ΕΛΠΊΔΑ για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - Μαρία Καρυστιανού.

 

Αν θέλετε να συνεχίσετε να βλέπετε τα παιδιά σας έτσι τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας ..

“Σπάστε” το απόστημα του τουρκικού παρακράτους στη Θράκη

 Με αιχμηρές τοποθετήσεις για την τουρκική προκλητικότητα, την κυπριακή ασφάλεια, τη Θράκη και τις νέες γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο κινήθηκε η εκπομπή του Σάββα Καλεντερίδη την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026.Ο Σάββας Καλεντερίδης ξεκίνησε από την ιστορική μνήμη και τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα δεν αξιοποιεί, όπως θα έπρεπε, μεγάλα σημεία αναφοράς της ιστορίας της. Έφερε ως παραδείγματα τον χώρο από όπου ο Ξέρξης φέρεται να παρακολούθησε τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και τη Διώρυγα του Ξέρξη στη Χαλκιδική, σημειώνοντας ότι τέτοιοι τόποι θα μπορούσαν να έχουν αναδειχθεί ως επισκέψιμα ιστορικά σημεία.

Αντίθετα, όπως τόνισε, η Τουρκία προχωρά στην ανάδειξη του πεδίου της Μάχης του Γρανικού, όπου ο Μέγας Αλέξανδρος σημείωσε την πρώτη μεγάλη νίκη του κατά των Περσών. Ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι η Άγκυρα δεν κινείται μόνο για λόγους τουρισμού ή πολιτισμού, αλλά επιχειρεί να εντάξει ακόμη και την ελληνική αρχαιότητα μέσα στο δικό της αφήγημα πολιτιστικής ισχύος.

Στο κυρίως πολιτικό μέρος της εκπομπής, ο αναλυτής στάθηκε στην τουρκική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της άτυπης συνόδου των υπουργών Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λευκωσία. Όπως ανέφερε, η Τουρκία προχώρησε σε ενέργεια που δεν στρεφόταν μόνο κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας ή της Ελλάδας, αλλά κατά της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού η σύνοδος πραγματοποιούνταν σε έδαφος κράτους-μέλους.

Ο Καλεντερίδης άσκησε κριτική στο γεγονός ότι η Αθήνα και η Λευκωσία δεν ανέδειξαν όσο έπρεπε την τουρκική πρόκληση. Υποστήριξε ότι η Τουρκία αισθάνεται πως δεν θα πληρώσει κόστος, επειδή έχει εξασφαλίσει ανοχή ή στήριξη από ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη νέα συμφωνία Κύπρου–Γαλλίας για το καθεστώς δυνάμεων, τη γνωστή SOFA, η οποία θεσμοθετεί την παρουσία γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφος και στα λιμάνια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Καλεντερίδης χαρακτήρισε τη συμφωνία σημαντική εξέλιξη, καθώς ενισχύει το στρατηγικό βάθος της Κύπρου και τη μετατρέπει σε κρίσιμο πυλώνα για τη Γαλλία στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε ότι η Κύπρος έχει κάνει σημαντικά βήματα με τις συμφωνίες της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία, αλλά και με την ανάδειξη του άρθρου 42 της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής.

Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε και στη Θράκη. Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις κινήσεις φιλοπροξενικών κύκλων, στη δίκη που αφορά επεισόδια σε τέμενος, αλλά και στην προσπάθεια της Άγκυρας να κινητοποιεί δίκτυα επιρροής μέσω οργανισμών όπως η TİKA και η Ένωση Τούρκων του Εξωτερικού.

Ο αναλυτής υποστήριξε ότι η Τουρκία κάνει δοκιμές ισχύος στη Θράκη και προσπαθεί να εμφανίζει παρακρατικές ή παραθεσμικές δομές ως δήθεν εκπροσώπους της μουσουλμανικής μειονότητας. Παράλληλα, σημείωσε ότι η απάντηση της Ελλάδας δεν πρέπει να περιορίζεται σε καταγγελίες, αλλά να περιλαμβάνει ουσιαστική στήριξη της περιοχής, αναβάθμιση της μειονοτικής εκπαίδευσης, ισονομία, ισοπολιτεία και οικονομική ανάπτυξη για χριστιανούς και μουσουλμάνους.

Στο αμυντικό πεδίο, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στο νέο πλήγμα που φέρεται να δέχεται η Τουρκία από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο ζήτημα της αναβάθμισης των F-16 σε επίπεδο Viper. Σύμφωνα με όσα σχολίασε, η Ουάσιγκτον δεν δίνει στην Άγκυρα κρίσιμα εξαρτήματα και τεχνογνωσία, με αποτέλεσμα η Τουρκία να επιχειρεί να παρουσιάσει την ανάγκη ως τεχνολογικό επίτευγμα μέσω εγχώριου λογισμικού σχεδιασμού αποστολών.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η διαφορά με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διευρύνεται, καθώς η Ελλάδα έχει ήδη προχωρήσει στην αναβάθμιση των δικών της F-16 σε Viper.

Στη συνέχεια, η εκπομπή πέρασε στη σκληρή αντιπαράθεση Τουρκίας–Ισραήλ. Ο Καλεντερίδης σχολίασε τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εσωτερικών, ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία να γίνει «νομάρχης της Ιερουσαλήμ» και μίλησε για μελλοντική επαναφορά της πόλης υπό τουρκικό έλεγχο. Παρουσίασε επίσης τη σκληρή απάντηση του Ισραηλινού υπουργού Άμυνας, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι η Ιερουσαλήμ είναι πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού εδώ και 3.000 χρόνια και θα παραμείνει πρωτεύουσα του Ισραήλ.

Προς το τέλος της εκπομπής, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε και στην πτώση αμερικανικού Apache κοντά στα Στενά του Ορμούζ, με τον Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε και ότι οι ΗΠΑ θα απαντήσουν.

Τέλος, στάθηκε στην προσέγγιση Τουρκίας–Αιγύπτου, την οποία συνέδεσε με μια ευρύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να καλύψει το κενό που αφήνει η αποδυνάμωση του σιιτικού άξονα Ιράν–Χεζμπολάχ–Χαμάς–Χούθι. Κατά τον Καλεντερίδη, η Τουρκία επιχειρεί να συγκροτήσει έναν νέο σουνιτικό άξονα με Σαουδική Αραβία, Πακιστάν και πιθανώς Αίγυπτο, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές γεωπολιτικές ανατροπές στην περιοχή.

