Απίστευτη γυναίκα!». Βοήθησε σιωπηλά πολλές οικογένειες... Πάντα έλεγε: «Δεν ταΐζουμε μόνο τα στομάχια των παιδιών, ταΐζουμε και την αξιοπρέπειά τους».

 

Μελτέμια του Νου

Katerina Georgiou 

Το όνομα μου είναι Λουκάς και σήμερα είμαι 40 ετών. Έχω μια σχετικά άνετη ζωή και σταθερή δουλειά.

Αλλά... όταν σκέφτομαι τη παιδική μου ηλικία, δεν θυμάμαι τα παιδιά που κάναμε παρέα στη παιδική χαρά της γειτονιάς μου, ούτε τα λιγοστά παιχνίδια που είχα στο σπίτι... Θυμάμαι το φούρνο της κυρίας Ζωής.

Ήταν τη δεκαετία του '80, σε ένα μικρό χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη, ένας μικροσκοπικός φούρνος, που τα παράθυρα του ήταν πάντα θολωμένα τον χειμώνα από τη ζέστη. Και αυτή η μυρωδιά...

Από το ζεστό ψωμί, τα μπισκότα με βούτυρο, και μικρά κομματάκια σοκολάτας, τα κέικ με καραμελωμένη ζάχαρη σε έκαναν να θέλεις να μείνεις εκεί για ώρες.

Ήμουν 8 ετών τότε και κάθε μέρα, μετά το σχολείο, έβλεπα τα παιδιά που έκαναν ουρά για να αγοράσουν ένα φρεσκοψημένο και αφράτο γλυκό. Παρακολουθούσα από μακριά γιατί η οικογένειά μου δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να μπορώ να αγοράσω και εγώ.

Δεν ήταν τότε απλώς ένα όχι στα γλυκά, πολλές φορές δεν είχαμε ούτε δείπνο. Η μητέρα μου έκανε ό,τι μπορούσε, μόνη με τρία παιδιά,. Το πατέρα μου το χάσαμε νωρίς. Ήμουν μικρός, αλλά μπορούσα να δω τη κούραση στο πρόσωπο της.

Μια μέρα, όπως κοιτούσα από απέναντι η κυρία Ζωή με πρόσεξε...

Σήκωσε το βλέμμα από τον πάγκο της, σκούπισε τα χέρια της στην άσπρη ποδιά που φορούσε και μου έγνεψε.

«Έλα εδώ, γιε μου.»

Πλησίασα δειλά, πίστευα θα με μαλώσει...

Έβγαλε μια μικρή καφέ χάρτινη σακούλα και μου πρόσφερε ένα μπισκότο. «Ορίστε, το έφτιαξα το πρωί, αλλά μου έμεινε απούλητο. Πρέπει να το φάμε σημερα.»

Ήθελα να αρνηθώ... Ντράπηκα...

Μου χαμογέλασε, με ένα χαμόγελο που λες και μου έλεγε, «Ξέρω...»

«Πάρε κι αυτό», πρόσθεσε, δίνοντας μου ένα καρβέλι ψωμί. «Υπόσχεσου μου ομως κάτι, Λουκά: θα το μοιραστείς με τα αδερφάκια σου. Εντάξει;»

Έγνεψα καταφατικά.

Ήξερε. Χωρίς να πω λέξη, καταλάβε τα πάντα.

Από εκείνη την ημέρα και μετά, έγινε η ιεροτελεστία μας. Κάθε απόγευμα αργά, λίγο πριν κλείσει το φούρνο μια χάρτινη σακούλα με περίμενε διακριτικά στο πλάι του πάγκου.

Μέσα, υπήρχε πάντα ψωμί, κέικ ημέρας, μπισκότα και μερικές φορές ακόμη και ένα κομμάτι τυρί.

Πάντα μου έλεγε το ίδιο πράγμα: «Είναι για να αποφύγουμε τη σπατάλη. Μου έμειναν απούλητα και αύριο θα φτιάξω φρέσκα». Αλλά βαθιά μέσα μου, ήξερα ότι δεν ήταν το ψωμί και τα γλυκά που έσωζε για να μην τα πετάξει.

Ήμασταν εμείς!

Τα χρόνια πέρασαν.

Μεγάλωσα. Έφυγα από το χωριό και δημιούργησα τη ζωή μου στη Γερμανία.

Τη μάνα μου την έχασα πριν 7 χρόνια την είχα πάρει μαζί μου μόλις κατάφερα να βρω μια αξιοπρεπή δουλειά μετά τις σπουδές μου. Υπήρξα εργαζόμενος φοιτητής και πέρασα πολλές δυσκολίες μέχρι να καταφέρω να έχω μια σταθερή ζωή.

