Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης...



...στο "αιμοσταγές καθεστώς Άσαντ", όπου ξεκίνησε η σχολική χρονιά
Από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς μέχρι μεταπτυχιακά και διαδακτορικά...
Ευτυχώς που εμείς έχουμε ευρώ και ανήκουμε στη "μεγάλη δημοκρατική ευρωπαϊκή οικογένεια"... και "πρώτη φορά αριστερά" που θα αγωνιστεί και διαπραγματευτεί σκληρά ώστε να υπάρξουν συσσίτια απόρων μαθητών στα σχολεία! Η Φρειδερίκη ζει και μας οδηγεί!

sibilla

Τσάμπα μεταπτυχιακό για τα Βλαστάρια των καθηγητών


Με απόφαση (4-2) της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας εξαιρούνται από την καταβολή διδάκτρων (2.950 ευρώ) τα τέκνα των καθηγητών του ιδρύματος | Φωτογραφία αρχείου EUROKINISSI
Ολοι οι φοιτητές είναι ίσοι απέναντι στο κόστος των μεταπτυχιακών στα ΑΕΙ, μόνο που κάποιοι είναι περισσότερο ίσοι από τους άλλους και δεν πληρώνουν. Η παράφραση της ρήσης του Τζορτζ Οργουελ από τη «Φάρμα των ζώων» βρίσκει την εφαρμογή της στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και ειδικότερα στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Επιστήμες της Αγωγής: Δίγλωσση Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση», του οποίου τα δίδακτρα είναι 2.950 ευρώ.
Το ποσό αυτό θα πληρώσουν όλοι οι συμμετέχοντες, εκτός από τα παιδιά καθηγητών του ίδιου ιδρύματος, τα οποία, επιπλέον, μπορούν να μετάσχουν στο μεταπτυχιακό και κατ’ εξαίρεσιν.
Η απόφαση είναι φυσικά νόμιμη (;) αφού η σχετική εισήγηση έχει εγκριθεί κατά πλειοψηφία (4-2) στην τελευταία συνεδρίαση της Συγκλήτου (26/7/17). Η πρόταση υπερψηφίστηκε από τον πρύτανη Αντώνη Τουρλιδάκη και τους Γιώργο Μαρνέλο, Βασιλική Παπαδοπούλου και Ιωάννη Ζιώγα, ενώ καταψηφίστηκε από την Ιφιγένεια Βαμβακίδου και τον Θόδωρο Θεοδουλίδη.
Το θέμα ήρθε στην επικαιρότητα όταν το ενημερωτικό σάιτ της δυτικής Μακεδονίας vetonews.gr αποκάλυψε μέιλ προς τα μέλη ΔΕΠ του προέδρου του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και μέλους της Συγκλήτου, καθηγητή Χαράλαμπου Λεμονίδη, που δεν μετείχε στη συγκεκριμένη συνεδρίαση της Συγκλήτου και ο οποίος σχολίαζε πως οι καθηγητές Πανεπιστημίου δεν είναι από τις φτωχότερες κοινωνικές ομάδες και ότι η απόφαση «δείχνει στο έπακρο τον ατομικισμό και την ιδιοτέλεια».
Οπως ήταν αναμενόμενο, προκλήθηκε σάλος και στην πανεπιστημιακή κοινότητα κι αυτό διότι η απόφαση φαίνεται να σχετίζεται ευθέως με τη συμμετοχή στο πρόγραμμα δύο φοιτητών που είναι παιδιά πρωτοβάθμιων καθηγητών του Πανεπιστημίου. Μάλιστα μία καθηγήτρια ενεπλάκη σε «θερμή» ανταλλαγή σημειωμάτων με το ενημερωτικό σάιτ, εκκινώντας από τη διαπίστωση ότι επρόκειτο για «συναδελφική χειρονομία και όχι για ρουσφέτι» πριν καταλήξει εγκαίρως να δηλώσει πως «δεν θα αξιοποιήσω τη δυνατότητα που μου δόθηκε από τη Σύγκλητο» και ότι «η καταβολή των διδάκτρων θα γίνει άμεσα και κανονικά».
Η «Εφ.Συν.» απευθύνθηκε για την υπόθεση αυτή τόσο στον πρύτανη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Αντώνη Τουρλιδάκη, όσο και στην εισηγήτρια του θέματος, καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, Αναστασία Αλευριάδου. Η κ. Αλευριάδου αρκέστηκε να μας παραπέμψει για το θέμα στον πρύτανη, ο οποίος δεν αποκρίθηκε στις κλήσεις και τα μηνύματά μας.
Στον αντίποδα, η πρόεδρος του Τμήματος Νηπιαγωγών, Ιφιγένεια Βαμβακίδου, η οποία καταψήφισε τη σχετική πρόταση, δήλωσε ότι «το θέμα είναι πολύ σοβαρό, ήρθε εκτός ημερήσιας διάταξης και ο πρύτανης ζήτησε επιμόνως να ψηφιστεί παρότι του επισημάναμε ότι οι καθηγητές δεν είμαστε δα και στο όριο της φτώχειας… Ολα αυτά είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά και δεν είναι τίποτα άλλο από άσκηση άλλης μιας αυταρχικής πρακτικής. Επιπλέον, υπάρχουν και μια σειρά ζητήματα νομιμότητας όσων έχουν δικαίωμα ψήφου στις συνελεύσεις της Συγκλήτου».
Η Η.Μ., που τελείωσε πέρυσι το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό, σχολιάζει στην «Εφ.Συν.» πως «το θέμα είναι ότι το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό δίνει επαγγελματικά δικαιώματα. Υπάρχει λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον. Είναι απαράδεκτο να ευνοούνται κάποιοι, τη στιγμή που εμείς και άλλοι συνάδελφοί μας, των οποίων οι οικογένειες είχαν οικονομικές δυσκολίες, αναγκαζόμαστε παράλληλα να δουλεύουμε για να πληρώσουμε τα δίδακτρα».
Το ενδιαφέρον είναι ότι στον εσωτερικό διάλογο των μελών ΔΕΠ του Πανεπιστημίου κάποιοι από όσους ψήφισαν υπέρ της πρότασης τώρα αναθεωρούν, αφού αναγνωρίζουν -έστω κατόπιν εορτής- ότι ολόκληρο το ίδρυμα εκτίθεται στα μάτια της κοινωνίας. Μπορεί κάποιοι να δηλώνουν «mea culpa» και άλλοι περισσότερο αισιόδοξοι να λένε ότι δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί ποτέ μια τέτοια απόφαση, αλλά εδώ ισχύει το… ποτέ δεν ξέρεις, αφού η απόφαση δεν έχει ανασταλεί. Κάποιοι περισσότερο οχληροί σχολίαζαν στην εφημερίδα μας: «Δηλαδή, μετά τα παιδιά μας, θα πάρουν σειρά και άλλες κοινωνικές ομάδες αναξιοπαθούντων, όπως οι βουλευτές, οι περιφερειάρχες κ.λπ.».

 efsyn

Προϊόντα κάνναβης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης

Η αγορά των προϊόντων κάνναβης στη χώρα μας δείχνει να εκκινεί επί των ημερών μας και η Ελλάδα αργά αλλά σταθερά να εντάσσεται στις Ευρωπαϊκές χώρες που ευελπιστούν σε επιχειρηματική ανάπτυξη μέσω των προϊόντων που παράγονται από το φυτό.
Χαρακτηριστική είναι η συμμετοχή δύο ελληνικών εταιρειών στην 82η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Η μια εταιρεία είναι η γνωστή μας Hemp Oil και η άλλη η Saga Group του Θεσσαλονικιού κ. Σταύρου Αγουρζενίδη.
Η Hemp Oil, είναι η πρώτη εταιρεία πώλησης προϊόντων κανναβιδιόλης στην Ελλάδα (αναλυτική παρουσίασή της μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό μας αφιέρωμα).
Η Saga Group, εισάγει από την Αυστρία και εμπορεύεται κατ’ αποκλειστικότητα στη χώρα μας το ποτό-αναψυκτικό  Le Cannabis.

Hemp Oil Shop

«Η κίνηση είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική», λέει ο κ. Mπότσης της Hemp Oil. «Η έκθεση είναι για εμάς μια πολύ καλή ευκαιρία να επικοινωνήσουμε άμεσα με φίλους και πελάτες μας από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο».
H Hemp Oil Shop στο Περίπτερο 7 της ΔΕΘ

HempoilShop1

Saga Group / Le Cannabis

«Ξεκινήσαμε εδώ και τέσσερα χρόνια», μας λέει ο κ. Aγουρζενίδης «και αναπτυσσόμαστε ταχύτατα μιας και το ενδιαφέρον για το μη αλκοολούχο ποτό μας από κάνναβη είναι μεγάλη».
Το ελαφρύ αυτό ποτό περιέχει νερό, εκχυλίσματα φρούτων και κάνναβη Sativa L τη λεγόμενη «κλωστική κάνναβη».
«Ξεχωρίζουμε λόγω της γεύσης του ποτού Le Cannabis το οποίο δεν περιέχει ζάχαρη και καφεΐνη και μπορεί είτε να καταναλωθεί αυτόνομα, είτε να αποτελέσει βασικό συστατικό σε κοκτέιλ που περιέχουν αλκοόλ».
Το Περίπτερο 8 / stand 30 του Le Cannabis στη ΔΕΘ

Όπως μας ενημέρωσε εκ μέρους της διοργάνωσης της ΔΕΘ ο κύριος Χατζηιωάννου «πιθανά υπάρχουν και άλλοι εκθέτες που ανάμεσα στα προϊόντα τους εκθέτουν και προϊόντα που περιέχουν κάνναβη, δεν μας το έχουν όμως δηλώσει σχετικά, ίσως γιατί αποτελούν μικρό μέρος του συνόλου των προϊόντων που παρουσιάζουν στην έκθεση, άρα δεν τους έχουμε κατατάξει στη σχετική κατηγορία».


 cannabisnews

Frans De Waal – Τι είναι η ενσυναίσθηση;

Τα κοινωνικά ζώα έχουν ανάγκη να συντονίζουν ενέργεια και κίνηση, να αποκρίνονται στον κίνδυνο σε συλλογικό επίπεδο, να επικοινωνούν για τροφή και νερό και να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη.