Το συμπέρασμα της εκπομπής ήταν σαφές: η Τουρκία κινείται σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα – Κύπρο, Θράκη, Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Ιερουσαλήμ και Μέση Ανατολή. Και όσο δεν αντιμετωπίζει κόστος, θα συνεχίζει να προκαλεί.

https://geopolitico.gr/

Θ. Αυγερινός: “Δεν ζούμε, επιβιώνουμε… Το Κίνημα εκφράζει τον αγώνα αυτών που θεωρούν ότι δε μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι – Τεχνητοί οι διαχωρισμοί Αριστεράς και Δεξιάς

 

Στην επίσημη είσοδό του στην εγχώρια πολιτική σκηνή προχωρά το νεοσύστατο πολιτικό εγχείρημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», επιχειρώντας να μετατρέψει την κοινωνική ανάγκη για δικαιοσύνη και διαφάνεια σε μια αυτόνομη πρόταση διακυβέρνησης. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεόραση της «Ν», ο εκπρόσωπος Τύπου του φορέα, Θανάσης Αυγερινός, περιέγραψε τα δομικά χαρακτηριστικά του κινήματος, το οποίο μετρά μόλις 18 ημέρες από την ίδρησή του και έλαβε σήμερα τον επίσημο Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ).

Ο κ. Αυγερινός υπογράμμισε ότι η γέννηση του φορέα αποτελεί προϊόν λαϊκής απαίτησης με κεντρικό σημείο αναφοράς τη Μαρία Καρυστιανού, ενώ παράλληλα απάντησε στις αιτιάσεις περί ξένων επιρροών και προσδιόρισε τη στρατηγική του κινήματος απέναντι στο υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.

Από το κίνημα των Τεμπών στην κοινωνική αυτοοργάνωση

Το νέο εγχείρημα διατηρεί, σύμφωνα με την ηγεσία του, έντονα τα χαρακτηριστικά ενός κοινωνικού κινήματος, καθώς προέκυψε μέσα από ευρείες διαδικασίες βάσης, μηνύματα και μαζικές διαδηλώσεις. Η τραγωδία των Τεμπών αποτέλεσε τον καταλύτη για την πολιτική ενεργοποίηση πολιτών που ζήτησαν από τη Μαρία Καρυστιανού και άλλους ανθρώπους της πρώτης γραμμής να ηγηθούν μιας προσπάθειας που υπερβαίνει τα στενά όρια του σιδηροδρομικού δυστυχήματος και αγγίζει τις δομές του κράτους δικαίου και της οικονομίας.

Περιγράφοντας την κοινωνική πραγματικότητα, ο κ. Αυγερινός επεσήμανε:

«Οι περισσότεροι πολίτες ουσιαστικά φτωχοποιούνται, δαπανούν τεράστιο μέρος των εισοδημάτων τους πλέον μόνο και μόνο απλώς για να επιβιώσουν, για να καλύψουν τη στέγη τους, τα βασικά είδη διατροφής. Δεν ζούμε, επιβιώνουμε. […] Το κίνημα εκφράζει αυτόν τον συνολικό αγώνα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων οι οποίοι θεωρούν ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι, δεν μπορούμε δηλαδή να έχουμε κυβέρνηση και δικαστική εξουσία απέναντί μας. Χρειάζεται κάτι να γίνει για τη διαφθορά, για την κατάσταση του κράτους δικαίου, αλλά και όχι μόνο για την οικονομική μας κατάσταση.»

Απαντώντας στο ερώτημα εάν η κοινωνική οργή μπορεί να μετουσιωθεί σε θετική πολιτική πρόταση, ο εκπρόσωπος Τύπου προέταξε τη συσπείρωση προσώπων που προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες, αλλά συγκλίνουν στην ανάγκη μιας έντιμης διακυβέρνησης, μακριά από τα φαινόμενα εκτεταμένης διαφθοράς, τις υποκλοπές και τις δυσλειτουργίες οργανισμών όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η απάντηση στις κατηγορίες και η στελέχωση από την ομογένεια

Η εμφάνιση του κινήματος συνοδεύτηκε από επικρίσεις πολιτικών αντιπάλων, οι οποίοι έκαναν λόγο για «φιλορωσική δύναμη», συνδέοντας την κατηγορία αυτή με την παλαιότερη επαγγελματική δραστηριότητα του κ. Αυγερινού στη Ρωσία. Η απάντηση του εκπροσώπου Τύπου υπήρξε κατηγορηματική, ξεκαθαρίζοντας ότι έχουν ήδη κατατεθεί μηνύσεις και θα ακολουθήσουν αγωγές για συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον όσων προέβησαν σε αυτές τις αναφορές χωρίς αποδείξεις.

Παράλληλα, ο κ. Αυγερινός ανέδειξε τη συμμετοχή διακεκριμένων προσωπικοτήτων της ελληνικής ομογένειας στο εγχείρημα, αντικρούοντας τη λογική των κατηγοριών:

«Υπάρχουν αμέτρητοι ομογενείς οι οποίοι προέρχονται από άλλες χώρες. Κάποιοι από αυτούς είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. […] Ο κύριος Τσουλουχάς για παράδειγμα, που είναι καθηγητής από την Καλιφόρνια και έρχεται στην Ελλάδα για το επόμενο διάστημα, νομίζω θα έχει μια θέση στο οικονομικό μας επιτελείο. Τι θα μας πουν δηλαδή; Ότι τότε είμαστε πράκτορες των Ηνωμένων Πολιτειών, του Trump ή των Δημοκρατικών ή κάποιων άλλων; Όταν εμφανιστούν ομογενείς από τη Γερμανία, από την Αυστραλία, με τους οποίους συνεργάστηκα, για παράδειγμα εξαιρετικοί δικηγόροι, τι θα μας πουν;»

Η ταυτότητα και τα οργανωτικά χαρακτηριστικά του φορέα

Το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε φάση συγκρότησης των βασικών του υποδομών. Τα κεντρικά του γραφεία διαμορφώνονται στο κέντρο της Αθήνας, με προοπτική επέκτασης και σε άλλες πόλεις της επαρχίας, αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων του φορέα, ο οποίος, όπως τονίστηκε, δεν διαθέτει μεγάλους χορηγούς ή εταιρική υποστήριξη.

Αναφορικά με το πολιτικό πρόσημο, ο κ. Αυγερινός απέρριψε τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, χαρακτηρίζοντάς τις ως «τεχνητές και ψευδείς» στην παρούσα συγκυρία. Υποστήριξε ότι το κίνημα εισάγει μια διαφορετική κουλτούρα, όπου οι υγιείς δυνάμεις ενώνονται ως πολίτες και πατριώτες για την επίλυση των κοινών προβλημάτων, αφήνοντας τις ιδεολογικές διαφορές για εξαντλητική συζήτηση με γνώμονα το καλό της πλειοψηφίας.