Μια μέρα, μετά από χρόνια αποφάσισα να πάω να δω το χωριό μου. Πέρασα πρώτα από τον φούρνο. Ήθελα να την δώ... Ήθελα να ζήσω ξανά εκείνα τα γλυκά αρώματα που έμειναν χωρίς να ξεθωριάσουν στη μνήμη μου...

Το παντζούρι ήταν μισοκλειστό.

Μια πινακίδα έγραφε: «Κλειστό».

Ο νέος αρτοποιός, μάζευαι ότι είχε απομείνει στα καλάθια και τα έβαζε σε χαρτίνες σακούλες. Η καρδιά μου ταράχτηκε...

Όταν με είδε να στέκομαι σκεφτικός μου είπε: «Μου φαίνεται ότι γνωρίζατε την Ζωή; Απίστευτη γυναίκα!». Βοήθησε σιωπηλά πολλές οικογένειες... Πάντα έλεγε: «Δεν ταΐζουμε μόνο τα στομάχια των παιδιών, ταΐζουμε και την αξιοπρέπειά τους».

Ένιωσα ένα κόμπο στο λαιμό μου και η ψυχή μου σφίχτηκε.

Σήμερα, κάθε φορά που μπαίνω σε φούρνο,

αγοράζω δύο καρβέλια ψωμί. Ένα για μένα και ένα για κάποιον που μπορεί να μην τολμά να το ζητήσει. Επειδή η κυρία Ζωή με δίδαξε ότι υπάρχουν χειρονομίες που θρέφουν πολύ περισσότερο από την πείνα.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ.....ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

Dina Ruby 

Το εμβόλιο κατά της COVID έχει μετατρέψει το ανθρώπινο σώμα σε πομπό, αποκαλύπτουν νέα συγκλονιστικά δεδομένα.

Το Σύνδρομο της Αβάνας, που θεωρείται εδώ και καιρό γεωπολιτικό και ιατρικό μυστήριο, επιστρέφει στο προσκήνιο με ανησυχητικές αποκαλύψεις. Ένα νέο ντοκιμαντέρ αναδεικνύει εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ των συμπτωμάτων αυτού του συνδρόμου και των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν από ορισμένα άτομα μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19. Ο Jesse Beltran, πιστοποιημένος ερευνητής TSCM (Technical Surveillance Countermeasures), είναι ο καλεσμένος σε αυτήν την εκπομπή. Κοινοποιεί δεδομένα που υποδηλώνουν ότι το ανθρώπινο σώμα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πομπός σήματος.

Η απροσδόκητη σύνδεση με το σύνδρομο της Αβάνας

Ο Τζέσι Μπελτράν μελετά το φαινόμενο του Συνδρόμου της Αβάνας εδώ και χρόνια. Τα θύματα συχνά αναφέρουν βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη απώλεια μνήμης, θόλωση του εγκεφάλου, ζάλη, ναυτία και ηλεκτροπληξία που ακτινοβολεί στον κορμό. Μετά την κυκλοφορία των εμβολίων κατά της Covid-19, παρατήρησε μια τεράστια αύξηση στα παράπονα, τα οποία ήταν ίδια με αυτά των προηγούμενων περιπτώσεών του.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, αυτό που κάποτε ήταν σπάνιο έχει γίνει συνηθισμένο. Πριν από την πανδημία, ήταν συχνό να σαρώνονται άτομα και να μην ανιχνεύεται κανένα σήμα. Σήμερα, ισχυρίζεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που εξετάζονται, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, εκπέμπουν σήματα ανιχνεύσιμα από προηγμένο εξοπλισμό.

«Μία από τις πιο αποκαλυπτικές σκηνές στο τρέιλερ δείχνει σήματα που λαμβάνονται... η κάμερα τραβιέται προς τα πίσω και συνειδητοποιείς ότι τα σήματα προέρχονται από το υπόγειο... από τα πτώματα στο νεκροταφείο... από ανθρώπους που είχαν κάνει την ένεση... τώρα νεκροί... αλλά εξακολουθούν να στέλνουν σήμα.»

Τεχνολογία ανίχνευσης και βιοαισθητήρες

Για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της, η ομάδα του Beltran χρησιμοποιεί δύο τύπους συσκευών:

ένας ανιχνευτής ραδιοσυχνοτήτων (RF) ικανός να ανιχνεύει εκπομπές με εξαιρετική ακρίβεια, εξασθενημένος για να φιλτράρει τον θόρυβο περιβάλλοντος της ασύρματης κοινωνίας μας·

Ένας μη γραμμικός ανιχνευτής συνδέσεων, ένα ακριβό κομμάτι εξοπλισμού (περίπου 22.000 δολάρια) που σχεδιάστηκε αρχικά για την ανίχνευση σκουριάς ή κρυφών ηλεκτρονικών κυκλωμάτων.

