Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα (Έμιλι Ντίκινσον)









Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. 
Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. 
Η Έκσταση – απ' την οδύνη – 
Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – 
Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – 
Τα Πουλιά, απ' το χιόνι".

Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. Η Έκσταση – απ' την οδύνη – Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – Τα Πουλιά, απ' το χιόνι. Πηγή: www.lifo.gr
Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. Η Έκσταση – απ' την οδύνη – Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – Τα Πουλιά, απ' το χιόνι. Πηγή: www.lifo.gr
Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. Η Έκσταση – απ' την οδύνη – Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – Τα Πουλιά, απ' το χιόνι. Πηγή: www.lifo.gr



Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα Το Νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα. Η Στεριά – απ' το αρμένισμα στα Πέλαγα. Η Έκσταση – απ' την οδύνη – Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό – Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο – Τα Πουλιά, απ' το χιόνι. Πηγή: www.lifo.gr

 Προσπαθώ να καταλάβω (νιώσω) την Έμιλι Ντίκινσον
κάθε φορά που τη διαβάζω έχω την αίσθηση πως αν την αγγίξω θα σκορπίσει, θα διαλυθεί
επειδή ό,τι έχει μείνει απ’ αυτήν είναι τα ποιήματά της...
τα ποιήματά της θα διαλυθούν και θα σκορπίσουν
και θα μετασχηματιστούν σ’ ένα νέο ποίημα

Φυσικά δεν βρήκε θέση στον κόσμο
έζησε λεπτή, λεπτεπίλεπτη και μόνη
σ’ ένα τρομαχτικό ύψος, όπου γύρεψε απεγνωσμένα θεό
έφτασε στον παράδεισο αλλά θεό δεν βρήκε εκεί
θαρρώ τον βρήκε στοιχειωμένο
προσπάθησε ν' αισθανθεί άνθρωπο
όμως ήταν ήδη απομονωμένη
είπε να γυρίσει πίσω - όμως το πίσω ήταν ήδη μπροστά
κι έμεινε μετέωρη, ανάμεσα σε θεό, άνθρωπο,
μοναξιά και σιωπή, πότε να προσπαθεί να πνίξει το κελάδημά της, και πότε απ' αυτό να κρατιέται

Αιθέρια σαν δαιμονισμένη
πάντα συνεπαρμένη από μια γλυκιά λύσσα
στα ποίηματά της σιγανά να φωνάζει: με ακούει κανείς;
Κι όχι μόνο να φωνάζει στα ποίηματά της, απ΄τη μία
αλλά απ΄την άλλη να τα κρύβει στο συρτάρι της
σαν να φωνάζει επινοήστε με, ανακαλύψτε με
αλλά να θέλει το αντίθετο απ’ τη φωνή της.
Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν προχωρούν ποτέ προς τους άλλους 
αλλά οι άλλοι έρχονται προς αυτούς
συνήθως μετά το θάνατό τους
Κι αφού έφτασε στα σύννεφα έγινε σύννεφο
κι αερικό. Δεν ταίριασε, δεν έδεσε στον κόσμο
αντίθετα, λύθηκε σαν χαρταετός
όμως σαν χαρταετός που δεν αποχτά δικιά του πρωτοβουλία

Είναι παράξενη γυναίκα η Ντίκινσον - είναι παραπονεμένη στον παράδεισο
δεν τη χωράει ο παράδεισος
στο τέλος εξαφανίστηκε - δε νομίζω να πέθανε κάτι σε αυτήν
αν και βρήκαν σώμα
όμως στο τέλος είχε μείνει μόνο μάτια
που αίνιγμα είναι να πεις αν τα έκλεισε
δεν είναι γυναίκα, είναι τούλι
όταν γράφει, δεν ακουμπά την πένα στο χαρτί
αισθάνεται το χαρτί να πονά, το λυπάται, φοβάται πως θα το ματώσει

Όταν διαβάζω την Ντίκινσον παίρνω πάντα μια απόσταση απ’ την ψυχή μου
δεν την διαβάζω με την ψυχή μου
αλλά με την απόσταση που έχει πάρει η ίδια απ’ τον εαυτό της
δεν την διαβάζω με την ψυχή μου αλλά με τη νόηση της ψυχής μου
είναι ουράνια - τη διαβάζεις απ’ το ουράνιό σου
στο τέλος, λένε, τρελάθηκε
δεν τρελάθηκε, απλά δεν έβρισκε σώμα σ’ αυτήν να καταφύγει
στο τέλος προσπαθούσε να ζήσει κοντά στο σώμα της
και δεν ήξερε πια για τί φοβόταν - αν φοβόταν για το σώμα της ή για την ψυχή της -
ενώ την ψυχή της την είχε ήδη αφήσει, αλλά δεν είχε βρει στο μυαλό της θεό
κι αναρωτιόταν, χωρίς θεό πού είχε αφήσει την ψυχή της, στα χέρια τίνος.
Αναρωτιόταν πως το επέτρεψε - όμως αυτό είχε από πόθο ελευθερία γίνει
και δεν πέθανε, αλλά πέταξε, ενώθηκε
γιατί εδώ που τα λέμε, δεν υπήρξε και ποτέ, τόσο άνθρωπος
μόνο ανθρώπινη υπήρξε
δεν είναι σκοτεινή, είναι φωτεινή, αυτόφωτη
όμως αρκετά "αλλόκοτη" για να την πεις άνθρωπο
κι ούτε λόγος για συνηθισμένο - μάλλον είναι πουλί
που προσπάθησε να μιμηθεί άνθρωπο

Βασανισμένη δεν ξέρω αν είναι, ακόμα και το βάσανο σ’ αυτήν είναι αιθέριο, παράπονο όμως έχει, αλλά κι αυτό αιθέριο·
μόνη, με επιμονή στον κόσμο της, δεν μπόρεσε, ούτε στον κόσμο, ούτε με τους δικούς της ανθρώπους να τον ταιριάξει

Ήρθε, κελάηδησε κι έφυγε.
Είμαι βέβαιος, πως οι δικοί της άνθρωποι, όταν πέθανε
είχαν την αίσθηση πως την είχαν απλώς ονειρευτεί

Προσπάθησε βέβαια να υπάρξει
αλλά πώς να το κάνει με μια καρδιά που δεν ήταν εδώ

Η Ντίκινσον, είναι ένας από τους πιο νοήμονες ανθρώπους
που πέρασε ποτέ απ’ τη γη, όχι μόνο ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά
 κι ανάμεσα στους ανθρώπους - ποιητές. Οι πιο καλλιεργημένοι 
και νοήμονες ποιητές, μπροστά στην Ντίκινσον, μοιάζουν απλά χοντράνθρωποι.
Η Ντίκινσον έχει εγκεφαλική ψυχή
η νόησή της οφείλεται στη θηλυκή της φύση 
άντρας δεν μπορεί να λεπτύνει τόσο
η Ντίκινσον χώρεσε από μια οπή βελόνας.
Αν μπορώ και τη διαβάζω και την καταλαβαίνω (όσο…)
Είναι απ’ την πλευρά της μάνας μου

Τη διαβάζω πάντα εκείνη τη νύχτα…
που αισθάνομαι να θέλω ν’ αυξήσω
τη διάνοιά μου.

Είναι, πως να το πω...

ένα τέντωμα, μια ανάταση... 



triala

Απόφαση φωτιά :Ανώτατο Παλαιστινιακό συμβούλιο και Γενικός εισαγγελέας εναντίον του Πατριάρχη Ιεροσολύμων.


Back to top
  Το κεντρικό παλαιστινιακό συμβούλιο μόλις έβγαλε απόφαση εναντίον των κινήσεων του Πατριάρχου Ιεροσολύμων, Θεόφιλου του γ', για τις πωλήσεις πατριαρχικής γης σε ξένες εταιρίες, γεγονός που είχε προκαλέσει το μένος των Παλαιστινίων αλλά από ότι φαίνεται και των Ισραηλινών.