Η στρατηγική της αυτοδυναμίας και η δεξαμενή της αποχής

Η ηγεσία του κινήματος ξεκαθάρισε ότι δεν προσανατολίζεται σε συνεργασίες με τους υφιστάμενους πολιτικούς σχηματισμούς, τους οποίους θεωρεί μέρος ενός απερχόμενου συστήματος που μοιράζει ρόλους και στήνει τεχνητούς δικομματισμούς. Ο εκλογικός στόχος του φορέα επικεντρώνεται στην απόκτηση καθοριστικού ρόλου στα πολιτικά πράγματα με σκοπό τη διακυβέρνηση της χώρας, γεγονός που μεταφράζεται σε επιδίωξη αυτοδυναμίας.

Στρέφοντας το ενδιαφέρον του στη μεγάλη δεξαμενή των αναποφάσιστων και των πολιτών που έχουν αποσυρθεί από τις διαδικασίες, ο κ. Αυγερινός σημείωσε:

«Έχουμε 50% με 60% αποχή. Θεωρούμε ότι η τεράστια δύναμή μας, η μεγάλη δύναμη και της χώρας και του κινήματός μας, βρίσκεται ακριβώς εκεί. Βρίσκεται στους ανθρώπους που έχουν απογοητευθεί, έχουν αποσυρθεί γιατί δεν πίστευαν ότι μπορεί κάτι να αλλάξει και επιτέλους τώρα βρίσκουν έναν τρόπο επιστροφής, βρίσκουν μια ελπίδα.»

 

https://agonaskritis.gr/

Σε μια χώρα που δοκιμάζεται από διαδοχικά σκάνδαλα, κοινωνικές ανισότητες και διαρκή οικονομική πίεση των πολλών, αυτή η επιλογή έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη επιβαρυμένη εικόνα.

 

Ο πατέρας μου είναι 80 ετών και σήμερα λαμβάνει σύνταξη περίπου 550 ευρώ. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που δεν θυμάμαι ποτέ στα παιδικά μου χρόνια, να ξυπνάω και να βρίσκεται στο σπίτι.

Αυτό σημαίνει ότι έφευγε καθημερινά γύρω στις 5:30 ή 6:00 το πρωί. Αντίστοιχα, δεν θυμάμαι ποτέ να επιστρέφει όσο ο ήλιος ήταν ακόμη ψηλά. Γύριζε πάντα μετά τη δύση του ηλίου.

Οι συνέπειες αυτής της πολυετούς καταπόνησης, είναι σήμερα αποτυπωμένες στο σώμα του.

Μια καταπόνηση που δεν ξεκίνησε στην ενήλικη ζωή του, αλλά από την παιδική του ηλικία, σε εποχές που δεν υπήρχε η ευαισθησία που υπάρχει σήμερα γύρω από την παιδική εργασία.

Σήμερα κινείται με δυσκολία, ενώ ακόμη και τα δάχτυλα των χεριών του έχουν υποστεί στρεβλώσεις, που καθιστούν δύσκολες απλές καθημερινές πράξεις αυτοεξυπηρέτησης.

Άνθρωποι σαν τον πατέρα μου, υπάρχουν χιλιάδες σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Και δεν αναφέρομαι καν σε άλλες κοινωνικές ομάδες που καλούνται σήμερα να σηκώσουν δυσανάλογα βάρη. Νέα ζευγάρια που τολμούν να δημιουργήσουν οικογένεια, ενώ ταυτόχρονα ακούν διαρκώς το αφήγημα ότι φέρουν ευθύνη για τη δημογραφική συρρίκνωση της χώρας και ότι οφείλουν να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά.

Στην πραγματικότητα όμως, οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους καλούνται να εργάζονται και οι δύο γονείς, να μεγαλώνουν παιδιά, να καλύπτουν τις ανάγκες τους και παράλληλα να πληρώνουν εξωσχολικές δραστηριότητες και πρόσθετη εκπαιδευτική υποστήριξη, αφού η λεγόμενη δωρεάν παιδεία, συχνά λειτουργεί περισσότερο ως ευφημισμός παρά ως πραγματικότητα.

Πολλοί από αυτούς θα ζήσουν για χρόνια ή ισόβια στο ενοίκιο.

Άλλοι θα βρεθούν αντιμέτωποι ακόμη και με τη γεωγραφική διάσπαση της οικογένειάς τους.

Ιδιαίτερα στον χώρο της εκπαίδευσης, ενώ ακούμε συνεχώς για την αξία της οικογένειας, δεν υπάρχει ουσιαστική μέριμνα συνυπηρέτησης.

Δύο εκπαιδευτικοί που είναι ζευγάρι, ή ακόμη και ο ένας από τους δύο, μπορούν να σταλούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους και να αναγκαστούν να ζουν χωριστά για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η οποία είναι γνωστή σε όλους, πληροφορούμαστε ότι κεντρική πολιτική προτεραιότητα, αποτελεί η εξίσωση της μισθολογικής αποζημίωσης των μητροπολιτών, με εκείνη των γενικών γραμματέων των υπουργείων, κάτι που στην πράξη οδηγεί σε σημαντική αύξηση των αποδοχών τους.

Αν το νομικό πλαίσιο προβλέπει κάτι τέτοιο, προφανώς μπορεί να εφαρμοστεί. Το ερώτημα όμως παραμένει. Πώς είναι δυνατόν να μη λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα της θέσης των επισκόπων; Οι επίσκοποι δεν είναι απλοί εργαζόμενοι που καλούνται να καλύψουν τις βιοτικές τους ανάγκες αποκλειστικά από τον μισθό τους.

Υπηρετούν έναν θεσμό ισοβίως. Διαμένουν σε κτίρια που διαθέτει ο θεσμός.

Δεν πληρώνουν ενοίκιο.

Οι μετακινήσεις τους, τα καύσιμα, οι λογαριασμοί, η ένδυση, η υπόδηση, η διατροφή, η φιλοξενία προσώπων, τα ταξίδια τους, η λειτουργία της κατοικίας τους και πλήθος άλλων αναγκών, καλύπτονται από τους πόρους του ίδιου του θεσμού.

Με απλά λόγια, σχεδόν το σύνολο των βασικών εξόδων που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε μέσος πολίτης, καλύπτεται ήδη από το εκκλησιαστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ζουν και διακονούν.

Οι γενικοί γραμματείς, οι διευθυντές και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα, δεν βρίσκονται σε αντίστοιχη θέση.

Έχουν οικογένειες, ενοίκια ή στεγαστικά δάνεια, λογαριασμούς και καθημερινές υποχρεώσεις που βαρύνουν αποκλειστικά τους ίδιους.

