Τρίτη 18 Αυγούστου 2026

Η «Miss Digital ID» Πηγαίνει στο Georgetown Η χρονιά που η ψηφιακή ταυτότητα μετατράπηκε σε όπλο μαζικού οικονομικού ελέγχου.

 

Απόδοση στα ελληνικά: Απολλόδωρος - esc | 20 Ιουνίου 2023


Έχω ήδη αναφερθεί στο Georgetown και στα σχέδιά του για παγκόσμια παρακολούθηση εδώ.

Επίσης, έχω ήδη αναφερθεί εδώ στην Clare Sullivan, η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση των ψηφιακών ταυτοτήτων.

Αλλά υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ τους; Υπάρχει τρόπος να συνδέσουμε άμεσα τα δύο; Διότι οι ψηφιακές ταυτότητες δεν είναι απλώς απαραίτητες στην προσπάθεια για την καθιέρωση των CBDC (στα οποία θα αναφερθούμε αργότερα), αλλά αποτελούν επίσης βασικό συστατικό στην προσπάθεια για τη δημιουργία ενός κράτους παγκόσμιας επιτήρησης.

-

Για αυτό, πρέπει να επιστρέψουμε στην ομάδα του «Γραφείου του Ανώτερου Αντιπροέδρου Έρευνας» του Georgetown. Δεν χρειάζεται να χάνουμε χρόνο εδώ, ας πάμε στη σελίδα της ομάδας.

Ακριβής επιτυχία. Η Clare Sullivan εργάζεται για την ίδια ακριβώς ομάδα, η οποία επιδιώκει να προωθήσει την παγκόσμια επιτήρηση. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο εργάζεται για αυτήν την ομάδα, αλλά συνεργάστηκε και με τα Ηνωμένα Έθνη το 2016, σε σχέση με την ψηφιακή ταυτότητα και συγκεκριμένα τον Στόχο 16.9 των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ - SDG), που αφορά τη «νομική ταυτότητα για όλους». Διαβάστε την άλλη ανάρτηση σχετικά με αυτό – είναι προφανές ότι αναφέρεται στην «ψηφιακή ταυτότητα».

Το 2016 είναι επιπλέον ενδιαφέρον για διάφορους λόγους. Είναι επίσης η χρονιά που ο Παγκόσμιος Οργανισμός για τη Διακυβέρνηση και την Ανταγωνιστικότητα (WOGC) βρέθηκε στο προσκήνιο. Δεν έχω ακόμη αναφερθεί σε αυτόν τον οργανισμό, αλλά στο πλαίσιο της μετάβασης του Sullivan στον ΟΗΕ για να εργαστεί σε αυτό το πλαίσιο, είναι απολύτως λογικό το γιατί η Κίνα θα προσπαθούσε να εκτροχιάσει αυτή την πρωτοβουλία.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο ρητός στόχος της WOGC ήταν η ίδρυση της WADCC, της Παγκόσμιας Επιτροπής Ψηφιακής Κρυπτογράφησης Περιουσιακών Στοιχείων (Global Asset Digital Encryption Committee). Τα ανώτερα στελέχη του ΚΚΚίνας έχουν πλήρη επίγνωση του κινδύνου που ενέχει η υιοθέτηση μιας ψηφιακής ταυτότητας —την οποία ελέγχει η Δύση— η οποία τελικά θα οδηγήσει σε ένα CBDC, το οποίο επίσης θα ελέγχεται από τη Δύση. Είναι απολύτως λογικό.

Είναι πολύ πιο αποδεκτό να ελέγχεις εσύ ο ίδιος το σύστημα, και γι’ αυτό ακριβώς έστειλαν αποστολή στον ΟΗΕ.

Αλλά, ας επιστρέψουμε στο κύριο θέμα μας.

Το Πανεπιστήμιο Georgetown, που ηγήθηκε των εργασιών για το παγκόσμιο δίκτυο παρακολούθησης, απασχολεί ακριβώς τη γυναίκα που εργάστηκε σκληρά για να προωθήσει τις ψηφιακές ταυτότητες – ξεκινώντας από το πρόγραμμα Εθνικής Ταυτότητας του Tony Blair το 2006.