Μαρία Γιαχνάκη 
Αμέσως μάλιστα μετά την έκδοση της απόφασης δόθηκε εντολή στα αρμόδια όργανα να λάβουν μέτρα εναντίον όποιου έχει αναμειχθεί στις πωλήσεις.
Το Παλαιστινιακό συμβούλιο είναι το ανώτατο νομοθετικό όργανο , το οποίο είναι πάνω και από τη βουλή τη δική μας για παράδειγμα , όπου μετέχουν και όλα τα κόμματα του PLO , και τις αποφάσεις του οφείλει να εκτελέσει η κυβέρνηση. 
Ο φάκελος αυτή τη στιγμή σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες του iellada.gr βρίσκεται στον γενικό εισαγγελέα, ο οποίος ερευνά τα στοιχεία και ετοιμάζεται να ασκήσει μήνυση κατά του Έλληνα Πατριάρχη αλλά και όποιου άλλου εμπλέκεται στις πωλήσεις μεταξύ των οποίων και ο σύμβουλος και δικηγόρος του Πατριάρχη, Ράμι Μούγραμπι .
Προφανώς για να φύγει από την πολιτική ευθύνη ο ίδιος ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούτ Αμπάς, ανέθεσε στο ανώτατο αυτό σώμα να αποφασίσει για τις πωλήσεις που δημιουργούν εθνικό θέμα στο κράτος τους.
Μια δικαστική κίνηση εναντίον του Έλληνα Πατριάρχη θα έχει πολλές συνέπειες, είτε δικαστικές, είτε πολιτικές.
Δικαστικά θα μπορούσε το Πατριαρχείο μετά από αυτό να συρθεί σε απίστευτες διαμάχες με κόστος για την ορθοδοξία αλλά και για τα οικονομικά του Πατριαρχείου.
Πολιτικά όμως θα έχει ακόμη μεγαλύτερες προεκτάσεις αφού ενδέχεται να άρουν την αναγνώριση, γεγονός που θα στοιχίσει και πάλι την ειρήνη στο Πατριαρχείο και στην πολύπαθη αγιοταφική αδελφότητα, αν και βεβαίως κριθεί ότι ο Πατριάρχης ενεπλάκη σε πωλήσεις που δεν είχε δικαίωμα να τις κάνει.
Αυτή η κίνηση όμως κρύβει πολλά διότι λογικά πρέπει να έγινε και σε συνεννόηση με την Ιορδανία λόγω του ότι και το Πατριαρχείο υπόκειται σε Ιορδανικό καθεστώς αλλά και με το Ισραήλ διότι ο Αμπάς δεν θα έκανε τέτοια κίνηση χωρίς τη γνώση του Ισραήλ .
Φαίνεται λοιπόν ότι άνοιξε νέο κεφάλαιο στην ιστορία του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου το οποίο ουσιαστικά πέφτει σε λακκούβες που του σκάβουν για να το εγκλωβίζουν είτε συνεργάζεται με τις δυνάμεις που ελέγχουν την κατάσταση είτε όχι.
Σαν Ελληνίδα ντρέπομαι για την τροπή που πήρε αυτή η ιστορία όπως ντρεπόμουν και την περίοδο που οι Άραβες έφτυναν τον Πατριάρχη Ειρηναίο γιατί τον κατηγορούσαν πάλι για παράνομες πωλήσεις, που δεν επιβεβαιώθηκαν. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και εκεί κάτω στην Ιερουσαλήμ υπάρχει μια ιστορία αιώνων που διαβάλλεται το ελληνικό κράτος απέχει από τις εξελίξεις ενώ θα έπρεπε να σταθεί στο πλάι του πατριαρχείου και να ξεδιαλύνει την υπόθεση που έχει στήσει στον τοίχο όλους τους Έλληνες.
Πούλησε παράνομα ; Να φύγει πάραυτα. 
Εγκλωβίστηκε στα τρία καθεστώτα τα οποία κυβερνούν το Πατριαρχείο ; Να βγει να μιλήσει και να πει είμαι καθαρός και να εξηγήσει τι σημαίνει να επιβιώνεις στην Ιερουσαλήμ σε ένα Πατριαρχείο που είναι σε Ισραηλινό κράτος , σε παλαιστινιακά εδάφη με αραβικό ποίμνιο και υπόκεισαι σε Ιορδανικό καθεστώς. 
Εκτός αν η Ελλάδα θέλει να χάσει τα δικαιώματα στο Πατριαρχείο και πουλήθηκε όπως φαίνεται να πουλήθηκε με το θέμα των Σκοπίων. 
Και βεβαίως κάποια στιγμή να ζητήσουν συγγνώμη και στον προηγούμενο Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ Ειρηναίο για όσα πέρασε όλα αυτά τα χρόνια εξαιτίας παρομοίων καταστάσεων .
Την ίδια ώρα που διαδραματίζονται όλα, αυτά ομάδες νεολαίας της Βηθλεέμ, της Πετζάλας και των Ποιμένων, επισκεφθηκαν τον Έλληνα Πατριάρχη και δήλωσαν την συμπαράστασή του, ξεχωρίζοντας την θέση τους από τα επεισόδια που έγιναν πρόσφατα στην Ιερουσαλήμ


iellada

Οι 15 φράσεις του Φροϋντ που θα σας αλλάξουν τη ζωή!

freud-interpretation-of-dreamsΟ Σίγκμουντ Φρόυντ είναι ο θεμελιωτής της ψυχαναλυτικής σχολής στον τομέα της ψυχολογίας. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους πλέον βαθυστόχαστους αναλυτές του 20ου αιώνα που μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες όπως το ασυνείδητο, η απώθηση και η παιδική σεξουαλικότητα.
Η επίδραση του Φρόυντ δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχολογία και την ψυχιατρική, αλλά απλώθηκε σε πολλούς τομείς της επιστήμης (ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, φιλοσοφία) και της τέχνης.
Παρακάτω σας παραθέτουμε 15 γνωμικά του Ζίγκμουντ Φρόυντ που θα σας κάνουν να αναθεωρήσετε πράγματα από τη ζωή σας!
  1. Το πραγματικό αρσενικό είναι μονογαμικό
  2. Ο άνθρωπος είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας.
  3. Η μεγαλύτερη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που κι εγώ δεν έχω κατορθώσει να απαντήσω μετά από τριάντα χρόνια έρευνας, είναι: «τι θέλει μια γυναίκα;»
  4. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.
  5. Κάποια μέρα κοιτάζοντας πίσω, τα χρόνια που αγωνίστηκες θα σου φαίνονται τα πιο ωραία.
  6. Πίσω από κάθε ισχυρή γυναίκα, κρύβεται ένας τυραννικός πατέρας.
  7. freud2Πού πάει μια σκέψη όταν έχει ξεχαστεί; (σ.σ: στο υποσυνείδητο)
  8. Ο διάβολος παραμένει πάντα η καλύτερη δικαιολογία για να απενοχοποιήσουμε το Θεό.
  9. Αν ένας άνθρωπος υπήρξε το αδιαμφισβήτητα αγαπημένο παιδί της μητέρας του, διατηρεί σε όλη του τη ζωή το αίσθημα θριάμβου, την πίστη στην επιτυχία, που συχνά οδηγεί πραγματικά στην επιτυχία.
  10. Σε αποφάσεις δευτερευούσης σημασίας, είναι χρήσιμο να εξετάζουμε τα υπέρ και τα κατά. Σε κρίσιμα ζητήματα όμως, η απόφαση πρέπει να προέρχεται από την καρδιά.
  11. Από λάθος σε λάθος, ανακαλύπτει κανείς ολόκληρη την αλήθεια.
  12. Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
  13. Η ερμηνεία των ονείρων είναι η βασιλική οδός για την εξερεύνηση του υποσυνείδητου.
  14. Οι δύο θεμέλιοι λίθοι της ευτυχίας: αγάπη και δουλειά.
  15. Η θρησκεία είναι νεύρωση.
Πηγήinvitromagazine

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Αν θέλεις να κυβερνάς τη ζωή σου σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, μάθε πως πραγματικός πλούτος σημαίνει το να αρκούμαστε στα λίγα.

