδων το φυσερό, η καρδιά του χτυπούσε σαν σφυρί, τα πόδια του άρχιζαν σιγά-σιγά να τον εγκαταλείπουν. Σε λίγο έβλεπε ο Παχόμ τον λόφο και τους Μπασκίρς να του φωνάζουν.
Και ο Τολστόι κλείνει την ιστορία:
«Ο Παχόμ κοίταξε τον ήλιο που είχε αγγίξει την γη. Η μια πλευρά του είχε ήδη χαθεί. Με όση δύναμη του απέμενε βιάστηκε τόσο πολύ που έγερνε το κορμί του μπρος τα εμπρός ίσα-ίσα που τα πόδια του ακολουθούσαν ώστε να μην πέσει. Με το που άγγιξε τον λοφίσκο ξαφνικά σκοτείνιασε. Κοίταξε ψηλά, ο ήλιος είχε ήδη δύσει! Φώναξε με αγωνία: «όλος μου ο κόπος πήγε χαμένος,» και ενώ σκεφτόταν να σταματήσει άκουσε τους Μπασκίρς να του φωνάζουν και θυμήθηκε πως αν και για αυτόν που ήταν χαμηλά ο ήλιος είχε δύσει, για αυτούς όμως που ήταν στην κορυφή ο ήλιος ακόμη φαινόταν. Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα, ανέβηκε πάνω στον λόφο. Εκεί ήταν ακόμη φως.
Και καθώς έφτασε στην κορυφή είδε τον σκούφο. Δίπλα από αυτόν καθόταν ο αρχηγός γελώντας και έχοντας τα χέρια στη μέση του. Πάλι ο Παχόμ θυμήθηκε το όνειρό του και έβγαλε μια κραυγή. Τα πόδια του τον εγκατέλειψαν, έπεσε μπροστά και άρπαξε το καπέλο (με τα ρούβλια) στα χέρια του ...-πέθανε από την υπερβολική προσπάθεια.
Ο υπηρέτης του σήκωσε μια αξίνα και έσκαψε ένα λάκκο μακρύ αρκετά για να χωράει τον Παχόμ και τον έθαψε εκεί. Έξι πόδια, όσο από το κεφάλι στις πατούσες του, τόσο του έλειπε για να φτάσει στον στόχο του.»

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

«Κοινωνικό μέρισμα»: Αποχαλίνωση κοροϊδίας…


Ο Τσίπρας συνεχίζει, αδίστακτα και με τη γνωστή έπαρση της αλαζονείας που τον διακρίνει, να μας δουλεύει ασύστολα… 

Τώρα ο επαρμένος και πωρωμένος δούλος των νέων αποικιοκρατών μοιράζει «κοινωνικά μερίσματα», σαν τον Αϊ Βασίλη… 
Το μεγαλοφυές σκίτσο του Αρκά τα λέει όλα…
 
Εύστοχο και το σχόλιο του ΚΚΕ:


«Τη στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προετοιμάζει το νέο γύρο αντιλαϊκών προαπαιτουμένων, που τσακίζει και τα τελευταία προνοιακά επιδόματα, που φέρνει στη βουλή ένα προϋπολογισμό φοροληστείας, που εγκαινιάζει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς λαϊκών περιουσιών, ενώ βάζει στο στόχαστρο πιο αποφασιστικά ακόμα και το δικαίωμα στην απεργία, οι βραδινές εμφανίσεις του κ. Τσίπρα, για να μοιράσει «κοινωνικά μερίσματα» από το πλεόνασμα φτώχειας του ελληνικού λαού, μόνο ως ωμή και ξεδιάντροπη προπαγάνδα μπορούν να εκληφθούν».


resaltomag

Άμεση απάντηση Ρωσίας σε ΗΠΑ: Tu-22M3 εξολόθρευσαν κομβόι του ISIS που προσπαθούσε να διαφύγει με αμερικανική προστασία

Άμεση ήταν η απάντηση της Ρωσίας στην αμερικανική υποστήριξη στο ISIS, βομβαρδίζοντας τις δυνάμεις των ισλαμιστών που είχαν διαφύγει από την πόλη Abu Kamal στη Συρία, υπο την προστασία της αμερικανικής Αεροπορίας.

Η ρωσική Αεροπορία αντιδρώντας άμεσα έδωσε εντολή σε έξι ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά να πραγματοποιήσουν επιθέσεις εναντίον των δυνάμεων που είχαν διαφύγει από την πόλη όπως ανακοίνωσε πριν λίγο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Τα βομβαρδιστικά, όλα TU-22m3 απογειώθηκαν από την Ρωσία (ΑΒ Μοζντόκ) και μέσω των εναέριων χώρων του Ιραν και του Ιράκ πρόσβαλλαν στόχους της οργάνωσης, ανέφερε το ρωσικό ΥΠΑΜ.

Με την είσοδο των βομβαρδιστικών στον συριακό εναέριο χώρο αμέσως ρωσικά μαχητικά Su-30SM απογειώθηκαν από την ΑΒ Khmeimim προκειμένου να παράσχουν προστασία.

Μόλις εχθές το ρωσικό υπουργείο Άμυνας είχε κατηγορήσει ευθέως τις ΗΠΑ ότι προστατεύουν το ISIS βοηθώντας τις δυνάμεις της να διαφύγουν από την Abu Kamal.

Πιο συγκεκριμένα, όπως ανέφερε το ρωσικό υπουργείο, την περασμένη εβδομάδα ο συριακός Στρατός απελευθέρωσε την πόλη Abu Kamal. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης όμως διαπιστώθηκε η συνεργασία μεταξύ της συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ και της ISIS και καταγράφηκε από ρωσικά αναγνωριστικά αεροσκάφη.

Κομβόι οχημάτων του ISIS θεάθηκαν να διαφεύγουν από την πόλη, ανενόχλητα με όλο τον βαρύ οπλισμό τους προς το πέρασμα Wadi al-Sabha κοντά στα ιρακινά σύνορα. Η ρωσική διοίκηση στη Συρία επικοινώνησε με την αμερικανική διοίκηση ζητώντας κοινές αεροπορικές επιχειρήσεις προκειμένου να εξολοθρευόσουν τις μονάδες αυτές.