Η απόκριση στις συμπεριφορές άλλων ζώων του ίδιου είδους καλύπτει μια ευρεία κλίμακα, από την άμεση απογείωση ολόκληρου του σμήνους πουλιών, μόλις κάποιο απ’ όλα ξαφνιαστεί από ένα αρπακτικό μέχρι τη μητέρα πίθηκο, που επιστρέφει σε ένα μικρό που κλαίει για να το βοηθήσει να περάσει από το ένα δένδρο στο επόμενο, μετατρέποντας το δικό της σώμα σε γέφυρα. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για μία αντανακλαστική μετάδοση φόβου, που ίσως να μην περιλαμβάνει το στοιχείο της κατανόησης του τι προκάλεσε την αρχική αντίδραση, αλλά είναι αναμφισβήτητα προσαρμοστική.
Το πουλί που δεν καταφέρνει να απογειωθεί ταυτόχρονα με το υπόλοιπο σμήνος μπορεί να γίνει γεύμα. Η πίεση από την επιλογή να προσέχει κανείς τους άλλους θα πρέπει να ήταν τεράστια. Το παράδειγμα της μητέρας πιθήκου δηλώνει μεγαλύτερη μεροληψία, καθώς περιλαμβάνει συγχρόνως την ανησυχία στο άκουσμα του κλάματος του παιδιού, την εκτίμηση του λόγου της δυσφορίας του και μια προσπάθεια να βελτιωθεί η κατάσταση.
Υπάρχουν άφθονα παραδείγματα που ένα πρωτεύον προστρέχει να βοηθήσει ένα άλλο σε έναν καβγά, βάζει το χέρι του γύρω από ένα πρώην θύμα επίθεσης ή εκδηλώνει άλλες συναισθηματικές αποκρίσεις στην αγωνία των άλλων, στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Πράγματι, εκλαμβάνουμε σχεδόν όλη την επικοινωνία ανάμεσα σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα ως συναισθηματικά διαμεσολαβημένη.
Είμαστε εξοικειωμένοι με τον εξέχοντα ρόλο των συναισθημάτων που αποτυπώνονται εκφραστικά στο ανθρώπινο πρόσωπο, αλλά τα συναισθήματα αποδεικνύονται εξίσου σημαντικά και όταν εξετάζουμε αναλόγως τις μαϊμούδες και τους πιθήκους, που διαθέτουν ένα ομόλογο εύρος σε αντίστοιχες εκφράσεις.
Όταν η συναισθηματική κατάσταση ενός ατόμου μεταδίδει μιαν αντίστοιχη ή μια πολύ σχετική κατάσταση σε ένα άλλο άτομο, τότε μιλάμε για «συναισθηματική μετάδοση». Ακόμα κι αν μια τέτοια μετάδοση οπωσδήποτε αποτελεί ένα βασικό φαινόμενο, αυτή η μετάδοση περιέχει πολλά περισσότερα από την απλή επίδραση μιας κατάστασης από ένα άτομο σε ένα άλλο, εφόσον συχνά τα δύο άτομα συμπλέκονται σε άμεση διάδραση. Έτσι, ο νεαρός που έχει νιώσει απόρριψη μπορεί να ξεσπάσει ουρλιάζοντας στα πόδια της μητέρας του. Ένας αποδεκτός σύντροφος από την άλλη μπορεί να πλησιάσει τον κάτοχο τροφής με εκφράσεις, ήχους και χειρονομίες που μεταδίδουν συμπόνια. Κοντολογίς, οι συναισθηματικές καταστάσεις και εκείνες που παρακινούν εκδηλώνονται συχνά με συμπεριφορά που απευθύνεται ευθέως προς ένα σύντροφο. Άρα, η συναισθηματική επίπτωση στον άλλο δεν αποτελεί μια τυχαία ή ακούσια κατάσταση, αλλά την στοχευμένη επιδίωξη.
Καθώς αυξάνεται η διαφοροποίηση ανάμεσα στον εαυτό και στον άλλο και αυξάνεται η εκτίμηση των συγκεκριμένων περιστάσεων που βρίσκονται κάτω από τις συναισθηματικές καταστάσεις των άλλων, η συναισθηματική «μετάδοση» εξελίσσεται σε ενσυναίσθηση. Η ενσυναίσθηση περικλείει την συναισθηματική μετάδοση, και πιθανόν να μην μπορούσε να δημιουργηθεί ερήμην της, την ξεπερνάει και μάλιστα παρεμβάλλει φίλτρα ανάμεσα στην κατάσταση του άλλου και στην δική του. Στους ανθρώπους αυτές οι γνωσιακές στοιβάδες αναπτύσσονται γύρω στην ηλικία των δύο ετών.
Δύο μηχανισμοί, που συνδέονται με την ενσυναίσθηση, και είναι αντίθετοι ως προς τις κοινωνικές συνέπειές τους, είναι η συμπόνια και η προσωπική δυσφορία. Η συμπόνια εδώ ορίζεται ως μια
«συναισθηματική απόκριση, που συνίσταται από αισθήματα λύπης ή έγνοιας για τον άλλον που δυσφορεί ή έχει ανάγκη, παρά ταυτίζεται με το συναίσθημα καθαυτό του άλλου προσώπου. Θεωρείται ότι η συμπάθεια περικλείει αλτρουισμό που απευθύνεται στον άλλον» (Eisenberg, 2000).
Από την άλλη, η προσωπική δυσφορία ωθεί εκείνον στον οποίο έχει μεταδοθεί αυτή η δυσφορία να προσπαθεί εγωιστικά να ανακουφίσει τη δική του δυσφορία, που είναι παρόμοια με αυτή που αντιλαμβάνεται στο αντικείμενο. Άρα, η προσωπική δυσφορία δεν αφορά την κατάσταση του άλλου, που μεταδίδει την ενσυναίσθηση.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για τα πρωτεύοντα δίνεται από τον ντε Βάαλ οι κραυγές ενός μωρού πιθήκου ρέζους, που τιμωρήθηκε αυστηρά ή εγκαταλείφθηκε, προκαλούν συχνά τα άλλα μωρά να το πλησιάσουν, να το αγκαλιάσουν, να το σηκώσουν ή ακόμα και να προσπέσουν όλα μαζί αγκαλιάζοντας το θύμα. Έτσι, η αγωνία ή η δυσφορία ενός μωρού φαίνεται να μεταδίδεται στα όμοιά του, που επιζητούν την επαφή για να απαλύνουν τη δική τους αναστάτωση. Εφόσον η προσωπική δυσφορία ή αγωνία στερείται γνωσιακής αποτίμησης και συμπεριφορικής συμπληρωματικότητας δεν ξεπερνάει το επίπεδο της συναισθηματική μετάδοσης.
Τα περισσότερα βιβλία για την επίγνωση των ζώων (πχ. Shettleworth, 1998) δεν αναφέρονται στην ενσυναίσθηση ούτε στη συμπόνια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες ικανότητες δεν αποτελούν ουσιώδεις παράμετρους για τη ζωή τους. Απλώς σημαίνει ότι τις παραβλέπει μία επιστήμη που μάλλον είναι παραδοσιακά εστιασμένη στις ατομικές παρά στις δια-ατομικές ικανότητες.
Για παράδειγμα η χρήση εργαλείων και η ικανότητα με τους αριθμούς, θεωρούνται ως χαρακτηριστικά ευφυΐας, ενώ η καλή μεταχείριση των άλλων όχι. Ωστόσο, είναι προφανές ότι η επιβίωση συχνά εξαρτάται από το πώς τα ζώα λειτουργούν στην ομάδα τους, τόσο σε επίπεδο συνεργασίας, πχ. συντονισμένες ενέργειες, μεταφορά πληροφορίας κτλ, όσο και σε επίπεδο ανταγωνισμού, πχ. στρατηγικές κυριαρχίας, εξαπάτηση. Άρα, τα υψηλότερα γνωσιακά επιτεύγματα τα περιμένει κανείς στο κοινωνικό πεδίο. Η εξελικτική επιλογή θα πρέπει να έχει ευνοήσει τους μηχανισμούς που αξιολογούν τις συναισθηματικές καταστάσεις των άλλων και ανταποκρίνονται γρήγορα σε αυτές. Η ενσυναίσθηση αποτελεί, ακριβώς, έναν τέτοιο μηχανισμό.
Στην ανθρώπινη συμπεριφορά υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην ενσυναίσθηση και στη συμπόνια, και στην έκφρασή τους σε ψυχολογικό αλτρουισμό. Εύλογα υποθέτουμε ότι οι αποκρίσεις αλτρουισμού και φροντίδας των άλλων ζώων, ειδικά των θηλαστικών, εδράζονται σε παρόμοιους μηχανισμούς. Όταν η Ζαν-Γουόξλερ επισκεπτόταν σπίτια, για να διαπιστώσει πώς αντιδρούν τα παιδιά σε μέλη της οικογένειας που τα είχε δασκαλέψει να προσποιηθούν λύπη (κλαίγοντας με αναφιλητά), πόνο (κλαίγοντας με άναρθρες κραυγές) ή δυσφορία (δείχνοντας ότι πνίγονται), ανακάλυψε ότι τα παιδιά με ηλικία λίγο μεγαλύτερη του ενός έτους ήδη παρηγορούν τους άλλους. Εφόσον οι εκδηλώσεις συμπόνιας αναδύονται σε πρώιμη ηλικία δυνάμει σε κάθε μέλος του είδους μας, είναι τόσο φυσικές όσο και τα πρώτα βήματα. Ωστόσο, ένα ζήτημα που προέκυψε αναπάντεχα σε αυτή τη μελέτη ήταν ότι και τα κατοικίδια ζώα φάνηκαν το ίδιο ανήσυχα όσο και τα παιδιά εξαιτίας της «δυσφορίας» των μελών της οικογένειας. Τα περιτριγύριζαν ή έχωναν το κεφάλι τους στην αγκαλιά τους (Zahn-Waxler κ.ά., 1984).
Οι αποκρίσεις στα συναισθήματα των άλλων είναι κοινότυπες για τα κοινωνικά ζώα εφόσον είναι ριζωμένες στο μεταξύ τους δέσιμο και σε αυτό που οι Χάρλοου ονόμασαν «σύστημα στοργής»15 (Harlow και Harlow, 1965). Έτσι, τα τεκμήρια συμπεριφοράς και φυσιολογίας υποδεικνύουν συναισθηματική μετάδοση σε πολλά είδη (αναφέρεται στο Preston και de Waal, 2002b και de Waal, 2003). Μια ενδιαφέρουσα βιβλιογραφία, που κυκλοφόρησε την δεκαετία του 1950 και του ’60 από πειραματικούς ψυχολόγους, έθεσε τις λέξεις «ενσυναίσθηση» και «συμπόνια» εντός εισαγωγικών. Τον καιρό εκείνο μια συζήτηση για τα συναισθήματα των ζώων ήταν ταμπού.
Σε μία εργασία με τον προκλητικό τίτλο «Οι συναισθηματικές αντιδράσεις των αρουραίων στον πόνο των άλλων», ο Τσερτς διαπίστωσε ότι τα ποντίκια που είχαν μάθει να πατούν ένα μοχλό, για να αποκτήσουν τροφή, σταματούσαν να το κάνουν αν η αντίδρασή τους συνοδευόταν από ηλεκτροσόκ, που έβλεπε να γίνεται σε ένα κοντινό ποντίκι (Church, 1959). Μολονότι η συγκεκριμένη αποτροπή ξεπερνιόταν ταχύτατα, φανέρωνε όμως κάποια αποστροφή προς τις αντιδράσεις πόνου των άλλων. Ίσως, πάλι, τέτοιες αντιδράσεις να προκαλούν αρνητικά συναισθήματα στους αρουραίους που μπορούν να τις αντιληφθούν.
Οι μαϊμούδες εκδηλώνουν εντονότερη αποστροφή από τα ποντίκια. Τα πειστικότερα τεκμήρια για τη δύναμη της ενσυναίσθησης στις μαϊμούδες προέρχονται από τους Γουέτσκιν και Μάσερμαν . Ανακάλυψαν ότι οι μαϊμούδες ρέζους αρνούνται να τραβήξουν μια αλυσίδα που τους παρέχει τροφή, εάν αυτό προκαλεί ηλεκτροσόκ σε κάποιον σύντροφό τους. Μια μαϊμού σταμάτησε να την τραβάει για πέντε μέρες και μια άλλη για δώδεκα μέρες, μόλις διαπίστωσαν ιδίοις όμμασι το ηλεκτροσόκ που προκαλούσαν σε ένα σύντροφό τους. Αυτές οι μαϊμούδες κυριολεκτικά οδηγούνταν σε λιμοκτονία, ώστε να αποφύγουν να προκαλέσουν πόνο σε κάποιον άλλο. Μια τέτοια θυσία σχετίζεται με το σφιχτό κοινωνικό σύστημα και το συναισθηματικό δέσιμο ανάμεσα σε αυτούς τους μακάκα, όπως διαπιστώνεται και από την διαπίστωση ότι η αποτροπή να πληγεί ο άλλος είναι πιο αποφασιστική ανάμεσα σε οικεία παρά σε ξένα άτομα (Masserman κ.ά., 1964).
Παρόλο που αυτές οι πρώιμες μελέτες υποδηλώνουν ότι τα ζώα, συμπεριφερόμενα με ορισμένο τρόπο, προσπαθούν να ανακουφίσουν ή να αποτρέψουν την δυσφορία των άλλων, παραμένει ασαφές κατά πόσο οι αυθόρμητες αποκρίσεις σε πάσχοντα ομοειδή ζώα μπορούν να εξηγηθούν
  • (α) από την αποστροφή προς τα σημάδια δυσφορίας των άλλων,
  • (β) από την προσωπική δυσφορία που γεννιέται μέσω συναισθηματικής μετάδοσης,
  • (γ) από γνήσια παρόρμηση να βοηθήσουν.
Η έρευνα στα μη ανθρώπινα πρωτεύοντα μάς έχει εμπλουτίσει με περαιτέρω δεδομένα. Ορισμένα από αυτά είναι ποιοτικά, αλλά υπάρχουν και ποσοτικά δεδομένα που αναφέρονται στις αντιδράσεις ενσυναίσθησης.
Aπό το βιβλίο του Frans De Waal «Πρωτεύοντα και φιλόσοφοι»

