Να ξαναβρούμε την επαφή με τον Συμπολίτη μας

 

Συγκινητική κίνηση στη Ρούσσα Σουφλίου! Ένα ολόκληρο χωριό χτίζει εθελοντικά 

το σπίτι ενός νέου ζευγαριού

Μια εικόνα από εκείνες που θυμίζουν τη δύναμη που εξακολουθούν να έχουν οι μικρές κοινωνίες της ελληνικής περιφέρειας έρχεται από την ορεινή Ρούσσα του Δήμου Σουφλίου.Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το evros-news.gr, οι κάτοικοι του χωριού αποφάσισαν να αναλάβουν από κοινού και με εθελοντική εργασία την ανέγερση κατοικίας για ένα νέο ζευγάρι που πήρε την απόφαση να παραμείνει στη Ρούσσα και να δημιουργήσει εκεί το σπιτικό του.

Μέσα στις υψηλές θερμοκρασίες του Αυγούστου, άνθρωποι του χωριού βρέθηκαν στο εργοτάξιο και έπιασαν δουλειά. Άλλοι κουβαλούν υλικά, άλλοι χτίζουν και όλοι συνεισφέρουν όπως μπορούν στην κοινή προσπάθεια.

Δεν πρόκειται απλώς για την ανέγερση ενός κτιρίου. Πρόκειται για την έμπρακτη εφαρμογή μιας παλιάς παράδοσης των ελληνικών χωριών: όταν μια οικογένεια έχει ανάγκη, το χωριό γίνεται μια μεγάλη οικογένεια και συνδράμει.Ένα νέο ζευγάρι επιλέγει να μείνει στον ακριτικό Έβρο

Η πρωτοβουλία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή αφορά νέους ανθρώπους που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο τους.

Η Ρούσσα βρίσκεται στον ορεινό όγκο του Σουφλίου, σε μια ακριτική περιοχή που, όπως πολλές περιοχές του Έβρου και συνολικά της ελληνικής περιφέρειας, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δημογραφική συρρίκνωση και την αποχώρηση των νεότερων ηλικιών προς τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Το συγκεκριμένο ζευγάρι επέλεξε τον αντίθετο δρόμο: να μείνει στο χωριό και να δημιουργήσει εκεί τη ζωή και την οικογένειά του.

Και οι συγχωριανοί του απάντησαν σε αυτή την επιλογή με πράξεις.

Σύμφωνα με το τοπικό δημοσίευμα, οι κάτοικοι της Ρούσσας, στην πλειονότητά τους Μπεκτασήδες και Αλεβίτες, συμμετείχαν μαζικά στην προσπάθεια, προσφέροντας προσωπική εργασία για την κατασκευή της κατοικίας.

Καλακίκος: «Ένα ολόκληρο χωριό, μια μεγάλη οικογένεια»

Το χαρακτηριστικό βίντεο από τις εργασίες ανήρτησε ο δήμαρχος Σουφλίου Παναγιώτης Καλακίκος, ο οποίος εξήρε δημόσια την πρωτοβουλία των κατοίκων.

«Υπάρχουν στιγμές που μια εικόνα αξίζει περισσότερο από χίλιες λέξεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας όσα συμβαίνουν στη Ρούσσα.

Ο δήμαρχος έκανε λόγο για «ένα ολόκληρο χωριό, μια γειτονιά, μια μεγάλη οικογένεια», που ενώθηκε προκειμένου να συμβάλει στην ανέγερση κατοικίας για μια νέα οικογένεια. 

Όπως τόνισε, οι άνθρωποι στη Ρούσσα «δεν μένουν απλοί θεατές στις χαρές και στις ανάγκες του διπλανού τους», αλλά στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον, προσφέροντας, βοηθώντας και προχωρώντας μαζί.

«Αυτή είναι η πραγματική δύναμη του τόπου μας»

Ο Παναγιώτης Καλακίκος στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία που έχει η διατήρηση ισχυρών κοινωνικών δεσμών στα χωριά του ακριτικού Έβρου.

«Αυτή είναι η πραγματική δύναμη του τόπου μας. Η δύναμη της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης και της αγάπης που ενώνει τους ανθρώπους», ανέφερε.

Παράλληλα, συνεχάρη τους κατοίκους της Ρούσσας και ειδικότερα τους Μπεκτασήδες και Αλεβίτες κατοίκους της περιοχής για το παράδειγμα που δίνουν.

Όταν μια τοπική κοινωνία διατηρεί ισχυρούς δεσμούς, σημείωσε, «καμία οικογένεια δεν είναι μόνη και κανένα όνειρο δεν είναι αδύνατο».

Ο δήμαρχος έκλεισε την ανάρτησή του με μία φράση που συνοψίζει την πρωτοβουλία:

«Το σπίτι χτίζεται με πέτρα και τούβλα, αλλά μια κοινωνία χτίζεται με αγάπη, προσφορά και αλληλεγγύη».

Η άλλη εικόνα του ακριτικού Έβρου

Η ιστορία της Ρούσσας έχει και μια δεύτερη διάσταση.

Σε μια περιοχή όπου το δημογραφικό αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα, κάθε νέος άνθρωπος που αποφασίζει να παραμείνει, να δημιουργήσει σπίτι και να κάνει οικογένεια αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον της τοπικής κοινωνίας.

Η αντιμετώπιση της ερήμωσης των ακριτικών περιοχών δεν μπορεί να περιορίζεται σε διαπιστώσεις. Απαιτεί υποδομές, εργασία, υπηρεσίες, κίνητρα για νέες οικογένειες και ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο ο νέος άνθρωπος θα μπορεί πραγματικά να σχεδιάσει τη ζωή του στον τόπο όπου γεννήθηκε.

Στη Ρούσσα, όμως, οι κάτοικοι δεν περίμεναν κάποιο πρόγραμμα για να κάνουν αυτό που μπορούσαν οι ίδιοι.

Σήκωσαν τα μανίκια και έπιασαν δουλειά.

Η εικόνα ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών να εργάζονται μαζί για να αποκτήσει ένα νέο ζευγάρι το δικό του σπίτι αποτελεί ίσως την πιο απλή απάντηση στο ερώτημα τι σημαίνει κοινότητα.

Γιατί στον ακριτικό Έβρο, η παραμονή μιας νέας οικογένειας σε ένα χωριό δεν αφορά μόνο την ίδια.

Αφορά τη συνέχιση του ίδιου του χωριού.

Και στη Ρούσσα αποφάσισαν να τη στηρίξουν όχι με λόγια, αλλά χτίζοντας όλοι μαζί, τούβλο το τούβλο, το σπίτι των νέων συγχωριανών τους.

https://geopolitico.gr/

Ζακλίν ντε Ρομιγί: Αν η Ελλάδα μάς ζητούσε πίσω όλες τις λέξεις της που έχουμε δανειστεί, ο Δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε

 

Η Ζακλίν Ντε Ρομιγί, η μεγάλη Γαλλίδα ελληνίστρια, έφυγε από τη ζωή το 2010 πλήρης ημερών, αφήνοντας πίσω της ένα πλουσιότατο και σημαντικότατο έργο, και για μας τους Έλληνες ιδιαιτέρως τιμητικό.

Ήταν η πρώτη γυναίκα στην έδρα της Επιγραφικής και της Φιλολογίας και η δεύτερη γυναίκα μετά τη Γιουρσενάρ, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, θαυμάστρια της ελληνικής σκέψης.

Λάτρης της ελληνικής ιστορίας, η μεγάλη κυρία των κλασικών γραμμάτων και παθιασμένη διανοούμενη υπήρξε η πρώτη νεαρή γυναίκα που κέρδισε τον ετήσιο διαγωνισμό Concours Général της Γαλλίας, η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια του Collège de France, και η δεύτερη γυναίκα ακαδημαϊκός της Γαλλικής Ακαδημίας, μετά την Marguerite Yourcenar. Στις 5 Νοεμβρίου 2008, τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, Κ. Δημήτρη Σιούφα, με το βραβείο του Ιδρύματος της Βουλής σε τελετή που έγινε στο Παρίσι. Το 1995, απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα ενώ, το 2000, ανακηρύχθηκε πρέσβειρα του ελληνισμού.

Οι εργασίες της, που καλύπτουν όλο το φάσμα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: Όμηρο, Τραγικούς, σοφιστές, Θουκυδίδη, τον οποίο κατεξοχήν μετέφρασε, αποδεικνύουν τη σημασία που απέδιδε στα ελληνικά γράμματα. Γι’ αυτό άλλωστε το 1992 ίδρυσε την Ένωση για την Υπεράσπιση των Κλασικών Σπουδών.

Σ’ αυτήν ανήκει η φράση: «Αν η Ελλάδα μάς ζητούσε πίσω όλες τις λέξεις της που έχουμε δανειστεί, ο Δυτικός πολιτισμός θα κατέρρεε».

Στο βιβλίο της “Γιατί η Ελλάδα;”, παρά το γεγονός ότι αυτά που γράφει έχουν συμβεί πριν από είκοσι πέντε αιώνες, είναι εξαιρετικά επίκαιρα και η ανάγνωσή τους θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική για τους Ευρωπαίους αλλά και για τους Έλληνες.

Το βιβλίο εξηγεί πώς η νεαρή Ζακλίν διάβασε στα σχολικά της χρόνια Θουκυδίδη και πώς η εντύπωση που της προκάλεσε ο ένας από τους δύο πατέρες της Ιστορίας (μαζί με τον Ηρόδοτο) κατεύθυνε την κλίση της στη μελέτη της κλασικής Ελλάδας, στην οποία θα αφιέρωνε τη ζωή της. Το δοκίμιο κάνει έναν απολογισμό, με τρόπο σαφή, ψυχαγωγικό και βαθύ –σπάνιος συνδυασμός για ειδικό– εκείνου του θαυμαστού 5ου αιώνα προ Κοινής Εποχής στον οποίο ιστορία, φιλοσοφία, τραγωδία, πολιτική, ρητορική, ιατρική, γλυπτική έφτασαν στο απόγειό τους στην Ελλάδα, και έθεσαν τα θεμέλια γι’ αυτό που τελικά θα ονομαζόταν δυτικός πολιτισμός.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα:

Κατ’ αρχήν κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε ότι ο άνθρωπος που εξύμνησαν οι Έλληνες ήταν ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος. Αγαπούσε τη ζωή και τις γιορτές, τα συμπόσια, τον έρωτα, τη δόξα. Μερικοί συγγραφείς μίλησαν γι’ αυτό περισσότερο από άλλους: ό­πως ο Ησίοδος, οι λυρικοί, ο Αριστοφάνης. Από τον Όμηρο όμως ως τα χορικά των τραγωδιών, αυτή η πλευρά δεν λείπει ποτέ. Πρέπει να το θυμίσουμε έντονα -διότι κατ’ αρχήν αυτό είναι η εκπληκτική γοητεία της ελληνικής λογοτεχνίας, υστέρα διότι μια τέ­τοια αγάπη για τη ζωή ανυψώνει περισσότερο το τίμημα του πάθους για να την εννοήσουμε, να την κατακτήσουμε και να υψωθούμε από τα συγκεκριμένα αυτά θέλγητρα προς μία σκέψη αρμονική προς αυτά. Η μίξη αυτών των δύο καθιστά την Ελλάδα μοναδική.