Απομένουν μόνο μερικά ακόμη στοιχεία εδώ – η ενίσχυση της τεχνολογίας των ψηφιακών ταυτοτήτων μέσω του Adam Cooper και του ID2020, καθώς και το πώς όλα αυτά προωθήθηκαν στην ΕΕ από τον Thierry Breton, έναν ακόμη γραφειοκράτη με τον υπέρτατο στόχο να «σε προστατεύσει». Και το πέτυχε, συνεργαζόμενος με το εξαιρετικά επιρροή ζευγάρι της εξουσίας, την Heidi Larson και τον Peter Piot.

Και τέλος, να αναλύσουμε λεπτομερώς την ιστορία του WOGC, επειδή αυτή συνδέεται περαιτέρω με την πρωτοβουλία «Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος» της Κίνας και τη γεωστρατηγική της επιταγή.

Η στρατηγική των τετελεσμένων



Του Αθανασίου Πλατιά, Oμ. Καθηγητή Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

 Οι νέες τουρκικές αποφάσεις για τη δημιουργία «εθνικών θαλάσσιων πάρκων» στο βορειοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελούν συνέχεια της πάγιας τουρκικής στρατηγικής που κωδικοποιήθηκε με το λεγόμενο δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας». Πρακτικά, αυτό σημαίνει τη σταδιακή δημιουργία τετελεσμένων που συρρικνώνουν την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Η Αθήνα απάντησε στη νέα τουρκική πρόκληση με τον γνωστό νομικίστικο τρόπο. Η ελληνική θέση είναι ότι οι τουρκικές ρυθμίσεις δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα επί ελληνικών χωρικών υδάτων. Η θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών είναι νομικά ορθή, αλλά αυτό έχει μικρή πρακτική σημασία. Οι τουρκικές κινήσεις παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα επί του πεδίου, τα οποία είναι δύσκολο να αντιστραφούν.

Αυτό το έργο το έχουμε ήδη δει πολλές φορές. Το casus belli δεν έχει καμία νομική βάση, αλλά αποτρέπει την Ελλάδα από το να κάνει αυτό που δικαιούται βάσει του διεθνούς δικαίου: να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, πράγμα που θα περιόριζε τις επιπτώσεις του λεγόμενου δόγματος της «γαλάζιας πατρίδας». Οι τουρκικές απειλές έχουν επίσης συμβάλει στην αποτροπή της Ελλάδας από την ανακήρυξη ΑΟΖ και την πλήρη αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στην Κάσο, η απειλή κλιμάκωσης σταμάτησε στην πράξη την πρόοδο της ενεργειακής διασύνδεσης με την Κύπρο. Οι έρευνες ανεστάλησαν μετά την τουρκική παρέμβαση. Οι τουρκικές κινήσεις, επομένως, παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα, ακριβώς επειδή επηρεάζουν την ελληνική συμπεριφορά, αλλά και εκείνη τρίτων κρατών όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά.

Τα θαλάσσια πάρκα ανεβάζουν τον πήχη. Η Τουρκία δεν αρκείται πλέον να αμφισβητεί ελληνικές ενέργειες. Επιχειρεί να δημιουργήσει de facto τη δική της κανονιστική τάξη σε περιοχές όπου η Ελλάδα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα: να ορίζει ποιος ψαρεύει, ποιος ερευνά, ποιος έχει πρόσβαση και υπό ποιες προϋποθέσεις. Εάν η απειλή τουρκικού ελέγχου οδηγήσει, για παράδειγμα, Έλληνες ή ξένους αλιείς, ερευνητικά σκάφη ή άλλους χρήστες της θάλασσας να αποφεύγουν αυτές τις περιοχές, η Άγκυρα θα έχει πετύχει τη δημιουργία τετελεσμένων και θα έχει υποσκάψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη πιο υπόγειο και πιο απειλητικό. Εδώ η Τουρκία δανείζεται μια μέθοδο γνωστή από την κινεζική πρακτική στη Νότια Σινική Θάλασσα: δημιουργείς πρώτα τετελεσμένα στο πεδίο, τα επαναλαμβάνεις μέχρι να αποκτήσουν χαρακτηριστικά κανονικότητας και κατόπιν παρουσιάζεις ως αναθεωρητή εκείνον που επιχειρεί να επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση. Έτσι αντιστρέφεται η έννοια του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρουσιάσει την Ελλάδα ως αναθεωρητική δύναμη που επιδιώκει να αλλάξει το status quo!