Όπως αναφέρει πάντα το ρωσικό ΥΠΑΜ, η αμερικανική διοίκηση όχι μόνο δεν συμφώνησε στην πραγματοποίηση κοινών επιχειρήσεων, αλλά αντίθετα φρόντισε με αεροσκάφη της να παρεμβληθεί στην περιοχή δράσης της ρωσικής Αεροπορίας προστατεύοντας τις δυνάμεις του ISIS.


yiorgosthalassis

Το ελληνικό super food λέγεται στραγάλι

Από τα πιο υγιεινά σνακ, με ελάχιστα λιπαρά, τα στραγάλια (που στην ουσία αποτελούν ψημένα ρεβίθια) μπορούν δικαίως να χαρακτηριστούν super food, κερδίζοντας επάξια μια θέση δίπλα στους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς και μάλιστα "νικώντας στα σημεία”.
Και αυτό γιατί τα στραγάλια έχουν ελάχιστα λιπαρά, πολλές πρωτεΐνες (περίπου 20%), αποτελώντας ταυτόχρονα σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό καθώς περιέχουν μεγάλη ποσότητα σακχάρων.
Είναι καλή πηγή υδατανθράκων (δύο χούφτες στραγάλια αντιστοιχούν σε μία μερίδα άπαχο κρέας και μία μερίδα μακαρόνια) περιέχουν πολλές φυτικές ίνες και πλεονεκτούν σε σχέση με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς σε βιταμίνη Α και β-καροτίνη, βιταμίνες απαραίτητες για την αναγέννηση των κυττάρων. Έχουν ακόμη βιταμίνες Κ και C. 
Είναι επίσης πλούσια  σε ασβέστιο φώσφορο, σίδηρο, μαγνήσιο. Τα οφέλη τους όμως για την υγεία δεν εξαντλούνται εδώ. Περιέχουν μεγάλη ποσότητα φυτικών στερολών με αποτέλεσμα να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της χοληστερίνης. Επίσης περιέχουν φυλλικό οξύ, το οποίο βοηθάει στην αναγέννηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και προστατεύει από την αναιμία και τη θρομβοπενία.
Θερμιδική αξία: Τα 100 γραμμάρια σκληρά στραγάλια περιέχουν 370 θερμίδες. και δίνουν περίπου 60 γρ.υδατάνθρακες, από τους οποίους 10 είναι απλοί και οι υπόλοιποι σύνθετοι (17 γρ. φυτικές ίνες). Επίσης περιέχουν 19-20 γρ. πρωτεΐνη και 5 γρ. ακόρεστα λιπαρά και μόλις 1 γρ.  κορεσμένα.  
Πως να τα συντηρήσω: Όπως και οι άλλοι ξηροί καρποί, έτσι και τα στραγάλια είναι καλύτερο να φυλάσσονται στο ψυγείο σε θερμοκρασία 1-5 βαθμών Κελσίου, σε χαμηλή υγρασία και σε αεροστεγή  συσκευασία, ώστε να διατηρούν τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους. 
Γιατί να τα επιλέξω; Γιατί εκτός από πολύ υγιεινά και θρεπτικά, είναι πιο οικονομικά σε σύγκριση με άλλους ξηρούς καρπούς και επιπλέον μπορείτε να τα κουβαλήσετε εύκολα για να τα έχετε ως σνακ.
Μόνο σκέτα; Φυσικά όχι. Μπορείτε να προσθέσετε στραγάλια στα δημητριακά πρωινού, μαζί με αποξηραμένα φρούτα, αλλά και ως συστατικό στις πράσινες σαλάτες.

capital

H δημιουργικότητα είναι η λεωφόρος της συμβολικής αθανασίας.


Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες δημιουργιας Η δημιουργικότητα είναι κάτι που, σίγουρα, αξίζει να καλλιεργηθεί για τους δικούς της λόγους, αλλά τα παράπλευρα ωφέλη της είναι επίσης αρκετά μεγάλα: για παράδειγμα, έχει υποστηριχθεί ότι τα μικρά δημιουργικά έργα όπως το πλέξιμο ή το μαγείρεμ,α αυξάνουν την συνολική αίσθηση της ευημερίας και όταν διαθέτετε μία δημιουργική πλευρά σαν χόμπι, τότε μπορεί να αισθάνεστε πιο ικανοποιημένοι με την δουλειά σας.
Και μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Journal of Creative Behavior” προσέθεσε άλλο ένα θετικό στη λίστα: Η δημιουργικότητα μπορεί να αποτελέσει μια υπαρξιακή ομπρέλα ασφαλείας, βοηθώντας αυτούς που την κατέχουν να ξεπεράσουν τους φόβους τους για τη δική τους θνητότητα. Όσο πιο δημιουργικοί είστε, όπως φαίνεται, τόσο λιγότερο ανησυχείτε για το θάνατο.
 Για τη μελέτη, μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Kent στο Η.Β. αναζήτησε 108 φοιτητές για να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο που αξιολογούσε τη δημιουργικότητά τους, σύμφωνα με δύο κριτήρια:
- τα δημιουργικά επιτεύγματα, που ορίζονται από τα επιτεύγματα σε τομείς όπως η τέχνη, η μουσική και η επινόηση
- τους δημιουργικούς στόχους, το οποίο ρωτούσε τους εθελοντές για τους ιδανικούς μελλοντικούς τους εαυτούς ώστε να διαπιστώσει το βαθμό στον οποίο είχαν «τη δημιουργικότητα ως κεντρικό μέρος στην πολιτιστική κοσμοθεωρία τους». Οι μισοί από τους εθελοντές επίσης συμπλήρωσαν μια ξεχωριστή έρευνα σχετικά με τη στάση τους προς το θάνατο, μια έρευνα της οποίας ο σκοπός ήταν να τους κάνει να σκεφτούν ότι μια μέρα θα πεθάνουν.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές έβαλαν τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν τα κενά γράμματα σε μια σειρά από λέξεις για να διερευνήσουν το άγχος τους για το θάνατο. Κάθε γρίφος είχε τη μορφή «συμπληρώστε τα γράμματα που λείπουν», με λέξεις που θα μπορούσαν να είναι σχετικές με το θάνατο ή με ένα ουδέτερο νόημα: για παράδειγμα, δινόταν η λέξη «SK_ _ L» η οποία θα μπορούσε να συμπληρωθεί ως «δεξιότητα» (SKILL), ή για κάποιον με μεγαλύτερη «προσβασιμότητα σε σκέψεις θανάτου», για να χρησιμοποιήσουμε τη διατύπωση των συγγραφέων, θα μπορούσε να συμπληρωθεί ως «κρανίο» (SKULL).
Τα ευρήματα εδώ είναι περίπλοκα αλλά ενδιαφέροντα: Οι άνθρωποι που εκτιμούν τη δημιουργικότητα και έχουν πιο δημιουργικά επιτεύγματα στη ζωή τους, ένιωθαν σχετικά ήρεμοι για το θέμα του θανάτου, ακόμα και αφού είχαν αναγκαστεί να φανταστούν τον εαυτό τους να πεθαίνει.
 Για να το θέσω πιο απλά: Αν αισθάνεστε ότι ο σκοπός στη ζωή σας είναι να κάνετε κάτι που θα υπερβαίνει τη θνητότητα, δεν σας ενδιαφέρει τόσο πολύ ότι το σώμα σας είναι κάτι προσωρινό.
Έμμεσα, κάποιο μέρος του θα εξακολουθεί να παραμένει πίσω. «Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την ιδέα ότι τα δημιουργικά επιτεύγματα μπορεί να είναι μια λεωφόρος για την συμβολική αθανασία, ιδιαίτερα μεταξύ των ατόμων που εκτιμούν τη δημιουργικότητα», γράφουν οι ερευνητές.
Όλοι πρόκειται να πεθάνουμε μια μέρα, ένα γεγονός που είναι πιο εύκολο να το αποδεχθούμε, αν σχεδιάζουμε να αφήσουμε κάτι πίσω.