Επιπλέον, ακόμα και αν αποκαταστήσουμε αυτή τη διάσταση – που ηθελημένα αφήσαμε κατά μέρος σε μία μελέτη αφιερωμένη σε ένα μόνο θέμα – διακινδυνεύουμε πάλι να ξεχάσουμε ότι η ανάλυση που περιέχεται στα κείμενα αντιπροσωπεύει μία μόνο όψη της ελληνικής κουλτούρας και του ελληνικού πολιτισμού.

Βεβαίως, η άποψη αυτή είναι η πιο αυθεντική. Διότι κανένας άλλος πολιτισμός δεν είχε τόσο πάθος για την τέχνη του λόγου, της απόδειξης και της ανάλυσης: και αυτό, χωρίς αμφιβολία, πα­ραμένει το πιο αξιοσημείωτο γεγονός του ελληνισμού. Η επιδίωξη όμως της καθολικότητας που μαρτυρούν τα κείμενα, αν είναι τόσο χαρακτηριστική, θα πρέπει να ξαναβρεθεί επίσης στην τέχνη, στη θρησκεία, στη ζωή και στα ήθη.
Θα χρειάζονταν ακόμη πολλά βιβλία για να αποδειχθεί ότι έ­τσι είναι, αν χρησιμοποιήσουμε αναλύσεις πιο αόριστες από αυ­τές που προσφέρουν τα κείμενα: μόνο τα κείμενα μας δείχνουν αυτό που έχουν να πουν χωρίς διφορούμενα. Και όμως μπορούμε να θυμίσουμε ότι, ως προς την τέχνη και τη θρησκεία, έχουν δοθεί σύντομες ενδείξεις όταν το απαιτούσε η ανάπτυξη του θέ­ματος. Και επιβεβαιώνουν το αποτέλεσμα της έρευνας που έγινε εδώ.

Η ελληνική τέχνη είναι κατ’ αρχήν ιδιαίτερα ανθρώπινη. Αρκεί να σκεφτούμε την Αίγυπτο ή την Ινδία για να μετρήσουμε τη δια­φορά. Ακόμα και όταν παριστάνει γίγαντες και τέρατα, πλησιάζει όλο και περισσότερο την ανθρώπινη μορφή. Στις μάχες μεταξύ θεών και γιγάντων μόλις διακρίνουμε τους μεν από τους δε: όλοι μοιάζουν με ανθρώπους (όπως στο διάζωμα του θησαυρού των Σιφνίων στους Δελφούς). Και όταν ένας θεός και ένας άνθρωπος βρίσκονται ο ένας απέναντι στον άλλον, μόλις διακρίνουμε αν ο θεός είναι μεγαλύτερος από τον άνθρωπο: όπως στο διάζωμα του θησαυρού των Αθηναίων, πάντα στους Δελφούς. Η σκέψη μας πηγαίνει στις σχέσεις που έχουν οι ήρωες και οι θεοί στον Όμηρο…
Εξάλλου, η απεικόνιση ανθρώπινων μορφών, ιδιαίτερα κατά την αρχαϊκή εποχή, περιβάλλεται -όπως είδαμε- από μια γενίκευση και από μια συγκράτηση που αποκλείουν τα ατομικά χαρακτηριστικά και τα τονισμένα συναισθήματα. Αν αυτό συμβαίνει από έλλειψη πείρας ή από συνειδητή επιθυμία, δεν έχει σημασία: τα αγάλματα που μας υποδέχονται στα μουσεία έχουν την αγέ­ρωχη περίσκεψη του εξωπραγματικού και μας συγκινούν πολύ περισσότερο.
Τέλος, ο ελληνικός ναός είναι από μόνος του ένα μνημείο με α­πέριττες γραμμές, στο οποίο η γλυπτική κατέχει μια πολύ οριοθετημένη θέση. Βρίσκεται στα μέτρα του ανθρώπου. Δεν έχει ούτε την έπαρση των πυραμίδων ούτε την πληθώρα των γλυπτών του Ανγκόρ*. Είναι ίσως η ιδέα, παραπλανητική από πρώτη άποψη, που εκφράζει ο Περικλής στο Θουκυδίδη όταν δηλώνει: «Φιλοκαλούμεν γαρ μετ’ ευτελείας».
Έτσι, η ίδια επιδίωξη προς το γενικό, το ανθρώπινο, το καθολικό εκφράζεται και στην τέχνη όπως και στη λογοτεχνία.

Όσο για τη θρησκεία, δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε άλλη πιο κοντά στον άνθρωπο. Ο ανθρωπομορφισμός είναι ο κανόνας. Και εάν στις απαρχές υπήρξαν ζώα που ταυτίστηκαν με τους θεούς, από το έπος του Ομήρου έγιναν απλά ευνοούμενα αυτών των θεών. Επιπλέον, οι θεοί είναι ποικίλοι και, εξαιτίας των συνεχών συγκρούσεων μεταξύ τους, ο άνθρωπος καταφεύγει στον ένα ή στον άλλον. Σίγουρα, οι θεοί μπορούν να χτυπούν, και ιδίως ο Δίας, ο βασιλιάς τους. Αλλά οι άνθρωποι, παρ’ ότι το ξέ­ρουν, δεν ζουν μέσα στον τρόμο ούτε στην υποταγή. Οι ποιητές κοροϊδεύουν τους θεούς όταν βρουν την ευκαιρία: εν τούτοις δεν καταποντίζονται στις καταστροφές. Οι άνθρωποι φοβούνται λι­γότερο τους θεούς όσο πιο ελεύθερα επικοινωνούν μαζί τους, ε­φόσον δεν έχουν ούτε δόγμα ούτε κλήρο. Και επιπλέον υπάρχουν οι ενδιάμεσοι και οι δυνατότητες επικοινωνίας -με τους ήρωες, που είναι σχεδόν ημίθεοι, και με τους χρησμούς από τους οποίους μπορούν να ζητήσουν συμβουλή. Αν προσθέσουμε ότι οι θεοί είναι πρόγονοι πολλών οικογενειών και οι προστάτες της μιας ή της άλ­λης πόλης, εκτιμούμε πόσο μειώνεται η απόσταση ανάμεσα στο θείο και στο ανθρώπινο. Το είδαμε όταν μιλήσαμε για τον Όμη­ρο. Αργότερα, οι δοξασίες επέτρεψαν πολύ πιο προσωπικές σχέ­σεις με τη θεότητα. Αυτό παρέμεινε αληθινό ως το τέλος του ελ­ληνισμού και διευκόλυνε, μερικές φορές, τις μεταλλαγές με το χρι­στιανισμό.

Επίσης, αυτοί οι πολλαπλοί θεοί, με τις αρκετά ελαστικές δι­καιοδοσίες, μπερδεύτηκαν στην Ελλάδα με πολλές προσφιλείς δραστηριότητες. Έτσι έγιναν και αυτοί ένα είδος συμβόλων με κα­θολική αξία. Για έναν Έλληνα της κλασικής εποχής, η Αφροδίτη εί­ναι η εικόνα του έρωτα, η Άρτεμις εικόνα της αγνότητας, ο Άρης του πολέμου. Έτσι ξαναβρίσκουμε, όπως αλλού, τη γλώσσα των συμβόλων, κατά την οποία κάθε οντότητα που ανήκει στο μύθο περιέχει μια σημασία πολύ γενική για τον άνθρωπο.

Αυτό ήταν, χωρίς αμφιβολία, ένας από τους λόγους που εξελί­χθηκαν τόσο άνετα οι ανταλλαγές και οι αφομοιώσεις με τις άλλες θρησκείες. Οπωσδήποτε η ελληνική θρησκεία δεν ήταν εθνική. Οι θεοί μπορούσαν να έχουν προνομιακούς δεσμούς με μία πόλη (ό­πως η Αθηνά με την Αθήνα): αυτό δεν τους εμπόδιζε να αναγνω­ρίζονται και να τιμώνται και αλλού -ενδεχομένως και στους βαρ­βάρους. Όταν είχαν άλλα ονόματα, οι Έλληνες έκριναν ότι υπήρ­χε κάποια παραλλαγή και η απόδειξη βρίσκεται στον Ηρόδοτο. Ήταν, γενικά, μία θρησκεία που αποδεχόταν και συγχρόνως γινό­ταν εύκολα αποδεκτή. Ξέρουμε πως ο απόστολος Παύλος βασί­στηκε, όταν βρέθηκε στην Αθήνα, στην ύπαρξη της λατρείας «τω Αγνώστω θεώ». Αλλά, χωρίς να φτάσει ως το Χριστιανισμό, ο Glen Bowersock επέμεινε πρόσφατα στο ρόλο που είχε η ελληνική θρησκεία στην ενοποίηση του όψιμου παγανισμού. Αυτή η κουλ­τούρα, γράφει, «πρόσφερε στη γλώσσα το μύθο και την εικόνα, το μέσον να εκφραστούν οι τοπικές παραδόσεις με τρόπο εύληπτο και πιο καθολικά κατανοητό». Όπως πάντοτε, η άνοδος προς το καθολικό, στο διανοητικό πεδίο, διευκολύνει, πράγματι, το άνοιγ­μα προς το καθολικό, στο επίπεδο των ανθρωπίνων σχέσεων.