%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b5%ce%b9%ce%b1
«…Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος. Δεν ελευθερώνουν την ψυχή από την ανησυχία και δεν φέρνουν την αληθινή χαρά τα αμέτρητα πλούτη ή η δόξα κι ο θαυμασμός του πλήθους ή ο,τιδήποτε άλλο οφείλεται σε αίτια απεριόριστα.
Ζώντας κανείς ελεύθερα, δεν μπορεί να αποχτήσει μεγάλη περιουσία, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο χωρίς δουλικότητα προς τις μάζες ή την εξουσία. Μπορεί ωστόσο να ’χει όλα τα καλά σε διαρκή αφθονία. Κι αν τύχει να αποκτήσει μεγάλη περιουσία, εύκολα θα τη μοιράζει καταπώς πρέπει, κερδίζοντας τη συμπάθεια των συνανθρώπων του..
.» Αποφθέγματα Επίκουρου.
Η αυτάρκεια είναι μια λέξη που όσο περνά ο καιρός, τόσο και χάνεται πίσω στον χρόνο και στη λήθη, η σημασία της και η δύναμή της. Η λέξη «αυτάρκεια» παράγεται από το επίθετο «αὐτάρκης», το οποίο είναι σύνθετο από την αντωνυμία «αὐτὸς» και το ρήμα «ἀρκέω -ῶ». Η ετυμολογία της μας παραπέμπει σε εκείνον που αρκείται σε όσα έχει ο ίδιος, σε εκείνον που ζει άνετα από τα δικά του παραγόμενα αγαθά. Πόσα πράγματα και υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε  σήμερα, τα έχουμε πραγματικά ΑΝΑΓΚΗ; Πόσα προϊόντα από αυτά που αγοράζουμε από το σούπερμάρκετ πηγαίνουν «σχεδόν κατευθείαν» στα σκουπίδια, επειδή μας έμαθαν να υπερκαταναλώνουμε. Οι άνθρωποι που ζουν στην επαρχία μπορούν ακόμα και σήμερα να φτιάχνουν πράγματα μόνοι τους, αλλά πόσες ώρες «σκοτώνουν» από δω και κει άσκοπα; Πόσο καλύτερα θα νιώθαμε, εάν δημιουργούσαμε κάτι δικό μας;
Οι προγενέστεροί μας, στο πολύ πρόσφατο παρελθόν ήταν αυτάρκεις σε πολύ μεγάλο βαθμό. Έφτιαχναν μόνοι τους τα τρόφιμα της χρονιάς και γνώριζαν τον τρόπο συντήρησής τους, γιατί ρεύμα δεν είχαν, έτσι δεν υπήρχαν ψυγεία, καταψύκτες κ.λπ. Οι περισσότεροι ασχολούνταν με την καλλιέργεια, ενώ φρόντιζαν τόσο για τους καρπούς της χρονιάς όσο και για ποικίλα είδη ζώων που συντηρούσαν. Παράλληλα, ζούσαν από κοινού και εναρμονισμένα, επί το πλείστον, με το φυσικό περιβάλλον. Γεγονός, που συνέβαλλε στην αποφυγή των σύγχρονων προβλημάτων και κυρίως των ασθενειών που προσβάλουν τον άνθρωπο της σύγχρονης μεγαλούπολης.
Εμείς αυτή τη στιγμή  έχουμε στα χέρια μας την τεχνολογία και την επιστήμη που μας δίνουν ένα σωρό «ευκολίες», που όμως υποδουλώνουν. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, μας έκανε να χάσουμε την επαφή με τη φύση και οι γνώσεις των προγενέστερων μας κοντεύουν να ξεχαστούν. Όσοι από μας έχουν ζήσει σε χωριά κυρίως, θα γνωρίζουν από πρώτο χέρι για τον δύσκολο αλλά και απλοϊκό τρόπο ζωής των πατεράδων ή και παππούδων μας. Με ελάχιστα ή και χωρίς χρήματα, κατάφερναν να τα βγάζουν πέρα, συντηρώντας πολυμελείς οικογένειες. Αυτήν την γνώση θα πρέπει να προσπαθήσουμε να ξεθάψουμε ή να ανακαλύψουμε και πάλι, για να μπορέσουμε να είμαστε ανεξάρτητοι, σε όσο μεγαλύτερο βαθμό μπορούμε να το επιτύχουμε.
Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες της Παγκόσμιας Τράπεζας, η αρχή του επισιτιστικού προβλήματος, έγινε με την προτροπή πολλών χωρών, οι καλλιέργειες να προσανατολισθούν στην παραγωγή βιοκαυσίμων και όχι στην παραγωγή τροφίμων. Γεγονός, που παραμερίζει  σε παγκόσμια κλίμακα τον πρωτογενή τομέα και καθιστά την αγροτική ζωή αποξενωμένη. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι σε λίγα χρόνια δεν θα έχουν ουδεμία επαφή με το φυσικό περιβάλλον, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην αναγνωρίζουν ούτε τα είδη και τις ποικιλίες λαχανικών και ζαρζαβατικών. Επί πλέον, ο προσανατολισμός της βιομηχανικής γεωργίας καθιστά όλο και πιο δύσκολη την ζωή και την εργασία του μικρού αγρότη και των τοπικών προϊόντων.
Ακόμη, μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καταδεικνύουν με ενδελεχή έρευνα πως οι κάτοικοι των αναπτυσσόμενων χωρών διαθέτουν το 80% των εισοδημάτων τους για να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό. Έτσι, όταν οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν (λόγω της παραγωγής βιοκαυσίμων) δεν έχουν που αλλού να περικόψουν και κόβουν από το φαγητό. Το αποτέλεσμα είναι να βρεθούν 75 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας. Ο μαστιζόμενος από την πείνα πληθυσμός της γης προσέγγισε στο σύνολο, το ένα δισεκατομμύριο. Σχεδόν 25.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα από πείνα. Αυτά είναι τα αποτελέσματα, όταν θεμελιακές ανθρώπινες άξιες καθορίζονται από διακηρύξεις και πολιτικά νομοθετήματα. Όπως η περίφημη Διακήρυξη της Ρώμης του 1996, οπού η τροφή, μετατράπηκε σε χρηματιστηριακή αξία.
Η επιστροφή σε έναν κόσμο, άρρηκτα εναρμονισμένο με το φυσικό περιβάλλον, προδιαγράφει το πως να ζουν οι άνθρωποι μαζί χωρίς ιεραρχίες και  ανταγωνισμούς. Η βαθιά ριζωμένη μνήμη των ανθρώπων, θα τους οδηγήσει να βάλουν σε πρώτη προτεραιότητα τα ερεθίσματα και το πάθος, πάνω από τους οικονομικούς συμβιβασμούς και την αποξένωση, που δημιουργείται στις σύγχρονες πόλεις. Επίσης, είναι ιστορικά αποδειγμένο πως οι περισσότεροι άνθρωποι κατάγονται από ανθρώπους της γης, οι οποίοι αποσυνδεθήκανε βίαια από τη φύση.
Έχουμε την δύναμη της μνήμης που δεν μπορεί να σβηστεί και  αναδεικνύει την αυτάρκεια, ως αρετή. Ένας αυτάρκης και αυτοτελής άνθρωπος, που δεν στέκεται ανήμπορος απέναντι στα «μίντια», ούτε στις διαφημίσεις που προσπαθούν να τον πείσουν ότι κάτι συνεχώς του λείπει για να το αγοράσει, που δεν περιμένει τα φορτηγά να φέρουν τα τρόφιμα που έχει ανάγκη,άμεσα, στο σούπερ μάρκετ έχει τη δύναμη να επιλέξει το πώς θα ζήσει τη ζωή του και αν θα ενισχύσει τους κυρίαρχους μηχανισμούς, οικονομικούς κατά κύριο λόγο, με τις αγοραστικές του επιλογές.



anarchypress

Η Κάρπαθος ανάμεσα στους 33 φθηνότερους και καλύτερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο

Το νησί των Δωδεκανήσων επέλεξε ανάμεσα σε 32άλλους προορισμούς το αμερικανικό περιοδικό Forbes, ως έναν από τους φθηνότερους προορισμούς για το 2018. Με τίτλο «κορυφαία ποιότητα, χαμηλές τιμές», το άρθρο περιγράφει έναν μαγευτικό προορισμό όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει ένα νησί που θυμίζει την Μύκονο και την Σαντορίνη...
, αλλά με πολύ καλύτερες τιμές. 