Η γεωγραφία των νέων πάρκων έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Στο βορειοανατολικό Αιγαίο παρεμβάλλονται σε κρίσιμες θαλάσσιες συνδέσεις ελληνικών νησιών, ενώ στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου απομονώνουν το Καστελλόριζο από τον υπόλοιπο ελληνικό νησιωτικό χώρο. Η περιβαλλοντική προστασία οπλοποιείται έτσι και γίνεται εργαλείο γεωπολιτικού αναθεωρητισμού.

Γιατί διάλεξε η Τουρκία να κάνει αυτή την πρόκληση τώρα; Επειδή η Άγκυρα θεωρεί ότι διαθέτει πλεονέκτημα κλιμάκωσης σε περίπτωση κρίσης, πράγμα που σημαίνει ότι εκτιμά πως η Αθήνα δεν θα τολμήσει να αμφισβητήσει επί του πεδίου τις τουρκικές αξιώσεις ούτε να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα ούτε να ανακηρύξει ΑΟΖ. Η πεποίθηση αυτή βασίζεται στην εκτίμηση της Άγκυρας ότι έχει επέλθει μεταβολή στη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά.

Η ελληνική απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στις γνωστές νομικές διαμαρτυρίες. Χρειάζεται διαρκής ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού και της Ακτοφυλακής και, κυρίως, αυξημένη ελληνική στρατιωτική παρουσία στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία προσπαθεί να προσεταιριστεί διά της πλαγίας οδού. Τέλος, ήρθε η στιγμή η Ελλάδα να εξετάσει σοβαρά τη μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και στη συνέχεια να καλέσει την Τουρκία σε διαπραγματεύσεις για την οριοθέτησή της.

Στη διεθνή πολιτική, η κυριαρχία δεν βασίζεται μόνο στις συνθήκες. Εδράζεται και στο εάν ένα κράτος διαθέτει την ισχύ να την υπερασπιστεί. Διαφορετικά, είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν τα τουρκικά πάρκα παράγουν έννομα αποτελέσματα. Είναι εάν θα τους επιτραπεί να παράγουν στρατηγικά αποτελέσματα.

https://geopolitico.gr/

Ομάδα στήριξης Μαρίας Καρυστιανού - Ελλάδα

 

Γιάννης Κατσαρός

 Η Θεσσαλονίκη ανοίγει-δείχνει τον δρόμο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην χώρα μας. Η κοινωνία συσπειρώνεται γύρω από τις κοινές αρχές του κινήματος και η ενεργός συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες, είναι τα μόνα εργαλεία που μπορούν να μετατρέψουν τις προσδοκίες σε πράξη.
 Όλοι μαζί μπορούμε, όλοι μαζί έχουμε ένα βασικό στόχο, να βιώσουμε την αλλαγή, να αισθανθούμε ότι ζούμε σε ένα κράτος που σέβεται τον πολίτη και είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Δικαιοσύνη, ισονομία, διαφάνεια, αλήθεια, αξιοκρατία.

Ο πολίτης μετατρέπεται σε πελάτη στον ίδιο του τον τόπο.

 