Αλλά οι ίδιες αυτές λέξεις τραβούν την προσοχή σε ένα τρίτο κενό, σοβαρότερο, στην ανάπτυξη που παρουσιάζουμε σε τούτο το βιβλίο. Και όμως είχαμε απομακρυθεί για καλά από τις ανθρώ­πινες σχέσεις! Από τις πρώτες σελίδες, με τον Όμηρο, είχαμε επι­σημάνει μία απίθανη διάθεση στην αποδοχή των άλλων -μια έλ­λειψη εθνοκεντρισμού, μια κατανόηση, μια εξαιρετική φιλοφροσύνη όχι μόνο κατά την αρχαϊκή εποχή αλλά σε όλες τις εποχές. Εί­δαμε στη συνέχεια ν’ ανατέλλει με τον Ηρόδοτο μια σπάνια ανε­κτικότητα. Και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε ερώτημα επειδή οι συγγραφείς μιλούσαν γι’ αυτό και μάλιστα με επιμονή. Αλλά, στο σύνολο, η έκταση της πνευματικής προσπάθειας που επιτελέ­σθηκε σε έναν αιώνα, έσβησε λίγο πολύ για μας τις ανθρώπινες α­ξίες. Και πώς να μιλήσουμε για έναν πολιτισμό χωρίς ν’ αναφέρουμε εκείνο που πρόσφερε σε αυτόν τον τομέα;

Καθένας γνωρίζει ότι η Ελλάδα πρόσφερε στον κόσμο την τέ­λεια και ιδανική έκφραση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Και δεν είναι λίγο! Αυτές οι δύο μεγάλες ιδέες προσήλκυσαν και άλλες κατά τη ροή τους. Προκάλεσαν σίγουρα το σεβασμό στους νό­μους (που συναντήσαμε μιλώντας για τη δημοκρατία), καθώς και τη φιλοπατρία και την έννοια της γενναιότητας. Αλλά προκάλε­σαν επίσης την επιθυμία να υποστηρίξουν τους καταπιεζόμενους, να απελευθερώσουν τα θύματα, ακόμα και να ριψοκινδυνεύσουν για την υπεράσπισή τους: είναι ένας από τους τίτλους τιμής που η Αθήνα δεν έπαψε ποτέ να διεκδικεί. Οι δύο αυτές ιδέ­ες συνυφασμένες αποδείχθηκαν ζωογόνες και ευρύτατες. Ήταν ήδη άνοιγμα προς τους άλλους.
Το λαμπρό όμως αυτό ξεκίνημα δεν πρέπει να μας κάνει να ξε­χνάμε εκείνο που, πέρα από το νόμο και τους κανόνες του, προ­χωρούσε προς την ίδια κατεύθυνση πιο διακριτικά.

Ο νόμος, γιατί; Τον συναντήσαμε εδώ στο πολιτικό πλαίσιο της δημοκρατίας: είναι καιρός ν’ ανατρέξουμε λίγο πιο πίσω. Με τους Έλληνες πρέπει πάντα να γίνει αυτή η κίνηση. Τότε εκτιμάμε ότι ο νόμος εσήμαινε γι’ αυτούς, πριν απ’ όλα, το αντίθετο της βίας. Οι Έλληνες δεν έπαψαν να ορθώνονται εναντίον της βίας. Εμίσησαν τον πόλεμο, την αυθαιρεσία, την αταξία. Για τον πόλεμο αυτό είναι γνωστό. Ήδη στον Όμηρο, ο πόλε­μος είναι χώρος του ηρωισμού, αλλά επίσης της οδύνης και του θανάτου. Ο Άρης, ο θεός του πολέμου, προκαλεί φρίκη ακόμα και στο Δία: «Είναι για μένα ο πιο μισητός από όλους τους θεούς, που μένουν στον Όλυμπο, γιατί πάντα του αρέσουν τα μαλώματα και οι πόλεμοι και οι μάχες».

Η καταδίκη του πολέμου διαπερνά πράγματι όλα τα ελληνικά κείμενα. Υπάρχει στον Ηρόδοτο, στον οποίον εμπνέει τη διάσημη φράση: «Διότι κανένας δεν είναι τόσον ανόητος, ώστε να προτι­μά τον πόλεμον από την ειρήνην, αφού κατ’ αυτήν μεν τα παιδιά θάπτουν τον πατέρα, ενώ κατά τον πόλεμον οι πατέρες τα παι­διά». Υπάρχει στον Αισχύλο, στα μεγάλα χορικά της οδύνης και στην εικόνα τη σχετική με τον πόλεμο της Τροίας: «Κι ο Άρης σω­μάτων αργυραμοιβός και ζυγιαστής των κονταριών στη μάχη, στέλνει από την Τροία στους δικούς βαρεία και πικροθρήνητη α­πό την πυρά μονάχη αντίς τον άντρα – βολικά γεμίζοντας ένα λεβέτι με μια φούχτα στάχτη». Βρίσκεται ιδιαίτερα στον Ευριπί­δη με τους φοβερούς μονόλογους των Ικέτιδων όπου ο κήρυκας λέει ότι οι άνθρωποι μέσα στην τρέλα τους «κυνηγάμε πολέμους και σκλαβώνουμε όποιους βρούμε πιο αδύνατους, άντρας τον ά­ντρα, η πόλη την άλλη πόλη». Υπάρχει επίσης στον Αριστο­φάνη. Υπάρχει παντού.

Εξάλλου, το κείμενο του Ευριπίδη που αναφέραμε δείχνει κα­θαρά ότι, πίσω από την καταδίκη του πολέμου για τα δεινά που προκαλεί, οι Έλληνες διέκριναν καθαρά ότι αυτός καθ’ εαυτός ο πόλεμος ήταν απαράδεκτος. Προϋπόθεση του ήταν αποκλειστι­κά η δύναμη. Το σκάνδαλο όμως της κυριαρχίας της δύναμης το εί­χαν αντιληφθεί από τις απαρχές. Ήδη ο Ησίοδος το απεικόνισε στο θαυμάσιο απόλογο με το γεράκι και το αηδόνι που αναφέρ­θηκε στο κεφάλαιο το σχετικό με τον Πίνδαρο.

Η ίδια διαμαρτυρία εμπνέει τον Προμηθέα του Αισχύλου όπου η αυθαιρεσία του Δία εκπροσωπείται από το Κράτος και τη Βία. Ξαναβρίσκεται σε όλες τις αναλύσεις τις σχετικές με την τυραννία και ιδιαίτερα με την τυραννία μεταξύ πόλεων, που είναι ο ιμπε­ριαλισμός: το να κυβερνάς με τη βία σημαίνει να κυβερνάς με εξα­ναγκασμό, αντίθετα προς τη θέληση των ανθρώπων. Ξαναβρί­σκεται στις θεωρητικές και ανελέητες αναλύσεις του Θουκυδίδη (στο διάλογο των Μηλίων, στο 5ο βιβλίο) και στον Πλάτωνα (με τον Καλλικλή στο Γοργία).

Η Ελλάδα ήταν σαν να είχε κινητοποιηθεί εναντίον της βίας και τούτο ενέπνευσε το φλογερό σεβασμό της προς το νόμο. Το συ­ναίσθημα όμως αυτό ερμηνεύτηκε επίσης με ευρύτερες μορφές διότι στη βία αντιτίθεται επίσης η πειθώ.

Με τις αναφορές που είναι συγκεντρωμένες σε τούτο το κε­φάλαιο του συμπεράσματος, ίσως εκπλαγούμε βλέποντας το κεί­μενο να αλλάζει ύφος, ενώ θα περιμέναμε γενικές ιδέες και περι­λήψεις, σχόλια και αναφορές. Είναι σχεδόν αδύνατο να κάνουμε διαφορετικά. Εάν θέλουμε να τονίσουμε, διατρέχοντας έστω βια­στικά, τη σημασία των αξιών που καθόρισε η Ελλάδα και κληρο­δότησε στο δυτικό κόσμο, πρέπει να προσφέρουμε στον ανα­γνώστη κάτι σαν ανθοδέσμη από αυτά τα κείμενα που έθρεψαν τον κόσμο επί αιώνες. Οι αξίες δηλώνουν ότι η απόδειξη είναι δυ­νατή και ότι οι επαληθεύσεις δεν είναι αδικαιολόγητες. Ιδίως με την πληθώρα τους αποδεικνύουν καθαρά ότι πρόκειται για αξίες πολύτιμες για όλους τους ανθρώπους εκείνης της εποχής, ανεξάρτητα από διαφορετικές νοοτροπίες ή λογοτεχνικά είδη. Ίσως αφήσουν στο πέρασμα τους -ποιος ξέρει;- το θάμβος που προ­καλεί ένας ενθουσιασμός φωτεινός, και πάντα λίγο πολύ μεταδο­τικός. Και τέλος μια ανθοδέσμη: τι ωραιότερο να προσφέρει κα­νείς για να αποχωρήσει;

Κλείνοντας αυτή την παρένθεση, πρέπει να σπεύσουμε να συνδέσουμε το νόμο με την πειθώ, η οποία παρεμβαίνει παντού, όπου δεν κυβερνά ο νόμος. Διέπει τις συμφωνίες. Δεν κουράζεται να αντιτίθεται στη βία. Πώς να μη θυμηθούμε ότι όλα τα φονικά και όλες οι εκδικήσεις, που αποτελούν την Ορέστεια του Αισχύ­λου, συντρίβονται πάνω στη δίκαιη ανώτατη εξουσία ενός δικα­στηρίου, και ότι η Αθηνά, τότε, αναλαμβάνει να πείσει τις Ερινύες παρά να τις εξαναγκάσει, θα λέγαμε ότι πρόκειται για ομολογία πίστης του ελληνισμού στο αποκορύφωμα του, όταν η Αθηνά ε­πικαλείται «τη θεία Πειθώ» που δίνει στο λόγο της «τη μαγική γλυκύτητα» (Ευμενίδες 885-886). Και για ν’ απαντήσουμε με αν­θρώπινη γλώσσα στα λόγια της θεάς, θα μπορούσαμε ν’ αναφέ­ρουμε το νεαρό Νεοπτόλεμο του Σοφοκλή που επεδίωκε να πεί­σει το Φιλοκτήτη παρά να τον εξαπατήσει επωφελούμενος από την πλεονεκτική του θέση. Να πείθεις: ήταν το κίνητρο αυτής της δημοκρατίας για την οποία ήταν τόσο υπερήφανοι οι Αθηναίοι, α­φήνοντας τον εξαναγκασμό στους τυράννους.