Η υπόθεση είναι ότι ημιαγωγικά υλικά ή βιοαισθητήρες υπάρχουν στα σώματα ορισμένων ανθρώπων. Ο Beltran αναφέρει την περίπτωση της Bonnie Kellerby, από την οποία οι βιοαισθητήρες φέρεται να αφαιρέθηκαν χειρουργικά, κάτι που, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύει ότι τα διαγνωσμένα ψυχιατρικά συμπτώματα στην πραγματικότητα προκλήθηκαν από αυτήν την τεχνολογία.

Ένα αμφιλεγόμενο νομικό πλαίσιο: Ο νόμος περί θεραπείας του 21ου αιώνα

Το πρόγραμμα ασχολείται επίσης με ένα ελάχιστα γνωστό νομικό ζήτημα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Jesse Beltran επισημαίνει τον «Νόμο για τις Θεραπείες του 21ου Αιώνα» του 2016 και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 3024. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η νομοθεσία θα επέτρεπε τον πειραματισμό θεραπειών σε πολίτες χωρίς τη ρητή συγκατάθεσή τους, υπό την προϋπόθεση ότι ο κίνδυνος θεωρείται «ελάχιστος».

Ισχυρίζεται ότι αυτή η εξουσιοδότηση επεκτείνεται πλέον σε ιδιωτικούς φορείς και πανεπιστήμια, καθιστώντας νόμιμη την κοινοποίηση βιομετρικών δεδομένων με κυβερνητικές υπηρεσίες όπως η NSA, μερικές φορές μέσω απλών ιατρικών εντύπων στον οδοντίατρο.

Νανοτεχνολογία και οδοί χορήγησης

Πέρα από τα εμβόλια, η έρευνα υποδηλώνει ότι αυτή η τεχνολογία αυτοσυναρμολογούμενων νανορομπότ ή νανοσωματιδίων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε άλλα ιατρικά προϊόντα. Ο Μπελτράν αναφέρει συγκεκριμένα:

Δοκιμές PCR (μέσω της υδρογέλης που υπάρχει στα επιχρίσματα)·

Οδοντικά αναισθητικά που προέρχονται από ξυλοκαΐνη και λιδοκαΐνη.

Τρόφιμα και περιβάλλον (μέσω αεροψεκασμών ή «χημικών ουρών»).

Αναφέρεται στο έργο του Δρ. Ido Bachelet σχετικά με νανορομπότ ικανά να μεταφέρουν ωφέλιμα φορτία, να αυτοσυναρμολογούνται και να ελέγχονται εξ αποστάσεως. Στόχος θα ήταν η δημιουργία μιας διεπαφής ανθρώπου-μηχανής που θα μεταμόρφωνε τον άνθρωπο σε έναν «κόμβο» συνδεδεμένο στο δίκτυο, ικανό να λαμβάνει και να μεταδίδει δεδομένα.

Προς την ολοκληρωτική επιτήρηση και την έννοια της «Γένεσης των Homo Borg»

Οι επιπτώσεις που περιγράφονται σε αυτήν τη συνέντευξη είναι δυστοπικές. Με την έλευση του 6G και της τεχνητής νοημοσύνης, θα είναι δυνατή η παρακολούθηση βιομετρικών δεδομένων σε πραγματικό χρόνο και η επήρεια ανθρώπινων σκέψεων ή συναισθημάτων.

Μια βιντεοσκόπηση ενός «κέντρου διοίκησης» δείχνει πώς οι αρχές θα μπορούσαν ενδεχομένως να παρακολουθούν οποιοδήποτε άτομο, να έχουν πρόσβαση στο ιστορικό τοποθεσίας του και να αυτοματοποιούν τις αστυνομικές ενέργειες μέσω μιας διεπαφής με τεχνητή νοημοσύνη. Ο Μπελτράν προειδοποιεί ότι εάν αυτή η τεχνολογία δεν σταματήσει, η ανθρωπότητα θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα νέο είδος που αποκαλεί «Homo Borg Genesis », μια οντότητα που δεν θα είναι πλέον εξ ολοκλήρου ανθρώπινη και ενδεχομένως θα στερηθεί των θεμελιωδών δικαιωμάτων της.

Πιθανές λύσεις και αποτοξίνωση

Αντιμέτωπος με αυτήν την ανησυχητική κατάσταση, ο Jesse Beltran προτείνει τρόπους για τον μετριασμό αυτών των επιπτώσεων, όπως η χρήση ζεόλιθου . Αυτό το αρνητικά φορτισμένο ορυκτό λέγεται ότι βοηθά στην απέκκριση τοξικών μετάλλων και οξειδίου του γραφενίου, μειώνοντας έτσι την ενίσχυση των σημάτων RF στο σώμα. Αναφέρει σημαντική μείωση των συμπτωμάτων μεταξύ των συμπτωματικών ατόμων που χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο.