Νίκος Μαρκάτος - Πρωην Πρυτανης ΕΜΠ
Δεν θα αλλαζα ουτε μια τελεια.
"Κάποτε πηγαίναμε για μπάνιο στη Γλυφάδα, στη Βούλα, στη Βουλιαγμένη ή στο Καβούρι. Τώρα δεν επιτρέπεται πια να το λέμε έτσι. Είναι πολύ απλό. Πολύ παλιό. Πολύ φτηνό.
Τώρα πηγαίνουμε στην «Αθηναϊκή Ριβιέρα».
Διότι στην Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν αρκεί να έχεις θάλασσα. Πρέπει η θάλασσα να έχει brand name. Δεν αρκεί να έχεις διαμέρισμα. Πρέπει να έχεις residence. Και φυσικά δεν αρκεί να έχεις μια πολυκατοικία με θέα στον φωταγωγό. Πρέπει να τη διαφημίζεις ως luxury coastal living.
Αν προσθέσεις και τη λέξη «Riviera», η τιμή ανεβαίνει αμέσως κατά 40%. Αν βάλεις και το «exclusive», μπορείς να πουλήσεις ακόμη και το ημιυπόγειο ως «ιδιωτικό καταφύγιο αστικής πολυτέλειας».
Ο πολίτης μετατρέπεται σε πελάτη στον ίδιο του τον τόπο.
Και φυσικά όλα αυτά γίνονται στο όνομα της «ανάπτυξης».
Δεν μας λένε ποιος αναπτύσσεται και ποιος εκτοπίζεται. Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει. Ποιος αγοράζει θέα στη θάλασσα και ποιος χάνει την πρόσβαση σε αυτήν.
Η λεγόμενη αναβάθμιση συχνά σημαίνει ότι ένας τόπος γίνεται ωραιότερος για εκείνον που μπορεί να τον αγοράσει και απρόσιτος για εκείνον που ήδη ζούσε εκεί.
Κάπως έτσι γεννιέται και ο νέος κάτοικος της «Ριβιέρας». Δεν πήγε για μπάνιο στη Βούλα. Απόλαυσε coastal lifestyle. Δεν ήπιε καφέ στο Καβούρι. Είχε seaside experience. Δεν αγόρασε ένα υπερτιμημένο διαμέρισμα στο Ελληνικό. Έκανε strategic investment σε παγκόσμιο προορισμό.
Η περιοχή, βέβαια, ήταν πάντα όμορφη. Όμως εμείς δεν εμπιστευόμαστε την ομορφιά, αν δεν έχει ξενική ονομασία.
Ζουμε την εποχη του νεοπλουτισμου.
Ο νεόπλουτος δεν πάει στη θάλασσα. Ζει μια αλλη εμπειρία.
Δεν πίνει καφέ. Απολαμβάνει ένα premium coffee moment.
Δεν τρώει ψάρι. Δοκιμάζει μια curated seafood experience.
Η λέξη «Ριβιέρα» έχει αποκτήσει σχεδόν μεταφυσικές ιδιότητες.
Και φυσικα δεν υπάρχει πλέον απλός κάτοικος. Υπάρχει «resident of the Riviera». Άνθρωπος που μέχρι χθες έλεγε «μένω κάτω στη Γλυφάδα» και σήμερα το προφέρει σαν να διαθέτει εξοχικό ανάμεσα σε Κάννες και Σεν Τροπέ.
Μπορεί να χρωστάει τρεις δόσεις στην πιστωτική, αλλά όταν περπατά στην παραλιακή αισθάνεται ότι του ανήκει τουλάχιστον μία μαρίνα.
Η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα δεν χρειάζεται τέτοια κόμπλεξ. Δεν χρειάζεται να μιμηθεί τη Νίκαια, το Μονακό ή τις Κάννες. Μπορεί να σταθεί μια χαρά με το δικό της όνομα, τη δική της θάλασσα και τη δική της φυσιογνωμία.
Η αξία της δεν μεγαλώνει επειδή την αποκαλούμε «Ριβιέρα». Μεγαλώνει μόνο η τιμή.
Άλλωστε, η πραγματική πολυτέλεια δεν είναι να λες ότι κατοικείς στη Ριβιέρα.
Είναι να μπορείς να φτάσεις στη θάλασσα, να απλώσεις την πετσέτα σου και να μη χρειαστείς μικρό καταναλωτικό δάνειο για δύο ξαπλώστρες και έναν καφέ.
Όλα τα άλλα είναι μάρκετινγκ.

Περήφανοι για την Ελληνίδα ερευνήτρια: Η Αγγελική Ασημάκη ανακάλυψε το φάρμακο για τις αρρυθμίες και διαπρέπει διεθνώς

 


Η Ελληνίδα Αγγελική Ασημάκη είναι ερευνήτρια παθολογοανατόμος στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο Νοσοκομείο «Beth Israel Deaconess» της Βοστώνης. Μάλιστα ως μέλος της ερευνητικής ομάδας βοήθησε στην ανακάλυψη ενός νέου φαρμάκου για όσους πάσχουν από αρρυθμίες της καρδιάς.

Περήφανοι για την Ελληνίδα ερευνήτρια, Αγγελική Ασημάκη

Το ενδιαφέρον της για την συγκεκριμένη πάθηση ξεκίνησε από τη νεαρή ηλικία. Η ίδια διαγνώστηκε με σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα και χρειάστηκε να παραμείνει για αρκετό καιρό στο Ωνάσειο. Έζησε στην Ελλάδα μέχρι την ηλικία των 18 ετών.

Η ίδια βίωσε στην πιο τρυφερή και δύσκολη ηλικία, εκείνη της εφηβείας, τι σημαίνει να διαγιγνώσκεσαι με καρδιοπάθεια και να ζεις με βηματοδότη

Πλέον η Αγγελική Ασημάκη είναι ερευνήτρια παθολογοανατόμος στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο Νοσοκομείο «Beth Israel Deaconess» της Βοστώνης. Ως μέλος ερευνητικής ομάδας βοήθησε στην ανακάλυψη ενός νέου φαρμάκου για όσους πάσχουν από απειλητικές για τη ζωή αρρυθμίες της καρδιάς.