Η Κάρπαθος προσφέρει στους επισκέπτες την δυνατότητα δύο ταξιδιών σε έναν καθώς συνδυάζει τον ήλιο και τις παραλίες με ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, όπου κάθε ένας μπορεί να γνωρίσει την μακραίωνη ιστορία του νησιού.


inner

inner


Το άρθρο του αμερικανικού περιοδικού αναφέρεται και στον οικισμό Όλυμπος της Καρπάθου, όπου οι γυναίκες εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να φορούν τις παραδοσιακές φορεσιές τους, ενώ προτείνει στους αναγνώστες μια σειρά από εναλλακτικές δραστηριότητες, όπως ιστιοπλοΐα, καταδύσεις και windsurfing. 
inner

Πηγή:protothema.gr

Οι ΗΠΑ με την ‘Χαλύβδινη Βίβλο΄ κηρύσσουν παγκόσμιο πόλεμο σε Γερμανία και Παγκοσμιοποίηση!


Του Κωνσταντίνου Βέργου
Πολλοί νομίζουν, λαθεμένα, ότι η Εθνική Πολιτική Ασφαλείας είναι απλώς μία έκθεση που περιγράφει τις προτεραιότητες του Αμερικανικού έθνους στην Άμυνα. Όμως, καθώς οι προτεραιότητες στο αμυντικό δόγμα κατευθύνουν ένα πακτωλό χρημάτων όχι μόνο στην αμυντική βιομηχανία αλλά και συνοδεύονται από τεράστιες τραπεζικές μπίζνες, μπίζνες εταιριών πετρελαίου, μετάλλων κλπ, πρακτικά αυτή η ‘χαλύβδινη Βίβλος’ είναι
ο καλύτερος τρόπος να δει κάποιος που θα πάει η Αμερικάνικη οικονομία, η ισχυρότερη και πιό ελεύθερη οικονομία του πλανήτη, τα επόμενα χρόνια. Η νέα ‘χαλύβδινη βίβλος’, η σωστότερα National Security Strategy εκδόθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2017 από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ.

Γιατί οι Αμερικάνοι εκδίδουν τη ‘Χαλύβδινη Βίβλο΄;

Η Βίβλος αυτή καταγράφει προτεραιότητες του Αμερικανικού έθνους ώστε να δικαιούται ο πρόεδρος των ΗΠΑ να ζητήσει το Κογκρέσο και τη Βουλή, να υποστηρίξουν υλικά και έμψυχα πρωτοβουλίες, και δραστηριότητες του κράτους με συγκεκριμένη σειρά προτεραιότητας. Όλες οι σοβαρές χώρες εκδίδουν τη δική τους χαλύβδινη βίβλο, ακόμη και η γειτονική μας Τουρκία. Μόνο η Ελλάδα δεν έχει αυτή την πολυτέλεια, καθώς η στρατηγική της είναι επτασφράγιστο μυστικό, ή απλά… ανύπαρκτη!

Τι έγραφε η προηγούμενη ‘Χαλύβδινη Βίβλος’ του προέδρου Ομπάμα το 2015

Η τελευταία Εθνική Πολιτική Ασφαλείας του προέδρου Ομπάμα συντάχθηκε τον Φεβρουάριο του 2015 είχε προτεραιότητα την ανάπτυξη της Αμερικάνικης οικονομίας στα πλαίσια ενός ‘ανοικτού διεθνούς συστήματος’. Είχε σεβασμό στις ‘παγκόσμιες’ αξίες στις ΗΠΑ και παγκοσμίως και σκόπευε στην ‘συνεργασία για να επιτευχθούν παγκόσμιες προκλήσεις. Εκεί καθορίζεται η προτεραιότητα στόχων που σε ότι αφορά τα οικονομικά αφορά την αποφυγή παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ή επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας, Κλιματική αλλαγή , αποφυγή διαταραχών στην ‘ενεργειακή αγορά’! Και περιέχει επίσης ‘άρπαγμα στρατηγικών ευκαιριών’ για ‘χάραξη της ‘οικονομικής τάξης’ και ‘ενεργειακή ασφάλεια’. Ήδη δηλαδή περιγράφει ότι σε περίπτωση απειλής των ενεργειακών συμφερόντων, θα υπάρξει ένοπλη ή άλλη απάντηση των ΗΠΑ που θα οδηγεί σε εξομάλυνση’ της τάξης. Μην μας κάνει εντύπωση επομένως η κατά καιρούς ένοπλη ενασχόληση με χωρες της μεσης Ανατολής, είναι θέμα που προβλέπεται στην ‘χαλύβδινη βίβλο’, στην Εθνική Στρατηγικη! Είναι ‘σάρκα και αίμα΄των ΗΠΑ, και όχι κάποιο ατόπημα καποιου ‘άτακτου προέδρου’! Οι ένοπλες επεμβάσεις δυστυχώς δεν αλλάζουν ούτε με το νέο ‘δογμα’ Τραμπ, όμως αλλάζουν πολλά άλλα που τώρα θα δούμε!

Τι αποκαλύπτει η νέα ‘Χαλύβδινη Βίβλος’ του Ντόναλτ Τράμπ

Το ασφάλεια και μετά το συμφέρον των ΗΠΑ προηγείται στη νέα 75σέλιδο ‘Χαλύβδινη βίβλο’ του Τραμπ. Σκοπός η ‘αναζωογόνηση της Αμερικάνικης οικονομίας’, το ξαναχτίσιμο της Άμυνας και προαγωγη των Αμερικάνικων αξιών. Ο θάνατος των ‘συμφωνιών’ που εξυπηρετούσαν πολυεθνικές που ειχαν κάνει ‘σουρωτήρι’ την Αμερικανική οικονομία, εξάγοντας δουλειές σε άλλες χώρες, είναι προτεραιότητα. Ξεκαθαρίζει επίσης ότι οι ΗΠΑ ‘δεν θα ανεχτούν’ οικονομική επιθετικότητα ή ‘άδικες εμπορικές πρακτικές’.

Τέρμα η ανοχή σε κράτη που απλά ‘επωφελούνται’

Θα σταματήσει να κάνει τα ΄στραβά μάτια’ σε χώρες (φωτογραφίζει Γερμανία, Ιαπωνία και εν μέρει Κίνα) που δεν έχουν οικονομική αμοιβαιότητα (βλέπε Pilar II, Promote American prosperity). Εξαγωγικές χώρες με εξωφρενικά πλεονάσματα και προστατευτική για τα συμφέροντα τους πολιτική όπως η Γερμανία, επομένως, θα έχουν δύσκολη εποχή!

Προτεραιότητα σε καλοπληρωμένες δουλειές!

Η μειωση φόρων, μείωση χρέους και έμφαση σε εκπαίδευση σε τομείς για ΄καλοπληρωμένους εργαζόμενους’, όπως αναφέρει σαφώς.