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Οι μικρές πράξεις, όταν πολλαπλασιάζονται επί εκατομμύρια ανθρώπων, μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο.



«Οι μικρές πράξεις, όταν πολλαπλασιάζονται επί εκατομμύρια ανθρώπων, μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο».
Howard Zinn

Υπάρχει μια τάση να θεωρούμε πως αυτό που βλέπουμε στην παρούσα στιγμή είναι κι αυτό που θα συνεχίσουμε να βλέπουμε. Ξεχνάμε πόσο συχνά σ’ αυτόν τον αιώνα αιφνιδιαστήκαμε από τις αναπάντεχες καταρρεύσεις θεσμών, από εκπληκτικές αλλαγές στη σκέψη των ανθρώπων, από απρόσμενες εξεγέρσεις ενάντια σε τυραννίες, από την ταχεία καθίζηση συστημάτων εξουσίας που έμοιαζαν ανίκητα.
Τα δεινά που συμβαίνουν είναι επαναλήψεις δεινών που συνέβαιναν πάντα -πόλεμος, ρατσισμός, κακομεταχείριση γυναικών, θρησκευτικός και εθνικιστικός φανατισμός, πείνα. Τα καλά που συμβαίνουν είναι απρόσμενα.
Απρόσμενα κι όμως ερμηνεύσιμα βάσει κάποιων αληθειών που αντιλαμβανόμαστε πότε πότε, αλλά που τείνουμε να ξεχνάμε: Η πολιτική δύναμη, οσοδήποτε τρομερή, είναι πιο εύθραυστη απ’ όσο νομίζουμε (παρατηρήστε τη νευρικότητα εκείνων που την κατέχουν).
Τους απλούς ανθρώπους μπορεί κανείς να τους εκφοβίσει για ένα διάστημα, μπορεί επίσης να τους περιπαίξει για ένα διάστημα, όμως έχουν έναν βαθιά εμπεδωμένο κοινό νου και αργά ή γρήγορα θα βρουν τρόπο να αμφισβητήσουν την εξουσία που τους καταπιέζει. Οι άνθρωποι δεν είναι εκ φύσεως βίαιοι, σκληροί ή άπληστοι, μολονότι μπορούν να γίνουν τέτοιοι. Οι άνθρωποι, παντού, θέλουν τα ίδια πράγματα: συγκινούνται από τη θέα εγκαταλελειμμένων παιδιών, άστεγων οικογενειών, θυμάτων πολέμου. Θέλουν ειρήνη, φιλία και στοργή, πέραν των φυλετικών κι εθνικών διαχωρισμών.
Η επαναστατική αλλαγή δεν έρχεται σε μία κατακλυσμική στιγμή (τέτοιες στιγμές πρέπει να τις φοβόμαστε!) αλλά σε μία ατέρμονη σειρά εκπλήξεων, διαγράφοντας μια τεθλασμένη γραμμή προς μια καλύτερη κοινωνία.
Δεν χρειάζεται να εμπλακούμε σε μεγαλεπήβολες, ηρωικές πράξεις για να συμμετάσχουμε στη διαδικασία της αλλαγής. Οι μικρές πράξεις, όταν πολλαπλασιάζονται επί εκατομμύρια ανθρώπων, μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο.
Το να ελπίζει κανείς σε κακές εποχές δεν είναι ανόητα ρομαντικό. Βασίζεται στο γεγονός ότι η ανθρώπινη Ιστορία δεν είναι μόνο μια ιστορία σκληρότητας, αλλά και συμπόνιας, θυσίας, θάρρους, ευγένειας. Ο,τι επιλέξουμε να υπογραμμίσουμε σε τούτη την περίπλοκη ιστορία, αυτό θα καθορίσει τη ζωή μας. Αν δούμε μόνο το χειρότερο, θα καταστρέψει την ικανότητά μας να κάνουμε οτιδήποτε. Αν θυμηθούμε τους τόπους και χρόνους -κι είναι τόσο πολλοί- που οι άνθρωποι φέρθηκαν εκπληκτικά, αυτό θα μας δώσει την ενέργεια για να δράσουμε και τη δυνατότητα να στείλουμε τη σβούρα -τον κόσμο μας- σε μια διαφορετική κατεύθυνση. Κι αν δράσουμε, σε οσοδήποτε μικρή κλίμακα, δεν χρειάζεται να περιμένουμε για κάποιο μεγάλο, ουτοπικό μέλλον. Το μέλλον είναι μια άπειρη διαδοχή από παρόντα, και το να ζούμε σήμερα όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να ζουν οι άνθρωποι, αψηφώντας όλα τα κακά γύρω μας, αποτελεί από μόνο του μια θαυμαστή νίκη.



fossedrasi

Αυτή η μικρή χώρα τρέφει ολόκληρο τον πλανήτη



Αυτή η μικρή χώρα τρέφει ολόκληρο τον πλανήτη
Η μικρή και αραιοκατοικημένη Ολλανδία έγινε η δεύτερη παγκοσμίως εξαγωγική χώρα τροφίμων και αποτελεί μοντέλο για το πως θα μπορούσε να μοιάζει η γεωργία στο μέλλον.


Τα μεγάλα θερμοκήπια, που καλύπτουν τεράστιες εκτάσεις σε όλη τη χώρα, παρέχουν τις βέλτιστες συνθήκες καλλιέργειας για τα μαρούλια και τα άλλα φυλλώδη λαχανικά. 

Κάθε στρέμμα καλλιέργειας στο θερμοκήπιο αποδίδει όσο 10 υπαίθρια στρέμματα και μειώνει την ανάγκη για χημικές ουσίες και φυτοφάρμακα κατά 97% και τη χρήση νερού κατά 90%.


Οι καλλιέργειες πατάτας και κρεμμυδιού παρακολουθούνται από ψηλά μέσω drone. 

Σήμερα, η Ολλανδία εξάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες ντομάτας και αγγουριού από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο. Οι ΗΠΑ, που αποτελούν την μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη, έχουν 270 φορές το μέγεθος της Ολλανδίας.

με πληροφορίες από National Geographic



Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Σε κυκλοφορία το πρώτο Ελληνικό αυτοκίνητο



Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε μέσα από μια συνεργασία ελληνικής εταιρίας με βιομηχανία στην Κίνα, ενώ χρειάστηκαν τρία χρόνια, ώστε να ετοιμαστεί ένα τελικό προϊόν και τελικά να παρουσιαστεί για πρώτη φορά στους χώρους της 82ης ΔΕΘ. Ο λόγος για το διθέσιο ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο, με την ονομασία «Ecocar», που «είναι σε γραμμή παραγωγής και όχι πρωτότυπο, καρπός συνεργασίας Ελλήνων και Κινέζων επιχειρηματιών, ενώ ήδη πωλείται στην ελληνική αγορά», όπως τόνισε μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΑΠΕ- ΜΠΕ, «Πρακτορείο 104,9 FM» o υπεύθυνος της εταιρίας Ecosun, Γιώργος Καζαντζίδης. Η ελληνική εταιρεία είναι εκείνη που συμμετείχε στη διαδικασία εξέλιξης και δημιουργίας «του ηλεκτρικού τμήματος του οχήματος σε ότι αφορά τις ειδικές μπαταρίες, τους ελεγκτές και τα σχετικά υποσυστήματα του ηλεκτρικού τμήματος» του αμιγώς ηλεκτρικού διθέσιου οχήματος.