«Διάβαζα από πολύ μικρή ηλικία με στρατιωτική θα έλεγα πειθαρχία. Θυμάμαι πως μάθαινα 3 ξένες γλώσσες. Ο πατέρας μου μας έμαθε ότι το μεγαλύτερο όπλο στη ζωή είναι το τι ξέρεις και όχι το τι έχεις» δήλωσε στο ellines.com

Η ίδια βίωσε στην πιο τρυφερή και δύσκολη ηλικία, εκείνη της εφηβείας

Η στήριξη και η ενίσχυση που είχε από τους γονείς της ήταν ο καταλυτικός παράγοντας που την έκανε να αλλάξει τρόπο προσέγγισης της ασθένειας της –που άλλωστε θα την συνόδευε όλη της ζωή. «Τα συγχαρητήρια που μου δίνουν για την ακαδημαϊκή πορεία μου ανήκουν ουσιαστικά στους γονείς μου που δεν επέτρεψαν σε κανέναν ούτε και σε μένα φυσικά να ντραπώ για την νόσο και να την κρύβω» λέει πλέον και ζητεί από τους Έλληνες να παραδειγματιστούν και να μάθουν να αγκαλιάζουν τους ασθενείς, όχι να τους στιγματίζουν.

Στη συνέχεια, μετακομίζει στο Λονδίνο, όπου σπούδασε στο University College του Λονδίνου και στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ.

Αγγελική Ασημάκη: «Μπόρεσα να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα»

«Δεν μετανιώνω που έφυγα από την Ελλάδα. Όσο δύσκολη κι αν ήταν και είναι η ξενιτιά, μου επέτρεψε να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα» συμπληρώνει.

Η Ασημάκη και οι συνεργάτες της, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine»,
ανακάλυψαν ένα φάρμακο που φαίνεται να στοχεύει άμεσα στο μηχανισμό γένεσης της αρρυθμίας,
αν και ακόμη παραμένει ασαφές ποιος ακριβώς είναι αυτός ο μηχανισμός.

Η πρωτοτυπία της ανακάλυψης έγκειται στο ότι οι ερευνητές βάσισαν την ανακάλυψη τους στη μελέτη όχι ενός ζώου, αλλά ενός ψαριού (του λεγόμενου «ψαριού-ζέβρας»), το οποίο τροποποίησαν γενετικά, έτσι ώστε να εμφανίζει μία σχετικά σπάνια κληρονομική πάθηση, την αρρυθμογενική καρδιομυοπάθεια δεξιάς κοιλίας. Οι άνθρωποι με αυτή τη νόσο εμφανίζουν αρρυθμία, δυσκολία της καρδιάς να λειτουργήσει ως αντλία αίματος και βλάβες στον καρδιακό μυϊκό ιστό.

Η έρευνα της τα τελευταία χρόνια επικεντρώνεται στις καρδιομυοπάθειες και στις αρρυθμίες. Το 2009, έγινε ευρύτερα γνωστή με την ανακάλυψη και τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine» μιας μη επεμβατικής διαγνωστικής εξέτασης για την αρρυθμογενική καρδιομυοπάθεια δεξιάς κοιλίας.

«Έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου μελετώντας τους μηχανισμούς παθογένεσης ενός νοσήματος που ονομάζεται αρρυθμογενική καρδιομυοπάθεια της δεξιάς κοιλίας. Το νόσημα μπορεί να μην επηρεάζει πολύ μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά ξεχωρίζει ανάμεσα στις άλλες καρδιομυοπάθειες γιατί χαρακτηρίζεται από πολλές αρρυθμίες ακόμα και στα πρώτα στάδια του, όταν η καρδιά ακόμα κατασκευαστικά είναι φυσιολογική.»

Μάλιστα, με δική της απόφαση η συγκεκριμένη εξέταση προσφέρεται σε όποιον την χρειάζεται χωρίς κόστος για τον ασθενή. «Αρκεί μόνο να μου αποσταλεί η βιοψία καρδιάς και μέσα σε λίγες μέρες μπορώ να τους απαντήσω, χωρίς κανένα κόστος, αν ο ασθενής έχει μυοκαρδιοπάθεια. Δέχομαι πολλές βιοψίες από όλο τον κόσμο στο νοσοκομείο. Πολλά κέντρα μου ζητούν πλέον και την τεχνογνωσία, με χαρά μου την προσφέρω. Πρόσφατα ήμουν στην Ισπανία για αυτόν τον λόγο» λέει η κυρία Ασημάκη.