Πηγή: nymag.com
Photo credit: Pierre Bellemare

 psychologynow

Της …φωτιάς πλάσματα είμαστε.

Vincent van Gogh, Blossoming Almond Branch in a Glass, 1888
Vincent van Gogh, Blossoming Almond Branch in a Glass, 1888
Του Νίκου Τσούλια
  Ναι οι πιο μακρινές απαρχές μας, η πρώτιστη καταγωγή μας είναι απ’ αυτήν. Όλα τα υλικά μας γεννήθηκαν εκεί μακριά στα άστρα πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Μπορεί τα υλικά μας να μην είναι ούτε καν από ένα και μόνο άστρο αλλά από περισσότερα. Είμαστε γεννοβολήματα των άστρων και του ουρανού, της αστερόσκονης!

      Και ποιος ξέρει… Ίσως η ματιά που με τόση ονειροπόληση και δέος ρίχνουμε στον έναστρο ουρανό να είναι μια μορφή αρχέγονης παλιννόστησης. Ίσως ο θαυμασμός μας προς τα φωτεινά σημάδια του μακρινού στερεώματος να είναι η οφειλόμενη τιμή για την απώτατη εστία μας. Ίσως η απορία μας που τόσο αυθόρμητα και πηγαία εκδηλώνεται παρατηρώντας τα «φωτεινά διαμάντια» του σκοτεινού σκηνικού να είναι βαθιά επιθυμία να γνωρίσουμε την οδύσσεια της τόσο περιπετειώδους πορείας μας.
      Ναι, η καταγωγή μας είναι από το φως, από τον κόσμο των σωματιδίων των μακρινών άστρων. Γι’ αυτό το παιχνίδι της γνώσης μας συμβολίζεται με την αέναη πορεία προς το φως, για να ξανασμίξουμε με άλλες συνθήκες αυτή τη φορά, με την ακτινοβολία του πνεύματός μας να αγγίζει την πρωτόλεια ακτινοβολία της φύσης. Και όταν ο Προμηθέας μετέφερε τη φωτιά / το φως από τους θεούς στους ανθρώπους και την κατέβασε από τον ουρανό στη γη, το εγχείρημά του είχε διφυή υπόσταση, τη «φωτιά» γιατί μόνο μ’ αυτή θα μπορούσαμε να μετασχηματίσουμε τη φύση και να δημιουργήσουμε τον τεχνικό πολιτισμό μας και έτσι να κάνουμε πιο ήπια την επιρροή των στοιχείων της φύσης πάνω μας, το «φως» γιατί μόνο με το φως της δικής μας γνώσης θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τον πνευματικό μας πολιτισμό και έτσι να αγωνιζόμαστε αενάως για τον εξανθρωπισμό μας και για την κατάκτηση του βασιλείου της ελευθερίας μας.
      Ναι, είμαστε μακρινά παιδιά του πλάσματος και η φωτιά είναι μια συγγενής έκφραση, μια γήινη αναφορά του πλάσματος, αυτής της τόσο περίεργης κατάστασης της ύλης. Όταν ο πρωτόγονος πρόγονός μας ανακάλυψε τη φωτιά, άρχισαν να αλλάζουν όλα γύρω του. Μπόρεσε να κατασκευάσει πιο αποτελεσματικά εργαλεία και να ελέγξει σε σημαντικό βαθμό τις φοβερά αντίξοες συνθήκες της φύσης, στις οποίες ήταν απόλυτο έρμαιο. Κάθε λογής μέταλλο έγινε με τη συνέργεια της φωτιάς εργαλείο για κατάλληλες πολλαπλές κατασκευές αλλά και εργαλείο για τον απέραντο κόσμο της τέχνης και της επινόησης του κόσμου της αισθητικής του ανθρώπου και αυτή η αισθητική επέδρασε και επιδρά πάνω στο στοχασμό του και διαμορφώνει μια αυτόνομη σφαίρα συναισθηματικής καλλιέργειας και απόλαυσης.
      Η φωτιά θα αλλάξει και τον τρόπο διατροφής. Τα αγαθά της φύσης τώρα θα ζεσταίνονται και μετασχηματιζόμενα θα αλλάξουν την θρεπτικότητά τους αλλά και έτι περαιτέρω θα τροποποιήσουν σταδιακά το οδοντικό τόξο, την κατατομή του προσώπου, την ίδια την εξέλιξη του σώματος! Ο άνθρωπος εξελίχθηκε σωματικά και πνευματικά – βιολογικά και πολιτισμικά – με διαφορετικό τρόπο από ό,τι παλιότερα χάρη στη χρήση της φωτιάς!!!
      Την ιδιαιτερότητα της φωτιάς την είχαν προσέξει οι προγονοί μας και την είχαν εντάξει στα βασικά στοιχεία της σύστασης της ύλης και του κόσμου. Έβλεπαν ότι δεν ανήκει στις τρεις πιο διαδεδομένες μορφές της ύλης και των σωμάτων, τη γη (στερεά), το νερό (υγρά) και τον αέρα (αέρια) και πρόσθεσαν τη φωτιά (πλάσμα) ως τέταρτο βασικό στοιχείο[i]. Ο Ηράκλειτος εισήγαγε την έννοια της φωτιάς και ανήγαγε αυτά τα τέσσερα στοιχεία ως πηγές προέλευσης των πάντων και ο Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός θα προχωρήσει ακόμα περισσότερο στη μελέτη της ύλης και οι σημερινές ερευνητικές γνώσεις μας είναι παρόμοιες με εκείνες των μεγάλων προσωκρατικών φιλοσόφων μας. Και είναι φοβερό το ερώτημα: πώς αυτά τα πνεύματα των αρχαίων Ελλήνων είχαν τόση οξύνοια και διεισδυτικότητα στο στοχασμό τους;