Θα έλεγε κανείς ότι τα λόγια αυτά δεν ταιριάζουν με τον ιμπε­ριαλισμό, που ήταν μια τυραννία. Αλλά ποιος μας το είπε, αν όχι οι Αθηναίοι, που είχαν συνείδηση αυτής της κατάστασης και ήταν ικανοί να την ελέγχουν με οξυδέρκεια. Ο Θουκυδίδης είπε και ο Ισοκράτης υπερθεμάτισε ότι ο τύραννος και το Κράτος-τύραννος είναι καταδικασμένα να καταστραφούν. Από αυτά τα δύο, απο­κάλυψαν το σχήμα αυτής της «ασθένειας» περιγράφοντας την με μία μορφή γενική που ισχύει για πάντα.

Πρέπει όμως να προσθέσουμε ότι μετά από μια τέτοια εμπει­ρία και τη σαφή αντίληψη του κακού, οι Έλληνες διέδωσαν επίσης την ιδέα όλων των δυνατών συμφωνιών μεταξύ Κρατών. Και, ό­πως η Αθήνα ήξερε να τα ξεχάσει όλα μετά τον εμφύλιο πόλεμο και να βρει για τη συμφιλίωση των πολιτών ένα υπόδειγμα που δεν ξεπεράστηκε ποτέ, το ίδιο οι Έλληνες ανακάλυψαν τη βασική αρχή για συμφωνίες, διαιτησίες, συνθήκες, συμμαχίες, ομοσπον­δίες και συνομοσπονδίες. Δεν κατάφεραν μεν να ενωθούν αλλά έ­θεσαν τις αρχές, υπέδειξαν τι έπρεπε να αποφευχθεί και ποιοί ή­σαν οι όροι που έπρεπε να τηρηθούν. Κι εδώ επίσης ζούμε από την κληρονομιά τους και από εκείνο που αυτή παρήγαγε.

Όλα αυτά όμως ανήκουν στην κατηγορία των διακανονισμών και του δικαίου. Οι Έλληνες δεν προχώρησαν πέρα από αυτά; Δεν είχαν τίποτα που να τους ωθήσει προς τους άλλους, προς εκείνους με τους οποίους δεν τους συνέδεε καμιά συνθήκη και καμιά γραπτή υποχρέωση; Η Αθήνα μιλούσε για ανοχή στις ιδιωτικές σχέσεις. Αλλά δεν υπήρχε τίποτα που να ξεπερνά αυτό το πλαίσιο;

Και εδώ είναι το θαύμα: Γιατί ο λαός αυτός, που χαιρόταν τη γραπτή διατύπωση και τις σταθερές βάσεις που πρόσφερε σε ό­λους, ανακάλυψε εν τούτοις την ιδέα των άγραφων νόμων για ό­λα όσα υπήρχαν πέρα από τη δικαιοδοσία των νόμων. Οι άγραφοι αυτοί νόμοι είναι γνωστοί από το εγκώμιο του Σοφοκλή στην Αντιγόνη και στον Οιδίποδα Τύραννο. Επιβάλλουν, λόγου χάριν, το σεβασμό προς τους ικέτες και τους κήρυκες, την ταφή των νε­κρών και τη βοήθεια στους καταπιεζόμενους. Αντίθετα όμως με τους γραπτούς νόμους, το σημαντικό είναι ότι αυτοί οι νόμοι είναι παγκόσμιοι. Συχνά τους αποκαλούσαν «κοινούς νόμους των Ελλή­νων». Σε άλλα κείμενα υπάρχει η ιδέα ότι ισχύουν για όλους. Δια­βάζουμε γι’ αυτούς στον Ξενοφώντα ότι «εις κάθε τόπον δια τα ί­δια πράγματα τους παραδέχονται» και καλύτερα στον Ισοκράτη ότι είναι «ένας πατροπαράδοτος νόμος, που όλοι οι άνθρωποι τον τηρούν ανέκαθεν, γιατί νομίζουν, ότι δεν τον εθέσπισαν άνθρωποι παρά τον επέβαλε κάποια ανωτέρα δύναμις». Και ο Αριστο­τέλης προσδιορίζει ότι οι άγραφοι νόμοι αναγνωρίζονται από την κοινή αποδοχή.

Η ελληνική αυτή επινόηση έγινε παγκόσμια: με αυτήν αρχί­ζουν καλύτερες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Είναι η ώρα που ο ίδιος ο Αριστοτέλης δίνει ξεχωριστή θέση στην ευθύτητα, μία ε­σωτερική διάθεση αρκετά ευέλικτη, δίπλα στη δικαιοσύνη, και στην οποία εκδηλώνονται σχεδόν παντού οι ιδέες της πραότητας, της κατανόησης και της επιείκιας.

Το άνοιγμα προς τους άλλους, που ξεκινούσε με τον αγώνα ε­ναντίον της βίας, ολοκληρώνεται εδώ για να ξεπεράσει όλο μαζί και το πλαίσιο της πόλης, ακόμα και της ίδιας της Ελλάδας και την αυστηρότητα των βασικών απαιτήσεων.

Η Ελλάδα της εποχής εκείνης δεν επινόησε τίποτα το τόσο ά­μεσο και συναισθηματικό όσο η χριστιανική αγάπη που αγκαλιά­ζει όλα τα πλάσματα στο όνομα του χριστιανικού μηνύματος. Αλλά η επιδίωξη της για την καθολικότητα την έκανε να βρει, μέ­σα στην κοινή ιδιότητα των ανθρώπων, την πηγή μιας αδελφικής επικοινωνίας. Όταν ο καθένας συνειδητοποιεί ότι είναι άνθρω­πος, τότε «μπαίνει στη θέση» των άλλων ανθρώπων. Και όπως η παγκοσμιότητα των ιδεών στον Πλάτωνα γίνεται πόλος έλξης και αντικείμενο χαράς ή επιθυμίας, κατά τον ίδιον τρόπο, η παγκο­σμιότητα των ανθρωπίνων καταστάσεων, στην οποία παραπέ­μπει πάντοτε η ελληνική σκέψη, γίνεται πηγή συμπάθειας και α­νεκτικότητας ως προς τους άλλους ανθρώπους.

Αυτό γίνεται αισθητό ήδη από τον 5ο αιώνα. Και μας συγκινεί όταν βλέπουμε στον Αίαντα του Σοφοκλή, τον Οδυσσέα να αρνείται να περιγελάσει τον εχθρό του, ακριβώς επειδή συνειδητά συμ­μερίζεται την κατάσταση του. Το λέει στην Αθηνά χωρίς έμφαση αλλά με πεποίθηση:
«Κανένα εγώ δεν ξέρω. Όμως με πιάνει θλίψη γι’ αυτόν τον έρμο, ας είναι εχθρός μου, που συμφορά φριχτή τον έ­χει ζώσει. Γιατί δε συλλογιέμαι τη δική του μόνο την τύχη, μα και τη δικιά μου, μια και το βλέπω ξάστερα πως άλλο τίπο­τα οι ζωντανοί δεν είμαστε, μονάχα κούφιες σκιές, φαντά­σματα κι αγέρας».
Λίγο αργότερα, ο Μένανδρος θα υπερθεματίσει και σε αυτόν πρέπει να αποδοθεί η ωραία φράση του Τερέντιου: «Είμαι άνθρω­πος και τίποτα το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο».

Η αναφορά αυτή σε μια κοινή ανθρώπινη μοίρα δεν ήταν ήδη λανθάνουσα στον τρόπο με τον οποίον ο Όμηρος μιλούσε πάντα για τους «θνητούς»;
Οπωσδήποτε, συνετέλεσε, κατά την κλασική εποχή, στην εμ­φάνιση μιας καινούργιας λέξης για μια καινούργια αρετή. Η λέξη φιλανθρωπία, που δεν είχε πάρει ακόμα την έννοια της σημερινής «φιλανθρωπίας», ήταν η αγάπη για τους ανθρώπους, θα μπο­ρούσαμε να πούμε «ανθρωπισμός».
Φτάνουμε, πράγματι, σε μία τελείως διαφορετική σημασία του όρου αυτού. Γιατί έχει πολλές, που όλες προέρχονται από την Ελλάδα. Η λέξη «ανθρωπισμός» σημαίνει προφανώς την ανθρώπι­νη μοίρα, αυτήν που όλοι οι συγγραφείς θέλησαν να προσδιορί­σουν στο έπος, στην τραγωδία, στην ιστορία. Εξάλλου, επειδή η κατάσταση αυτή είναι κοινή σε όλους, η λέξη αποκτά αθροιστική έννοια που σημαίνει το σύνολο των ανθρώπων οι οποίοι συμμετέ­χουν σε αυτή την κατάσταση. Τέλος, επειδή η έννοια αυτής της συλλογικότητας προκαλεί την αλληλεγγύη, η λέξη γίνεται συνώνυ­μη της καλωσύνης για τους ανθρώπους. Ο όρος «απόδειξη αν­θρωπισμού» θυμίζει την αλληλεγγύη και την εφαρμογή της.

Θα θέλαμε να πούμε ότι οι σημασίες αυτές που μεταβιβάστη­καν με τα αρχαία κείμενα είναι παρούσες στην ονομασία που εί­χαν κάποτε οι κλασικές σπουδές όταν τις αποκαλούσαν «ανθρω­πιστικές».

Μπορούμε να πούμε ότι οι Έλληνες τις εφάρμοσαν περισσό­τερο από άλλους λαούς; Ασφαλώς όχι. Παραβίαζαν τους γρα­πτούς και άγραφους νόμους, κατά περίσταση, όπως όλος ο κό­σμος. Είχαν σκλάβους που υπέταξαν με τη βία. Η Αθήνα υπήρξε μία αυτοκρατορία-τυραννία. Και η δημοκρατία ακόμα μετετράπη κάποτε -το λέει ο Αριστοτέλης- σε οχλοκρατία. Η έλλειψη ανοχής πολλαπλασίασε στην πόλη τις δίκες για ασέβεια, θανάτωσαν το Σωκράτη. Υπήρξαν περίοδοι εθνικών αντιθέσεων και εμφυλίων πολέμων όπως και σε μας. Οι Έλληνες όμως ήξεραν τουλάχιστον να πουν τι θα έπρεπε να είναι, να προσδιορίσουν αξίες και καμιά φορά να πεθάνουν γι’ αυτές.