Θα έπρεπε να ενθαρρύνουμε περισσότερους Τούρκους να κάνουν τεστ DNA

 

Εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες είναι περίεργοι για την προέλευσή τους και διεξάγουν εκτεταμένη έρευνα μέσω τεστ DNA τα τελευταία χρόνια

Το γνωστό παραμύθι του καθεστώτος Ερντογάν που ομιλει για δήθεν "τουρκική υπεροχή",  οθωμανικό επαναπροσδιορισμό, και υπεράσπιση του σουνιτικού ισλάμ σε μια ενιαία ιερή υπόθεση, αποτελεί μια ουτοπία από εκατομμύρια ανθρώπους που κατάγονται ουσιαστικά από " άλλα μέρη" στην Τουρκία. 

Ας δούμε λοιπόν πώς έχουν τα πράγματα στο δήθεν "καθαρό " τουρκικό κράτος, όπως ο Τούρκος πρόεδρος διαδίδει, υποβάλοντας τους Τούρκους πολίτες σε ψυχολογική πίεση και άκρατη προπαγάνδα, μη αναφέροντας την αλήθεια.

Σε κατάσταση πανικού βρίσκονται εκατομμύρια Τούρκοι που μέσω εκτεταμένης έρευνας με τεστ DNA, αναζήτησαν τις ρίζες τους, αλλά  ανακάλυψαν ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό εξ αυτών κατάγεται από Έλληνες, Αρμένιους, Εβραίους, κ.ά.

"Θα έπρεπε να ενθαρρύνουμε περισσότερους Τούρκους να κάνουν τεστ DNA, ώστε να αρχίσουν να ανακαλύπτουν την πραγματική τους ταυτότητα. Θα σημάνει το τέλος του έθνους τους, καθώς θα ανακαλύπτουν σταδιακά την πραγματική τους ιστορία", αναφέρει μια ελληνική ανάρτηση σε κοινωνικό δίκτυο, αναφέροντας την πάσα αλήθεια, η οποία είναι το πρώτο και το μεγαλύτερο θύμα στην γειτονική Τουρκία.

Οι σύγχρονες γενετικές μελέτες δείχνουν ότι οι πληθυσμοί στην Ανατολία χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό ανάμειξης, αντανακλώντας τη μακρά ιστορία μεταναστεύσεων, κατακτήσεων και επιμειξιών στην περιοχή. Τα αποτελέσματα των τεστ DNA συχνά αναδεικνύουν ένα μωσαϊκό καταγωγών, το οποίο περιλαμβάνει στοιχεία από την κεντρική Ασία, την εγγύς ανατολή, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο.

Έγκυροι αναλυτές και πολίτες θεωρούν ότι η αυξανόμενη δημοτικότητα των τεστ DNA συμβάλλει στην αναγνώριση της ιστορικής ποικιλομορφίας και στην αποδόμηση αυστηρά μονοδιάστατων εθνικών αφηγημάτων, ενισχύοντας την κατανόηση της κοινής κληρονομιάς με γειτονικούς λαούς.

Για παράδειγμα στο πλαίσιο του Κεμαλισμού, η τουρκική εθνική ταυτότητα επαναπροσδιορίστηκε με βάση την κοινή ιδιότητα του πολίτη, τη γλώσσα και το κοινό μέλλον, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους από τη θρησκευτική ταυτότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (το σύστημα των μιλέτ) σε ένα κοσμικό, εθνικό μοντέλο.

Η περίφημη φράση του Κεμάλ  «Ne mutlu Türk'üm diyene» («Τι ευτυχία για όποιον λέει "είμαι Τούρκος"») αντανακλά ακριβώς αυτή την προσέγγιση, ότι " η τουρκικότητα ορίζεται από τη δήλωση και τη συνείδηση του ατόμου, όχι από την καταγωγή του", και αυτό έγινε για να μην μάθουν οι επόμενες "τουρκικές" γενιές ότι δεν είναι Τούρκοι αλλά Έλληνες, Αρμένιοι, Σύροι κά, που αλλαξοπίστησαν .

Στην προσπάθεια δημιουργίας ενός ομοιογενούς έθνους-κράτους, το μοντέλο αυτό πίεσε για την ενσωμάτωση διαφόρων εθνοτικών και γλωσσικών ομάδων (όπως Κούρδων, Κιρκασίων, Λαζών, Ελλήνων, Αρμενίων κ.ά.) υπό μία ενιαία τουρκική ταυτότητα, συχνά παραβλέποντας ή περιορίζοντας την έκφραση των ιδιαίτερων πολιτισμικών τους στοιχείων, τα οποία χαρακτηρίζουν ακόμη και σήμερα τους Τούρκους πολίτες.

Κατά τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, επιστρατεύθηκαν θεωρίες όπως η «Τουρκική Ιστορική Θέση» (Türk Tarih Tezi), οι οποίες προσπάθησαν να συνδέσουν τους αρχαίους πολιτισμούς της Ανατολίας (όπως τους Χετταίους) με τους προερχόμενους από την Κεντρική Ασία Τούρκους, προκειμένου να νομιμοποιήσουν ιστορικά το νέο κράτος στα εδάφη του.