Συμπέρασμα

Οι ΗΠΑ με την ‘Χαλύβδινη βίβλο’, ή σωστότερα με τη νέα Εθνική Πολιτική Ασφαλείας, κηρύσσουνοικονομικό πόλεμο στη Γερμανία και την Παγκοσμιοποίηση, θέτοντας και τυπικά τέρμα στη χρυσή 40ετία των πολυεθνικών που καταλήστευσαν, και χρεοκόπησαν έθνη, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και εργαζόμενους! Αυτό είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χαστούκι στην παγκοσμιοποίηση μετά την ‘Λευκή Βίβλο’ που είχε ανακοινώσει νωρίτερα το 2017 η Μεγάλη Βρετανία, και βάζειταφόπλακα στην παγκόσμια φτωχοποίηση που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε απο τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, χαράζοντας πλέον μια νέα, λαμπρή, εποχή! Την εποχή των κυρίαρχων, ελεύθερων, λαών!Είναι ένα μεγάλο δώρο όχι μόνο προς τον Αμερικάνικο λαό, αλλά προς όλα τα ελεύθερα έθνη, επιχειρήσεις, εργαζόμενους και λαούς παγκοσμίως. Προς όλους μας!
Ο Δρ. Κωνσταντίνος Βέργος
Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία
Πηγή: new-economy.gr

Το θέμα της Μακεδονίας στο σήμερα και κυρίως στο αύριο

Του Ηλία Φιλιππίδη


Το 1992 ο Κων. Μητσοτάκης είχε πει το περίφημο: «Σε 10 χρόνια δεν θα θυμάται κανείς το θέμα της Μακεδονίας».

Δεν επρόκειτο για μία ριψοκίνδυνη «ζαριά» με την προσδοκία της επιβεβαιώσεως εκ μέρους ενός πεπειραμένου πολιτικού ούτε για μία μεμονωμένη εκτίμηση. Ο Κων. Μητσοτάκης εννοούσε, ότι το «Σκοπιανό» δεν θα ήταν πλέον πρόβλημα με οποιοδήποτε όνομα και αν αναγνωρίζετο τότε το κρατίδιο των Σκοπίων.

Ήταν μία πεποίθηση, η οποία στηριζόταν στο κλίμα της πρώτης μεταψυχροπολεμικής περιόδου. Ήταν η εποχή του «Τέλους της Ιστορίας» και της μετατοπίσεως του κέντρου της ζωής και του ενδιαφέροντος των ανθρώπων από την ιστορία και την πολιτική στους δείκτες της οικονομίας, στα επιτόκια των Τραπεζών και στο Χρηματιστήριο.

Οι εκσυγχρονιστές τελικά διαψεύσθηκαν όχι μόνο για τον ερχομό ενός ειρηνικού κόσμου αλλά και για την τύχη του Χρηματιστηρίου…

Αυτοί όμως, οι οποίοι ουδέποτε εγκατέλειψαν το «χρηματιστήριο» της γεωπολιτικής ήταν οι «έμποροι των εθνών», οι γνωστές και μη εξαιρετέες Μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες εγκαινίασαν την μεταψυχροπολεμική εποχή με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Ο σκοπός ήταν ο εδαφικός περιορισμός της Σερβίας και η δημιουργία δυτικών προτεκτοράτων από τα κατακερματισμένα πρώην κράτη της Βαλκανικής, όπως το Κόσοβο και η FYROM.

Το 1990 το σχέδιο προέβλεπε επίσης την αναγνώριση ενός «Μακεδονικού» κράτους στην καρδιά των Βαλκανίων και αργότερα την διεύρυνση του προς το Αιγαίο με πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη. Θα ήταν η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ παγκοσμίως, ενώ παράλληλα θα άνοιγε την συζήτηση για το μέλλον της Θράκης. Τότε εμφανίζονταν άρθρα στον διεθνή τύπο, ότι στις αρχές του 21ου αιώνα η Θεσσαλονίκη θα έχει πληθυσμό 8 εκατομμυρίων!!!!

Από πού αυτή η δημογραφική έκρηξη;

Από την προσέλευση των «Μακεδόνων» όλου του κόσμου στην «πατρίδα τους» και την διεθνοποίηση του νεοπαγούς κρατιδίου...

Τότε το σχέδιο αυτό δεν πέτυχε λόγω των ελληνικών αντιδράσεων, παρ΄ όλο που η ξενοκίνητη προπαγάνδα και οι εξ ημών αφελείς χαρακτήριζαν τα συλλαλητήρια ως εθνικιστική υστερία.

Σήμερα ο διεθνής παράγων επανέρχεται πιεστικά για την λύση του προβλήματος. Ο λόγος βρίσκεται στον προσεταιρισμό της Σερβίας από την Ρωσία.

Εννοείται, ότι η όποια λύση θα είναι προσωρινή μέχρι της τελικής διαλύσεως της FYROM, αφού το αλβανικό τμήμα θα ενωθεί με την Αλβανία. Το 1990 οι Αλβανοί ήταν το 25% του πληθυσμού. Σήμερα λόγω της γεννητικότητας τους έχουν ανέβει στο 33%.

Το σλαβικό τμήμα της FYROM δεν θα είναι βιώσιμο ως κράτος. Λογικά προκύπτει η πρόβλεψη , ότι σε 10 το πολύ χρόνια η Ελλάδα θα κληθεί πάλι να δώσει «χείρα βοηθείας».

Πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας από τώρα:

  • α. να διαπραγματευτούμε με την αίσθηση, ότι η αιχμή του προβλήματος βρίσκεται στο μέλλον, όταν θα τεθεί θέμα «Μακεδονίας του Αιγαίου».
  • β. επειδή το πρόβλημα έχει μέλλον, να προταθούν από ελληνικής πλευράς ως τα πλέον κατάλληλα και ιστορικώς αντικειμενικά ονόματα το «Βαρντάρσκα» και το «Δαρδανία» . Όχι μόνο στην αρχαιότατα αλλά και μέχρι τον 18ο αιώνα κατοικούσε στην περιοχή η φυλή των Δαρδανών, η οποία βαθμιαίως απορροφήθηκε από τους Σλάβους. Στους Έλληνες έμεινε η ανάμνηση αυτής της φυλής με το χαρακτηρισμό της εύσωμης γυναίκας ως «νταρντάνας». Να καταχωρηθούν στα πρακτικά των διαπραγματεύσεων αυτές οι προτάσεις ακόμη και αν δεν γίνουν δεκτές.
  • γ. να κατανοήσουμε όλοι οι Έλληνες, ότι το Σκοπιανό είναι πολλαπλό πρόβλημα: Πρόβλημα ονόματος και υπάρξεως «μακεδονικού έθνους», υπάρξεως «μακεδονικής γλώσσας» και υπάρξεως « μακεδονικής εκκλησίας».

Οπότε το διαπραγματευτικό πρόβλημα για την Ελλάδα είναι διπλό:

  • Πρόβλημα συμφωνίας για το όνομα και
  • Πρόβλημα προτεραιοτήτων μεταξύ των παραγόντων του συνολικού προβλήματος.

Με αυτή την έννοια το όνομα αφορά την επιφάνεια του προβλήματος, ενώ η ρίζα του όλου προβλήματος είναι η ιστορική πλαστογραφία περί υπάρξεως «μακεδονικού έθνους», διότι αυτή είναι που τροφοδοτεί και επαναφορτίζει τον αλυτρωτισμό των Σλαβομακεδόνων καθώς και την απαίτηση τους, να αναγνωρισθεί «μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα και να ενωθούν τα τρία κομμάτια του κατακερματισμένου «μακεδονικού έθνους».

Συμπέρασμα:

Οποιοσδήποτε συμβιβασμός στο όνομα (φαίνεται ότι προτιμάται ο σλαβόφωνος όρος «Νοβαματσεντόνιγια») να γίνει υπό τον όρο του σεβασμού των μεταξύ μας συνόρων και την παραίτηση από τον ισχυρισμό υπάρξεως ιδιαίτερης μακεδονικής εθνικότητας, γλώσσας και εκκλησίας. Η λεγόμενη Σλαβομακεδονική γλώσσα είναι ένα βουλγαρικό ιδίωμα.

Επίσης δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος με την FYROM που κάναμε το 2009, όταν η Αλβανία έγινε δεκτή στον ΝΑΤΟ. Τώρα θα πρέπει να απαιτήσουμε την υπογραφή Συμφώνου Φιλίας μεταξύ Ελλάδας και FYROM υπό την εγγύηση του ΝΑΤΟ, ότι το έδαφος της FYROM δεν θα χρησιμοποιηθεί για εγκατάσταση ή χρήση από άλλη στρατιωτική δύναμη πλην των μονάδων του ΝΑΤΟ και για εχθρικές ενέργειες κατά της Ελλάδας.