Οπωσδήποτε δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ήταν οι μόνοι που το έκαναν. Οι αξίες που περιγράψαμε εδώ υπήρξαν χωρίς αμφι­βολία και αλλού. Ίσως μια μέρα το μάθουμε, ίσως όχι… Και εδώ α­κόμα, οι Έλληνες είχαν τη μοναδική αυτή τιμή -που απεικονίζει θαυμάσια την κυρίαρχη ιδέα του βιβλίου- να διατυπώσουν τις διάφορες αυτές αξίες, να τις ορίσουν, να προβάλλουν, από αόρι­στες εμπνεύσεις ή παραδόσεις, στις οποίες παραμένουν οι άλλοι, μια εικόνα σαφή, φωτεινή, παγκόσμια, η οποία, ζώντας μέσα στα κείμενα, μπορούσε να επικοινωνεί με τις άλλες ή ακόμα να ενι­σχύεται από αυτές, όταν εκείνες ήταν μόνο συγκεχυμένες και λαν­θάνουσες. Ασφαλώς, πολλοί λαοί θα είχαν παραδεχθεί ότι μια α­δελφή οφείλει να θάψει τον αδελφό της. Οι λαοί όμως αυτοί δεν έ­γραψαν μια Αντιγόνη. Τα αισθήματα αναπτύσσονται σε επαφή με τις λέξεις και τα παραδείγματα, όπως ένα φυτό που δέχεται το φως του ήλιου.

Και το αποτέλεσμα είναι ότι οι λέξεις και αυτά τα παραδείγ­ματα ογκώθηκαν και αυξήθηκαν σε όλους τους λαούς που βρέθηκαν σε άμεση ή έμμεση επαφή με την αρχαία Ελλάδα. Παρά τα μέ­τρα αποκλεισμού των τελευταίων δεκαετιών, η επιρροή συνεχίζε­ται. Μπορεί να μην αναγνωρίζουμε την προέλευση αλλά δεν μπορούμε ν’ αρνηθούμε ότι υπήρξε και ότι έχει συμβάλει σε αυτό που είμαστε.

Είναι περίεργο να διαπιστώνουμε, στη σημερινή εποχή της άρνησης των ελληνικών σπουδών, ότι η επιρροή αυτή εκδηλώνεται με δύο μορφές πολύ διαφορετικές και άνισης σημασίας. Η πρώτη είναι ορατή και φαινομενικά τουλάχιστον πολύ επιφανειακή. Εκφράζεται με τη συνήθεια, με την προσφυγή σε κύρια ονόματα και σε αόριστους μυθολογικούς υπαινιγμούς. Ο μίτος της Αριάδνης, το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα είναι αναμνήσεις ελληνικές. Το ίδιο και οι Ολυμπιακοί αγώνες και ο Μαραθώνιος δρόμος. Η Ευρώπη που σφυρηλατούμε με γρήγορους ρυθμούς έχει ελληνικό όνομα και επικαλείται πρόθυμα μία ηρωίδα που απήγαγε ο Δίας, που ί­σως να μην είναι η σωστή. Όλοι οι θεατές της τηλεόρασης συνεχί­ζουν ν’ ακούν φράσεις όπως: «Η Αριάδνη 5 θα συναντήσει τον Ερμή». Και οι πιο αμαθείς από τους νέους διανοούμενους χρησι­μοποιούν την ελληνική λέξη έρως με περισσότερη διάθεση από την αντίστοιχη γαλλική.
Η συνήθεια αυτή με διασκεδάζει. Δεν βασίζεται σε καμιά σο­βαρή γνώση αλλά παρόλα αυτά είναι αποκαλυπτική. Προϋποθέ­τει, σε μερικές περιπτώσεις, το γεγονός ότι οι ελληνικές λέξεις διατηρούν τη δύναμη και τη λάμψη τους: ο έρως δεν είναι ούτε η φιλία ούτε η αγάπη: ο έρως είναι πραγματικά σαφέστερη έν­νοια από την αγάπη. Συχνότερα, αυτές οι χρήσεις προϋποθέτουν την ακτινοβολία των συμβόλων ακόμα και όταν έχουν απομα­κρυνθεί από το αρχικό τους νόημα και έχουν αποκοπεί από τις ρί­ζες τους: το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα και ο Μαραθώνιος δεν θα ε­πιβίωναν εάν πάρα πολλές γενιές δεν είχαν ακούσει να γίνεται λό­γος γι’ αυτές τις οριακές σκηνές του φονικού και του κατορθώμα­τος. Και τέλος, θα διαπιστώσουμε ότι οι χρήσεις αυτές συνδέονται με την εξέλιξη της διεθνούς ζωής: τα ελληνικά σύμβολα ανήκουν σε όλους ή σε κανένα. Και, όπως σε πολλούς άλλους χώρους, η αρχαία Ελλάδα μας προσφέρει μια γλώσσα για την οποία θα πω, ακόμα μια φορά, ότι είναι οικουμενική.

Αλλά, εάν αυτές οι επιβιώσεις με διασκεδάζουν -μικρά παγό­βουνα που επιπλέουν χωρίς προορισμό, χωρίς να γνωρίζει πια κανείς γιατί βρίσκονται εκεί- υπάρχει μια άλλη επιβίωση πολύ πιο βαθειά και αγνοημένη σχεδόν από όλους. Είτε το θέλουμε είτε όχι, δημιουργήθηκε από ιδέες που βιώνουν μέσα μας χωρίς να το ξέ­ρουμε -σαν την καρδιά και το αίμα μας- και οι οποίες, μέσα από ποικίλα ενδιάμεσα προέρχονται από την αρχαία Ελλάδα. Πράγμα­τι, η ελληνική κληρονομιά, εδραιωμένη στην επιδίωξη του καθολι­κού, έγινε το ίδιο το πνεύμα του δικού μας δυτικού πολιτισμού. Η καταδίκη της βίας, η ανεκτικότητα, ο σεβασμός προς τη δικαιοσύ­νη, η αγάπη για την ελευθερία, είναι λίγο πολύ τα συνθήματα αυ­τών που επικαλούνται τη δημοκρατία. Και πίσω από τα συνθή­ματα κρύβονται ολοζώντανες δυνάμεις στις οποίες είναι επικίνδυ­νο σήμερα ν’ αντισταθούμε. Αντίθετα, την εποχή που δημιουργείται η Ευρώπη, νομίζουμε ότι δεν στερείται ενδιαφέροντος ν’ αναγνωρίσουμε αυτή την οφειλή που έχουμε την τάση να την ξεχνά­με.

Όταν βλέπουμε Τσέχους διαφωνούντες να επικαλούνται τα μαθήματα του Θουκυδίδη κατά της τυραννίας, υπάρχει ασφαλώς εκεί μια συμπύκνωση. Και οι περισσότεροι από αυτούς αγνοούν σίγουρα το Θουκυδίδη. Η στάση τους όμως είναι απόλυτα σύμ­φωνη με το δίδαγμα της Ελλάδας και δεν θα ήταν ίσως κατανοητή χωρίς την πρώτη ώθηση που δόθηκε εκεί πριν 25 αιώνες.

Και εδώ μιλάμε για πολιτική. Η ευαισθησία όμως στις χώρες μας, ο τρόπος της σκέψης, η προσπάθεια για διαύγεια, η επιστή­μη, η φιλοσοφία -αυτός ο αγώνας που σχεδόν δεν σταμάτησε πο­τέ από τότε- επαναφέρουν στα πρώτα τολμηρά βήματα της Ελλάδας στους διάφορους αυτούς τομείς.

Αλλά έστω και αν φτάνουνε σήμερα στο σημείο να κόβουμε την επαφή με εκείνη την προνομιακή στιγμή στην ιστορία της αν­θρωπότητας, δεν θα καταστρέψουμε αυτή τη μακρά ωρίμανση, η οποία στην πορεία της μας πρόσφερε τους καρπούς της. Μια τέτοια αποκοπή θα ήταν όμως παράλογη, ένοχη και επι­κίνδυνη. Προσπαθώντας ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα «Γιατί η Ελλάδα;»,απαντάμε πάντα λίγο στην πιο πεζή και συνηθισμένη ε­ρώτηση: «Γιατί τα ελληνικά;»

Και σε τελική ανάλυση και σ’ αυτό ακόμα οι Αθηναίοι εκείνης της εποχής είχαν πλήρη συνείδηση του τι έπρατταν και του ρόλου που ήταν άξιοι να διαδραματίσουν. Ο Θουκυδίδης μας λέει, μέσω του Περικλή, ότι η Αθήνα είναι για την Ελλάδα ένα «ζωντανό δί­δαγμα», μία «αγωγή», μία «παίδευσις». Η Αθήνα υπήρξε για τους Έλληνες και οι Έλληνες για όλους εμάς: το γεγονός ότι είχε τόσο έ­ντονη την προαίσθηση, με ενθαρρύνει και με μαγεύει.

https://www.dinfo.gr/

Καληνύχτα

 

Κάτι επικίνδυνο συμβαίνει στην Ευρώπη – Φονική έκρηξη στο Νατοϊκό λιμάνι του Ρότερνταμ στην Ολλανδία, κόλαση στην Ιταλία

 Ισχυρή έκρηξη σε εγκατάσταση πετρελαϊκών προϊόντων στο λιμάνι του Ρότερνταμ άφησε πίσω της έναν νεκρό και έξι τραυματίες, προκαλώντας μεγάλη κινητοποίηση των αρχών σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς και εμπορικούς κόμβους της Ευρώπης.