       Η φωτιά δεν μάς ζεσταίνει απλά και μόνο σωματικά μέσα στην απόλυτη ψυχρότητα και εχθρότητα του Σύμπαντος, μάς ζεσταίνει την καρδιά μας και μας οδηγεί σε ονειροπολήσεις που μόνο αυτή μπορεί να μας δωρίσει. Με τη φωτιά γίνονταν οι «συναντήσεις θεών και ανθρώπων», με τις τόσες και τόσες επινοήσεις λαών και εποχών στο σκηνικό των θυσιών. Εδώ ο άνθρωπος ιεροποιούσε την παρουσία του.
      Και αν χρεώνεται η φωτιά και με την εικόνα της καταστροφής, είναι απόλυτα ελλειμματική η θεώρησή μας. Η φωτιά απλά επιστρέφει τα μετεξελιγμένα και μετασχηματισμένα υλικά στον κόσμο της αρχικής καταγωγής τους, γιατί τα πάντα στη φύση είναι κύκλος. Η φωτιά δεν μπορεί να ευθύνεται για τη φύση της! Δεν έχει καμιά σχέση με το χέρι που θέλει την καταστροφή βάζοντας φωτιά, όπως δεν έχει καμιά ευθύνη τη μαχαίρι στο χέρι που σκοτώνει…
      Το άναμμα της φωτιάς στο τζάκι είναι μια ιεροτελεστία. Προγευόμαστε την ακολουθία των γεγονότων. Το πλησίασμα στην αναμμένη φωτιά είναι πλησίασμα προσήλωσης που οδηγεί σε πνευματική αναζήτηση δήθεν χαλαρότητας ή και χαζέματος, αλλά είναι αυτή η σκόρπια περιπλάνηση της σκέψης που θα εξορύσσει από άγνωστες πτυχές του κόσμου «κομμάτια του εαυτού μας» και εδώ θα καταλαγιάζουμε όχι μόνο από τη θαλπωρή της φωτιάς αλλά και από την επινοητικότητα της αυτόβουλα έστω και προσωρινά απελευθερωμένης ψυχής μας. Οι διαρκείς μεταμορφώσεις της φωτιάς προκαλούν ένα επίμονο αγκίστρωμα, ένα ταξίδεμα στο βλέμμα μας. Οι γλώσσες της με το διαρκές ξεπέταγμά τους και το αναμάζωμά τους δημιουργούν ένα παιχνίδι που το απολαμβάνουμε κατά μόνας όσοι άνθρωποι και αν είναι γύρω μας. Οι ήχοι, όχι μόνο οι επιθανάτιοι ήχοι της εξαΰλωσης του ξύλου αλλά και οι ήχοι που οι γλώσσες της φωτιάς εκπέμπουν σε ξεχωριστές συχνότητες παίζοντας και με τους χρωματισμούς είναι κάλεσμα για να αφαιρεθείς από το εξωτερικό περιβάλλον και να οδηγηθείς πιο άρτια στην εσωτερίκευση των συναισθημάτων και των στοχασμών.
      Η στάση μας στη φωτιά συμπυκνώνει όλη την ιστορία μας και θέλει απόλυτη ευαισθησία στην καρδιά και εμβριθή στοχασμό στη σκέψη για ανασύρουμε τμήματα του μακρινού παρελθόντος μας που θα τα βρούμε μόνο αν αφεθούμε στο ξεχωριστό κάλεσμά της.
      [i] Ο όρος πλάσμα εισήχθη πολλούς αιώνες μετά (1928 μ.Χ.) από τους I. Langmuir και L. Tonks. Σήμερα γνωρίζουμε ότι πάνω από το 99.999% της ύλης του ορατού σύμπαντος είναι σε κατάσταση πλάσματος! Γενικά, το πλάσμα θα μπορούσε να οριστεί ως ένα ρευστό εμπεριέχον μακροσκοπικά ίσες πυκνότητες θετικών κι αρνητικών φορτίων (φορτίο θετικών ιόντων = ηλεκτρόνια + φορτίο αρνητικών ιόντων), διεγερμένα σωμάτια (άτομα, μόρια, ιόντα σε μετασταθή ή μη κατάσταση), φωτόνια ευρέως φάσματος ενέργειας (υπεριώδες, ορατό, υπέρυθρο), δραστικές χημικές ρίζες λόγω αποσύνθεσης μορίων κι απλά άτομα/μόρια του αερίου που χρησιμοποιείται. http://hvl.ece.upatras.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=138%3Acold-plasma-lightning&catid=54%3Aresearch-areas&Itemid=283&lang=el
   Ίσως όμως πλάσμα φιλοξενείται στις περιοχές κεραυνών, αστραπών, σέλαος και ηλεκτρικών τόξων.

Burning Blue Grass. by George Hunter
Burning Blue Grass, © George Hunter

 anthologio

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Ο ταξιδιώτης και το ταξίδι της συνείδησης | Του Γιώργη Οικονομόπουλου

Αγαπητοί συνταξιδιώτες!

Το ταξίδι μας της σημερινής μέρας, έχει φτάσει στις ώρες, μετά τη δύση του Ηλίου.

Και όπως λέγει η επιστήμη, αυτή την χρονική περίοδο, στο Νευρικό μας σύστημα, που είναι η έδρα της συνείδησής μας, αρχίζει μια αλλαγή: Το Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα (Ν.Σ.), που είναι για την Εγρήγορση, την Ενεργητικότητα, τη Δραστηριότητα και τη Συγκεκριμένη Σκέψη, αρχίζει να μειώνει την λειτουργία του. 