Πηγή: haniotika-nea.gr

Mέθοδος σας βοηθά να απαλλαγείτε από αυτό το στρες και να χαλαρώσετε.


Το χρόνιο στρες προκαλεί προβλήματα υγείας όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης, η υπέρταση και καρδιακές νόσοι.
Ευτυχώς όμως, υπάρχει μια μέθοδος η οποία σας βοηθά να απαλλαγείτε από αυτό το στρες και να χαλαρώσετε. Τα σημεία πίεσης είναι περιοχές του σώματος που μπορούν να επηρεάσουν διάφορα σημεία του σώματος μας και του μυαλού μας όταν προκαλείται πίεση σε αυτά. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βρείτε τα σημεία πίεσης στο σώμα σας και να κάνετε μασάζ.

Τα σημεία πίεσης που θα μειώσουν το stress που αισθάνεστε σε δευτερόλεπτα

Το αυτί
Αυτό το σημείο  είναι γνωστό ως Shen Men (η πύλη του πνεύματος). Οι ειδικοί ισχυρίζονται πως το αυτί είναι το βασικότερο σημείο για την ανακούφιση απο το στρες. Χρησιμοποιείστε μια μπατονέτα ή ένα στυλό για να κάνετε μασάζ σε αυτό το σημείο και πάρτε βαθιές και αργές αναπνοές.
piesotherapeia-auti
Το κεφάλι
Στο κεφάλι υπάρχουν πολλά σημεία πίεσης, πολλά από τα οποία μπορούν να μειώσουν δραστικά τα επίπεδα άγχους. Μπορείτε να χαλαρώσετε στον καναπέ σας, να ακουμπήσετε πίσω και να χρησιμοποιήσετε 2 δάχτυλα για να ασκείσετε πίεση στο σημείο όπου ο αυχένας συναντά το κρανίο για 20 λεπτά. Πολύ από το στρες που συλλέγουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας συσσωρεύεται στους ώμους και και στους μυες του αυχένα. Η πιέση σε αυτό το σημείο μπορεί να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε και να το
piesotherapeia-kefali
Θώρακας
Το στρες μπορεί να μας κάνει να αναπνέουμε λιγότερο ή να παίρνουμε κοφτές αναπνοές. Το σημείο αυτό βοηθά στη μείωση του στρες που συσσωρεύεται στο στέρνο σας και σας βοηθά να αναπνεύσετε φυσιολογικά. Χρησιμοποιείστε 3 δάχτυλα για να κάνετε μασάζ στο κέντρο του θώρακα σας ή ένα δάχτυλο για να χτυπάτε ρυθμικά αυτό το σημείο ενώ παιρνετε βαθιές αναπνοές. Σε περίπτωση χρόνιου στρες συνδυάστε  αυτό το σημείο και το σημείο ανάμεσα στα φρύδια σας. Η σύνδεση ανάμεσα σε αυτά τα δυο σημεία θα σας βοηθήσει να καλμάρετε το νευρικό σας σύστημα.
piesotherapeia-thorakas
Στομάχι
Πολλοί ρεφλεξολόγοι προτιμούν να χρησιμοποιούν αυτό το σημείο επειδή βοηθά στη δημιουργία μιας κίνησης που απελευθερώνει τον θώρακα και το διάφραγμα, γεγονός που βελτιώνει τη λειτουργία της αναπνοής.
Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο, παίρνουν βαθύτερες αναπνοές ενστικτωδώς και σχεδόν πάντα δηλώνουν οτι νιώθουν ανακούφιση.
piesotherapeia-stomaxi
Πήχης του χεριού
Αυτό είναι ένα κλασικό σημείο για ρεφλεξολογία και βελονισμό. Το στρες και το άγχος δημιουργούν ανάστροφη ροή ενέργειας στο σώμα. Το σημείο αυτό βοηθά ώστε η ενέργεια σας να κινηθεί στην σωστή κατεύθυνση ενώ παράλληλα συμβάλλει στην πενυματική συγκέντρωση και στην απαλλαγή από το στρες.
piesotherapeia-pixis
Η παλάμη
Η στιγμή που θα πατήσετε αυτό το σημείο, θα αισθανθείτε το άγχος σας να εξαφανίζεται. Βρίσκεται σε έναν από τους πιο σημαντικούς μεσημβρινούς (ενα κανάλι ενέργειας) που επηρεάζει το πάγκρεας, το συκώτι και την καρδιά, θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε άμεση ανακούφιση. Επίσης είναι ένα σημαντικό σημείο για τη θεραπεία πονοκεφάλων, στομαχόπονων, δυσπεψίας και αυπνίας που και αυτά μπορεί να προκληθούν από άγχος.
piesotherapeia-palami
Γαστροκνήμιο
Αν αισθάνεστε στρες το άνω μέρος του σώματός σας, το μασάζ σε αυτό το σημείο είναι ιδανικό. Αυτή η περιοχή μπορεί να είναι πολύ ευαίσθητη σε άτομα που βιώνουν πολύ στρες, ειδικότερα σε γυναίκες.
piesotherapeia-gastroknimio
Πέλμα
Η πίεση σε αυτό το σημείο μπορεί να ηρεμήσετε το μυαλό σας από το στρες και να ξανασκεφτείτε τους λόγους που σας στρεσάρουν. Κάποιοι ρεφλεξολόγοι πιστέυουν πως είναι ο καλύτερος μεσημβρινός για τη θεραπεία του πάγκρεας και πως η τοποθεσία του -το κέντρο του ποδιού- βοηθά τους ασθενείς να μειώσουν το στρες και να προσέξουν περισσότερο το σώμα τους.
piesotherapeia-pelma
Για περισσότερα νέα σχετικά με Εναλλακτικές Θεραπείες & Φαρμακείο Της Φύσης κάντε like στην σελίδα στο facebook

*Οι πληροφορίες που περιέχονται στο hippieteepee.gr έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα. Συμβουλεύεστε πάντα κάποιον ειδικό πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε πληροφορία. Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.
.hippieteepee

Η Αρπαγή του Νερού στην Ελλάδα

Γιάννης Παπαδημητρίου
Ο όρος του τίτλου (στα αγγλικά water grabbing) χρησιμοποιείται διεθνώς για να ορίσει την κατάσταση, στην οποία ισχυροί παράγοντες, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, αποκτούν τον έλεγχο ή ανακατανέμουν τη χρήση υδάτινων πόρων για τους δικούς τους σκοπούς σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων και των οικοσυστημάτων, στα οποία έχει βασιστεί η ζωή τους. Πρόκειται για έναν πλανητικό πόλεμο με αποκορυφώματα την εκδίωξη πληθυσμών λόγω της κατασκευής μεγάλων φραγμάτων, την ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων του νερού και των δικτύων ύδρευσης, την υποβάθμιση και μόλυνση του νερού εξαιτίας βιομηχανικών, μεταλλευτικών και βιομηχανικής κλίμακας αγροτικών δραστηριοτήτων και τον έλεγχο των πηγών και των διασυνοριακών υδάτων για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους.
Δεν είναι τυχαίο που η παγκόσμια κλιματική αλλαγή βιώνεται κατά κύριο λόγο είτε ως πλημμύρα είτε ως ξηρασία, συνδέεται δηλαδή άμεσα με τη διαταραχή του θαυμαστού υδρολογικού κύκλου της φύσης. Στη χώρα μας λίγο-πολύ όλα αυτά τα μέτωπα είναι ανοιχτά. Θα περιοριστώ σε μια, εκ των πραγμάτων άνιση λόγω του περιορισμένου χώρου, αναφορά με έμφαση στα λιγότερο συζητημένα.