Το περιστατικό σημειώθηκε ενώ συνεργείο πραγματοποιούσε εργασίες συντήρησης, με τις αρχές να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα.
Η έκρηξη σημειώθηκε περίπου στις 11:30 το πρωί της Πέμπτης 13 Αυγούστου σε εγκατάσταση της Gunvor Energy στην περιοχή του λιμανιού του Ρότερνταμ, στην Ολλανδία.
Σύμφωνα με το Reuters, ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και ακόμη έξι τραυματίστηκαν, ενώ στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις έκτακτης ανάγκης.
Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι την ώρα της έκρηξης βρισκόταν σε εξέλιξη εργασία συντήρησης σε δεξαμενή και σε τμήμα του δικτύου σωληνώσεων.
Η Gunvor επιβεβαίωσε ότι το περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης, ενώ ολλανδικά μέσα ανέφεραν ότι συνεργείο εργαζόταν σε σωληνώσεις και εξετάζεται κατά πόσο κάτι πήγε στραβά κατά την αποσύνδεσή τους.
Η αστυνομία δημιούργησε αποκλεισμένη ζώνη για την έρευνα της έκρηξης.
Οι πρώτες εκτιμήσεις την αντιμετωπίζουν ως πιθανό εργατικό δυστύχημα, χωρίς όμως να έχει υπάρξει οριστικό συμπέρασμα.
Εκπρόσωπος της αστυνομίας δήλωσε ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις δολιοφθοράς, αλλά οι ερευνητές εξακολουθούν να εξετάζουν όλα τα πιθανά σενάρια.

❗️?? #NOW: Explosion at the Port of #Rotterdam in the #Netherlands

Police confirm that at least one person was killed and several others were injured. The cause of the blast remains unclear, and an investigation is underway.

Further details have not yet been released. pic.twitter.com/aiWVAOOCoq

— APA News Agency (@APA_English) August 13, 2026

Τρεις συναγερμοί μέσα στην ίδια ημέρα

Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκάλεσε το γεγονός ότι η έκρηξη σημειώθηκε σε μια ημέρα με πολλαπλά σοβαρά περιστατικά στην ευρύτερη περιοχή του λιμανιού.
Νωρίτερα είχε σημειωθεί μεγάλη διακοπή ηλεκτροδότησης σε διαφορετικό τμήμα του Ρότερνταμ ενώ φωτιά εκδηλώθηκε σε μετασχηματιστή.
Η διακοπή ανάγκασε αρκετές επιχειρήσεις να σταματήσουν προσωρινά τη λειτουργία τους και να απομακρύνουν εργαζομένους.
Υπήρξαν επίσης και άλλα προβλήματα ηλεκτροδότησης μέσα στην ημέρα.
Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, ωστόσο, ξεκαθάρισαν ότι δεν έχει διαπιστωθεί σύνδεση ανάμεσα στην έκρηξη και στις διακοπές ρεύματος.
Η ExxonMobil ανακοίνωσε αργότερα ότι το πρόβλημα ηλεκτροδότησης στις εγκαταστάσεις της είχε αποκατασταθεί και ότι η λειτουργία επέστρεψε σε κανονικά επίπεδα.
Παράλληλα, η Shell ανέφερε ότι οι δικές της δραστηριότητες δεν επηρεάστηκαν από την έκρηξη.

One dead, several injured after explosion at Rotterdam port in Netherlands — local police

The blast happened at a tank terminal on Moezelweg in Europoort

Cause unknown, investigation underway pic.twitter.com/ArHYSQHwWx

— RTBreaking (@RT_Breaking) August 13, 2026

Γιατί το Ρότερνταμ είναι κρίσιμο για ολόκληρη την Ευρώπη

Το περιστατικό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της στρατηγικής σημασίας του Ρότερνταμ του μεγαλύτερου λιμανιού της Ευρώπης και ενός από τους σημαντικότερους κόμβους εισαγωγής, αποθήκευσης και διακίνησης πετρελαίου, καυσίμων και φυσικού αερίου στην ήπειρο.
Στην περιοχή λειτουργούν μεγάλες εγκαταστάσεις εταιρειών όπως Shell, BP, ExxonMobil, Vitol και Gunvor.
Οι τερματικοί σταθμοί LNG δεν επηρεάστηκαν άμεσα από την έκρηξη, σύμφωνα με εκπρόσωπο του λιμανιού.
Παρ' όλα αυτά, οποιαδήποτε μεγάλη και παρατεταμένη διαταραχή στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ρότερνταμ θα παρακολουθούνταν στενά από τις ευρωπαϊκές αγορές, καθώς πρόκειται για κομβικό σημείο της ενεργειακής τροφοδοσίας της βορειοδυτικής Ευρώπης.
Το γεγονός ότι μέσα σε λίγες ώρες σημειώθηκαν έκρηξη, πυρκαγιά σε μετασχηματιστή και σοβαρά προβλήματα ηλεκτροδότησης δεν αποδεικνύει κοινή αιτία.
Αναδεικνύει όμως πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει η λειτουργία ενός τεράστιου βιομηχανικού και ενεργειακού συγκροτήματος όταν διαφορετικές κρίσιμες υποδομές αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα προβλήματα.
Για την ώρα, το κεντρικό ερώτημα παραμένει ένα: τι ακριβώς προκάλεσε τη φονική έκρηξη στη Gunvor;
Μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες, οι ολλανδικές αρχές αποφεύγουν τα βιαστικά συμπεράσματα.
Σε ένα λιμάνι όμως από το οποίο περνά σημαντικό μέρος της ενεργειακής και εμπορικής ζωής της Ευρώπης, ακόμη και ένα μεμονωμένο δυστύχημα είναι αρκετό για να προκαλέσει συναγερμό πολύ πέρα από τα όρια του Ρότερνταμ.

An explosion occurred Thursday at a site operated by Gunvor Group in the Dutch port of Rotterdam, resulting in a fatality, according to local authorities https://t.co/u8oTFMmXSU

— Bloomberg (@business) August 13, 2026

Η στρατηγική σημασία του Ρότερνταμ για το NATO

Το λιμάνι του Ρότερνταμ δεν αποτελεί μόνο τον μεγαλύτερο εμπορικό και ενεργειακό κόμβο της Ευρώπης.
Έχει αποκτήσει ταυτόχρονα αυξανόμενη σημασία για τη στρατιωτική κινητικότητα του NATO και για τη μεταφορά στρατευμάτων, οχημάτων και στρατιωτικού υλικού προς την ευρωπαϊκή ενδοχώρα.
Το ίδιο το NATO έχει χαρακτηρίσει το Ρότερνταμ κρίσιμο σημείο εισόδου για στρατεύματα και εξοπλισμό σε περίπτωση σύγκρουσης στην επικράτεια της Συμμαχίας.
Τον Μάιο του 2026, ο Γενικός Γραμματέας του NATO υπογράμμισε δημόσια ότι το λιμάνι αποτελεί «απαραίτητο σημείο εισόδου» για στρατιωτικές δυνάμεις και μέσα που θα κατευθύνονταν στην Ευρώπη σε συνθήκες πολέμου.
Η στρατιωτική αυτή λειτουργία ενισχύεται ακόμη περισσότερο.
Το ολλανδικό υπουργείο Άμυνας έχει προχωρήσει σε σχέδια για ειδική δυνατότητα φόρτωσης και εκφόρτωσης στρατιωτικού υλικού στην περιοχή Maasvlakte 2, ενώ προβλέπεται και σιδηροδρομική σύνδεση ώστε στρατιωτικό φορτίο να μπορεί να συνεχίζει προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες μέσω τρένων, οδικών αξόνων και εσωτερικών πλωτών μεταφορών.
Οι ολλανδικές αρχές αναγνωρίζουν επισήμως ότι μέσω της χώρας πραγματοποιούνται τακτικά μετακινήσεις προσωπικού και στρατιωτικού υλικού κρατών-μελών του NATO, στο πλαίσιο του λεγόμενου host nation support.
Η διοίκηση του ίδιου του λιμανιού του Ρότερνταμ σημειώνει επίσης ότι το λιμάνι αποτελεί βάση για την αποθήκευση και τη διαμετακόμιση στρατηγικών φορτίων και διαθέτει υποδομές κρίσιμες για τη στρατιωτική κινητικότητα, καθιστώντας το σημαντικό όχι μόνο για την Ολλανδία αλλά και για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τις εφοδιαστικές ανάγκες του NATO.
Αυτό προσδίδει πρόσθετη βαρύτητα σε οποιοδήποτε σοβαρό περιστατικό στις εγκαταστάσεις του Ρότερνταμ.

BREAKING: One person killed and six injured after explosion at Dutch port.

Read more ⬇️https://t.co/jy1v9rPkat

— Sky News (@SkyNews) August 13, 2026

Η έκρηξη σε εγκατάσταση παραγωγής πυρομαχικών στην Ιταλία

Μία συγκλονιστική έκρηξη μεγάλης κλίμακας σημειώθηκε σε εγκατάσταση παραγωγής πυρομαχικών μεσαίου και μεγάλου διαμετρήματος κοντά στη Ρώμη.
Συγκεκριμένα μία μεγάλη έκρηξη σημειώθηκε στο πρώην εργοστάσιο Sammel Difesa, ιδιοκτησίας της KNDS Ammo Italy, η οποία αποτελεί μέρος του γαλλογερμανικού ομίλου KNDS, σύμφωνα με το ιταλικό «ANSA».
Αρκετά πυροσβεστικά συνεργεία επιχειρούν στο σημείο, αλλά η κατάσβεση της πυρκαγιάς παραμένει δύσκολη.
Οι πρώτες αναφορές δείχνουν ότι δεν υπήρξαν τραυματισμοί από το περιστατικό.
Οι πυροσβέστες προσπαθούν να αποτρέψουν την εξάπλωση της φωτιάς σε παρακείμενες περιοχές.
Σημειωτέον, ότι τα αίτια της πυρκαγιάς παραμένουν ακόμη ασαφή.
Οι διασώστες εκτιμούν ότι το περιστατικό συνέβη στη μονάδα πρεσαρίσματος πυρίτιδας.
Λόγω της ζέστης που σπάει ρεκόρ, ο κίνδυνος πυρκαγιάς παραμένει υψηλός.
Σύμφωνα με το Sky TG-24, ο όμιλος KNDS είναι μία από τις κορυφαίες εταιρείες που προμηθεύουν πυροβολικό και πυρομαχικά για την ευρωπαϊκή στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία.
Το εργοστάσιο της KNDS Ammo Italy ειδικεύεται στην παραγωγή πυρομαχικών για την ευρωπαϊκή επίγεια άμυνα, συμπεριλαμβανομένων επανδρωμένων και μη επανδρωμένων συστημάτων, σύμφωνα με τον ιστότοπο της εταιρείας.