Γι' αυτό και προκαλεί εύλογα ερωτήματα το γεγονός ότι συχνά εμφανίζονται επίσκοποι με μεγάλα χρηματικά ποσά, σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς και η κοινή γνώμη εκπλήσσεται.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά περίπτωση επισκόπου, που ερωτώμενος για εκατομμύρια ευρώ που βρέθηκαν κατατεθειμένα στο όνομά του, απάντησε ότι τα διατηρούσε "για μια δύσκολη στιγμή."

Κι όμως, δεν θα έπρεπε να πέφτουμε από τα σύννεφα. Όταν κάποιος δεν χρειάζεται να διαθέτει τον μισθό του για την κάλυψη βασικών βιοτικών αναγκών, είναι απολύτως αναμενόμενο να μπορεί να συσσωρεύει σημαντικά ποσά.

Σε μια χώρα που δοκιμάζεται από διαδοχικά σκάνδαλα, κοινωνικές ανισότητες και διαρκή οικονομική πίεση των πολλών, αυτή η επιλογή έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη επιβαρυμένη εικόνα.

Και δεν θα χρησιμοποιήσω το επιχείρημα ότι οι επίσκοποι και οι κληρικοί υποτίθεται πως υπηρετούμε όχι απλώς έναν θεσμό, αλλά έναν τρόπο ζωής που θεμελιώνεται στην απλότητα, τη λιτότητα και τη διακονία.

Όχι γιατί το επιχείρημα δεν έχει αξία, αλλά γιατί ακόμη και αν το αφήσουμε εντελώς στην άκρη, παραμένει το βασικό ερώτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και των πραγματικών προτεραιοτήτων μιας κοινωνίας.

Όταν χιλιάδες άνθρωποι που εργάστηκαν μια ζωή ζουν με συντάξεις πείνας, όταν νέα ζευγάρια αδυνατούν να στεγάσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με αξιοπρέπεια, όταν η οικογένεια εξυμνείται στα λόγια αλλά δεν στηρίζεται στην πράξη, τότε είναι εύλογο να αναρωτιέται κανείς αν αντιλαμβανόμαστε σωστά τι είναι πραγματικά επείγον και τι όχι.

Υ.Γ. Συνάνθρωποί μου, αυτό που συμβαίνει λέγεται "συστημική βία."

Προστίθεται μια ακόμη ψηφίδα στην πολυεπίπεδη συστημική βία που καλουμαστε να διαχειριστούμε.

π. Χαράλαμπος Κοπανάκης 

Οι Μινύες και η πρώτη ελληνική “αυτοκρατορία”

 Οι Μινύες εξακολουθούν να παραμένουν ένας μυστηριώδης, άγνωστος εν πολλοίς, λαός, ο οποίος όμως έχει συνδεθεί με τεράστιας σημασίας τεχνικά έργα και επιτεύγματα, αλλά και με τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στα πέρατα της οικουμένης.

Ποίος ήταν αυτός ο θρυλικός λαός; Από που ορμώμενος δημιούργησε τον υψηλό πολιτισμό του, ευρήματα του οποίου μας κληροδότησε και εν’τέλει πως οι Μινύες συνδέονται με εξαίρετα τεχνικά επιτεύγματα και πάνω απ’όλα με την Αργοναυτική Εκστρατεία;

Μινύες, ένα όνομα θρύλος, το όνομα ενός λαού δια τον οποίον ελάχιστα γνωρίζουμε, αν και οι ίδιοι μας άφησαν ακριβή κληρονομιά πολλά από τα επιτεύγματά τους. Κανείς όμως, από τους αρχαίους ήδη χρόνους, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει ασφαλώς στα ερωτήματα περί της καταγωγής των και περί της αρχικής των κοιτίδας.

Οι αρχαίοι ιστορικοί –Ηρόδοτος, Παυσανίας, Διόδωρος – θεωρούν ως κοιτίδα των Μινυών την περιοχή από τον βοιωτικό Ορχομενό έως και τις νότιες παρυφές της θεσσαλικής πεδιάδας, περιοχή που ταυτίζεται, εν μέρει τουλάχιστον, με την ομηρική” Ελλάδα”, δηλαδή την Φθία.

Ο Όμηρος στα έπη του αναφέρει τον βοιωτικό Ορχομενό, γεγονός που υποδηλώνει την ύπαρξη των Μινύων πριν τα Τρωικά. Η αρχαιολογική έρευνα όμως στην περιοχή του βοιωτικού Ορχομενού απεκάλυψε ευρήματα της νεολιθικής εποχής, ανάλογα με αυτά του Σέσκλου και του Διμηνίου. Βάσει πάντα της αρχαιολογικής ερεύνας, ο Ορχομενός φαίνεται ότι κατοικείτο συνεχώς από τη νεολιθική έως και τη σύγχρονη εποχή, χωρίς διακοπές και διαλείμματα. Σ

την περίοδο μετά την “Στρατεία των Επιγόνων” και την πρόσδεση της Βοιωτίας στο Μυκηναϊκό άρμα, και ο Ορχομενός εντάσσεται στο μυκηναϊκό γεωπολιτικό σύστημα. Δια αυτό αναφέρετε η συμμετοχή του στα Τρωικά, με 30 πλοία, στο πλαίσιο της «βοιωτικής κοινοπολιτείας», στην οποία ήσαν εντεταγμένες όλες οι βοιωτικές πόλεις πλην των Θηβών.

Η ιστορία όμως του γένους των Μινυών χάνεται στα βάθη του χρόνου και σχετίζεται, αρχικώς, περισσότερο με τον θεσσαλικό νεολιθικό πολιτισμό, παρά με τον βοιωτικό. Αυτό είναι εντελώς φυσιολογικό εάν αναλογισθούμε ότι η Θεσσαλία ήταν η κοιτίδα, ο πρώτος πολιτισμικός φάρος, όλων των Ελλήνων. Από τον Ορχομενό, αναφέρει ο Στράβων Μινύες έφτασαν στον Παγασητικό κόλπο και ίδρυσαν την Ιωλκό, η οποία όμως, βάσει των τελευταίων αρχαιολογικών ερευνών ταυτίζεται με το Διμήνι! Άρα, εφόσον γνωρίζουμε περίπου το πότε ιδρύθηκε η πόλις του Διμηνίου, γνωρίζουμε και το πότε πραγματοποιήθηκε η πρώτη εξάπλωση των Μινύων.