Α. Ιδιωτικοποίηση πόσιμου νερού (εταιριών ύδρευσης & υπόγειων υδάτων)

Κλιμακώνεται η στρατηγική της ιδιωτικοποίησης, με τη μέθοδο ΣΔΙΤ, των δύο μεγάλων κρατικών εταιριών ύδρευσης, της ΕΥΔΑΠ της Αθήνας και της ΕΥΑΘ της Θεσσαλονίκης, χωρίς προς το παρόν να γνωρίζουμε, σε ποιο βαθμό το «επενδυτικό ενδιαφέρον» θα επεκταθεί στα δημοτικά δίκτυα ύδρευσης των υπολοίπων μεγάλων πόλεων. Ένα σημαντικό ποσοστό των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και η πλειοψηφία της ΕΥΑΘ έχουν μεταβιβαστεί στο Υπερταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ), το οποίο άνοιξε πρόσφατα τη διαδικασία αναζήτησης «στρατηγικού επενδυτή» για την πώλησή τους. Το θέμα προφανώς δεν έχει να κάνει με τα ποσοστά του ιδιώτη, ίσως ούτε καν κυρίως με τον έλεγχο του μάνατζμεντ, όσο κυρίως με το μοίρασμα των πολλών παράπλευρων εργολαβιών. Πρόκειται ασφαλώς για το πιο κρίσιμο μέτωπο της περιόδου, που δεν αφορά μόνο τους Αθηναίους και τους Θεσσαλονικείς, οι οποίοι, ας μην το ξεχνάμε, έδωσαν και έναν μεγάλο αγώνα πριν από 3 χρόνια με το δημοψήφισμα εναντίον της ιδιωτικοποίησης.
Ενώ όμως γι’ αυτές τις εξελίξεις μαθαίνουμε αναλυτικά, μια άλλη ιδιωτικοποίηση προχωράει «στα μουλωχτά». Είναι αυτή των φυσικών αποθεμάτων πόσιμου νερού, δηλ. των υπόγειων υδάτων, που παραχωρούνται αφειδώς στη βιομηχανία εμφιάλωσης.
Τις τελευταίες δεκαετίες, το εμφιαλωμένο νερό, από είδος πολυτελείας και καταναλωτική συνήθεια των εύπορων στρωμάτων, έχει μετατραπεί σε τρόπο ζωής για μεγάλες μερίδες του πληθυσμού. Δεν είναι μόνο οι ακριβές διαφημιστικές καμπάνιες ή ο ρόλος του τουρισμού, δεν είναι ούτε καν μόνο η κακή διαχείριση και η απαξίωση των δημόσιων δικτύων. Η βασική αιτία της εξάπλωσης είναι το νομοθετικό καθεστώς για τη συγκεκριμένη επιχειρηματική δραστηριότητα και το κόστος της πρώτης ύλης, που χρησιμοποιεί.
Μέχρι σήμερα, η μόνη ανταποδοτική υποχρέωση των βιομηχανιών εμφιάλωσης είναι η καταβολή ενός τέλους προς τον αντίστοιχο Δήμο, στα διοικητικά όρια του οποίου γίνεται η γεώτρηση. Το ύψος αυτού του τέλους έχει παραμείνει επί δεκαετίες σταθερά ελάχιστο ενώ το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε ακόμα ένα «δωράκι» προς το ενδιαφερόμενο κεφάλαιο, θεσμοθετώντας τον υπολογισμό του τέλους όχι επί των αντλούμενων αλλά επί των πωλούμενων ποσοτήτων (ν. 4255/2014). Δηλαδή η άντληση για χορηγίες, δηλ. για διαφημιστική πολιτική, ή για «μαύρες πωλήσεις» είναι εντελώς δωρεάν ενώ το τέλος για τις «κανονικές» πωλήσεις παραμένει ασήμαντο. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι ντόπιοι «βαρόνοι του νερού»:
– αποσπούν ένα μεγάλο μερίδιο της ελληνικής αγοράς, έχουν έντονη εξαγωγική δραστηριότητα και παρουσιάζουν διαρκώς και νέα προϊόντα, μπύρες, κόλες κ.λπ.
– ακολουθούν μια επιθετική πολιτική αύξησης των αντλούμενων ποσοτήτων, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται κίνδυνοι για την επάρκεια του φυσικού πόρου για τα δημόσια δίκτυα και την κατοχύρωσή του για τις επόμενες γενιές.
– μέσω των χορηγιών εξασφαλίζουν ευρεία κοινωνική συναίνεση ενώ διατηρούν σχέσεις στοργής με το πολιτικό σύστημα, το κεντρικό και το εκάστοτε τοπικό.
Είναι προφανές ότι απαιτείται η αντιστροφή αυτής της πορείας. Και εκτός από την αλλαγή του ν. 4255/2014, που μέχρι στιγμής δεν τον έχει «πειράξει» η κυβέρνηση Τσίπρα, παρά τις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, χρειάζεται να διεκδικήσουμε μια πολιτική «επιστροφής» στο νερό της βρύσης με δωρεάν πρόσβαση στο πόσιμο νερό για τους πολίτες τόσο με καταψύκτες στις δημόσιες υπηρεσίες όσο και με βρύσες στους κοινόχρηστους χώρους (πλατείες, παιδικές χαρές κ.λπ.), σε συνδυασμό βεβαίως με στρατηγικές εξοικονόμησης του νερού, περιορισμού της σπατάλης και διαμόρφωσης «υδατικής» συνείδησης στους πολίτες».