Πώς συνδέεται το εργοστάσιο KNDS Italia με τον πόλεμο στην Ουκρανία

Τη σύνδεση του εργοστασίου KNDS με τον πόλεμο στην Ουκρανία φωτίζει με νέο του δημοσίευμα το SouthFront.
Συγκεκριμένα, η KNDS Ammo Italy, ο ιταλικός βραχίονας πυρομαχικών του γαλλογερμανικού αμυντικού ομίλου KNDS, επέκτεινε την παραγωγική δυναμικότητα σε αρκετά από τα εργοστάσιά της, συμπεριλαμβανομένου αυτού που βρίσκεται στο Colleferro, μετά την έναρξη της ρωσικής ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία.

A large explosion tore through the KNDS Ammo Italy munitions plant in Colleferro, south of Rome. The blast started in the powder pressing department and was heard for kilometers. pic.twitter.com/35kZ1XiPsw

— Open Source Intel (@Osint613) August 13, 2026

www.bankingnews.gr

Ομάδα στήριξης Μαρίας Καρυστιανού - Ελλάδα

 

Γιάννης Κατσαρός 

Η Θανατηφόρα Σύγκλιση: Γιατί η Τυραννία της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας και τα Εμβόλια mRNA Αποτελούν Ακραία Απειλή κατά της Ανθρωπότητας

13/08/2026 // Μάικ Άνταμς 

Εισαγωγή: Το κουτί της Πανδώρας είναι ανοιχτό

Η ανθρωπότητα έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια. Τα ίδια ιδρύματα που υποσχέθηκαν να μας θεραπεύσουν, τώρα κατασκευάζουν τεχνολογίες που έχουν σχεδιαστεί για να μας αντικαταστήσουν, να μας παρακολουθούν και να αποσυναρμολογούν τη βιολογία μας από μέσα. Προειδοποιώ για αυτό εδώ και χρόνια, αλλά αυτό που κάποτε απορρίπτονταν ως παρανοϊκή εικασία είναι πλέον τεκμηριωμένη είδηση. Η τεχνητή νοημοσύνη σχεδιάζει λειτουργικά ιικά γονιδιώματα (οδηγίες σύνθεσης παθογόνων πρωτεϊνών) στο εργαστήριο  ^[1] . Οι ομοσπονδιακές ρυθμιστικές αρχές έχουν εγκρίνει ένα εμβόλιο mRNA για τη γρίπη που μετατρέπει τους ηλικιωμένους Αμερικανούς σε εργοστάσια παραγωγής βιολογικών όπλων που περπατούν  ^[2] . Συνδυάστε αυτά τα δύο γεγονότα και βλέπετε μια σύγκλιση που απειλεί κάθε άνθρωπο.

Να γιατί αυτό έχει σημασία. Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με ξεχωριστές απειλές. Η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται για την κατασκευή παθογόνων πρωτεϊνών. Η τεχνολογία mRNA αναπτύσσεται για να αναγκάσει τα ανθρώπινα κύτταρα να κατασκευάζουν αυτές τις πρωτεΐνες κατόπιν ζήτησης. Δεν πρόκειται για εικασίες. Είναι η τρέχουσα πορεία ενός παγκοσμιοποιημένου πολέμου κατά της ανθρώπινης ζωής. Η σύγκλιση της βιοϊατρικής Τεχνητής Νοημοσύνης και των εμβολίων mRNA δεν έρχεται. Είναι εδώ.

Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη θέλει την ανθρώπινη νευρολογία

Ας ξεκινήσουμε με την πλευρά της σύγκλισης που αφορά την Τεχνητή Νοημοσύνη. Η τεχνολογική ελίτ αντιμετωπίζει έναν πραγματικό περιορισμό: τα κέντρα δεδομένων πυριτίου είναι τεράστια, καταναλώνουν ενέργεια και εξαντλούνται. Οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι, αντίθετα, είναι εκπληκτικά αποδοτικοί βιολογικοί υπολογιστές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αιχμή του δόρατος της έρευνας για την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν περιορίζεται πλέον σε διακομιστές. Μεταφέρεται στο wetware του ανθρώπινου νευρικού συστήματος.

Η Elana Freeland το καταγράφει αυτό στο Geoengineered Transhumanism, περιγράφοντας τη νευροεπιστήμη ως μια πλατφόρμα όπλων που βασίζεται σε «ένα προσαρμοστικό βιολογικό blockchain αυτολειτουργούσας νευροτεχνολογίας που αυτοτροποποιείται εύκολα σε κάθε νεομολυσμένο ξενιστή»  ^[3] . Το σχέδιο δεν είναι ανεπαίσθητο. Μόλις ένας ξενιστής μολυνθεί, η νανοτεχνολογία μεταναστεύει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο, όπου μπορεί να επικοινωνήσει με νευροδιαβιβαστές μέσω διακρανιακής εγκεφαλικής διέγερσης  ^[3] . Αυτό δεν είναι επιστημονική φαντασία. είναι η δηλωμένη κατεύθυνση της στρατιωτικής και εταιρικής έρευνας.

Προσθέστε και την εμπορική πίεση. Το Υπουργείο Άμυνας και η Silicon Valley έχουν ήδη συνεργαστεί για να μετατρέψουν την υγειονομική περίθαλψη σε ένα σύστημα που βασίζεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη και βασίζεται σε ευρεία συλλογή προσωπικών δεδομένων υγείας  ^[4] . Έχει ανακοινωθεί ένα έργο Stargate ύψους 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με λύσεις υγείας που βασίζονται στο mRNA ως μέρος της παρουσίασης  ^[5] . Τι κοινό έχουν η Τεχνητή Νοημοσύνη, η επιτήρηση και το mRNA; Όλα απαιτούν να είστε συνδεδεμένοι, συμμορφούμενοι και ελεγχόμενοι. Η ώθηση για νευρωνικά εμφυτεύματα και σύντηξη ανθρώπου-μηχανής δεν αφορά την ευκολία. Αφορά την παροχή φυσικής πρόσβασης στην Τεχνητή Νοημοσύνη στον κόσμο μέσω των ανθρώπινων σωμάτων.

Εμβόλια mRNA: Μόλυνση και αποβολή DNA

Τώρα κοιτάξτε το άλλο μισό του όπλου. Ο FDA ενέκρινε το εμβόλιο mRNA της Moderna για ενήλικες ηλικίας 50 ετών και άνω, το πρώτο εμβόλιο mRNA της γρίπης που αδειοδοτήθηκε στην Αμερική  ^[2] . Μην το ονομάσετε εμβόλιο. Πείτε το αυτό που είναι: ένα εγχειρίδιο βιολογικών οδηγιών που καταλαμβάνει τα κύτταρά σας και τα διατάζει να παράγουν ξένες πρωτεΐνες. Η κυβέρνηση Μπάιντεν χορήγησε 590 εκατομμύρια δολάρια στην Moderna για εμβόλια mRNA της γρίπης με «δυναμικό πανδημίας» και η κυβέρνηση Τραμπ στη συνέχεια έδωσε το βάρος της στην υποστήριξη του έργου Stargate AI, το οποίο περιλαμβάνει λύσεις υγείας που βασίζονται σε mRNA  ^[5] .

Η καταγεγραμμένη βλάβη είναι συντριπτική. Μια μελέτη με αξιολόγηση από ομοτίμους σε 9,2 εκατομμύρια Νοτιοκορεάτες διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο μυοκαρδίτιδας κατά 620% και αυξημένο κίνδυνο περικαρδίτιδας κατά 175% μετά από ενέσεις mRNA για την COVID-19  ^[6] . Ιάπωνες ερευνητές διαπίστωσαν στατιστικά σημαντικές αυξήσεις στη θνησιμότητα από καρκίνο μετά τα εμβόλια, ειδικά μετά την τρίτη δόση  ^[7] . Και η γενετική μόλυνση είναι ακόμη χειρότερη: θραύσματα DNA από τον ιό Simian 40 έχουν επιβεβαιωθεί στα εμβόλια για την COVID της Pfizer  ^[8] .

Έπειτα, υπάρχει η αποβολή. Η νέα εφαρμογή του mRNA για τη γρίπη θα βάλει «υπεραποβολή» σε σχεδόν κάθε οικογένεια, μεταδίδοντας τροποποιημένα σωματίδια τόσο στους εμβολιασμένους όσο και στους μη εμβολιασμένους  ^[9] . Έχω προειδοποιήσει εδώ και χρόνια ότι οι ενέσεις mRNA που ακολουθούνται από έκθεση σε συγκεκριμένα ηλεκτρομαγνητικά πεδία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μορφή όπλισης  ^[10] . Τα μωρά σε σπίτια με πυκνό Wi-Fi αντιμετωπίζουν ήδη τριπλάσιο κίνδυνο αναπτυξιακών καθυστερήσεων  ^[11] . Τώρα φανταστείτε τα ίδια σπίτια να λούζονται με αποβληθέντα σωματίδια mRNA από μια γιαγιά στην οποία έχει γίνει ένεση. Αυτό δεν είναι πρόγραμμα δημόσιας υγείας. Αυτή είναι μια εκστρατεία χημικής-βιολογικής έκθεσης.

Η Σύγκλιση Τεχνητής Νοημοσύνης-MRNA: Τεχνητά Βιολογικά Όπλα

Εδώ είναι που η σύγκλιση γίνεται θανατηφόρα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αναλύει πλέον απλώς δεδομένα. Δημιουργεί βιολογία. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και στο Ινστιτούτο Arc χρησιμοποίησαν την γενετική Τεχνητή Νοημοσύνη για να παράγουν 16 νέους βακτηριοφάγους, πλήρη λειτουργικά ιικά γονιδιώματα που πιστεύεται ότι μολύνουν και σκοτώνουν με επιτυχία βακτήρια  ^[1] . Το BBC αναφέρει ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που ολόκληρα γονιδιώματα έχουν σχεδιαστεί με επιτυχία από την Τεχνητή Νοημοσύνη  ^[1] . Οι ερευνητές επιμένουν ότι αυτές οι δημιουργίες «δεν αποτελούν απειλή για τους ανθρώπους»  ^[1] , αλλά δεν χρειάζεται διδακτορικό για να καταλάβει κανείς πού οδηγεί αυτό.