Στα μέσα, ή έστω στα τέλη, λοιπόν της 5ης χιλιετίας π.Χ. οι Μινύες του Ορχομενού, στερούμενοι ενός καλού λιμένος στην Βοιωτία, εγκαταστάθηκαν στη Μαγνησία, στις παρυφές του μεγάλου θεσσαλικού κάμπου. Οι λόγοι για την μετεγκατάσταση αυτή ήταν καθαρά οικονομικοί και είχαν να κάνουν τόσο με την εξασφάλιση ασφαλούς λιμένος, όσο και με την εκμετάλλευση της θεσσαλικής πεδιάδας. Μοιραία οι Μινύες του Διμηνίου θα ήρθαν σε σύγκρουση με τους κατοίκους του Σέσκλου, για τον έλεγχο της πεδιάδας.

Αυτό εξηγεί και την καταστροφή του Σέσκλου από έναν ακόμα εμφύλιο πόλεμο- φαινόμενο ενδειμικό στην αρχαία Ελλάδα- και όχι από την εισβολή των ινδοευρωπαϊκών φύλων. Ακριβώς αυτή η κυριαρχία των Μινύων στη θεσσαλική πεδιάδα θα τους προσδώσει πλούτη αμύθητα, τόσα ώστε αιώνες αργότερα να κάνουν τον Αχιλλέα να λέγει στον Αγαμέμνωνα: «ουδ’εί δεκάκις τε και εικοσάκις τόσα δοίη όσσα τέ οι νύν εστι καί είποθεν άλλα γένοιτο, ουδ’όσα ες Ορχομενόν ποτινίσσεται, ουδ’ όσα Θήβας Αιγυπτίας, όθι πλείστα δόμοις εν κτήματα κείται…» (Ιλιάς , Ι 379 –382). Τόσο ονομαστή ήταν για τον πλούτο της η πόλη των Μινύων. Ο μέγας Όμηρος πάντως στο συγκεκριμένο χωρίο ίσως όχι τυχαία συγκρίνει τον Ορχομενό με τη Θήβα της Αιγύπτου.

Οι αρχαίοι ιστορικοί θεωρούν τους Μινύες φύλο Αιολικό, (δηλαδή ανάμικτο Πελασγικό και Αχαϊκό) εφόσον αντλούν την καταγωγή τους από τον Αίολο τον γιο του Έλληνος, εγγονό του Δευκαλίωνα. Άρα οι Μινύες ήσαν φύλο ελληνικό, αντλώντας την καταγωγή των από τον ίδιο τον Έλληνα τον γενάρχη της φυλής μας. Κακώς, αποδίδεται στους Μινύες αιγυπτιακή καταγωγή. Δεν ήταν οι Μινύες Αιγύπτιοι άποικοι στην Ελλάδα. Πιθανότατα ίσχυε το αντίθετο…

Από πολύ νωρίς δε το κηδεστικό διάγραμμα των Μινύων συνδέεται με αυτό των Θεσσαλών, από τη γενεά του Πηνειού. Ο ίδιος ο Μινύας, ο επώνυμος ήρωας του λαού των Μινύων, ήταν εγγονός του Ποσειδώνα. Οι δε κόρες του Μινύα, Περιλκυμένη, Αλκιμίδη και Φυγομάχη παντρεύτηκαν τους Θεσσαλούς ήρωες Φέρη, Αίσωνα και Πελία και βασίλευσαν μαζί τους στις πόλεις Φερρές, Αισονιάδα και Ιωλκό, αντιστοίχως. Έχουμε λοιπόν πλήρη ταύτιση των μυθολογικών και των φιλολογικών πηγών τις οποίες επαληθεύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα, μέσω των οποίων τεκμηριώνεται η σύνδεσις Μινύων και Θεσσαλών.

Και όχι μόνο. Ευρήματα της λεγομένης Μινυακής κεραμικής βρέθηκαν στην βόρεια Ελλάδα, αλλά και στην μικρασιατική Ελλάδα και κυρίως στην περιοχή γύρω από την Τροία. Έχοντας ώς δεδομένο, από τους αρχαίους συγγραφείς, ότι η Λήμνος ήτο επίσης Μινυακή, δεν δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε και την ταυτότητα των Ελλήνων Τρωαδιτών.

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο Ορχομενός, η πρωτεύουσα του κράτους των Μινύων, αλλά και η μεγάλη τους αποικία, η Ιωλκός, ήταν οι κυρίαρχες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδος. Η παρακμή ήρθε σταδιακά εξ’αιτίας των αδιάκοπων πολέμων των Μινύων κατά της ανερχομένης δυνάμεως του βοιωτικού πεδίου, των Θηβών. Οι περί του Ηρακλέους θρύλοι είναι μάλλον διαφωτιστικοί στο σημείο αυτό, περί της ακμής των Μινύων, οι οποίοι είχαν καταστήσει φόρου υποτελή την πόλι των Θηβών και περί της ενάρξεως της παρακμής τους, κατόπιν της ήττας τους από τον Ηρακλή.

Η ήττα αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ανεξαρτητοποίηση των Θηβών, αι οποίοι εξελίχθησαν σε πρώτη δύναμις στη Βοιωτία. Η κατάσταση μετεβλήθει υπέρ των Μινύων, μετά την υποταγή των Θηβών στην μυκηναϊκή εκστρατειά των Επιγόνων – μια γενεά πριν τα Τρωικά. Δια τον λόγο αυτό ο Ορχομενός εμφανίζεται στην Ιλιάδα να συμμετέχει στην πανελλήνια εκστρατεία με 30 πλοία, έχοντας υπό την εξουσία του και την γειτονική πόλι Ασπληδώνα. Σε καμία περίπτωση όμως ο Ορχομενός και οι Μινύες δεν ανέκτησαν όμως την παλαιά αίγλη. Μετά δε τα Τρωικά, όταν η μυκηναϊκή ισχύς βρισκόταν υπό κατάρρευση, η Θήβα “αναστήθηκε” και ο Ορχομενός περιέπεσε την σκιά της μεγάλης αντιπάλου πόλεως.

Όπως είδαμε οι Μινύες ήσαν φύλο Αιολικό. Σύμφωνα με την «καθιερωμένη» άποψη οι Μινύες κατοικούσαν στη Θεσσαλία, από την οποία αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν, πιεζόμενοι από τους Θεσσαλούς, οι οποίοι ήρθαν από τον Βορρά. Η άποψη όμως αυτή δεν συνάδει με την μαρτυρία του Στράβωνα, ο οποίος αναφέρει ως κοιτίδα τους την βόρεια Βοιωτία, από την οποία οι Μινύες κινήθηκαν και αποίκησαν τη θεσσαλική Μαγνησία. Όλοι δε οι αρχαίοι συγγραφείς θεωρούν ως Μινύες τους κατοικούντες στον Παγασητικό, ξεχωρίζοντας τους από τους λοιπούς Θεσσαλούς. Η χρονολόγησις βεβαίως όλων αυτών των γεγονότων δεν θα μπορούσε, εκ των πραγμάτων, να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια.