Β. Επίθεση στα ποτάμια

Η υποβάθμισή τους από τη χρήση τους ως αποδεκτών αποβλήτων κάθε είδους περιλαμβάνει πολλά παραδείγματα. Το κλασικό για τα βιομηχανικά απόβλητα είναι ασφαλώς η ρύπανση του Ασωπού, που, εκτός από περιβαλλοντικά προβλήματα, έχει προκαλέσει και ασθένειες και θανάτους, δηλ. σοβαρές παραβιάσεις του δικαιώματος στην υγεία. Ο Ασωπός έχει την ατυχία να διαρρέει τη βιομηχανική περιοχή της Θήβας και, ούτε λίγο ούτε πολύ, 15 εταιρίες, βρέθηκαν να τον επιβαρύνουν με εξασθενές χρώμιο και μόλυβδο. Η εντατική αγροτική εκμετάλλευση έχει καταστρέψει τον Πηνειό ενώ οι εξορύξεις της Χαλκιδικής επιφυλάσσουν την ίδια μοίρα στα νερά της περιοχής.
Ωστόσο, θα αφιερώσω το πιο μεγάλο μέρος του κειμένου στα σχέδια εντατικής εκμετάλλευσης, κυρίως υδροηλεκτρικής, με την κατασκευή φραγμάτων και τις εκτροπές, που διακόπτουν τον φυσικό κύκλο του νερού και προκαλούν σοβαρές και ανεπίστρεπτες αρνητικές συνέπειες. Ο βασικός μύθος της τεχνοκρατικής ιδεολογίας είναι ο αφορισμός ότι το νερό των ποταμών χύνεται «αναξιοποίητο» στη θάλασσα και επομένως πρέπει να «αξιοποιηθεί».
Όμως η επιστήμη μάς λέει ότι ένα ποτάμι δεν είναι μόνο το νερό αλλά και η ζωή που κουβαλάει μαζί του, το απόθεμα της βιοποικιλότητας, οικοσυστήματα και οργανισμοί, χλωρίδα και πανίδα, τοπία και ανθρώπινες συνήθειες αιώνων.
«Τα ποτάμια είναι οι ταχυδρόμοι των βουνών», όπως λέει ο ποιητής Γιάννης Δάλλας.
Συνεπώς ένα πρώτο κρίσιμο ζήτημα είναι να ξεπεράσουμε την αντίληψη του «ποταμιού – καναλιού» και να προσανατολίσουμε την άσκηση των όποιων οικονομικών δραστηριοτήτων στον σεβασμό της φυσικής ροής του ως τμήμα του υδατικού κύκλου.
Στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα περίπου 170 φράγματα με ύψος μεγαλύτερο από 15 μέτρα, που αποτελεί το όριο μεταξύ μικρών και μεγάλων φραγμάτων, σύμφωνα με το οικολογικό κίνημα. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το κριτήριο αυτής της διάκρισης δεν είναι το ύψος του φράγματος αλλά η ισχύς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, που στην Ελλάδα είναι 15 MW, αν και πριν από 20 χρόνια ήταν 5, ενώ στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. είναι 8 MW. Από αυτά, τα 15 έχουν ύψος πάνω από 70 μέτρα και, αν εξαιρέσουμε τα φράγματα του Μόρνου και του Εύηνου, που έχουν θυσιαστεί για την υδροδότηση της Αθήνας, είναι υδροηλεκτρικά. Τα 2 είναι στον Νέστο (του Θησαυρού με 172μ. είναι το ψηλότερο στην Ελλάδα), 3 στον Αλιάκμονα, 4 στον Αχελώο και τους παραποτάμους του (των Κρεμαστών είναι το μεγαλύτερο σε έκταση με 80 χιλιάδες στρέμματα), και 5ο το ημιτελές της Μεσοχώρας, 1 στον Άραχθο, 1 στις πηγές του Αώου και 1 στο Σμόκοβο, σε παραπόταμο του Πηνειού.
Οι αρνητικές συνέπειες των μεγάλων φραγμάτων έχουν τεκμηριωθεί από τη διεθνή επιστημονική έρευνα:
– καταστρέφουν τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα
– κατακρατούν τη λάσπη με τα οργανικά συστατικά (διότι ένα ποτάμι δεν είναι μόνο νερό αλλά και οργανικό φορτίο), υποβαθμίζουν την ποιότητα του νερού για τη γεωργία, χαμηλώνουν τους υδροφόρους ορίζοντες και αλατώνουν τα εδάφη στις εκβολές
– αλλάζουν το κλίμα, αυξάνουν την υγρασία και εκλύουν μεθάνιο από την παγιδευμένη βλάστηση, που συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (το 1,3% της παγκόσμιας συμβολής)
– καταστρέφουν ποτάμια, τοπία, ανθρώπινους οικισμούς και μνήμες
– εγκυμονούν διαρκείς κινδύνους κατολισθήσεων και πλημμυρών
– απαιτούν ένα μεγάλο κόστος μετεγκατάστασης πληθυσμών και κυρίως διαχείρισης των κινδύνων, το οποίο βέβαια δεν πληρώνουν οι κατασκευαστές αλλά το κοινωνικό σύνολο.
Παρά το γεγονός ότι οι παραπάνω συνέπειες ισχύουν ανεξάρτητα από τη μορφή της ιδιοκτησίας τους, ένα βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών τους είναι ότι τα υδροηλεκτρικά φράγματα της ΔΕΗ βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο. Το πραγματικό ερώτημα είναι βεβαίως «μέχρι πότε», καθώς η πώληση μονάδων της ΔΕΗ αναμένεται, αργά ή γρήγορα, να επεκταθεί και σ’ αυτά, κάτι που ήδη επιχείρησε το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά με το σχέδιο της «μικρής ΔΕΗ». Συνεπώς, ο πολιτικός στόχος ενάντια σε νέα φράγματα συνδέεται με την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης των παλιών, που θα είναι σ’ αυτή την περίπτωση τριπλή (νερού, ενέργειας και δημόσιας γης γύρω από τους ταμιευτήρες).
Το κύριο μέτωπο της περιόδου βρίσκεται ασφαλώς στον Αχελώο και στον αγώνα ενάντια στην ολοκλήρωση του φράγματος της Μεσοχώρας, το οποίο, παρά το γεγονός ότι προβάλλεται από κυβερνητικά στελέχη και τεχνικά λόμπυ ως «αυτόνομο» ΥΗ, στην πραγματικότητα αποτελεί, κατ’ εφαρμογή της πάντα αποτελεσματικής μεθόδου της «σαλαμοποίησης», το πρώτο βήμα για την εκτροπή μεγάλου μέρους του υδάτινου δυναμικού του ποταμού στη Θεσσαλία. Η έκβαση της μάχης θα κριθεί από την ικανότητα πανελλαδικής κινητοποίησης αλλά και διάψευσης του μύθου του «ολοκληρωμένου» έργου (στην πραγματικότητα απαιτεί ακόμη 140 εκ. ευρώ).
Δεν στερούνται πάντως σημασίας οι εξελίξεις που αφορούν τον Αώο, τον μοναδικό ποταμό που «εξάγει» η Ελλάδα και ταυτόχρονα τον τελευταίο μεγάλο ποταμό της Ευρώπης που ρέει ανεμπόδιστα προς τη θάλασσα (αν εξαιρέσουμε βεβαίως το φράγμα της ΔΕΗ στις πηγές του). Τα ελληνικά σχέδια προβλέπουν τη μερική εκτροπή του προς την Παμβώτιδα λίμνη των Ιωαννίνων ενώ τα χειρότερα αλβανικά, ούτε λίγο ούτε πολύ 8, υδροηλεκτρικά φράγματα κατά μήκος του. Στην έκκληση εκατοντάδων επιστημόνων να αποτραπεί η καταστροφή, η κυβέρνηση Ράμα απάντησε ότι «μια αναπτυσσόμενη χώρα δεν μπορεί να μείνει μουσείο». Η αναπτυξιολαγνική χυδαιότητα είναι η ίδια παντού!
Το αντι-φραγματικό κίνημα πάντως έχει πλούσιο παρελθόν στην Ελλάδα. Εκτός από τον Αχελώο, μνημονεύω και τον 10χρονο νικηφόρο αγώνα στον Άραχθο, που απέτρεψε την κατασκευή του φράγματος του Αγίου Νικολάου, έδωσε αυτοπεποίθηση στους κατοίκους και ενέπνευσε πολλές μικρότερες κινήσεις στην περιοχή.

Γ. Υποβάθμιση των υγροτόπων

Το τρίτο μεγάλο μέτωπο αφορά στους υγροτόπους και κυρίως τις ελληνικές λίμνες, οι οποίες, αφού επιβίωσαν για χιλιάδες χρόνια, όχι μόνο διατηρώντας τη βιοποικιλότητα και δημιουργώντας μοναδικά τοπία αλλά και διατρέφοντάς τους ανθρώπους όποτε χρειάστηκε (λ.χ. στην πείνα της Γερμανικής Κατοχής), θυσιάζονται με ραγδαίους ρυθμούς τα τελευταία 60 στις εκάστοτε ανάγκες του κυρίαρχου παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου και κυρίως:
– για την αύξηση της αγροτικής γης (π.χ. η αποξήρανση της Κάρλας, της Αγουλινίτσας, της μισής Αμβρακίας, της Λαψίστας κ.λπ.) και την επέκταση των αρδευτικών δικτύων
– για την αποχέτευση αστικών λυμάτων και πάσης φύσεως αγροτικών αποβλήτων (το κλασικό παράδειγμα είναι ο τοξικός βάλτος της Κορώνειας, αλλά και οι περισσότερες από τις υπόλοιπες αργοπεθαίνουν)
– και τα τελευταία χρόνια, που χρειάζεται γη για οικοπεδοποίηση, δηλαδή για παραγωγή υπεραξίας, για τουριστική ανάπτυξη (ο μεγάλος κίνδυνος αφορά στα υγρολίβαδα γύρω από τις λίμνες, τις πιο κρίσιμες δηλ. εκτάσεις για την οικολογική τους ισορροπία, που συρρικνώνονται με διοικητικές πράξεις και καταπατήσεις).
Σταθερά υποβαθμισμένη είναι και η κατάσταση των 10 παράκτιων υγροτόπων διεθνούς σημασίας, οι οποίοι υποτίθεται ότι προστατεύονται από τη Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ.
Όπως μας υπενθυμίζει η Βαντάνα Σίβα, το νερό, που αποτελεί το 70% του πλανήτη αλλά και του σώματός μας, έχει τα δικά του δικαιώματα – να ρέει ελεύθερα και χωρίς ρύπανση και να ανανεώνεται μέσω του υδρολογικού κύκλου. Υπό αυτή την έννοια, το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό είναι τμήμα των δικαιωμάτων της φύσης και ο αγώνας για την προστασία του υδρολογικού κύκλου είναι ταυτόχρονα και αγώνας για το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό.

babylonia