Η πολιτική της αφομοίωσης και της ενσωμάτωσης στην Τουρκία, εφαρμόστηκε μέσα από συγκεκριμένους κρατικούς μηχανισμούς και θεσμούς, με σκοπό τη μετάβαση από την πολυεθνοτική Οθωμανική Αυτοκρατορία σε μια ενιαία πλαστή εθνική ταυτότητα.

Η τουρκική γλώσσα καθιερώθηκε ως η μοναδική γλώσσα εκπαίδευσης και δημόσιας διοίκησης. Η χρήση άλλων  γλωσσών στην εκπαίδευση ή στα μέσα ενημέρωσης περιορίστηκε σημαντικά για δεκαετίες.

Χαρακτηριστική ήταν η εκστρατεία «Πολίτη, μίλα Τουρκικά» (Vatandaş Türkçe Konuş) κατά τις πρώτες δεκαετίες της τουρκικής Δημοκρατίας το 1923

Τουρκικός νόμος περί Επιθέτων (1934)

Το τουρκικό κράτος υποχρέωσε όλους τους πολίτες να υιοθετήσουν τουρκικά επίθετα, οδηγώντας στην αλλαγή ονομάτων που πρόδιδαν κουρδική, αρμενική, ελληνική, κιρκασιανή ή άλλη καταγωγή.

 Χιλιάδες χωριά, πόλεις και τοπωνύμια στην Ανατολία που είχαν ιστορικά ονόματα (κουρδικά, αρμενικά, ελληνικά, γεωργιανά κ.λπ.) μετονομάστηκαν σε τουρκικά.

Οι συνέπειες αυτών των πολιτικών διέφεραν ανάλογα με την εθνοτική ομάδα.

Η άρνηση της ιδιαίτερης εθνοτικής ταυτότητας των Κούρδων, αντικαταστάθηκε με τη μακροχρόνια χρήση του όρου «Ορεινοί Τούρκοι» από το επίσημο κράτος, ενώ ο περιορισμός της γλώσσας τους προκάλεσε βαθιές κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις, τροφοδοτώντας συγκρούσεις που επηρεάζουν την Τουρκία μέχρι σήμερα.

Μουσουλμανικές μειονότητες (Λαζοί, Κιρκάσιοι, Βόσνιοι): Λόγω του κοινού θρησκευτικού υπόβαθρου (Σουνίτες Μουσουλμάνοι στην πλειονότητά τους), οι ομάδες αυτές ενσωματώθηκαν με μεγαλύτερη ευκολία στον αστικό ιστό και την οικονομική ζωή.

Ωστόσο, η πολιτισμική τους έκφραση και η διατήρηση των γλωσσών τους (όπως η λαζική ή η αδιγείαια/κιρκασιανή) περιορίστηκαν σημαντικά, με αποτέλεσμα οι νεότερες γενιές να είναι σε μεγάλο βαθμό εκτουρκισμένες.

Τις τελευταίες δεκαετίες, η προσέγγιση αυτή έχει υποστεί αλλαγές. Υπό την πίεση των εγχώριων αιτημάτων για εκδημοκρατισμό και των ενταξιακών κριτηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το τουρκικό κράτος επέτρεψε ορισμένες παραχωρήσεις, όπως ιδιωτικά μαθήματα σε μειονοτικές γλώσσες, τηλεοπτικές εκπομπές (π.χ. το κρατικό κανάλι TRT Kurdî) και πανεπιστημιακά τμήματα ζωντανών γλωσσών, αν και η συζήτηση για τα πλήρη πολιτισμικά δικαιώματα παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα στη χώρα.  

Τα τελευταία χρόνια, η αυξανόμενη πρόσβαση σε εμπορικά τεστ DNA και η λειτουργία της επίσημης κρατικής διαδικτυακής πύλης της Τουρκίας (e-Devlet), η οποία επέτρεψε στους πολίτες να βλέπουν το γενεαλογικό τους δέντρο βάθος δεκαετιών, έχουν ήδη φέρει πολλούς Τούρκους πολίτες αντιμέτωπους με τις πολυπολιτισμικές ρίζες τους.

Πολλοί πολίτες, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Μαύρη Θάλασσα (Πόντος) ή η Νοτιοανατολική Τουρκία, δείχνουν αυξανόμενο ενδιαφέρον για την τοπική ιστορία, τις χαμένες γλώσσες (όπως τα ποντιακά ελληνικά ή τα αρμενικά) και τις παραδόσεις των προγόνων τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποποιούνται την τρέχουσα πολιτική τους ταυτότητα.