Το Παρασυμπαθητικό Ν.Σ., που είναι για τη Χαλάρωση, την Ανάπαυση, τη Δεκτικότητα και την Αφηρημένη σκέψη, αρχίζει ν’ αυξάνει τη λειτουργία του. Κάποιες ώρες αργότερα, η κατάσταση της συνείδησής μας, θ’ αλλάξει ριζικώτερα. Η αισθητηριακή εγρήγορση θα σβήσει και θα μπούμε σε περιοχές και βιώματα, που τα ονομάζουμε «ονειρικά», αλλά και ζωή «εν ονείρω». Αυτή την περίοδο, θυμόμαστε-δεν θυμόμαστε (όταν ξυπνήσουμε), έχουμε σαν Συνείδηση, ζήσει σε κάποιες πραγματικότητες, όπου ο χώροςκαι ο χρόνος είναι διαφορετικοί, απ’ ό,τι είμαστε ξύπνιοι. 

Αυτός είναι ο συνηθισμένος, καθημερινός, φυσικός τρόπος αλλαγής της Συνείδησής μας. Μικρότερες όμως, αλλά και μεγαλύτερες αλλαγές, μπορεί να συμβούν και κατά την διάρκεια του ξύπνιου, κάτω από την επίδραση διαφόρων -συναισθηματικών κυρίως - παραγόντων. Αλλαγές που σαν Συνειδήσεις, μας κάνουν να είμαστε, άλλοτε οργισμένοι, τρομοκρατημένοι ή σε πόνο και άλλοτε, ικανοποιημένοι, χαρούμενοι ή ερωτευμένοι.

Μεγαλύτερες όμως, έως και ριζικές αλλαγές, μπορούν να συμβούν προκλητά, με τη χρήση διαφόρων τεχνικών,* όπως οι πνευματικές - λεγόμενες - τεχνικές: Αυτοσυγκέντρωση, Διαλογισμός, Οραματισμός, προσευχή κ.α. Η απόσυρση σε χώρους Αισθητηριακής Απομόνωσης, όπως λόγου χάρη, σε ειδικές δεξαμενές ή - σε παλιότερες εποχές - σε σπηλιές, σε τάφους κ.α., αλλάζει την Συνείδηση, περνώντας την σε περιοχές, ανάλογες των ονειρικών περιοχών.

Η χρήση ψυχοτρόπων ουσιών, μεταφέρει την Συνείδηση σε καταστάσεις, ανάλογες με την ψυχοτρόπο ουσία και τον ψυχισμό του υποκειμένου. Καταστάσεις, που άλλες τους είναι φωτεινές και άλλες σκοτεινές. Ο Ήχος: Ψαλμοί, διάφορα είδη μουσικών οργάνων (κρουστά, έγχορδα, πνευστά), τραγούδια ή άλλες φωνητικές εκφράσεις, π.χ. το Αμήν, το ΩΜ, ταξιδεύουν την Συνείδηση με τη βοήθεια της φαντασίας ή του Οραματισμού. Η Σωματική κίνηση, χορός - μπαλέτο - Τάι-τσι κ.α., είτε μόνη της, είτε σε συνδυασμό με Ήχο και Αυτοσυγκέντρωση, προκαλεί επίσης μετακίνηση της Συνείδησης, από την συνηθισμένη της θέση.

Δεν θα αναφερθούμε σε άλλες τεχνικές Αλλαγμένων Καταστάσεων Συνείδησης, όπως η σεξουαλική ένωση, ο πόνος, οι ασκητικές πλευρές σωματικής κακουχίας (ακραία νηστεία, αϋπνία, κ.α.) η ύπνωση κ.ο.κ., γιατί θα επεκταθούμε πέραν του χρόνου μας.
* Χρησιμοποιείται συχνά ο όρος: «Ψυχοτεχνολογία»

Η Συνείδησή μας, φτιάχνεται από τις αισθήσεις, τις συγκινήσεις και τις όποιες επιγνώσεις του εαυτού μας, μέσα σ’ έναν Κόσμο ή Περιβάλλον. Είναι άλλο πράγμα η Συνείδηση και ένα άλλο πράγμα είναι ο ΚΑΤΟΧΟΣ της Συνείδησης.

Στους περισσότερους ανθρώπους, η Συνείδησή τους διαμορφώνεται και λειτουργεί αντανακλαστικά, από το περιβάλλον που τροφοδοτεί με πληροφορίες τις αισθήσεις, τα συναισθήματα και τις σκέψεις. Έτσι, άλλου ανθρώπου η Συνείδηση είναι καθηλωμένη στο Αισθησιακό, άλλου στο Συγκινησιακό και άλλου (στην καλύτερη των αντανακλαστικών περιπτώσεων), καθηλώνεται σαν Νοητική Ταυτότητα.

Ένα ωραίο παράδειγμα, για τη φύση της Ανθρώπινης Συνείδησης και τη σύνθεσή της, έδιναν οι Αρχαίοι: Ο άνθρωπος, έλεγαν, είναι ένα ΑΡΜΑ που το κινούν δύο ΑΛΟΓΑ, που οδηγεί ένας ΗΝΙΟΧΟΣ και που μεταφέρει έναν ΕΠΙΒΑΤΗ. Το ταξίδι του είναι η ΖΩΗ, το ΑΡΜΑ το κορμί και οι ανάγκες του: να είναι λαδωμένο, γερό και ελαφρύ όχημα. Τα Α-ΛΟΓΑ, είναι οι συγκινήσεις και συναισθήματα, τα χωρίς λογική, που κινούν το κορμί και πρέπει να είναι ευκίνητα, ζωντανά και υπάκουα στον ΗΝΙΟΧΟ. Ο ΗΝΙΟΧΟΣ πρέπει να είναι ξύπνιος, ικανός να βλέπει μακριά και να μην πληγώνει τα Α-ΛΟΓΑ, ούτε να αφήνει να τον πηγαίνουν όπου θέλουν. Αυτός είναι ο Νους, με την Αντίληψη, την Κρίση και την Γνώση των εμποδίων του Δρόμου. Την διαδρομή όμως, την γνωρίζει μόνο ο ΕΠΙΒΑΤΗΣ. Ο ΗΝΙΟΧΟΣ, όπου βλέπει πέρασμα, πηγαίνει…και συνήθως διαλέγει το πιο εύκολο! 