Με δυνατότητα μεταφοράς δύο ατόμων, το μικρό αυτοκίνητο έχει ήδη πάρει έγκριση για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ -σύμφωνα με τον κ.Καζαντζίδη- ήδη έχουν ταξινομηθεί τα πρώτα οχήματα στην ελληνική αγορά. «Πρόκειται για δύο διαφορετικά οχήματα, το ένα από τα οποία είναι ένα όχημα πόλης, που παίρνει άδεια κυκλοφορίας ως τετράτροχο Ι.Χ αυτοκίνητο και το άλλο κυκλοφορεί στην κατηγορία των μοτοποδηλάτων» εξηγεί, με το ένα όχημα «να διαθέτει κινητήρα low speed και ισχύ 3KW και το έτερο να ανήκει στην κατηγορία των high speed με τελική ταχύτητα έως και 80 χλμ/ώρα».

Τα μοντέλα που έχουν προκύψει από την ελληνοκινεζική συνεργασία είναι κυρίως αυτοκίνητα πόλης, που έχουν ενσωματωμένο ειδικό φορτιστή και «με μια μέση ταχύτητα 40χλμ/ώρα μπορούν να κινηθούν για 100 έως και 120 χιλιόμετρα» σύμφωνα με τους δημιουργούς του. Με τη χρήση των ειδικών φορτιστών που υπάρχουν σε δημόσιους χώρους δε, «θα μπορεί κάποιος να το φορτίσει εάν φτάσει για παράδειγμα από τη Θεσσαλονίκη στην Καβάλα σε έναν φορτιστή ταχείας φόρτισης, μέσα σε λεπτά, στο 80% της χωρητικότητας της μπαταρίας».

Για να «γεμίσει» με ενέργεια από μια κανονική παροχή ηλεκτρισμού στο 100% ένα όχημα, «χρειάζεται από έξι έως οκτώ ώρες» αναφέρει ο κ. Καζαντζίδης, που σημειώνει πως «με μήκος μικρότερο από δύο μέτρα και εικοσιπέντε εκατοστά για τα ηλεκτρικά διθέσια αυτοκίνητα και πλάτος ένα μέτρο και τριάντα εκατοστά, μειώνονται τα μεγάλα οχήματα στο κέντρο μιας πόλης».

Σημαντική εξέλιξη πάντως, σύμφωνα με τον κ. Καζαντζίδη, σε ό,τι αφορά τη χρήση αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ελλάδα, θα είναι η δημιουργία δικτύων φόρτισης σε δημόσιους χώρους. «Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε πως έχουν εγκριθεί και αδειοδοτηθεί 120 σταθμοί στην Αθήνα, γίνονται κινήσεις και για τη Θεσσαλονίκη και αναμένεται να δημιουργηθούν και σε άλλες πόλεις της χώρας, ώστε όσοι διαθέτουν ηλεκτρικά οχήματα από πιο μακρινούς προορισμούς να έχουν τη δυνατότητα να βρεθούν σε αστικά κέντρα και να εξυπηρετούνται με γρήγορη φόρτιση και όχι μόνο την κανονική» κατέληξε.



 diulistirio

ΔΥΝΑΜΗ ΤΗς ΣΚΕΨΗΣ




http://happinesstherapy.gr/wp-content/uploads/2017/09/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B11-3.png




 happinesstherapy

Ναι αυτό είναι επανάσταση. Δημοκρατική επανάσταση.


Α΄ Ελληνική Δημοκρατία είναι η περίοδος από το 1821 μέχρι την εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Όθωνα το 1832. 
Β΄ Ελληνική Δημοκρατία είναι η περίοδος από το 1924 ως το 1935. 
Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία είναι η περίοδος της μεταπολίτευσης από το 1974 μέχρι σήμερα.

Αυτή η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία, οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, στην
απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, στην εξάρτησή της από άλλα κράτη, ενώ και η ίδια οδηγήθηκε σε αδιέξοδο.

Το ζητούμενο - όραμα είναι να φύγουμε από αυτή την κατάσταση και να περάσουμε στην Δ΄ Ελληνική Δημοκρατία, στην ανόρθωση της χώρας, στην απεξάρτηση, στην ανάκτηση της Εθνικής Κυριαρχίας και στην οικονομική ευημερία των Ελλήνων.

Υπάρχει όμως κάτι σημαντικό

Δεν μπορούμε φυσικά να περάσουμε στην Δ΄ Ελληνική Δημοκρατία με το Πολίτευμα και το Σύνταγμα της Γ΄. Απλή αναθεώρηση του Συντάγματος (όπως πολλές φορές έγινε μέσα σ' αυτή την περίοδο) είναι η συνέχεια της ίδιας περιόδου, με κάποια μπαλώματα που υπακούν όμως στην ίδια λογική. Απαιτείται λοιπόν Νέο Σύνταγμα με τη συμμετοχή για πρώτη φορά, έπειτα από 200 χρόνια, του ίδιου του λαού.




Πέτρος Χασάπης

Είναι στη φύση του

Θανάσης Σκαμνάκης




Η ιστορία με το σκορπιό και το βάτραχο είναι πολύ γνωστή. Στη μέση της λίμνης ο σκορπιός δάγκωσε τον σωτήρα του, κι όταν ο δεύτερος γύρισε απορημένος να ρωτήσει: μα θα πεθάνουμε κι οι δυό, ο σκορπιός απάντησε φυσικά και αυθόρμητα: μα είναι η φύση μου. 

Την ιστορία κάνει επίκαιρη, για μια ακόμη φορά η είδηση πως ο τυφώνας «Χάρβεϊ» στο Τέξας και στη Λουιζιάνα προκάλεσε, εκτός των άλλων, ζημιές πολλών εκατομμυρίων δολαρίων στις πετρελαϊκές βιομηχανίες. Και αφιερώνεται σε όλους εκείνους που θεωρούν πως ο καπιταλισμός θα βρει τρόπους να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή και του φαινόμενου του θερμοκηπίου που ευθύνεται για τα όλο και πιο συχνά ακραία καιρικά φαινόμενα, γιατί δεν τον συμφέρει, καθώς ζημιώνονται και οι καπιταλιστές. Εθελοντικά τυφλοί, οι άνθρωποι αυτοί εννοούν να μην καταλαβαίνουν πως ο πλανήτης βρίσκεται ήδη πέρα από το σημείο συναγερμού.

Η Ναόμι Κλάιν σε ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο με τον τίτλο «Αυτό αλλάζει τα πάντα. καπιταλισμός εναντίον κλίματος» (εκδ. Λιβάνη), δίνει ισχυρά χαστούκια σε όλες τις θεωρίες της επανάπαυσης. Σημειώνει χαρακτηριστικά: «Παρόλο που αντιμετωπίζουμε μια κρίση η οποία απειλεί την επιβίωσή μας ως είδους, ο πολιτισμός μας συνεχίζει να κάνει αυτό ακριβώς που προκάλεσε την κρίση, βάζοντας μάλιστα μεγαλύτερη προσπάθεια στο όλο εγχείρημα… και η παγκόσμια οικονομία αυξάνει το διακύβευμα στρεφόμενη από τις συμβατικές πηγές ορυκτών καυσίμων σε ακόμα πιο ρυπογόνες και επικίνδυνες εκδοχές: βιτουμένιο από τα κοιτάσματα πισσούχου άμμου στην Αλμπέρτα του Καναδά, πετρέλαιο από θαλάσσιες γεωτρήσεις σε μεγάλα βάθη, φυσικό αέριο από υδραυλική ρωγμάτωση, άνθρακας από εκρήξεις στα βουνά. Εν τω μεταξύ κάθε εκτεταμένη φυσική καταστροφή (σ.σ. σαν να ήταν στο Τέξας τις προάλλες) επιβεβαιώνει εκ νέου την ειρωνεία του γεγονότος ότι το κλίμα γίνεται ολοένα και πιο αφιλόξενο για εκείνες ακριβώς τις βιομηχανίες που φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την αύξηση της θερμοκρασίας». 
Το κακό με μας όμως δεν είναι πως ο σκορπιός συμπεριφέρεται σύμφωνα με τη φύση του. Το κακό είναι πως ο βάτραχος εξακολουθεί να κάνει τον αθώο και να φορτώνεται πάντα στην πλάτη, είτε εξ αιτίας απειλής, είτε εξ αιτίας αφέλειας, απρονοησίας, φόβου, άγνοιας (πόσο να συγχωρηθεί πια!) το θανατηφόρο αρθρόποδο. Και πολύ περισσότερο όταν, ο βάτραχος, αναπτύσσει θεωρίες πως εν τέλει ο σκορπιός δεν θα τσιμπήσει γιατί θα σκεφτεί πριν την ειρωνεία του γεγονότος. 

Πηγή: alfavita.gr Από το Πριν

sioualtec

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Εμμανουέλ Μακρόν Πέρασε η εποχή της λαϊκής κυριαρχίας τόσο για τους Γάλλους όσο και για τους Ευρωπαίους

JPEG - 81.3 ko
Συμμετέχοντας στη παραδοσιακή εβδομάδα των πρεσβευτών, ο πρόεδρος Μακρόν εκφώνησε το πρώτο γενικό λόγο για την εξωτερική πολιτική του, από τότε που ήρθε στο παλάτι των Ηλυσίων [1]. Όλα τα αποσπάσματα σε εισαγωγικά σε αυτό το άρθρο είναι από το λόγο του. Ο πρόεδρος δεν περιέγραψε το τοπίο των σημερινών διεθνών σχέσεων, ούτε εξήγησε το ρόλο που σχεδιάζει για τη Γαλλία στον κόσμο, αλλά τον τρόπο με τον οποίον σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτό το εργαλείο.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Γαλλία δεν ήταν σε θέση να προσαρμοστεί στις αλλαγές στον κόσμο από το 1989, πτώση του Τείχους του Βερολίνου, τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και το θρίαμβο της παγκοσμιοποίησης των ΗΠΑ. Για την ανοικοδόμηση της χώρας, θα ήταν παράλογο να θέλουμε να επιστρέψουμε πίσω στην παλιά έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσουμε χρησιμοποιώντας τους διαθέσιμους μοχλούς. Για το λόγο αυτό, σήμερα, «η κυριαρχία μας είναι η Ευρώπη».
Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα τέρας, «ένας Λεβιάθαν» [2]. Δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση, αλλά νομιμοποιείται όταν προστατεύει τους πολίτες της. Στην τρέχουσα μορφή της, κυριαρχείται από το γαλλο-γερμανικό ζευγάρι. Ο ίδιος, Εμμανουέλ Μακρόν, και η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, μπορούν ως εκ τούτου από κοινού να την κυβερνήσουν. Έτσι μπόρεσε να επισκεφθεί την Πολωνία, με την ιδιότητά του ως πρόεδρος της Γαλλίας, και, με τη σύμφωνη γνώμη της Γερμανίδας εταίρου του, η οποία δεν μπορούσε να επιτεθεί στη Πολωνία λόγω της Ιστορίας, να μιλήσει ως υπονοούμενος εκπρόσωπος της Ένωσης, να προσβάλει την πρωθυπουργό, υπενθυμίζοντάς της ότι δεν είναι κυρίαρχη και να την ξαναβάλει στην ευρωπαϊκή τάξη.
Ήδη, με την Καγκελάριο, αποφάσισε να αναλάβει δράση σε τέσσερις τομείς: _ • την προστασία των εργαζομένων,
• τη μεταρρύθμιση του δικαιώματος του ασύλου και της ευρωπαϊκής συνεργασίας σε θέματα μετανάστευσης,
• τον ορισμό μιας εμπορικής πολιτικής και των μέσων ελέγχου για τις στρατηγικές επενδύσεις,
• την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής άμυνας.