Μόνον έμμεσα βάσει πάντα των αρχαίων πηγών, αλλά και των αρχαιολογικών ευρημάτων, μπορούμε, παρακινδυνευμένα πάντα, να υποθέσουμε ότι ο λαός των Μινύων άρχισε να αναπτύσσει πολιτισμό από τα μέσα περίπου της 5ης χιλιετίας. Η περιοχή του Ορχομενού καθίστατο εύφορη, αδρευόμενη από τα ύδατα του ποταμού Κηφισού (Μέλας σους κλασικούς χρόνους, σήμερα Μαυρονέρι), αλλά και από την λίμνη Κωπαίδα. Στην βορειοανατολική όχθη της λίμνης οι Μίνυες ίδρυσαν -στο ύψος της σημερινής Λάριμνας – την πόλη Κώπαι, από την οποία πήρε και η λίμνη το όνομα της –προηγουμένως ονομάζετο Κηφισίς.

Η πόλιη Κώπαι είχε διπλό λιμένα, ένα λιμναίο και έναν θαλάσσιο. Από το γεγονός αυτό συμπεραίνεται ότι οι Μινύες ήσαν ναυτικός λαός. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο ίδιος ο Μινύας θεωρείτο απόγονος του Ποσειδώνος. Ο Στράβων επίσης αναφέρει ότι ο Ορχομενός ήτο μέλος της αρχαιοτέρας ναυτικής αμφικτιονίας στην οποία συμμετείχαν επίσης αι Αθήναι, αι Πρασιαί, η Αίγινα, η Επίδαυρος και η Ερμιονίς (Στράβων VIII 6,11). Στην δε περίοδο της ακμής του το κράτος των Μινύων εκτεινόταν σε όλη τη βόρειο Βοιωτία, την σημερινή Φθιώτιδα και τη σημερινή Μαγνησία.

Οι πόλεις Κορώνεια, Χαιρώνεια, Αλίαρτος, Λιβαδιά, Λάρυμνα, Ανθηδώνα, Κώπες, Ασπληδώνα, Ιωλκός, Φερρές και Αισονιάδα εβρίσκοντο όλες υπό το σκήπτρο του άνακτος του Ορχομενού. Ωστόσο η ενδυνάμωση και η ανάπτυξη του βασιλείου δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη. Μπορούμε να αναγνωρίσουμε δύο σημεία σταθμούς, όσον αφορά την ανάπτυξη του μινυακού βασιλείου. Το πρώτο είναι αναμφιβόλως η ίδρυσις της αποικίας της Ιωλκού, η οποία συνδέεται άμεσα και με την Αργοναυτική Εκστρατεία. Το δεύτερο όμως αφορά την αποξήρανση της λίμνης της Κωπαίδας και την γεωργική εκμετάλλευση των νέων εκτάσεων γης. Μέχρι πρότινος οι μελετητές έκαναν λόγο για μια μόνο επιχείρηση αποξηράνσεως της λίμνης, κατά τους πρώιμους μυκηναϊκούς χρόνους – περί τα μέσα της 2ας χιλιετίας π.Χ.

Ο καθηγητής Θ. Σπυρόπουλος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η λίμνη είχε πρωτοαποξηρανθεί στην Πρωτοελλαδική περίοδο (τέλη 4ης αρχές 3ης χιλιετίας, περί το 3100-2800 π.Χ.). Το καταπληκτικό αυτό έργο της αποξηράνσεως της λίμνης σε τόσο πρώιμους χρόνους το εξετέλεσαν οι Μινύες με εξαιρετική τεχνική. Απομεινάρια του δε μπορεί ακόμα και σήμερα να διακρίνει ο επισκέπτης στην μεγάλη καταβόθρα της Κωπαίδος, μεταξύ Λάριμνας και Γλα. Οι Μινύες θεωρούνται όμως πρωτοπόροι στην κατασκευή τεχνικών έργων, όχι μόνο στις υπ’αυτούς χώρες, αλλά και στην Πελοπόννησο.

Ένα από τα θεωρούμενα δικά τους έργα τους στην περιοχή της Αργολίδος φαίνεται να είναι και η περίφημος πυραμίδα του Ελληνικού, αλλά και η μεγάλη σήραγγα στον ποταμό Ερασινό, στο σημερινό χωριό Κεφαλλάρι Άργους, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από την πυραμίδα. Την ίδια περίοδο η Αίγυπτος διανύει την προδειναστική της φάση και ο μέγας Κυκλαδικός και Μινωικός πολιτισμός δεν έχει ακόμα φτάσει στο απόγειο της λάμψεώς του. Στο βόρειο Αιγαίο όμως, όπως και στη Θεσσαλία, έχουν ήδη ιδρυθεί πόλεις, η δε Πολιόχνη της Λήμνου έχει καταστεί, αναγνωρισμένα βάσει των ερευνών της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής, μεταλλουργικό κέντρο της περιοχής. Είναι δε τόση η ακμή της ώστε άποικοι από αυτήν θα ιδρύσουν, περί το 3200-3000, την Τροία.

Στην νήσο του Ηφαίστου – δεν απεδόθη τυχαία στον θεό των μετάλλων η Λήμνος- πραγματοποιήται η κατεργασία των μετάλλων που φτάνουν από τον Εύξεινο Πόντο, μέσω των εμπορικών οδών που οι Μινύες Αργοναύτες είχαν ανοίξει. Εάν όμως ήδη από τις αρχές της 3ης χιλιετίας η Λήμνος, για την οποία όλοι οι αρχαίο συγγραφείς αναφέρουν ότι αποικίστει από Μινύες κατά τη διάρκεια της Αργοναυτικής Εκστρατείας, είχε καταστεί μεταλλουργικό κέντρο πότε άραγε να πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη εκστρατεία; Και τι αλήθεια εκφράζει ο μύθος τους Φρίξου, της Έλλης και του Χρυσομάλλου Δέρατος; Μήπως την πρώτη απόπειρα των Μινυών Ελλήνων να εξερευνήσουν ανεπιτυχώς τις άγνωστες θάλασσες του Πόντου και της Βαλτικής;

Είναι γενικά παραδεκτό ότι οι Μινύες υπήρξαν, όπως όλοι οι Έλληνες, ναυτικοί άριστοι. Πέραν των φιλολογικών πηγών το ανωτέρω συμπέρασμα έρχεται να επιβεβαιώσει και η αρχαιολογική σκαπάνη. Στην περίοδο μεταξύ 4000-3500 π.Χ. όμως δεν έχουμε αποδείξεις υπάρξεως κρατικών μορφωμάτων στην νησιωτική χώρα, αντίθετα με την ηπειρωτική, όπου μεσουρανούσε το κράτος των Μινύων. Άλλωστε ήδη από την 6η χιλιετία π.Χ. είχε αναπτυχθεί στη Θεσσαλία ένας μεγάλος πολιτισμός, δημιούργημα του οποίου ήταν και η ίδρυση της πρώτης πόλεως της Ευρώπης, τουλάχιστον, του Σέσκλου.