Ο ΕΠΙΒΑΤΗΣ που κάθεται ήσυχα στο ΑΡΜΑ, είναι ουσιαστικά ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ! Αυτός για τον οποίο, το ΑΡΜΑ (κορμί), τα ΑΛΟΓΑ (συναισθήματα) και ο ΗΝΙΟΧΟΣ (νους), εργάζονται, ώστε να κάνει το ταξίδι. Ο ΕΠΙΒΑΤΗΣ ψιθυρίζει τη διαδρομή, στον αναμένοντα εντολή ΗΝΙΟΧΟ, ώστε να οδηγεί από σωστό δρόμο και να μην περιπλανιέται σε αδιέξοδα. Συνήθως όμως, ο ΗΝΙΟΧΟΣ, κοιμάται και τα ΑΛΟΓΑ οδηγούν το ΑΡΜΑ!

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, ο ΗΝΙΟΧΟΣ, ενώ είναι ξύπνιος, παρασυρμένος από την αίσθησή του σαν οδηγού, που αυτός κατευθύνει τα ΑΛΟΓΑ, δεν ακούει τον ΕΠΙΒΑΤΗ εμποδιζόμενος από τους θορύβους του ΑΡΜΑΤΟΣ, των συνεχών ποδοβολητών, των χλιμιντρισμάτων και των δικών του φωνών!

Έτσι συχνά - στην καλύτερη των περιπτώσεων, που η Συνείδηση του ανθρώπου εστιάζεται στον ΝΟΥ (τον ΗΝΙΟΧΟ), το ταξίδι γίνεται μια περιπλάνηση σε αδιέξοδα.

Ο ΕΠΙΒΑΤΗΣ είναι ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ και ΚΑΤΟΧΟΣ της Συνείδησης. Είναι αυτός που δύναται - μπορεί να προσανατολίσει το νου, ο οποίος θα οδηγήσει τα συναισθήματα, που θα κινήσουν το κορμί. Ο Κάτοχος της Συνείδησης, είναι άλλο πράγμα και η Συνείδηση είναι άλλο - όπως προαναφέρθηκε. Ακριβώς όπως Αντίληψη, Συναίσθημα και Αίσθηση δεν είναι το ίδιο πράγμα γι’ αυτόν που Αντιλαμβάνεται, αυτόν που νοιώθει το συναίσθημα κι αυτόν που έχει την Αίσθηση. Αν η Συνείδηση είναι ταυτισμένη με το κορμί ή τις συγκινήσεις μόνο, το ταξίδι θα είναι ατυχές. Αν έχει ταυτιστεί μόνο με τον νου, θα είναι μονόπλευρο αδιέξοδο. Αν όμως η Συνείδηση, έχοντας ταυτιστεί με το σώμα, τις συγκινήσεις και το νου, αρχίζει ν’ ακούει κάποιους «ψίθυρους» του ΕΠΙΒΑΤΗ, τότε το ταξίδι, αρχίζει να βρίσκει για τον κάθε άνθρωπο, την δική του διαδρομή.

Η Συνείδηση στο ΝΟΥ, κάποια στιγμή αρχίζει ν’ αποσπάται από τους «θορύβους» και να συγκεντρώνεται στις οδηγίες του ταξιδιώτη, του ΕΠΙΒΑΤΗ, του Κατόχου ή Χρήστη του ΑΡΜΑΤΟΣ, των ΑΛΟΓΩΝ και του ΗΝΙΟΧΟΥ. Αυτό θα συμβεί, όταν ο ΗΝΙΟΧΟΣ (ΝΟΥΣ), έχει γίνει ικανός για σωστό χειρισμό των ΑΛΟΓΩΝ συγκινήσεων και του κορμιού του και αρχίσει να ψάχνει για βοήθεια ένδον (εντός)!

Τότε, επιδιώκει το «ξεκόλλημα» από τους θορύβους που τον εμποδίζουν και αφουγκράζεται και ακροάται την «Φωνή της Σιγής». Έτσι η Συνείδηση, αρχίζει να ταυτίζεται σιγά-σιγά με τον ΕΠΙΒΑΤΗ και το ταξίδι πια, καθίσταται ασφαλές και πετυχημένο.

Όπως είναι φανερό, υπάρχουν πολλές καταστάσεις Συνείδησης στον ίδιο άνθρωπο: κοιμισμένες, άλογες, ξύπνιες, παράλογες αλλά και Υπέρ-λογες.

Το πέρασμα της Συνείδησης από κατάσταση σε κατάσταση, μέχρι την ταύτιση με τον ΕΠΙΒΑΤΗ (ταξιδιώτη), είναι αυτό το ίδιο το ΤΑΞΙΔΙ.

Ο ΕΠΙΒΑΤΗΣ, έχει πάρει διάφορα ονόματα κατά καιρούς, με πιο συχνό το Ανώτερος ή Πνευματικός Εαυτός!!

Η επικοινωνία μαζί του, είναι από τις πιο όμορφες φάσεις του ταξιδιού! Τότε η Συνείδηση βρίσκει τον πραγματικό της Κάτοχο και ο θάνατος - ο φόβος του παροδικού - αποδεικνύεται, ένα ψεύτικο φάντασμα.

Αυτές οι μετακινήσεις της Συνείδησης, από κατάσταση σε κατάσταση, σχετίζονται ή αναλογούν σε ηλεκτροχημικές μεταβολές του Νευρικού Συστήματος. Οι Ανατολικοί λαοί λένε, ότι αντιστοιχούν σε λειτουργίες ενεργειακών κέντρων ή τσάκρας. Στην Δυτική επιστήμη, μιλάμε για ενδοκρινείς αδένες. Στη Βιολογική Ψυχολογία ιδιαίτερα, μιλάμε για Νευρορμόνες και Νευροδιαβιβαστές. Φαίνεται, ότι η σχέση: Αλλαγή Συνείδησης - Αλλαγή Νευροδιαβιβαστών, είναι αμφίδρομη: Όταν αλλάζει η Συνείδηση, αλλάζουν και οι Νευροδιαβιβαστές και οι ηλεκτρικές λειτουργίες - όπως με τον Υπερβατικό Διαλογισμό (Υ.Δ.). Όταν αλλάζουν οι Νευροδιαβιβαστές, με ουσίες ή νηστείες, αλλάζει και η Συνείδηση. Στην πρώτη περίπτωση (Υ.Δ.), η αλλαγή της Συνείδησης έγινε χωρίς εξωτερικό παράγοντα, στην δεύτερη έγινε με την βοήθεια κάποιου εξωτερικού παράγοντα και δεν έγινε αυτοδύναμα.