Το τι θα γίνει όμως τελικά όταν οι Τούρκοι πολίτες αναγνωρίσουν ότι έχουν  Έλληνες ή Αρμένιους προγόνους, και το εάν θα συνεχίσουν να αυτοπροσδιορίζονται γενικά  ως "Τούρκοι", αυτό θα το αφήνουμε στην φαντασία της σημερινής κυβέρνησης της Άγκυρας.

Όλα αλλάζουν και όλα κινούνται, αλλά στο τέλος φτάνουν στο αρχικό τους σημείο, και αυτή είναι η πάσα αλήθεια.

https://www.pentapostagma.gr/

Το νου σας στα πλαστικά καλαμάκια να μη μολυνουμε τον πλανήτη

 

Αkis Tselentis 

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

«Το νου σας στα πλαστικά καλαμάκια να μη μολυνουμε τον πλανήτη»

2.000.000 βαρέλια αργού πετρελαίου (Grude Oil) διερρεύσαν στη Μαύρη Θάλασσα ανοιχτά του Σότσι από τάνκερ VLCC Ρωσικών συμφερόντων που χτυπήθηκε από Ουκρανικά drones.

Το πλοίο ανατινάχθηκε και καίγεται και το πλήρωμα από Ινδούς διασώθηκε.

Η οικολογική καταστροφή τεράστια και από το ύψος του τοξικού νέφους που θα προκαλέσει όξινες βροχές αλλά δεν αγγίζει την Ευρώπη που είναι θωρακισμένη από φόρους για καθαρές ακτές, χάρτινα καλαμάκια, όχι πλαστικά στις παραλίες και πρόστιμα για τη μείωση του CO2.

Την Ελλάδα δεν την μετράμε σε τετραετίες, όπως θέλουν κάποιοι για να σώσουν τις επικερδείς καρέκλες τους. Την Ελλάδα και τον Ελληνισμό τους μετράμε σε αιώνες.

 

Μανώλης Κοττάκης

Είναι σαφές ότι στις επόμενες κάλπες δεν θα ψηφίσουμε για πρωθυπουργό, μόνον. Δεν θα πέσουν στις κάλπες ψηφοδέλτια για κόμματα και υποψηφίους, μόνον. Στις επόμενες εκλογές θα πέσουν στις κάλπες και θα μετρηθούν νοοτροπίες. Οι νοοτροπίες που έχουν διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου μέσα στην τελευταία δεκαπενταετία. Από τότε που ξέσπασε η κρίση της χρεοκοπίας μέχρι τώρα.

Είναι προφανές ότι στην ελληνική κοινωνία έχουν διαμορφωθεί πολλαπλά μπλοκ, τα οποία στην πραγματικότητα έχουν καταργήσει τις παλαιές διαχωριστικές γραμμές. Μπλοκ οικονομικά, μπλοκ αξιακά, μπλοκ αντισυστημικά, μπλοκ πατριωτικά, μπλοκ μεταρρυθμιστικά. Η κρίση του 2010 και η αναγκαστική σύμπραξη κομμάτων που ήταν επί δεκαετίες εχθροί με τις συνακόλουθες διασπάσεις στα αριστερά και τα δεξιά τους δημιούργησε μία νέα κουλτούρα, απαλλαγμένη από τις διαχωριστικές γραμμές της Μεταπολίτευσης.

Η αναγκαστική συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ το 2012 με στόχο να μην εξέλθει η χώρα από το ευρώ έφερε σε ώσμωση όχι μόνο τους κομματικούς μηχανισμούς και τους υπουργούς αλλά και τμήματα των παλαιών βάσεων των κομμάτων αυτών. Επαγγελματικές κατηγορίες. Δικηγόρους, λογιστές, δημάρχους, δικαστές, τραπεζικούς, οικονομολόγους, καθηγητές πανεπιστημίων, αναλυτές, ιατρούς, επιχειρηματίες, οι οποίοι με το δίκιο τους ήθελαν να διασώσουν τα κεκτημένα που με κόπο δημιούργησαν πριν από την κρίση.

Ολοι αυτοί βρέθηκαν στις τάξεις του ίδιου ενοποιημένου «κόμματος». Τους ένωναν καθαρά το συμφέρον, η αγωνία για τον τόπο και ο φόβος. Τότε έκανε πρεμιέρα ως μέθοδος διακυβέρνησης ο φόβος. Τους ένωνε επίσης η ριζικά διαφορετική αντίληψη που είχαν με τη λαϊκίστικη Αριστερά. Ηταν άνθρωποι του νόμου και της τάξεως