Αγγελική Ασημάκη: «Η αναγνώριση από την πατρίδα μου, τα μπράβο των Ελλήνων σε κάθε επιστημονικό μου βήμα».

Στην Ελλάδα δεν έχει προσκληθεί ακόμη, ωστόσο της αρκεί όπως λέει «η αναγνώριση απο την πατρίδα μου, τα μπράβο των Ελλήνων σε κάθε επιστημονικό μου βήμα».

Εκτός από την σκληρή και μοναχική διαδρομή της ως ερευνήτρια η 33χρονη έχει και μία ανάλογη διαδρομή ως ασθενής. «Η ζωή μου δεν είναι εύκολη. Το πρόβλημά μου με ακολουθεί. Στην ηλικία των 25 ετών υπέστην εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση, πνευμονική εμβολή και παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Πριν από έξι εβδομάδες υποβλήθηκα σε επέμβαση, ενώ άλλη έχει προγραμματιστεί και για τον Δεκέμβριο» λέει η κυρία Ασημάκη, προσθέτοντας ωστόσο με χιούμορ ότι «στο ενδιάμεσο πρέπει να ολοκληρώσω μελέτες και δημοσιεύσεις» και αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι η αγάπη για τη ζωή μπορεί να γεννήσει την αγάπη για την επιστήμη – ή και το αντίστροφο στην περίπτωσή της…

Ακολουθεί η συνέντευξή της Αγγελικής Ασημάκη

-Γεννηθήκατε στην Ελλάδα. Από ποια περιοχή είναι η καταγωγή σας;

Γεννήθηκα στην Αθήνα, η καταγωγή του πατέρα μου όμως είναι από Χαλκίδα

-Αν σας ρωτούσα για την παιδική σας ηλικία, τι είναι αυτό που θυμάστε εντονότερα;

Ιδιαίτερες αναμνήσεις ανεμελιάς παραδέχομαι πως δεν έχω. Κυρίως θυμάμαι ότι διάβαζα από πολύ μικρή ηλικία με στρατιωτική θα έλεγα πειθαρχία. Θυμάμαι πως μάθαινα 3 ξένες γλώσσες. Ο πατέρας μου μας έμαθε ότι το μεγαλύτερο όπλο στη ζωή είναι το τι ξέρεις και όχι το τι έχεις. Και όσο πιο μικρός ξεκινήσεις να μαθαίνεις ξένες γλώσσες, τόσο πιο εύκολο είναι να αποκομίσεις τη γνώση. Έτσι, από τεσσάρων μάθαινα αγγλικά, από τα 7 γαλλικά και από τα 9 γερμανικά. Μέχρι την Α Λυκείου είχα πάρει όλα τα διπλώματα των ξένων γλωσσών και μπορούσα να αφοσιωθώ μοναχά στη δέσμη μου.

-Το αντικείμενο έρευνας σας, ήταν κάτι με το οποίο θέλατε να ασχοληθείτε από μικρή ;

Από μικρή ήθελα να γίνω γιατρός. Συγκεκριμένα με την καρδιά αποφάσισα να ασχοληθώ όταν διαγνώστηκα με πρόβλημα τη δική μου καρδιά.
-Ζήσατε στην Ελλάδα έως τα 18. Μετανιώσατε για αυτή την απόφαση;

Έζησα στην Ελλάδα μέχρι τα 18. Μετά έπρεπε να φύγω, καθότι είχα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της Γ Λυκείου μπαινοβγαίνοντας σε νοσοκομεία γα το πρόβλημα υγείας μου και δεν μπόρεσα να δώσω πανελλαδικές εξετάσεις. Έζησα 7 χρόνια στο Λονδίνο. Μετά μου προτάθηκε να έρθω στην Αμερική για 4 μήνες, για να μαθητεύσω δίπλα σε έναν λαμπρό καθηγητή καρδιακής παθολογοανατομίας που ειδικευόταν στον αιφνίδιο καρδιακό θάνατο στους νέους. Αυτοί οι 4 μήνες έγιναν 8 χρόνια. Όχι, δεν μετανιώνω που έφυγα από την Ελλάδα. Όσο δύσκολη κι αν ήταν και είναι η ξενιτιά, μου επέτρεψε να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα.