Είναι, νομίζω, αντιληπτό απ’ όλους, ότι όσο η Συνείδηση είναι ταυτισμένη με το κορμί ή τις συγκινήσεις ή ακόμα με τον ασυγκέντρωτο ή ανέτοιμο (ανεκπαίδευτο) Νου, οι αλλαγές της προκαλούνται, κατά κανόνα, από εξωτερικούς παράγοντες. Όσο όμως ο Νους συγκεντρώνεται ή εκπαιδεύεται, αρχίζει να υφίσταται τις επιδράσεις των εσωτερικών παραγόντων!

Έτσι, έχουμε:
Ανώριμη Συνείδηση – Εξωτερικοί παράγοντες Αλλαγής
Ώριμη Συνείδηση – Εσωτερικοί παράγοντες Αλλαγής
Στη διαδικασία όμως αυτή, της μακροχρόνιας ωρίμανσης της Συνείδησης, υπάρχουν και παράγοντες που την καθυστερούν, την εμποδίζουν και σκοπεύουν στην παρεμπόδισης της ταύτισης με τον ΕΠΙΒΑΤΗ, τον ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ. Οι κυριότεροι είναι η πολιτική, οικονομική και θρησκευτική εξουσία, που επιδιώκουν την παραμονή της Συνείδησης στο επίπεδο του Άρματος, των Αλόγων και του απρόσεχτου Ηνίοχου. Υλιστικά εκφράζεται αυτό, με την καλλιέργεια της κατανάλωσης: «Φάγωμεν, Πίωμεν, αύριο γαρ αποθνήσκομεν». Θρησκευτικά, εκφράζεται με την καλλιέργεια του φόβου και της υποταγής στους «πνευματικούς μεσάζοντες».

Ειδικά για την μη ανάπτυξη του Ηνίοχου (ΝΟΥ), καλλιεργείται το ΧΑΟΣ από πληροφορίες και η καταστολή των πνευματικών αναζητήσεων. Ιδίως καλλιεργείται η ΝΑΡΚΩΣΗ και εξάρτηση της Συνείδησης, με την προώθηση των Ψυχοτρόπων Ουσιών, μέσω μίας Απαγορευτικής Πολιτικής, που αυξάνει την έλξη και τις διαταραχές της χρήσης.

Όταν δεν υπάρχει συνεργασία αλλά ανταγωνισμός ανάμεσα στο άρμα, τα άλογα και τον Ηνίοχο, τότε έχουμε ασθένειες και κακό ταξίδι. Αντίθετα, όταν υπάρχει συνεργασία και αρμονική κάλυψη των αναγκών, όλων των μέσων του ταξιδιού (άρματος - Αλόγων και Ηνίοχου), τότε έχουμε θεραπεία των ασθενειών και ΥΓΕΙΑ. 

Και τότε μπορούμε, καθένας από μας να πει: σωστά ταξιδεύω ή άλλως «ΤΑ ΑΞΙΑ – ΟΔΕΥΩ».
 
 enallaktikos

Ξέρετε τι είναι το κεφίρ; Μάθετε τα οφέλη του για την υγεία σας;