Από την άλλη πλευρά ανέπτυξαν δράση μεγάλες λαϊκές πλειοψηφίες του μόχθου οι οποίες είδαν τον εαυτό τους για πρώτη φορά έξω από το κάδρο της εξουσίας. Χωρίς το δίχτυ ασφαλείας του κοινωνικού κράτους, μετακόμισαν σε σχήματα που τους έδιναν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους. Να καταγράψουν ότι το βάρος της κρίσης έπεσε αποκλειστικά πάνω τους, καθώς δεν είχαν άκρες μέσα στο σύστημα και στην πολιτικώς (σύμφωνα με πλήθος μαρτυριών) «αργυρώνητη» τρόικα.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα φωτίσει με αποδείξεις κάποτε ότι η τρόικα δεν ήταν ο αντικειμενικός διαιτητής που ήρθε να διορθώσει τις αμαρτίες ενός ολόκληρου συστήματος προς όφελος του λαού. Ηταν το εντελώς αντίθετο. Η τρόικα μεροληπτούσε και μάλλον έκανε «δουλειές». Εκανε παρέα με επιχειρηματίες, Ελληνες και ξένους, με την ανοχή «προοδευτικών» κυβερνήσεων. Η Λούκα Κατσέλη στο βιβλίο της έχει γράψει πως κάποιοι υπουργοί που ήταν σε ανοιχτή γραμμή με την τρόικα απειλούσαν ότι θα επέλθει πτώχευση της χώρας αν τυχόν ψηφιζόταν ο περίφημος νόμος που έσωσε χιλιάδες σπίτια.

Η Λούκα Κατσέλη έχει αποκαλύψει στο βιβλίο της ότι το σκάνδαλο Novartis άρχισε επί των ημερών της «προοδευτικής» κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οποία την αναδόμησε από το υπουργείο Οικονομίας, της άλλαξε υπουργείο μόλις παρουσίασε σύστημα διαμόρφωσης τιμών των φαρμάκων που έθιγαν τη γερμανική φαρμακοβιομηχανία και ανέθεσε την αρμοδιότητα στο υπουργείο Υγείας.

Οι πολίτες, λοιπόν, που έπρεπε να αγοράσουν τα φάρμακά τους, που έπρεπε να έχουν πρόσβαση σε φτηνές τηλεπικοινωνίες, που έπρεπε να ζήσουν με μικρότερες συντάξεις, που έπρεπε να σώσουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις τους διασκορπίστηκαν στην αντιπολίτευση, είτε στα αριστερά είτε στα δεξιά του πολιτικού τόξου. Και ζήσαμε ό,τι ζήσαμε.

Η διαίρεση αυτή αποτυπώθηκε με τον πλέον εναργή τρόπο στο δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο μπορεί να έγινε για να παραμείνει ο Αλέξης Τσίπρας στην καρέκλα του και ανατίναξε τη χώρα, αλλά κατέγραψε με σαφήνεια τον πραγματικό συσχετισμό των δυνάμεων, ο οποίος διατηρείται μέχρι τώρα ανέπαφος: 35% αστικών δυνάμεων διασκορπισμένων στη Νέα Δημοκρατία, στο ΠΑΣΟΚ και λίγο σε κόμματα της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς (οι «νοικοκυραίοι») και το υπόλοιπο 65%, στο οποίο μετείχε και η μισή βάση της ΝΔ το 2004 («οι – κατά Θεοχάρη – κακομοίρηδες»).

Ο συσχετισμός διατηρείται και στις μέρες μας ίδιος για έναν πολύ απλό λόγο: διότι η τρόικα εξωτερικού αντικαταστάθηκε από την τρόικα εσωτερικού. Τον ρόλο που έπαιζαν ο Τόμσεν, η Βελκουλέσκου, ο Τράα και άλλα παιδιά τον παίζουν τώρα μέσα στο Μαξίμου μεταρρυθμιστές εκσυγχρονιστές πρώην πασόκοι, άνθρωποι των επιχειρήσεων, του ΣΕΒ, των τραπεζών και των ολιγαρχών μαζί με μία διαπλεκόμενη νέα νομενκλατούρα, η οποία άρχισε να γίνεται γνωστή σε όλο τον πλανήτη εσχάτως. Ολοι ξέρουν ότι το μοντέλο συνεχίζεται με εργαλείο και πάλι τον φόβο.

Τα κέρδη των επιχειρήσεων σε σύγκριση με το εισόδημα από την εργασία ήταν κατά 19 δισ. € περισσότερα το 2019. Σήμερα είναι 36 δισ. € περισσότερα. Αρα όποιες δυσαρέσκειες κι αν έχουν κάποιοι από το σημερινό καθεστώς, όσο αυτό τους διασφαλίζει επιδοτήσεις, ενισχύσεις, συμβόλαια και καταθέσεις θα συνεχίζουν να το στηρίζουν με φανατισμό μέχρι την πτώση του. Θα μετακινηθούν σε άλλη λύση συναφούς ιδεολογικής υφής μόνο όταν βεβαιωθούν πως αυτή η κυβέρνηση ό,τι είχε να τους δώσει τους το έδωσε.