Οι στόχοι αυτοί καθορίζουν φυσικά με σαφήνεια τις εθνικές πολιτικές για το καθένα από τα Κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας. Για παράδειγμα, τα διατάγματα που μόλις εξέδωσε η κυβέρνησή του σχετικά με τη μεταρρύθμιση του Εργατικού Κώδικα θέτουν τα ελάχιστα όρια της προστασίας των εργαζομένων, σύμφωνα με τις οδηγίες που εδώ και πολύ καιρό έχουν αποφασιστεί από τους υπαλλήλους των Βρυξελλών. Η ευρωπαϊκή συνεργασία για θέματα μετανάστευσης θα ορίσει τα όρια της φιλοξενίας που θα επιτρέψουν τη λειτουργία της γερμανικής βιομηχανίας [3], ενώ η μεταρρύθμιση του δικαιώματος ασύλου θα καθορίζει την δυνατότητα της Γαλλίας εντός του χώρου Σένγκεν. Η Ευρώπη της Άμυνας θα επιτρέψει την ένωση των στρατών της Ένωσης και να τους ενσωματώσει συλλογικά στις φιλοδοξίες του ΝΑΤΟ.
Για να προχωρήσει πιο γρήγορα η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Γαλλία και η Γερμανία θα διοργανώσουν στενότερες συνεργασίες σε διάφορα θέματα, επιλέγοντας τους συνεργάτες τους α-λα-καρτ. Θα διατηρηθεί η αρχή της ομόφωνης απόφασης, αλλά μόνο μεταξύ προεπιλεγμένων Κρατών, τα οποία θα έχουν ήδη συμφωνήσει μεταξύ τους.
Η συνοχή αυτού του συνόλου θα γίνει γύρω από τέσσερις κοινές αξίες
• την «εκλεγμένη και αντιπροσωπευτική δημοκρατία,
• το σεβασμό του ανθρώπου,
• τη θρησκευτική ανοχή και την ελευθερίας της έκφρασης,
• και την πίστη στην πρόοδο»

«Η εκλεγμένη και αντιπροσωπευτική δημοκρατία» θα ισχύει μόνο σε τοπικό επίπεδο (κοινότητες δήμων και διοικητικές περιφέρειες, οι δήμοι και οι νομοί θα εξαφανιστούν) , διότι δεν υπάρχει πλέον εθνική κυριαρχία. «Ο σεβασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας, η θρησκευτική ανοχή και η ελευθερία» θα πρέπει να αντιλαμβάνονται υπό την έννοια της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών , και όχι εκείνης της Διακήρυξης του 1789 παρότι έχει τοποθετηθεί στο προοίμιο του Συντάγματος.
«Η πίστη στην πρόοδο» θα επιτρέψει να κινητοποιήσει τους Ευρωπαίους πολίτες σε μια περίοδο που ο καθένας βλέπει εύπορες χώρες, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ξαφνικά να ξηλώνονται από το χάρτη και να στέλνονται πίσω στην εποχή του λίθου.

Η μέθοδος Μακρόν

Η Γαλλία θα πρέπει να χρησιμοποιήσει το ευρωπαϊκό εργαλείο για να αναπροσαρμοστεί στο «πολυπολικό και ασταθή κόσμο». Δεδομένου ότι δεν γίνεται λόγος για την αποκατάσταση της γαλλο-ρωσικής συμμαχίας για την οποία συμφώνησαν ο πρόεδρος Sadi Carnot και ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Γ’, διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η πολιτική πλευρά της ατλαντικής στρατιωτικής συμμαχίας, δεν υπάρχει κανένας λόγος να βασίζεται η γαλλική διπλωματία στην Ιστορία ή σε αξίες.
Πρέπει αντίθετα να παίζει το ρόλο του «αντίβαρου» για να διατηρηθούν οι «σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις των οποίων τα στρατηγικά συμφέροντα αποκλίνουν». Να το καταλάβετε σωστά, ο πρόεδρος δεν μιλά για τα συμφέροντα που αποκλίνουν μεταξύ, από τη μια πλευρά οι ΗΠΑ και από την άλλη η Ρωσία και η Κίνα, αλλά να διατηρηθούν οι δεσμοί τους οποίους αυτές οι δύο μεγάλες δυνάμεις πρέπει να διατηρήσουν με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Για αυτό πρέπει (...) να γραφτούμε στη παράδοση των υφιστάμενων συμμαχιών και, με οπορτουνιστικό τρόπο, να οικοδομήσουμε περιστασιακές συμμαχίες που θα μας επιτρέπουν να είμαστε πιο αποτελεσματικοί». Ο ρόλος των διπλωματών δεν είναι επομένως πλέον να υπερασπιστούν μακροπρόθεσμα τις αξίες της Γαλλίας, αλλά να οσφραίνονται βραχυπρόθεσμα τις ευκαιρίες, τις καλές ευκαρίες.

«Η σταθερότητα του κόσμου»