Το κεφίρ προέρχεται από την ανατολική Ευρώπη και τη νοτιοδυτικής Ασίας. Το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη Keyif, που σημαίνει “καλή αίσθηση” μετά το φαγητό.Το κεφίρ είναι ένα ρόφημα, που παραδοσιακά γίνεται με αγελαδινό γάλα ή κατσικίσιο γάλα και το οποίο έχει υποστεί ζύμωση. Αυτό γίνεται με την προσθήκη “σπόρων” κεφίρ στο γάλα.
Δεν πρόκειται ακριβώς για σπόρους, με τη συμβατική έννοια της λέξης, αλλά για καλλιέργειες ζυμομυκητών και βακτηρίων γαλακτικού οξέος, που μοιάζουν με κομμάτι από κουνουπίδι στην εμφάνιση.
Για περίπου μία ημέρα αυτοί οι μικροοργανισμοί στους κόκκους κεφίρ πολλαπλασιαστούν και ζυμώνουν τα σάκχαρα στο γάλα, μετατρέποντάς το σε κεφίρ. Στη συνέχεια, οι κόκκοι απομακρύνονται από το υγρό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά.
κεφίρ
Στην φωτογραφία βλέπετε ένα βάζο με σπόρους κεφίρ και το πώς αυτοί φαίνονται επάνω σε μια ξύλινη κουτάλα
Έτσι, βασικά, το κεφίρ είναι ένα ρόφημα, αλλά οι κόκκοι κεφίρ είναι η απαραίτητη “πρώτη ύλη” για να παραχθεί αυτό το ρόφημα. Τα βακτήρια γαλακτικού οξέος μετατρέπουν την λακτόζη στο γάλα σε γαλακτικό οξύ και γι’ αυτό έχει ξινή γεύση, όπως το γιαούρτι, αλλά με μια λεπτότερη υφή.
Μία μερίδα γάλα κεφίρ (ένα ποτήρι 175 ml) περιέχει:
Πρωτεΐνη: 6 γραμμάρια
Ασβέστιο: 20% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης
Φώσφορο: 20% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης
Βιταμίνη Β12: 14% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης
Ριβοφλαβίνη (Β2): 19% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης
Μαγνήσιο: 5% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης
Αρκετή ποσότητα βιταμίνης D
Περίπου 100 θερμίδες
7-8 γραμμάρια υδατανθράκων
3-6 γραμμάρια λίπους, ανάλογα με το είδος του γάλακτος που χρησιμοποιείται
Περιέχει επίσης μια ευρεία ποικιλία βιοδραστικών ενώσεων, όπως οργανικά οξέα και πεπτίδια που συμβάλλουν στην υγεία.
Τα ροφήματα κεφίρ που δεν προέρχονται από γαλακτοκομικά προϊόντα γίνονται με νερό καρύδας, γάλα καρύδας, ή άλλα γλυκά υγρά. Ωστόσο, αυτά τα προϊόντα δεν θα έχουν την ίδια θρεπτική αξία όπως εκείνα με βάση το κανονικό γάλα.
Είναι πιο ισχυρό προβιοτικό από το γιαούρτι
Τα προβιοτικά είναι μικροοργανισμοί που επηρεάζουν την υγεία με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της πέψης, της διαχείρισης του σωματικού βάρους και της ψυχικής υγείας.
Το γιαούρτι είναι η πιο διαδεδομένη πηγή προβιοτικών στη στη δυτική διατροφή, αλλά το κεφίρ είναι μια πολύ πιο ισχυρή πηγή. Οι σπόροι κεφίρ περιέχουν περίπου 30 στελέχη βακτηρίων και ζυμομυκητών, καθιστώντας το μία πολύ πλούσια τροφή σε προβιοτικά. Άλλα ζυμωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα παρασκευάζονται από πολύ λιγότερα τέτοια στελέχη και δεν περιέχουν ζύμες.
Έχει ισχυρές αντιβακτηριακές ιδιότητες
Ορισμένα προβιοτικά στο κεφίρ πιστεύεται ότι προστατεύουν από μολύνσεις. Ένα τέτοιο προβιοτικό είναι το Lactobacillus kefiri, το οποίο υπάρχει μόνο στο κεφίρ και πουθενά αλλού. Μελέτες δείχνουν ότι αυτό το προβιοτικό μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη διαφόρων επιβλαβών βακτηρίων, όπως της σαλμονέλας, του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και του E. coli.
Το kefiran, ένας τύπος υδατάνθρακα που υπάρχει στο κεφίρ, έχει επίσης αντιβακτηριακές ιδιότητες.
Μπορεί να βελτιώσει την υγεία των οστών και μειώνει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης
Η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για τη βελτίωση της υγείας των οστών και την επιβράδυνση της οστεοπόρωσης.
Το κεφίρ παρασκευάζεται από πλήρη σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα και δεν είναι μόνο μια σπουδαία πηγή ασβεστίου, αλλά και βιταμίνης Κ2. Αυτή η θρεπτική ουσία παίζει κεντρικό ρόλο στον μεταβολισμό του ασβεστίου από το σώμα, ενώ έχει συνδεθεί επιστημονικά με μειωμένο κίνδυνο καταγμάτων κατά τουλάχιστον 81%.
Πρόσφατες μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι το κεφίρ μπορεί να αυξήσει την απορρόφηση του ασβεστίου από τα κύτταρα των οστών. Αυτό οδηγεί σε βελτιωμένη οστική πυκνότητα, η οποία με την σειρά της συμβάλλει στην πρόληψη καταγμάτων.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει προστατευτική δράση κατά του καρκίνου
Τα προβιοτικά σε ζυμωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα πιστεύεται ότι αναστέλλουν την ανάπτυξη ενός όγκου, επειδή καταφέρνουν να περιορίσουν τον σχηματισμό καρκινογόνων ενώσεων, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτός ο προστατευτικός ρόλος έχει καταδειχθεί σε διάφορες εργαστηριακές μελέτες.
Μια από αυτές έδειξε ότι το εκχύλισμα κεφίρ μείωσε τον αριθμό των ανθρώπινων κυττάρων καρκίνου του μαστού κατά 56% σε σύγκριση με το 14% από το εκχύλισμα γιαουρτιού.
Τα προβιοτικά στο κεφίρ βοηθούν σε διάφορα πεπτικά προβλήματα
Τα προβιοτικά αποκαθιστούν την ισορροπία των καλών βακτηρίων στο έντερο. Αυτός είναι ο λόγος που είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά σε περιπτώσεις διάρροιας.
Υπάρχουν, επίσης, πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα προβιοτικά βοηθούν ενάντια σε διάφορα προβλήματα του πεπτικού συστήματος. Αυτά περιλαμβάνουν το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τα έλκη που προκαλούνται από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και διάφορα άλλα.
Για τον λόγο αυτό, το κεφίρ μπορεί να είναι χρήσιμο αν έχετε προβλήματα με την πέψη.
Είναι γενικά ανεκτό από ανθρώπους που έχουν δυσανεξία στην λακτόζη
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα περιέχουν ένα φυσικό σάκχαρο που ονομάζεται λακτόζη. Πολλοί άνθρωποι, ειδικά οι ενήλικες, δεν είναι σε θέση να αφομοιώσουν την λακτόζη σωστά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δυσανεξία στην λακτόζη.
Τα βακτήρια του γαλακτικού οξέος σε ζυμωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα (όπως το κεφίρ και το γιαούρτι) μετατρέπουν την λακτόζη σε γαλακτικό οξύ, οπότε το τελικό ρόφημα περιέχει πολύ λιγότερη λακτόζη από το γάλα. Περιέχουν, επίσης, ένζυμα που μπορούν να βοηθήσουν τον οργανισμό να διασπάσει την λακτόζη ακόμη περισσότερο.
Έτσι, το κεφίρ είναι γενικά ένα καλό ρόφημα για άτομα με δυσανεξία στην λακτόζη, τουλάχιστον σε σύγκριση με το κανονικό γάλα.
Επίσης, να έχετε κατά νου ότι είναι δυνατόν να παραχθεί κεφίρ που να είναι 100% χωρίς λακτόζη, χρησιμοποιώντας νερό καρύδας, χυμό φρούτων, ή κάποια άλλη μη-γαλακτοκομική πρώτη ύλη.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι βελτιώνει τα συμπτώματα από αλλεργία και άσθμα
Οι αλλεργίες προκαλούνται από φλεγμονώδεις αντιδράσεις ενάντια σε κατά τ’ άλλα αβλαβείς περιβαλλοντικές ουσίες. Τα άτομα με υπερευαίσθητο ανοσοποιητικό σύστημα είναι πιο επιρρεπή σε αλλεργίες, οι οποίες με την σειρά τους μπορεί να οδηγήσουν σε παθήσεις, όπως το άσθμα.
Σε μελέτες σε ζώα, το κεφίρ έχει αποδειχθεί ότι καταστέλλει αυτές τις φλεγμονώδεις αποκρίσεις του οργανισμού, οι οποίες σχετίζονται με την αλλεργία και το άσθμα.

mimoupeisgr