-Η πορεία είναι εντυπωσιακή, πόσο δύσκολο είναι να ξεχωρίσεις και μάλιστα τόσο σύντομα;

Χρειάζεται πολύ κόπο, αδιαμφισβήτητα. Καθημερινές μάχες με πολύ λίγο χρόνο για τον εαυτό σου. Είχα όμως την τύχη να βρεθώ σε πολύ καλά πανεπιστήμια και να έχω καθηγητές που με στήριξαν και με βοήθησαν να αναδειχθώ.

Αγγελική Ασημάκη: «Με αυτό το φάρμακο θα μπορέσουμε να προλάβουμε τις αρρυθμίες πριν δημιουργηθούν και όχι απλά να της σταματήσουμε»

-Ως μέλος ερευνητικής ομάδας βοηθήσατε στην ανακάλυψη ένας νέου φαρμάκου για όσους πάσχουν από απειλητικές για τη ζωή αρρυθμίες της καρδιάς. Πείτε μας λίγα λόγια για την έρευνα σας και τη σημασία της

Έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου μελετώντας τους μηχανισμούς παθογένεσης ενός νοσήματος που ονομάζεται αρρυθμογενική καρδιομυοπάθεια της δεξιάς κοιλίας. Το νόσημα μπορεί να μην επηρεάζει πολύ μεγάλο τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά ξεχωρίζει ανάμεσα στις άλλες καρδιομυοπάθειες γιατί χαρακτηρίζεται από πολλές αρρυθμίες ακόμα και στα πρώτα στάδια του, όταν η καρδιά ακόμα κατασκευαστικά είναι φυσιολογική.

Αφότου είχαμε προχωρήσει αρκετά στην κατανόηση των πολύ πολύπλοκων μηχανισμών σε επίπεδο κυττάρου και καρδιακού ιστού, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα μοντέλο που θα μας βοηθούσε να βρούμε κάποια φαρμακευτική ουσία που θα αντιμετώπιζε το νόσημα. Έτσι, φτιάξαμε ένα ψάρι, το γενετικά τροποποιημένο αυτό ψάρι μέσα σε 48 ώρες φαινόταν με γυμνό μάτι εάν είναι καρδιοπαθές. Η καρδιά του είχε διάταση, 3 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το φυσιολογικό και φαινόταν σαν εξόγκωμα στο στέρνο του.

Με αυτό το μοντέλο καταφέραμε εύκολα, γρήγορα και με σχετικά μικρό κόστος να σκανάρουμε κοντά στις 5000 χημικές ουσίες και έτσι βρήκαμε μία που φαινόταν να γιατρεύει το ψάρι μέσα σε μία εβδομάδα. Αυτήν την ουσία εκ των υστέρων δοκιμάσαμε σε καρδιακά κύτταρα αρουραίου στο εργαστήριο μας και έπειτα σε ζωντανούς οργανισμούς, σε 2 διαφορετικά καρδιοπαθή μοντέλα ποντικιών.

Και είχαμε καταπληκτικά αποτελέσματα μέσα σε μονάχα 24 ώρες

Σε ενέσιμη μορφή εάν χορηγηθεί στα ποντίκια για λίγες εβδομάδες σε καθημερινή βάση, μπορεί να σταματήσει όχι μονάχα τις αρρυθμίες αλλά και να προλάβει τις ιστολογικές αλλαγές που γίνονται στον καρδιακό ιστό και έτσι να αποτρέψει την εξέλιξη της καρδιακής ανεπάρκειας.

Το επόμενο βήμα ήταν να δοκιμάσουμε την χημική ουσία σε καρδιακά κύτταρα από τους ίδιους τους ασθενείς μας. Και είχαμε καταπληκτικά αποτελέσματα μέσα σε μονάχα 24 ώρες. Τώρα μένει να δωθεί η ουσία σε κλινικές μελέτες στους ασθενείς μας. Η σημαντικότητα της ανακάλυψης έγκειται στο ότι στοχεύει στον μηχανισμό των αρρυθμιών. Μέχρι σήμερα,
όσοι έχουν τέτοιου είδους αρρυθμίες μπορούν να προστατευτούν μονάχα με εμφυτεύσιμο απινιδωτή από τον αιφνίδιο θάνατο. Με αυτό το φάρμακο θα μπορέσουμε να προλάβουμε τις αρρυθμίες πριν δημιουργηθούν και όχι απλά να της σταματήσουμε εφόσον έχουν αρχίσει. Τώρα βέβαια μένει να δούμε ένα το ίδιο φάρμακο μπορεί να βοηθήσει ασθενείς που πάσχουν από αρρυθμίες λόγω διαφορετικών νοσημάτων και όχι μόνο λόγω της αρρυθμογενικής καρδιομυοπάθειας της δεξιάς κοιλίας.