Ο πολιτισμός αυτός εξελίχθηκε και προϊόν του, σύμφωνα με τον Στράβωνα, ήταν το Διμήνι, το οποίο ταυτίζεται σήμερα με την μινυακή Ιωλκό. Μπορούμε λοιπόν με ασφάλεια να ομιλούμε περί συγκροτήσεως ενός είδους έστω κρατικού μορφώματος, κάτω από ένα συγκροτημένο πλαίσιο κοινωνικών σχέσεων, με συγκεκριμένη πολιτικό-θρησκευτική εξουσία και ένα συγκεκριμένο δίκτυο υπηρεσιών. Είναι λογικό ένα συγκροτημένο κράτος – βασίλειο να έχει μεγαλύτερες δυνατότητες αναπτύξεως από μία μεμονωμένη πόλι, ή μία φυλή. Ένα βασίλειο έχει επίσης και διαφορετικές ανάγκες και υποχρεούται εκ των πραγμάτων να επενδύη στον τομέα της αμύνης αλλά και του εμπορίου.

Το ήδη συγκροτημένο βασίλειο του Μινυακού Ορχομενού επιχείρησε τη διάνοιξη των εμπορικών δρόμων μέσω του βορείου Αιγαίου και του Ευξείνου Πόντου. Έχοντας εγκατασταθεί σταθερά στα στενά του Ελλησπόντου και ελέγχοντας πλήρως τους εμπορικούς δρόμους, δια ξηράς και θαλάσσης (όπως μαρτυρά η συμμετοχή ονομαστών Θρακών ηρώων στην Αργοναυτική Εκστρατεία), οι Μινύες ίδρυσαν μια ελληνική εμπορική αυτοκρατορία, η ζώνη επιρροής της οποίας εκτείνονταν από τη βόρεια Βοιωτία, έως και τη βορειοδυτική Μικρά Ασία. Έτσι τέθηκε και το πλαίσιο για την έκρηξη του Τρωικού Πολέμου αργότερα, όταν η αποικία Τροία, είχε αναλάβει τα ηνία της αυτοκρατορίας, υποσκελίζοντας, λόγω θέσης, τις μητροπόλεις Ορχομενό και Ιωλκό.

Οι Μινύες φαίνεται ότι κάποια στιγμή σχετίστηκαν και με τους Μινωίτες – ενδεχομένως να συνέβη και το αντίθετο αν και τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της πρώτης απόψεως. Ωστόσο υπάρχουν και ερευνητές, όπως ο Βρετανός αρχαιολόγος Πάρσον, οι οποίοι ταυτίζουν Μινύες και Μινωίτες, θεωρώντας ότι επρόκειτο περί του ιδίου λαού, ο οποίος σταδιακά εξαπλώθηκε από την ηπειρωτική Ελλάδα, στην Κρήτη, την Αίγυπτο και την Μεσοποταμία – τη χώρα των Σουμερίων. Η άποψις αυτή συνάδει με την θεώρηση του Έβανς, ο οποίος τοποθετούσε την προανακτορική φάση του Μινωικού Πολιτισμού πριν από 3200 π.Χ. δηλαδή στην κρίσιμη ακριβώς υπό εξέταση περίοδο.

Μη περιοριζόμενοι όμως στις θαλάσσιες εμπορικές οδούς, θα μπορούσαν κάλλιστα να εκμεταλευτούν και τις αντίστοιχες χερσαίες, που οι ίδιοι είχαν άλλωστε ανακαλύψει. Η μία ξεκινούσε από την Τροία και είτε διασχίζοντας το υψίπεδο της Ανατολίας, είτε ακολουθώντας την ακτογραμμή, κατέληγε στη Συρία, στην Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία. Η άλλη ξεκινούσε από την Μίλητο (ένας από τους Αργοναύτες, ο Εργίνος ήρθε από την Μίλητο, σύμφωνα με τα Ορφικά και τον Αππολώνο τον Ρόδιο, γεγονός που σημαίνει ότι η πόλις της Μιλήτου είχε ιδρυθεί πολύ παλιά) και οδηγούσε στην Αίγυπτο και στην Μεσοποταμία.

https://www.defence-point.gr/

5 χρήσεις του γαρίφαλου για την υγεία

 

Εσείς γνωρίζετε τις φαρμακευτικές χρήσεις του γαρίφαλου;

Το γαρίφαλο χρησιμοποιείται από αρχαιοτάτων χρόνων ως φαρμακευτικό φυτό για την καταπολέμηση συγκεκριμένων ασθενειών. Προέρχεται από το δένδρο Syzygium aromaticum και οι ιδιότητές του προάγουν την υγεία του πεπτικού συστήματος, ενώ βελτιώνουν τον μεταβολισμό.

Αν και είναι περισσότερο γνωστό ως μπαχαρικό για τη μαγειρική, πλέον είναι ιδιαίτερα δημοφιλές και ως φυσική θεραπεία.

Ωστόσο, αρκετοί άνθρωποι δε γνωρίζουν όλα τα υγιεινά οφέλη του. Παραδείγματος χάρη, είναι σημαντική πηγή τανίνων, φλαβονοειδών, στερόλων, και άλλων στοιχείων που βελτιώνουν την υγεία. Σε αυτό το άρθρο, θα ρίξουμε μια ματιά σε ορισμένες από τις πολλές χρήσεις του γαρίφαλου.

Φαρμακευτικές χρήσεις του γαρίφαλου

Το γαρίφαλο χρησιμοποιείται ως μπαχαρικό, σε όλον τον κόσμο, για πολλά διαφορετικά φαγητά όπως κρέας, γλυκά, ροφήματα, κ.λπ.. Ο λόγος είναι το δυνατό και ευχάριστο άρωμά του. Παρότι υπάρχουν πολλές θετικές πτυχές του γαρίφαλου, εδώ θα επικεντρωθούμε μόνο στις φαρμακευτικές του ιδιότητες.

Αρχικά, θα πρέπει να σημειώσουμε πως το γαρίφαλο δρα ως ένα πολύ δυνατό διεγερτικό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αυξήσει την όρεξη, να μειώσει τα αέρια, και να καταπολεμήσει λοιμώξεις της στοματικής κοιλότητας.

Επιπλέον, το έλαιο γαρίφαλου και τα εκχυλίσματά του, χρησιμοποιούνται σε οδοντόκρεμες και σε φάρμακα για τα δόντια.