Δεδομένου του ευρωπαϊκού πλαισίου εργασίας και της μεθόδου αυτής, ο σκοπός της γαλλικής διπλωματίας θα είναι να διασφαλίσει ταυτόχρονα την ασφάλεια των Γάλλων συμμετέχοντας στην «παγκόσμια σταθερότητα» και να αποκτήσει επιρροή με την υπεράσπιση «των καθολικών κοινών περιουσιών».
Αφού μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και το τέλος της εθνικής κυριαρχίας, δεν υπάρχει συμβατικός εχθρός, η Γαλλία δεν χρειάζεται πλέον στρατό για να υπερασπίσει το έδαφός της. Αντίθετα, έχει να αντιμετωπίσει έναν αντισυμβατικό εχθρό, την «ισλαμική τρομοκρατία», η οποία απαιτεί τόσο μια πανταχού παρούσα αστυνομία και ένα στρατό προβολής ικανό να παρεμβαίνει στις εστίες τρομοκρατίας στο εξωτερικό: στη Συρία και το Ιράκ από τη μία πλευρά, στη Λιβύη και το Σαχέλ, από την άλλη. Είναι προφανές ότι αυτή η αλλαγή του σκοπού, και όχι ένα ζήτημα του προϋπολογισμού, η οποία οδήγησε τον πρόεδρο Μακρόν να απολύσει τον επικεφαλής του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων. Μένει να μεταρρυθμίσει η αστυνομία.
Η Γαλλία θα συνεχίσει να προστατεύσει τους μουσουλμάνους πολίτες της, διατηρώντας παράλληλα στο λόγο της, μια σύνδεση μεταξύ της ισλαμιστικής πολιτικής ιδεολογίας και της μουσουλμανικής θρησκείας. Θα μπορέσει με τον τρόπο αυτό να συνεχίσει να επιτηρήσει την πρακτική της μουσουλμανικής πίστης, να την πλαισιώσει, και εκ των πραγμάτων (de facto) να επηρεάζει τους πιστούς της.
Ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας, είναι επίσης το στράγγισμα της χρηματοδότησής της, την οποία η Γαλλία συνεχίζει μέσων πολυάριθμών διεθνών οργανισμών, δεδομένου ότι, λόγω των «περιφερειακών κρίσεων και διασπάσεων στην Αφρική και των διαιρέσεων του μουσουλμανικού κόσμου», ορισμένα Κράτη συμμετέχουν μυστικά σε αυτή τη χρηματοδότηση. Αλλά πρώτα, η τρομοκρατία δεν είναι άνθρωποι, αλλά μια μέθοδος μάχης, και, δεύτερον, οι τρομοκρατικές ενέργειες χρηματοδοτούνται σημαντικά καλύτερα από τότε που υποτίθεται ότι απαγορεύεται, είναι σαφές ότι αυτός ο μηχανισμός συστάθηκε από την Ουάσιγκτον, όχι κατά των Αδελφών Μουσουλμάνων, αλλά κατά του Ιράν. Παρότι αυτό δεν έχει προφανή σχέση με τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, ο πρόεδρος Μακρόν προσεγγίζει στη συνέχεια το ζήτημα του ανταγωνισμού της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν, για να πάρει το μέρος της Σαουδικής Αραβίας και να καταδικάσει το Ιράν.
Μετά τις επιθέσεις του Ντάες εναντίον «των συμφερόντων μας, των ζωών μας, του Λαού μας», η ειρήνη στο Ιράκ και τη Συρία αποτελεί προτεραιότητα «ζωτικής σημασίας για τη Γαλλία». Εξ ου και η τρέχουσα αλλαγή στην μέθοδο μετά το Μάιο: βέβαια, το Παρίσι «είχε τεθεί εκτός» των διαπραγματεύσεων στην Αστανά, αλλά πρέπει σήμερα να προχωρήσουμε «τη κατάσταση με απτή πρόοδο» συζητώντας, ένα προς ένα, με τους συμμετέχοντες στη συνάντηση στην Αστανά. Τους έπεισε να υιοθετήσουν το στόχο που έθεσε εδώ και πολύ καιρό ο πρόεδρος Ομπάμα: την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων και τη πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας στις εμπόλεμες ζώνες. Τέλος, η Γαλλία έχει δημιουργήσει μια «διεθνή ομάδα επαφής» που θα συγκεντρωθεί με την ευκαιρία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ γύρω από τον Jean-Yves Le Drian. Η επιστροφή της Συρίας στο Κράτος Δικαίου «θα πρέπει να συνοδεύεται από τη δικαιοσύνη για τα εγκλήματα που διαπράχτηκαν, μεταξύ άλλων από τους ηγέτες αυτής της χώρας».
Ο πρόεδρος Μακρόν πραγματοποιεί έτσι μια οπισθοδρόμηση σε σχέση με τις προηγούμενες δηλώσεις του. Δεν πρόκειται πλέον, όπως ο ίδιος είχε προτείνει σε συνέντευξή του στο JDD , να αποδεχθεί την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας και να την υποστηρίξει κατά του Ντάες, αλλά αντίθετα να συνεχίσει το προηγούμενο διπλό παιχνίδι: χρησιμοποιώντας την ανθρωπιστική πρόφαση να συνεχίσει να προμηθεύει όπλα στους τζιχαντιστές ενάντια στη Δαμασκό. Η ανακοίνωση της κρίσης από τη Δικαιοσύνη της συριακής ηγεσίας είναι ισοδύναμη με εκείνη της ήττας της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας, αφού ποτέ, απολύτως ποτέ, δικάστηκε Κράτος για εγκλήματα πολέμου των νικηφόρων στρατηγών του. Ο πρόεδρος Μακρόν δεν διευκρινίζει ποιο δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει αυτούς τους ηγέτες, αλλά η διατύπωσή του παραπέμπει στο σχέδιο του Διευθυντή των Πολιτικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, Jeffrey Feltman, ο οποίος προέβλεπε ήδη από το 2012 (δηλαδή πριν από τον γενικευμένο πόλεμο) τη «καταδίκη» 120 Σύρων ηγέτων· ένα σχέδιο που εκπονήθηκε υπό τη διεύθυνση ενός υπαλλήλου της μαντάμ Μέρκελ, τον Volker Perthes [4].
Όσον αφορά τη Λιβύη και το Σαχέλ, ο πρόεδρος Μακρόν υπενθύμισε την πρωτοβουλία του της La Celle-Saint-Cloud, στη διάρκεια της οποίας έφερε σε επαφή τον «πρωθυπουργό της Λιβύης», Fayez Sarraj, και τον «επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού», Khalifa Haftar· σύνοδος κορυφής όπου διαβεβαίωσε τους δύο άνδρες την υποστήριξη της ΕΕ με τον όρο να περάσουν ως απώλειες-κέρδη την μυστηριώδη εξαφάνιση των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Λιβυκό Δημόσιο Ταμείο [5].
Η πρώτη συνέπεια της ανατροπής της αραβικής λιβυκής Τζαμαχιρίας ήταν η αποσταθεροποίηση του Μάλι, χώρα της οποίας επιδοτούσε σε μεγάλο βαθμό την οικονομία [6]. Χωρίστηκε τότε στα δύο: από τη μία πλευρά οι μη νομάδες Μπαντού, από την άλλη οι νομάδες Τουαρέγκ. Η γαλλική στρατιωτική επέμβαση έλαβε γνώση αυτών των γεγονότων και σταμάτησε τις άμεσες επιπτώσεις τους στον άμαχο πληθυσμό. Το G5-Σαχέλ δημιουργήθηκε από τη Γαλλία για να σταματήσει τις συνέπειες του πολέμου κατά της Λιβύης και την πρόληψη της αντιπαράθεσης μεταξύ μαύρων και Αράβων που μόνο ο Μουαμάρ Καντάφι είχε καταφέρει να αποφύγει. Η συμμαχία για την ανάπτυξη του Σαχέλ σκοπεύει, όσον την αφορά, να αντικαταστήσει -με πολύ χαμηλότερα μέσα-το πρόγραμμα ανάπτυξης που είχε αναπτυχθεί από τη Λιβύη στην περιοχή αυτή. Το σύνολο αυτών των μέτρων θα διασφαλιστεί η σταθερότητα αυτού του τμήματος της Αφρικής μέχρι, σε μια δεκαετία, το Πεντάγωνο να εφαρμόσει το σχέδιο του για επέκταση του χάους στη μαύρη ήπειρο [7].
Ο πρόεδρος Μακρόν υπενθυμίζει την κοινή δήλωση που μόλις εγκρίθηκε από εταίρους από την Αφρική και την Ευρώπη περί ιδρύσεως ευρωπαϊκών γραφείων μετανάστευσης στην αφρικανική ήπειρο. Πρόκειται να γίνει διαλογή στην αφετηρία των μετανάστων που θα γίνουν δεκτοί από την Ένωση και να τερματιστούν οι διαδρομές της εξόδου. «Οι δρόμοι της μιζέριας πρέπει να γίνουν διαδρομές προς την Ελευθερία»· μια διατύπωση που συνοψίζει τη προεδρική σκέψη: Η Αφρική είναι η μιζέρια, η Ευρώπη είναι η ελευθερία.
Για τον Εμμανουέλ Μακρόν, «ην αποκατάσταση της ασφάλειας» στην Αφρική περνά από τα τρία D: «Défense, Développement et Diplomatie ήτοι Άμυνα, Ανάπτυξη και Διπλωματία», δηλαδή η παρουσία του γαλλικού στρατού προβολής, οι γαλλικές επενδύσεις και η γαλλική διοίκηση· κλασικό πρόγραμμα οικονομικής αποικιοκρατίας.

Η υπεράσπιση των κοινών περιουσίων

Μακριά από το να παραμελεί το ατού που αντιπροσωπεύουν η Γαλλοφωνία και ο τουρισμός, ο πρόεδρος Μακρόν αφιέρωσε σε αυτά μακρά επιχειρήματα. Στο πλαίσιο αυτό, προώθησε την ιδέα να ωφεληθεί από το γαλλικό νομικό σύστημα για να επεκτείνει την επιρροή της χώρας. Με αυτό τον τρόπο, παίρνει για λογαριασμό του το «δόγμα Κόρμπελ», σύμφωνα με το οποίο ο τρόπος που συντάσσεται μια συνθήκη επεκτείνει την επιρροή της χώρας που έχει αναπτύξει τις έννοιες της· δόγμα που εφαρμόστηκε από τη του, Madeleine Albright, και μετά από την υιοθετημένη κόρη του, Κοντολίζα Ράις, για να μεταγράψει σε αγγλοσαξονικό δίκαιο τις διεθνείς συνθήκες.
Η πρώτη κοινή περιουσία, είναι ο πλανήτης.
Αυτή η ομιλία εκφωνήθηκε κατά τη διάρκεια της «Εβδομάδας των Πρεσβευτών» κατά τη διάρκεια της οποίας ο υπουργός ήρθε για να εξηγήσει στο προσωπικό του ότι, από τούδε και στο εξής, ο πρώτος στόχος της διοίκησης του είναι η οικονομική διπλωματία. Όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών, ο Λοράν Φαμπιούς είχε την ιδέα να κινητοποιήσει το γαλλικό διπλωματικό δίκτυο για την ανάπτυξη των εξαγωγών. Ο ίδιος δημιούργησε τότε το Business France, ένα δημόσιο ίδρυμα του οποίου επικεφαλής είχε τοποθετηθεί η Muriel Penicaud. Η τελευταία χρησιμοποίησε το δημόσιο χρήμα που της είχε εμπιστευτεί για την έναρξη της εκστρατείας του Εμμανουέλ Μακρόν στο εξωτερικό, γεγονός που της χάρισε τα σημερινά προβλήματα της με την δικαιοσύνη. Είναι σήμερα υπουργός Εργασίας και συνέταξε τα διατάγματα που ορίζουν την «προστασία των εργαζομένων». Ο Laurent Fabius εν τω μεταξύ, έγινε πρόεδρος του Συνταγματικού Συμβουλίου. Είναι υπό αυτήν την ιδιότητα, και κατά παράβαση του ρόλου που του αναθέτει το Σύνταγμα- που έγραψε ένα Σύμφωνο για το Περιβάλλον το οποίο ο πρόεδρος Μακρόν θα παρουσιάσει στα Ηνωμένα Έθνη.
Η δεύτερη κοινή περιουσία είναι η ειρήνη.
Μέσω της «Ευρώπης της Άμυνας», ο πρόεδρος Μακρόν σκοπεύει να «δώσει νέα πνοή» στο ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία στοχεύει πράγματι στην προώθηση της «ειρήνης», όπως φαίνεται στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και την Ουκρανία.
Η τρίτη κοινή περιουσία, είναι η Δικαιοσύνη και οι Ελευθερίες
Ο πρόεδρος Μακρόν, ο οποίος είχε προηγουμένως αναφέρει τις κοινές αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι «ο σεβασμός του ανθρώπου, η θρησκευτική ανοχή και ηελευθερία της έκφρασης», επιβεβαιώνει πλέον ότι «ο ρόλος των γυναικών, η ελευθερία της τύπου, ο σεβασμός των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων» είναι οικουμενικές αξίες. Δυστυχώς δεν διευκρίνισε τη διάκριση που επιχειρεί μεταξύ εκείνων που είναι ευρωπαϊκές και εκείνων που είναι οικουμενικές. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος υπερηφανεύεται για τη φιλοσοφία μετά την συνάντησή του με τον Paul Ricoeur, φαίνεται να μην έχει σκεφτεί για τη πολιτική φιλοσοφία και συγχέει στο λόγο του το ανθρωπιστικό δίκαιο με τα ανθρώπινα δικαιώματα, και για αυτό το θέμα, την αγγλοσαξονική σημασία (προστασία του ατόμου ενάντια στις αυθαιρεσίες του Κράτους) και τη γαλλική σημασία (ευθύνες των ανθρώπων, των πολίτών και του Έθνους).
Η τέταρτη κοινή περιουσία, είναι ο πολιτισμός.
Ο πρόεδρος Μακρόν είχε πει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του, ότι δεν υπάρχει γαλλικός πολιτισμός, αλλά πολιτισμός στη Γαλλία. Παρομοίως, ο ίδιος δεν βλέπει τον πολιτισμό γενικά ως εξέλιξη του πνεύματος, αλλά ως ένα σύνολο εμπορικών προϊόντων. Για αυτό το λόγο, θα συνεχίσει το έργο του προκατόχου του για την προστασία των πολιτιστικών αγαθών και όχι των ανθρώπων, στα θέατρα του πολέμου.