Αγγελική Ασημάκη: «Να ακολουθείτε τα όνειρά σας για να τα κάνετε πραγματικότητα»

-Το 2009 με την ανακάλυψη και τη σχετική δημοσίευση σας στο ιατρικό περιοδικό “New England Journal of Medicine” μιας μη επεμβατικής διαγνωστικής εξέτασης
για την αρρυθμιογενή μυοκαρδιοπάθεια δεξιάς κοιλίας κάνατε αίσθηση. Μπορείτε να μας εξηγήσετε αυτή σας την ανακάλυψη;

Η αρρυθμογενική καρδιομυοπάθεια της δεξιάς κοιλίας συνήθως μπορεί να διαγνωσθεί με τη βοήθεια παραδοσιακών εξετάσεων όπως το καρδιογράφημα και ο υπε΄ρηχος καρδιάς. Παρόλα αυτά, σε αρκετές περιπτώσεις η διάγνωση είναι δύσκολη και υπάρχει κίνδυνος να γίνει εσφαλμένα και ο ασθενής να θεωρηθεί τι πάσχει από διατατική μυοκαρδιοπάθεια, από μυοκαρδίτιδα ή από καρδιακή σαρκοείδωση. Η σωστή διάγνωση είναι τεράστιας σημασίας, καθότι μονάχα έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε σωστά ένα νόσημα. Το τεστ που βρήκα μας επιτρέπει με ένα πολύ μικρό δείγμα καρδιάς που μπορούμε να το πάρουμε με καθετηριασμό από τον ασθενή, να κοιτάξουμε την τοποθέτηση κάποιων προτεινών σε κυτταρικό επίπεδο και ανάλογα με τα αποτελέσματα μας να είμαστε κατά περίπου 100% σίγουροι για τη διάγνωση.

-Τι μπορούμε να περιμένουμε στο μέλλον από εσάς;

Να συνεχίσω να κάνω την δουλειά μου με την ίδια αφοσίωση που την κάνω τόσα χρόνια.

-Επισκέπτεστε συχνά την Ελλάδα; Ποια μέρη επιλέγετε;

Δύο φορές τον χρόνο, Χριστούγεννα και καλοκαίρι. Και επιλέγω την Αθήνα, καθότι στην Ελλάδα κατά κύριο λόγο γυρίζω για να περάσω χρόνο με τους γονείς μου.

Η Ελλάδα είναι η χώρα μου, οι ρίζες μου

-Τι σημαίνει για εσάς Ελλάδα;

Η Ελλάδα είναι η χώρα μου, οι ρίζες μου. Όσα χρόνια κι αν έχω ζήσει στο Λονδίνο και τη Βοστώνη. Η Ελλάδα είναι και θα είναι το σπίτι μου. Και βέβαια Ελλάδα για μένα είναι η μητέρα και ο πατέρας μου, το αιώνιο στήριγμα μου.

-Τι ερώτηση θα κάνατε στους Έλληνες αν είχατε τη δυνατότητα να ακούσετε την απάντηση τους;

Δεν πιστεύω ότι θα ήθελα να κάνω κάποια ερώτηση. Το μόνο που θα ήθελα να πω στα παιδιά που γεννιούνται με κάποιο πρόβλημα υγείας είναι να μην αφήσουν κανέναν να τα στιγματίσει και να τα κάνει να αισθανθούν μειονεκτικά. Να ακολουθήσουν τα όνειρά τους να πιστέψουν ότι ΜΠΟΡΟΥΝ να τα κάνουν πραγματικότητα.

Στην Ελλάδα έρχεται πια δύο φορές τον χρόνο, Χριστούγεννα και καλοκαίρι. Και επιλέγει να πάει στην Αθήνα, καθότι κατά κύριο λόγο γυρίζει για να περάσει χρόνο με τους γονείς της.

Της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και μας έχει κάνει όλους περήφανους.

https://www.destora.com/