Επιστήμονες του Κέιμπριτζ χαιρετίζουν τώρα ένα «υπεραντιγόνο» κατασκευασμένο από τεχνητή νοημοσύνη ως μια σημαντική ανακάλυψη που θα μπορούσε να προστατεύσει από κάθε παραλλαγή της COVID  ^[12] . Το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και η θυγατρική του εταιρεία DIOSynVax, η οποία συνδέεται με τον Μπιλ Γκέιτς, ολοκλήρωσαν την πρώτη κλινική δοκιμή ενός εμβολίου για τον κορονοϊό σχεδιασμένου από τεχνητή νοημοσύνη σε ανθρώπους, εγείροντας ανησυχίες για μη αποδεδειγμένους κινδύνους DNA  ^[13] . Προσθέστε την ώθηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για «συνθετικούς» ασθενείς και δεδομένα που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη σε κλινικές δοκιμές  ^[14] και βλέπετε μια ολοκληρωμένη διαδικασία: η τεχνητή νοημοσύνη σχεδιάζει την πρωτεΐνη, το mRNA παραδίδει τις οδηγίες και η πολιτεία επιτήρησης παρακολουθεί τα αποτελέσματα.

Αυτή είναι μια σχεδιασμένη μείωση του πληθυσμού. Ο RFK Jr. κατέγραψε πώς τουλάχιστον 40 παιδιά παρέλυσαν μετά από ένα νέο εμβόλιο για τη μηνιγγίτιδα  ^[15] . Η Catherine Austin Fitts καταγράφει στο The Solari Report πώς το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, το Κέντρο Johns Hopkins για την Υγειονομική Ασφάλεια και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ διοργάνωσαν την Εκδήλωση 201, μια άσκηση πανδημίας που προσομοιώνει το ξέσπασμα ενός νέου κορονοϊού που γίνεται πανδημία  ^[16] . Εν τω μεταξύ, η εταιρεία National Resilience, η οποία συνδέεται με τη CIA, κατασκευάζει mRNA για τους ενισχυτές της Moderna  ^[17] . Το σύμπλεγμα βιολογικών όπλων είναι πλήρως κάθετο: υπηρεσίες πληροφοριών, φαρμακευτικοί γίγαντες, εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης και φορείς επιβολής των μέσων ενημέρωσης, όλοι εργάζονται από κοινού. Το σχέδιο της παγκοσμιοποίησης έχει περιγραφεί ανοιχτά εδώ και χρόνια. Το μόνο ερώτημα είναι αν θα ξυπνήσουμε πριν από την επόμενη κυκλοφορία.

Αναρωτιέμαι πότε θα συνειδητοποιήσουν οι άνθρωποι ότι, καθώς η ζήτηση για ανθρώπινο νευρολογικό «wetware» εκτοξεύεται στα ύψη μεταξύ των υπερκλιμακωτών της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο γρηγορότερος τρόπος για να αποκτήσει κανείς ανθρώπινους εγκεφαλικούς νευρώνες δεν είναι να τους καλλιεργήσει τεχνητά, αλλά να τους ΣΥΛΛΕΞΕΙ.

Πεδία εμβρύων. Ανθρώπινα βρέφη που μεγαλώνουν αποκλειστικά με σκοπό τη συλλογή της εγκεφαλικής τους ύλης για να τροφοδοτούν τα κέντρα δεδομένων Τεχνητής Νοημοσύνης με βιολογική νευρολογία «υπολογιστικής αιχμής» που είναι απίστευτα ενεργειακά αποδοτική.

«Υπάρχουν χωράφια, Νίο, ατελείωτα χωράφια, όπου οι άνθρωποι δεν γεννιούνται πια. Έχουμε μεγαλώσει.» - Μορφέας, The Matrix

ΓΕΓΟΝΟΣ: (Σύνοψη της Τεχνητής Νοημοσύνης) Μια αγωγή του 2019 που κατατέθηκε από την Judicial Watch κατά του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών (HHS) των ΗΠΑ βάσει του Νόμου περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης (FOIA) αποκάλυψε 198 σελίδες αρχείων του FDA που περιγράφουν λεπτομερώς την προμήθεια εμβρυϊκού ιστού από τον οργανισμό, συμπεριλαμβανομένων άθικτων κρανίων, από την Advanced Bioscience Resources (ABR). Τα αρχεία αποκάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ομπάμα, ο FDA πλήρωσε 515 δολάρια για κάθε εμβρυϊκό κρανίο (από βρέφη ηλικίας 8-24 εβδομάδων) και έως και 2.000 δολάρια για ολόκληρα σώματα βρεφών, με ορισμένες αποστολές να έχουν αξία 12.000 δολαρίων για χρήση σε ερευνητικά έργα «ανθρωποποιημένων ποντικών».

Συμπέρασμα: Τι μπορούμε να κάνουμε;

Δεν θα δεχτώ ποτέ ένα νευρικό εμφύτευμα. Δεν θα επιτρέψω στο σώμα μου να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό εργοστάσιο για παθογόνες πρωτεΐνες σχεδιασμένες από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Η απάντηση δεν είναι να κρυφτούμε από φόβο. είναι να χτίσουμε παράλληλα συστήματα γνώσης, υγείας και ελευθερίας.

Πρώτον, απορρίψτε τις ενέσεις mRNA. Τα στοιχεία για την ύπαρξη βλάβης είναι τεκμηριωμένα  ^{[6] [7]} . Τα στοιχεία για το όφελος είναι κατασκευασμένα. Δεύτερον, χρησιμοποιήστε την Τεχνητή Νοημοσύνη ως εργαλείο από απόσταση, αλλά ποτέ μην συγχωνεύεστε με αυτήν. Η κεντρική Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα σύστημα ελέγχου, όχι ένα σύστημα γνώσης. Τρίτον, επιστρέψτε στη φυσική υγεία: ηλιακό φως, βότανα, υπερτροφές, βιταμίνη D και αποτοξίνωση. Η συμβουλή της Elana Freeland στο Geoengineered Transhumanism είναι απολύτως σωστή: «αναζητήστε θεραπείες και ενισχυτικούς παράγοντες από τη Φύση χαμηλής τεχνολογίας»  ^[3] .

Μπορείτε να βρείτε κάθε είδους ισχυρές συνεντεύξεις που διδάσκουν αυτές τις αρχές στο  Decentralize.TV

Τέλος, μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες με κάθε άτομο που αγαπάτε. Η σύγκλιση της Τεχνητής Νοημοσύνης και του mRNA δεν αποτελεί μακρινή απειλή. Συμβαίνει στο ιατρείο, στο φαρμακείο και στους πύργους 5G στον δρόμο σας. Μπορούμε να αρνηθούμε αυτή την θανατηφόρα ατζέντα. Μπορούμε να επιλέξουμε την αυτοδυναμία, την αποκέντρωση και την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής. Ξέρω σε ποια πλευρά είμαι. Τώρα επιλέξτε τη δική σας.

Αναφορές

1. Η Τεχνητή Νοημοσύνη κατασκευάζει πλέον παθογόνες πρωτεΐνες που θα μπορούσαν να απειλήσουν ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή. NaturalNews.com. 12 Αυγούστου 2026.
2. Μην μου ρίχνεις τα σάλια: Πώς το νέο εμβόλιο mRNA κατά της γρίπης του FDA μετατρέπει τη γιαγιά σε ένα κινούμενο βιολογικό όπλο. NaturalNews.com. 7 Αυγούστου 2026.
3. Γεωμηχανικός Μεταανθρωπισμός. Elana Freeland.
4. Έρευνα: Η υγειονομική περίθαλψη που καθοδηγείται από την τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη μαζική επιτήρηση των Αμερικανών. Υπεράσπιση της υγείας των παιδιών.
5. Οι κυβερνήσεις Μπάιντεν και Τραμπ δεσμεύουν συνολικά δισεκατομμύρια σε τεχνολογίες εμβολίων mRNA. Υπεράσπιση της υγείας των παιδιών.
6. Εκπληκτικός «620% υψηλότερος κίνδυνος μυοκαρδίτιδας μετά από εμβόλια mRNA COVID. Children's Health Defense».
7. Des chercheurs japonais constatent une augmentation significative de la mortalité due au καρκίνος πριν από τον εμβολιασμό par l'ARNm COVID. Προστασία της Υγείας των Παιδιών.
8. Ζήτησα από το ChatGPT να μου εξηγήσει τα σωματίδια DNA στα εμβόλια κατά της COVID. Να τι έμαθα. Children's Health Defense.
9. Bright Videos News, 10 Αυγούστου 2026 - SUPER SHEDDERS θα περπατήσουν ανάμεσά μας σε μόλις λίγες εβδομάδες από σήμερα. Brighteon.com. 10 Αυγούστου 2026.
10. Νέα του Μπράιτον. Μάικ Άνταμς. Brighteon.com.
11. Τα μωρά σε σπίτια με πυκνή πρόσβαση σε Wi-Fi αντιμετωπίζουν τριπλό κίνδυνο αναπτυξιακών καθυστερήσεων: Μελέτη προειδοποιεί για αναδυόμενη κρίση υγείας. NaturalNews.com. Willow Tohi. 23 Αυγούστου 2025.
12. Ερευνητές προωθούν το «Σούπερ Εμβόλιο» που σχεδίασε η Τεχνητή Νοημοσύνη. Modernity.news. 5 Ιουνίου 2026.
13. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τους κινδύνους DNA σε ένα «καθολικό» εμβόλιο κατά του κορονοϊού που έχει σχεδιαστεί από τεχνητή νοημοσύνη. NaturalNews.com. 18 Ιουνίου 2026.
14. Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) - Έρευνα για τη χρήση ασθενών και δεδομένων που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη σε κλινικές δοκιμές. Υπεράσπιση της υγείας των παιδιών.
15. Η ιατρική ατζέντα για την αποπληθυσμό δεν θα είναι βολική — Και αυτό είναι το θέμα. NaturalNews.com. 12 Αυγούστου 2026.
16. Η Έκθεση Σολάρι: Η Άμεση Επαναφορά. Κάθριν Όστιν Φιτς.
17. Εταιρεία που συνδέεται με τη CIA παράγει τώρα mRNA για τις αναμορφωμένες ενισχυτικές δόσεις COVID της Moderna. Children's Health Defense.

Επεξηγηματικό infographic

https://www.naturalnews.com/