Συμπέρασμα

Θα χρειαστεί πολύ χρόνος για να εξαχθούν όλα τα διδάγματα από την κοσμοθεωρία του προέδρου Μακρόν.
Το πιο σημαντικό σημείο είναι ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, πέρασε η εποχή της λαϊκής κυριαρχίας τόσο για τους Γάλλους όσο και για τους Ευρωπαίους γενικότερα. Το δημοκρατικό ιδεώδες μπορεί να επιδιωχθεί σε τοπικό επίπεδο, αλλά είναι κενό νοήματος σε εθνικό επίπεδο.
Δευτερευόντως, η αντίληψη του για τη κοινή περιουσία, το κοινό καλό ( res publica ), με την οποία όλα τα πολιτικά καθεστώτα –είτε μοναρχικό, αυτοκρατορικό ή δημοκρατικό (républicain)- ήταν δεμένα, φαίνεται επίσης από μια άλλη εποχή. Κατά την άποψή τους, επρόκειτο να εξυπηρετήσουν -ή να προσποιείται servir- συλλογικό συμφέρον. Βεβαίως, ο Εμμανουέλ Μακρόν αναφέρεται στη Δικαιοσύνη και στις ελευθερίες, αλλά θέτει αμέσως αυτά τα ιδεώδη στο ίδιο επίπεδο με αντικείμενα, όπως η Γη και τα εμπορικά πολιτιστικά προϊόντα, και μια ντροπή, η υποτέλεια στο ΝΑΤΟ. Φαίνεται ότι η Δημοκρατία πέθανε επίσης.
Μετά αυτή τη παρουσίαση, το ακροτήριο χειροκρότησε θερμά. Ούτε ο εθνικός Τύπος ούτε οι ηγέτες της αντιπολίτευσης εξέφρασαν αντιρρήση.

 voltairenet.org

Η «τρομοκρατία» ένα ιδεώδες μέσο για την ΥΠΟΤΑΓΗ των κοινωνιών


Όλοι οι μηχανισμοί της εξουσίας, με πρόσχημα την τρομοκρατία, διογκώνουν τις ψυχώσεις του τρόμου και του παράλογου, προσπαθώντας να κρύψουν πίσω από το δάκτυλο της τρόμο-σύγχυσης, την καπιταλιστική βία και την τρομοκρατία τους κράτους και των μηχανισμών του.
Οι μηχανισμοί όμως της εξουσίας δεν αρκούνται μόνο σ’ αυτό.

Σπέρνουν τον τρόμο και τον πανικό, τον μετατρέπουν σε μαζική «αντιτρομοκρατική» παράνοια για να καταλύσουν τις πολιτικές ελευθερίες, να ενοχοποιήσουν τις αντιστάσεις και να υποτάξουν ολοκληρωτικά τις κοινωνίες.

Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτέμβρη, ερεθίστηκε και τροφοδοτήθηκε υστερικά ο πλανητικός τρόμος, και μέσω αυτής της υστερίας και της αχαλίνωτης εμπορίας του τρόμου ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μακελεύει τον πλανήτη και τα καπιταλιστικά κράτη σφυρηλατούν νέες αλυσίδες στις κοινωνίες και υφαίνουν ένα τελετουργικό σκηνικό τρόμου και ψυχωτικού σκοταδισμού με στόχο: Την ολοκληρωτική άλωση και ΥΠΟΤΑΓΗ των κοινωνιών…

Αυτή τη διαλεκτική του ΤΡΟΜΟΥ περιγράφει, παραστατικά, ο Νίκος Κλειτσίκας στο άρθρο του: «Η διεθνής "τρομοκρατία"... ελληνικό φαινόμενο!».

Μια ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ που έχει περιγραφτεί και αναλυθεί πριν από χιλιάδες χρόνια, από τον Ηρόδοτο!!!

Διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο εδώ:

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2017/09/blog-post_435.html


 resaltomag

10 λόγοι για να καταναλώνουμε το πραγματικό, φρέσκο βούτυρο


 10 λόγοι για να καταναλώνουμε το πραγματικό, φρέσκο βούτυρο

Το βούτυρο έχει δυσφημιστεί αρκετά τα τελευταία χρόνια, ξεκινώντας από το τέλος του προηγούμενου αιώνα με την αύξηση της κατανάλωσης της μαργαρίνης, η οποία πια ενοχοποιείται για trans λιπαρά. Πιο πρόσφατα, το βούτυρο παραγκωνίστηκε για χάρη του ελαιόλαδου και άλλων ειδών λαδιού. Αλλά εδώ θα σας απαριθμήσουμε τους λόγους που χρειάζεται να κρατήσουμε το βούτυρο στο τραπέζι και στη διατροφή μας.
Μια έρευνα του Πανεπιστήμιου της Lund στη Σουηδία δείχνει ότι το βούτυρο οδηγεί σε μικρότερη αύξηση του λίπους στο αίμα μετά από την κατανάλωση ενός γεύματος, σε σχέση με το ελαιόλαδο ή το λάδι από λιναρόσπορο. Το υψηλό επίπεδο λίπους στο αίμα ανεβάζει και τα επίπεδα της χοληστερόλης, κάτι που επιστημονικά συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αρτηριοσκλήρυνσης και εμφράγματος.

Γιατί το βούτυρο δεν αυξάνει τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα;

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι το 20% των λιπαρών στο βούτυρο αποτελείται από μικρής και μεσαίας αλύσου λιπαρά οξέα. Αυτά χρησιμοποιούνται άμεσα ως ενέργεια και δε μένουν αρκετά στο σώμα μας, ώστε να επηρεάσουν κατά πολύ τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα. Οι ερευνητές επίσης αποφάνθηκαν ότι αν και το βούτυρο ανεβάζει τη χοληστερόλη μακροχρόνια, τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματά του μπορεί να είναι τελικά ευνοϊκά για τον οργανισμό μας. Δεν συμφωνούν όλοι βέβαια στην μερική υπεροχή του βουτύρου σε σχέση με το ελαιόλαδο ή τη μαργαρίνη.
Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι από τη δεκαετία του ’20 και μετά το βούτυρο παραγκωνίστηκε, με τη μαργαρίνη κυρίως να παίρνει τη θέση του και κατηγορήθηκε ότι περιέχει κορεσμένα λιπαρά που προκαλούν καρδιαγγειακές ασθένειες. Κι όμως για χιλιάδες χρόνια πριν, το βούτυρο αποτελούσε βασικό διατροφικό στοιχείο πολλών κουλτούρων με κανένα εμφανές αρνητικό μειονέκτημα στην υγεία.
Το διάστημα των δεκαετιών ’20 μέχρι και ’60, η χρήση του βουτύρου μειώθηκε κατά πολύ, κι όμως οι καρδιαγγειακές ασθένειες δεν φάνηκε να μειώθηκαν. Επομένως, πόσο πιθανό είναι τελικά όντως το βούτυρο να μας σκοτώνει; Σύμφωνα με κάποιες θεωρίες και υποθέσεις, το βούτυρο είναι πιθανό να αποτελεί θύμα μιας μεγάλης διατροφικής συνομωσίας, που διαμορφώθηκε για να ωφελήσει βιομηχανίες που παράγουν υποκατάστατά του.

10 βασικά οφέλη που κερδίζετε αν καταναλώνετε πραγματικό, φρέσκο και κρεμώδες βούτυρο

1. Το βούτυρο αποτελεί μια από τις πιο εύκολα απορροφήσιμες πηγές βιταμίνης Α, η οποία ενισχύει τη λειτουργία του θυρεοειδή και των επινεφρίδιων αδένων και κατ’ επέκταση και το καρδιαγγειακό σύστημα.
2. Το βούτυρο δεν προκαλεί μακροχρόνια συσσώρευση λίπους στο σώμα μας, καθώς τα λιπαρά οξέα μικρής και μεσαίας αλύσου καίγονται άμεσα για την παραγωγή ενέργειας και δεν αποθηκεύονται, προσφέροντας επιπλέον και αίσθηση κορεσμού.
3. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών Α και Ε, όπως επίσης και σελήνιο που προστατεύει ενάντια τόσο σε καρδιακές νόσους, όσο και σε καρκίνο.
4. Το βούτυρο είναι πηγή καλής χοληστερόλης, η οποία δρα αντιοξειδωτικά, επιδιορθώνοντας τις βλάβες από ελεύθερες ρίζες που εμφανίζονται λόγω της κατανάλωσης trans λιπαρών και άλλων φυτικών ελαίων. Η χοληστερόλη είναι επίσης σημαντική για την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου στα παιδιά.
5. Τα κορεσμένα λιπαρά, όπως προαναφέρθηκε, συνίστανται από μικρής και μεσαίας αλύσου λιπαρά οξέα στο βούτυρο, διαθέτοντας ιδιότητες που ενδυναμώνουν κυρίως το ανοσοποιητικό σύστημα.
6. Το βούτυρο περιέχει συζευγμένα λινολεϊκά οξέα (CLA), τα οποία προστατεύουν από τον καρκίνο.
7. Όταν το βούτυρο είναι ωμό και μη παστεριωμένο, περιέχει τον παράγοντα Wulzen, ο οποίος προστατεύει ενάντια στη δυσκαμψία και κατ’ επέκταση στην αρθρίτιδα, τον καταρράκτη και τη σκλήρυνση των αρτηριών.
8. Το βούτυρο αποτελεί καλή πηγή ιωδίου σε υψηλά απορροφήσιμη μορφή, απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία του θυρεοειδή.
9. Ενισχύει την γαστρεντερική υγεία και μειώνει τα ποσοστά διάρροιας στα παιδιά.
10. Το βούτυρο τέλος είναι καλή πηγή βιταμίνης Κ2, η οποία εμποδίζει την τερηδόνα και «χτίζει» γερά δόντια και οστά.
Να θυμάστε ότι τα πλουσιότερα οφέλη βρίσκονται στο ωμό βούτυρο παραγόμενο από αγελάδες ελευθέρας βοσκής.
enallaktikidrasiPhoto: Author/Depositphotos




Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Οικολογική καμπίνα με αισθητική υπεροχή







 

 

Οικολογική καμπίνα με αισθητική υπεροχή

Μία αυτόνομη καμπίνα με την ονομασία «Wave Eco Cabin», λάνσαρε η εταιρεία Echo Living, κερδίζοντας τις εντυπώσεις για το στυλ της κατασκευής. Δείτε τώρα το ζηλευτό οικολογικό mini σπίτι!




  • Ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα με οικολογικό σχεδιασμό!
Η «Wave Eco Cabin» είναι μια οικολογική πρόταση της εταιρείας Echo Living και αποτελεί μία καμπίνα ενεργειακά αυτόνομη, η οποία και ξεχωρίζει για το λείο σχεδιασμό της, την καμπυλωτή της εξωτερική επένδυση και το κομψό εσωτερικό της.
  • Έχει την δυνατότητα να επεκταθεί προσθέτοντας δωμάτια!
Η εν λόγω καμπίνα έχει εσωτερικό χώρο 12,5 τ.μ. και μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως στούντιο, είτε ως αυτόνομο κατάλυμα, ενώ μπορεί να επεκταθεί τόσο κατά μήκος, όσο και κατά πλάτος, με εύκολη προσθήκη ξεχωριστών δωματίων.
  • Στην αρχική του μορφή μπορούν 2 άτομα να κατοικήσουν σε ένα σπίτι με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας!
Στην απλή μορφή της, μπορεί να εξοπλιστεί με ένα διπλό κρεβάτι, ένα ντους, μία ξυλόσομπα και μία συμπαγή κουζίνα, ενώ θεωρείται ικανή να φιλοξενήσει 2 άτομα.
  • Διαθέτει φωτοβολταϊκό πανέλ που παρέχει αυτονομία σε όλο το σπίτι.
Όσον αφορά την αυτονομία της, διαθέτει φωτοβολταϊκό πανέλ που είναι συνδεδεμένο με μπαταρία αποθήκευσης για το φωτισμό, ο οποίος και είναι με LED, αλλά και με τις πρίζες. Επίσης, η ξυλόσομπα παρέχει θέρμανση και ζεστό νερό, ενώ το μαγείρεμα γίνεται με φιάλες υγραερίου.