Δυσφορούν βεβαίως, γιατί στο παρασκήνιο η διαφθορά βρίσκεται σε έξαρση και οι δουλειές δεν γίνονται με απλό τρόπο, διαρρέουν τη δυσφορία τους σε πρόσωπα, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα και να συγκρουστούν με αυτό που ο Νίκος Πουλαντζάς ονόμαζε «κομπραδόρικο καπιταλισμό». Περιμένουν να τους κάνουν τη δουλειά, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, οι λαϊκές πλειοψηφίες και να ανατρέψουν αυτές το υπάρχον «καθεστώς».

Πρόκειται για αυτούς που ο Μιχάλης Κατσαρός περιέγραφε στο «Αντισταθείτε» ως τους ποιητές που τους αρέσει «να γράφουν ποιήματα για τον καιρό δίπλα στη θερμάστρα». Μετά την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, αύριο ή στο μέλλον, θα ποντάρουν όλες τις μάρκες τους σε πρόσωπα της αυτής ιδεολογικής αντίληψης για να συνεχίσουν κατά το μάλλον ή ήττον το βιολί τους.

Η αρχιτεκτονική αυτή διαταράσσεται από το γεγονός ότι για πρώτη φορά κατέρχεται στις εκλογές δεξιό κόμμα που δεν διεκδικεί τη διαμαρτυρία. Με επικεφαλής αρχηγό γεννηθέντα στην Κηφισιά. Κόμμα στο οποίο μπορεί και να συσπειρώνονται παρασκηνιακά τα καλύτερα ελληνικά μυαλά, τα οποία γεμίζουν το κεφάλι τους όχι μόνο με μάτσο ευρώ αλλά και με αξίες αδιανόητες για το μπλοκ των δήθεν «αστών». Εκείνων που έχουν συσπειρωθεί καιροσκοπικά γύρω από τον πρωθυπουργό, αλλά είναι έτοιμοι να πηδήξουν απ’ το καράβι στην πρώτη στροφή.

Ο πήχης του 25%

Εμείς για έναν απλό λόγο δεν σχολιάσαμε ιδιαιτέρως τη «βουτιά» του πρωθυπουργού στη συνέντευξή του στον Σκάι, όπου έθεσε ως πήχη για τον εαυτό του το 25% για να παραμείνει στην αρχηγία της Ν.Δ.: Θέλουμε να αφήσουμε τους μυαλωμένους και τους μεταρρυθμιστές να αρχίσουν να αναρωτιούνται γιατί ο πρωθυπουργός άρχισε να διακινεί μόνος του το πλέον δυσμενές σενάριο ώστε να το προσαρμόσει στα μέτρα του και να βολέψει τον εαυτό του.

Θέλουμε να τους κάνουμε να αναρωτηθούν γιατί ο πρωθυπουργός άρχισε να συζητά για τα σενάρια της αστάθειας, τη στιγμή που εκλιπαρεί τη σταθερότητα. Μήπως γιατί το διακύβευμα της τρίτης θητείας είναι η καρέκλα του και τίποτε άλλο; Αν είναι πράγματι ορθολογιστές και αποστρέφονται τον λαϊκισμό, θα πρέπει να αρχίσουν να απορούν για το γεγονός πως αυτός που διεκδικεί την αυτοδυναμία και το 37% ράβει κοστούμι για το 25%.

Αυτό θα έπρεπε να τους προβληματίζει. Να γιατί το διακύβευμα της εκλογής είναι οι νοοτροπίες. Το ρήγμα μέσα στο αστικό μπλοκ που με ένταση αυτή τη στιγμή υποστηρίζει, έστω και καθοδικά μειούμενο, τον πρωθυπουργό είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τη λύτρωση της χώρας. Μαζί με τις λαϊκές πλειοψηφίες και τα μεσαία στρώματα πρέπει να ξυπνήσει και το υγιές τμήμα της αστικής τάξης, το οποίο δεν υπήρξε ποτέ του κρατικοδίαιτο ούτε διαπλεκόμενο, αλλά ψήφιζε με καλή προαίρεση το κόμμα του. Τα πράγματα όμως εδώ που έχουμε φτάσει είναι οριακά για τη χώρα.

Οταν κάποιος λέει ότι εγώ θα μείνω στην καρέκλα μου με 25%, τη στιγμή που κυβερνά με το 40%, τη στιγμή που γνωρίζει ότι το 25% από το 37% απέχει 12 μονάδες, αποδεικνύει ότι είναι μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης. Η ένωση αστικών και λαϊκών δυνάμεων που έχουν πραγματική έννοια για τον τόπο είναι λοιπόν πραγματικά ο μοναδικός τρόπος για να αρθεί το αδιέξοδο και να λυτρωθεί ο τόπος από μία επταετία η οποία το μόνο αποτύπωμα που έχει στο βιογραφικό της είναι η αργή αλλά σταδιακή υποχώρηση του Ελληνισμού σε όλα τα μέτωπα. 

https://www.dimokratia.gr/