Όπως ήδη βλέπετε, οι φαρμακευτικές χρήσεις του γαρίφαλου είναι αναρίθμητες. Συνεχίστε την ανάγνωση για να μάθετε περισσότερα για το πώς μπορεί να προστεθεί στο ντουλαπάκι με τα φάρμακα του σπιτιού.

1. Το γαρίφαλο ως θεραπεία για τα πεπτικά προβλήματα

Μία από τις σημαντικότερες χρήσεις του γαρίφαλου είναι η βοήθεια ενάντια στα πεπτικά προβλήματα. Χάρη στην ιδιότητά του να διαλύει τα αέρια του στομάχου, αλλά και την αντιφλεγμονώδη δράση του, είναι τέλειο για την απαλλαγή από τα αέρια και τη δυσπεψία. Επίσης, τα εκχυλίσματα του γαρίφαλου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση ελκών.

Συστατικά

• 5 γαρίφαλα
• 1 κούπα νερό

Παρασκευή

• Πρώτα, βράστε το νερό.
• Προσθέστε τα γαρίφαλα μόλις βράσει το νερό.
• Σβήστε τη φωτιά και αφήστε τα γαρίφαλα να ποτίσουν στο νερό για 10 λεπτά.
• Μετά το πέρας των 10 λεπτών, σουρώστε και πιείτε.
• Πίνετε 2 φορές την ημέρα για 3 συνεχόμενες ημέρες για καλύτερα αποτελέσματα.

2. Οι φαρμακευτικές χρήσεις του γαρίφαλου βοηθούν στον πονόλαιμο

Το γαρίφαλο έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες με τις οποίες μπορείτε να εξουδετερώσετε τους μικροοργανισμούς που ερεθίζουν τον λαιμό.

Αν και δε θα πρέπει να τρώγεται μόνο του, είναι αρκετά αποτελεσματικό όταν καταναλώνεται μαζί με άλλα υγιεινά συστατικά.

Συστατικά

• 1 κουταλάκι του γλυκού γαρίφαλα σε σκόνη (5 γρ.)
• 1 κουταλιά της σούπας ραπανάκι (15 γρ.)
• Μέλι (15 γρ.)
• Χλιαρό νερό (200 ml)

Παρασκευή

• Συνδυάστε όλα τα συστατικά και βάλτε τα στο χλιαρό νερό.
• Τώρα, κάντε γαργάρες με το μείγμα για 2 με 3 λεπτά.
• Επαναλάβετε καθημερινά μέχρι να νιώσετε καλύτερα.

3. Εξαιρετικός σύμμαχος για τη στοματική υγιεινή

Ακόμη μία από τις φαρμακευτικές χρήσεις του γαρίφαλου είναι αυτή που βοηθά στη στοματική υγιεινή. Όχι μόνο επειδή μειώνει την ανάπτυξη των βακτηρίων που προκαλούν προβλήματα στα ούλα και μολύνσεις, αλλά επειδή μειώνει την πλάκα, τον πονόδοντο και την κακοσμία.

Συστατικά

• 2 κλωνάρια μαϊντανό
• 3 γαρίφαλα
• 2 κούπες νερό (400 ml)

Παρασκευή

• Πρώτα, βράστε το νερό.
• Μόλις βράσει, προσθέστε τον μαϊντανό και τα γαρίφαλα.
• Μειώστε τη φωτιά και αφήστε το μείγμα να βράσει για 2 λεπτά.
• Έπειτα, αφαιρέστε από τη φωτιά, καλύψτε το ρόφημα, και αφήστε το να καθίσει για 10 με 15 λεπτά.
• Στη συνέχεια σουρώστε.
• Τέλος, πίνετε το έγχυμα τρεις φορές την ημέρα για καλύτερα αποτελέσματα.

Διαβάστε επίσης: 4 ροφήματα για να επιταχύνετε το μεταβολισμό σας

4. Οι φαρμακευτικές χρήσεις του γαρίφαλου ως θεραπεία για το συκώτι

Αυτό το καρύκευμα περιέχει μια δραστική ουσία που ονομάζεται ευγενόλη και είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη για την υγεία του ήπατος. Η ευγενόλη μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση του λιπώδους ήπατος και τις επιπτώσεις του οξειδωτικού άγχους. Μπορεί επίσης να βοηθήσει το σώμα να καταπολεμήσει την κίρρωση του ήπατος.

Συστατικά

• 5 γαρίφαλα
• 1 κούπα νερό (200 ml)
• 1 κουταλιά της σούπας μέλι (15 γρ.)

Παρασκευή

• Βράστε το νερό.
• Μόλις βράσει το νερό, προσθέστε τα γαρίφαλα.
• Έπειτα, καλύψτε το μείγμα και αφήστε το να καθίσει για 10 λεπτά.
• Στη συνέχεια, σουρώστε και προσθέστε μέλι.
• Πίνετε μία φορά την ημέρα για 2 συνεχόμενες εβδομάδες για καλύτερα αποτελέσματα.

5. Εξαιρετική θεραπεία για τον βήχα

Αυτό το φυσικό συστατικό είναι καταπληκτικό στην αντιμετώπιση του βήχα ή άλλων αναπνευστικών προβλημάτων. Οι ιδιότητές του βοηθούν στην καταπολέμηση των ιών και των βακτηρίων που επηρεάζουν τους πνεύμονες. Επιπλέον, ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Συστατικά

• 3 γαρίφαλα
• 1 κούπα νερό (200 ml)
• Χυμό από 1/2 λεμόνι
• 1 κουταλιά της σούπας μέλι (15 γρ.)

Παρασκευή

• Πρώτα, βράστε το νερό.
• Μόλις βράσει, προσθέστε τα γαρίφαλα, το χυμό λεμονιού και το μέλι.
• Αφήστε το μείγμα να ποτίσει για 10 λεπτά και πιείτε.
• Να πίνετε το έγχυμα κάθε βράδυ πριν κοιμηθείτε ή μέχρι να εξαφανιστούν τα συμπτώματα.

Προσοχή!

Παρότι υπάρχουν αρκετά φαρμακευτικά οφέλη από τη χρήση του γαρίφαλου, υπάρχουν και ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες δε θα πρέπει να καταναλώνεται.

Για παράδειγμα, όσοι υποφέρουν από ηπατική ανεπάρκεια εξαιτίας της νόσου του Crohn, θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση γαρίφαλου. Έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες θα πρέπει το αποφεύγουν επίσης.

Φυσικά, αν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία ή ανησυχία, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον/ην γιατρό σας ή έναν ειδικό υγείας.

https://meygeia.gr/