 4green

Αλληλέγγυα Κοινωνική και Συνεργατική Οικονομία: Πώς η open source παραγωγή σπόρων μπορεί να αλλάξει την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων



Πώς η open source παραγωγή σπόρων μπορεί να αλλάξει την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων


Αν ο όρος ακούγεται σαν να ανήκει στον κόσμο της τεχνολογίας, περισσότερο από ό, τι στην αναπαραγωγή των φυτών, η επιλογή του όρου Open Source δεν είναι τυχαία.
Το Open Source Seed Initiative (OSSI), εμπνευσμένο από το κίνημα ελεύθερου λογισμικού και ανοικτού κώδικα, δημιουργήθηκε για να εξασφαλίσει ότι ορισμένες ποικιλίες φυτών και τα γονίδια, θα παραμείνουν ελεύθερα από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και θα είναι διαθέσιμα στους καλλιεργητές φυτών στο διηνεκές.
Ως μέρος της πρωτοβουλίας, οι καλλιεργητές των ΗΠΑ – μέλη του OSSI, υπόσχονται ότι οι σπόροι που παράγουν, θα παραμείνουν διαθέσιμοι για τους άλλους να τους χρησιμοποιούν για αναπαραγωγή στο μέλλον και από την έναρξη της της πρωτοβουλίας το 2014, ήδη εκατοντάδες καλλιεργητές καιι εταιρείες σπόρων έχουν δεσμευτεί στο OSSI.
Για τον ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστήμιου του Wisconsin-Madison και μέλος του διοικητικού συμβουλίου OSSI ,Jack Kloppenburg , ο έλεγχος των σπόρων και η ικανότητα να αναπαράγονται νέες καλλιέργειες είναι υψίστης σημασίας όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων και την προστασία του περιβάλλοντος. 
Οι σπόροι παίζουν ρόλο σε μεγαλύτερα θέματα όπως η βιοποικιλότητα, τα δικαιώματα των αγροτών, ο έλεγχος του συστήματος των τροφίμων και η χρήση των γεωργικών χημικών ουσιών, τις οποίες πολλοί ανεξάρτητοι παραγωγοί προσπαθούν να αποφύγουν ή να μειώσουν.
Ο Kloppenburg τονίζει ότι το κίνημα ανοιχτού κώδικα δεν είναι για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας μπορούν να επηρεάσουν όλες τις καλλιέργειες, είτε γενετικά τροποποιημένες ή συμβατικές, είτε βιολογικές ή όχι.
Ο έλεγχος του σπόρου βρίσκεται στον πυρήνα όλης της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας.
‘Ήδη υπάρχει μια αυξημένη ενοποίηση στην παγκόσμια βιομηχανία γεωργίας, με πιο πρόσφατα παραδείγματα,τις συγχωνεύσεις μεταξύ της ChemChina και της Syngenta, τον Αύγουστο το 2016, και της Monsanto και της Bayer, τον Σεπτέμβριο.
"Αν πάτε στην αγορά, και ενδιαφέρεστε να αγοράσετε καλά, τοπικά λαχανικά που παρήχθησαν με βιώσιμο τρόπο, θα πρέπει επίσης να καταλάβετε ότι τα περισσότερα λαχανικά που προέρχονται από μια διαδικασία αναπαραγωγής που απειλείται με εξαφάνιση. Δεν θα έχουμε την επισιτιστική κυριαρχία μέχρι να έχουμε την κυριαρχία των σπόρων. "
Οι υποστηρικτές του OSSI, ισχυρίζονται ότι το υλικό φύτευσης γίνεται όλο και πιο περιορισμένο λόγω των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, και το μέλλον του εφοδιασμού τροφίμων τίθεται σε κίνδυνο, επειδή η γονιδιακή δεξαμενή συνεχώς συρρικνώνεται.
Η εκτελεστική διευθύντρια του OSSI, Claire Luby, της όποιας η διατριβή Ph.D. επικεντρώθηκε στην γενετική παραλλαγή και τη διαθεσιμότητα στα καρότα, διαπίστωσε ότι περίπου το ένα τρίτο όλων των σπόρων καρότου, προστατεύεται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, με αποτέλεσμα μα είναι δύσκολο για τους καλλιεργητές να τους χρησιμοποιήσουν.
Παρόμοιες εκτιμήσεις δεν υπάρχουν ακόμη για άλλες καλλιέργειες, αλλά οι ειδικοί, όπως η Luby είναι βέβαιοι ότι οι μεγάλες καλλιέργειες βασικών προϊόντων όπως το καλαμπόκι, έχει επηρεαστεί ακόμη πιο έντονα, από τα μαρούλια και τα καρότα.
Οι καλλιεργητές αναπαράγουν τα φυτά για να εκφράσουν επιλεκτικά επιθυμητά χαρακτηριστικά – από εκείνα που θα βελτιώσουν τη γεύση ή το χρώμα μιας καλλιέργειας, σε εκείνα που βοηθούν τις καλλιέργειες να ευδοκιμούν σε ορισμένα περιβάλλοντα και να αντισταθούν σε διάφορες απειλές, όπως τα παράσιτα ή διάφορες νόσοι.
Οι πολέμιοι των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στις καλλιέργειες, ισχυρίζονται, ότι η αύξηση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας συρρικνώνει τον κατάλογο του φυτικού υλικού, που έχουν στη διάθεσή τους οι καλλιεργητές, σε μια εποχή που η ανάγκη για γενετική ποικιλότητα είναι μεγαλύτερη από ποτέ, λόγω των συνθηκών που προήλθαν από την αλλαγή του κλίματος.
Για τους παραγωγούς του OSSI, οι γενετικοί πόροι ανέκαθεν ανήκαν με τα κοινά, και θα πρέπει να συνεχίσουν να είναι ένα δημόσιο αγαθό.
Ενώ οι ΗΠΑ φαίνεται να οδηγούν το κίνημα ανοιχτού κώδικα στους σπόρους, η έννοια των ανοιχτών σπόρων γρήγορα εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο.
Στην Ινδία, το Κέντρο για τη Βιώσιμη Γεωργία, το οποίο περιγράφει τον εαυτό του, ως μια επαγγελματική οργάνωση πόρων, τρέχει ένα πρόγραμμα open-source σπόρων, σε συνεργασία με τους αγρότες, για να διατηρήσουν σπόρους για τις παραδοσιακές ποικιλίες τροφίμων και να τους εμπλέξει στην εκτροφή νέων ποικιλιών που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες ανάγκες. Η οργάνωση βοηθά επίσης τους αγρότες, να έχουν πρόσβαση στην αγορά open-source σπόρων.
Η Γερμανική οργάνωση Agrecol βρίσκεται στη διαδικασία της δημιουργίας μιας άδειας ανοιχτού κώδικα για σπόρους, , στην ουσία μια πιο επίσημη καινομικά δεσμευτική έκδοση του OSSI , για τους παραγωγούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. (Οι Κανονισμοί που διέπουν την αναπαραγωγή διαφέρουν από χώρα σε χώρα, και έτσι η δέσμευση στο OSSI , δεν μπορεί απλά να εφαρμοστεί ως έχει στην Ευρώπη ή αλλού.)
Στις αρχές Νοεμβρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ, δήλωσε ότι τα συχνά αναπαραγόμενα φυτά θα πρέπει να μην έχουν πατέντες, μια δήλωση που έρχεται σε αντίθεση με την τρέχουσα θέση του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας, το οποίο επιτρέπει διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συμβατικά φυτών.
Η δήλωση αυτή όμως δεν είναι ο νόμος, και έτσι είναι πλέον στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, να πιέσουν το γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας να εφαρμόσει τη δήλωση της Επιτροπής.
Τον Οκτώβριο του 2016, η ολλανδική οργάνωση Hivos φιλοξένησε μια διάσκεψη για τα συστήματα ανοικτού κώδικα σπόρων στην Αιθιοπία, προσελκύοντας αγρότες, επιχειρηματίες, κοινοτικές τράπεζες σπόρων, και εκπροσώπους των κυβερνήσεων, μη κυβερνητικών οργανώσεων και των εταιρειών σπόρων από όλη την Ανατολική Αφρική για να μάθουν για το κίνημα σπόρων ανοιχτού κώδικα και τις πατέντες στους σπόρους.
Ο Willy Douma, ο οποίος τρέχει το πρόγραμμα open-source σπόρων της Hivos , λέει η οργάνωση βρίσκεται στη διαδικασία της οικοδόμησης μιας παγκόσμιας συμμαχίας για τα συστήματα σπόρων open-source, που ελπίζει να ξεκινήσει επίσημα το επόμενο έτος.
Ένας συνασπισμός περιβαλλοντικών και αναπτυξιακών ομάδων (συμπεριλαμβανομένων της Hivos, τη USC Canada και της Action Group on Erosion, Technology and Concentration ) έχει καταρτίσει μια βάση δεδομένων των σπόρων και της βιοποικιλότητας σε όλο τον κόσμο , για να την δημοσιεύσει στο  Seed Map Project.
Και σε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο από την Παγκόσμια Συμμαχία για το μέλλον των τροφίμων (Global Alliance for the Future of Food ) – μια συνεργασία φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Ιδρύματος WK Kellogg, του Ιδρύματος McKnight και πολλών άλλων – αναφέρει ότι για να εξασφαλιστεί ένας ικανοποιητικός εφοδιασμός τροφίμων, οι αγρότες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στους σπόρους , στην ανταλλαγή και στη βελτίωση των σπόρων, και να έχουν μια φωνή στη διαμόρφωση της πολιτικής για τους σπόρους.
Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης, τον ρόλο που παίζουν οι ποίκιλες τοπικές προμήθειες σπόρων στα βιώσιμα συστήματα τροφίμων – μια σύνδεση που η Luby του OSSI ελπίζει να γίνει από όλο και περισσότερους ανθρώπους στο μέλλον.
Πηγή άρθρου: blog.p2pfoundation.net
 
 enallaktikos