ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ.

·

Η Συμμορία της γραβάτας

·Εν τω μεταξύ το Ιράν μας έδινε άφθονο πετρέλαιο αέρα, όταν οι αδελφές ψυχές της ''Ενωμένης Ευρώπης'' μας έπιαναν τον κώλο παρέα με τους ''Βάστα Γερούν''.

Να θυμίσουμε λοιπόν ότι το Ιράν παρείχε πετρέλαιο στην Ελλάδα με πίστωση κατά την δύσκολη περίοδο της κρίσης χρέους (κυρίως μεταξύ 2011–2012), όταν πολλές άλλες χώρες και προμηθευτές δίσταζαν ή αρνούνταν να συνεργαστούν με την Ελλάδα λόγω του υψηλού ρίσκου.

Η κρατική ιρανική εταιρεία NIOC (National Iranian Oil Company) συνέχισε να προμηθεύει ελληνικές εταιρείες, όπως τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), ακόμη και με αναβολή πληρωμών, δείχνοντας εμπιστοσύνη και κατανόηση για τη δύσκολη οικονομική κατάσταση.

Αυτό έγινε σε μια περίοδο που η Ελλάδα είχε περιορισμένη πρόσβαση στις αγορές και το ιρανικό πετρέλαιο ήταν οικονομικά πιο προσιτό, ενώ παράλληλα η Ε.Ε. δεν είχε ακόμη εφαρμόσει πλήρως τις κυρώσεις κατά του Ιράν.

Πόσο ξεχνούν κάποιοι και γρήγορα μάλιστα...

Ο πόλεμος με το Ιράν και η μάχη για τους διαδρόμους της Ευρασίας

 Γράφει ο Αρντασές Γιαγουπιάν

Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει με το Ιράν δεν μπορεί να κατανοηθεί μόνο ως μια περιφερειακή στρατιωτική κρίση. Συνδέεται με βαθύτερες οικονομικές και γεωπολιτικές διεργασίες που αφορούν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τις εμπορικές διαδρομές της Ευρασίας και τον ανταγωνισμό για τον έλεγχο των ροών ενέργειας, εμπορίου και κεφαλαίων που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη. Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, όπου η κυριαρχία του δολαρίου αμφισβητείται σταδιακά και οι μεγάλες δυνάμεις αναζητούν εναλλακτικούς μηχανισμούς οικονομικής ισχύος, ο χρυσός, οι κυρώσεις και οι χερσαίοι διάδρομοι της Ευρασίας αποκτούν ξανά κεντρική σημασία. Από τη Μέση Ανατολή μέχρι τον Νότιο Καύκασο διαμορφώνεται έτσι ένα περίπλοκο γεωπολιτικό πεδίο στο οποίο συγκρούονται στρατηγικά συμφέροντα κρατών όπως η ΗΠΑ, η Κίνα, η Ρωσία και η Τουρκία.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια τάση μερικής απομάκρυνσης από την απόλυτη κυριαρχία του δολαρίου στο διεθνές εμπόριο. Χώρες όπως η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και η Τουρκία αυξάνουν τα αποθέματα χρυσού και προσπαθούν να αναπτύξουν εμπορικές συναλλαγές που δεν εξαρτώνται πλήρως από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Στο πλαίσιο αυτής της τάσης, που συχνά περιγράφεται ως μερική απεξάρτηση από το δολάριο, ο χρυσός επανέρχεται ως στρατηγικό αποθεματικό στοιχείο. Δεν μπορεί να παγώσει εύκολα μέσω τραπεζικών κυρώσεων και δεν εξαρτάται από την νομισματική πολιτική κάποιας χώρας. Η τάση αυτή συνδέεται και με τις συζητήσεις που γίνονται στο πλαίσιο του οργανισμού BRICS για εναλλακτικά συστήματα πληρωμών και μεγαλύτερη χρήση εθνικών νομισμάτων ή χρυσού στις διεθνείς συναλλαγές.

Τα επίσημα αποθέματα χρυσού δείχνουν ήδη αυτή τη μετατόπιση. Η Κίνα διαθέτει περίπου 2.200 έως 2.300 τόνους χρυσού στις κρατικές της αποθήκες, ενώ η Ρωσία έχει περίπου 2.300 τόνους, ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα παγκοσμίως. Η Τουρκία διαθέτει περίπου 630 έως 640 τόνους στα αποθέματα της κεντρικής της τράπεζας, ενώ οι εκτιμήσεις για το Ιράν κυμαίνονται περίπου μεταξύ 250 και 350 τόνων. Ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία έχει και ο χρυσός που κατέχουν οι ιδιώτες. Στην Τουρκία εκτιμάται ότι οι πολίτες διατηρούν στα σπίτια τους από 3.000 έως 5.000 τόνους χρυσού σε μορφή κοσμημάτων, νομισμάτων και ράβδων, ένα από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά αποθέματα στον κόσμο. Η πρακτική αυτή συνδέεται τόσο με την παράδοση όσο και με την οικονομική αστάθεια, τον υψηλό πληθωρισμό και τη χαμηλή εμπιστοσύνη των Τούρκων στο εθνικό νόμισμα. Πολλές φορές μάλιστα, στην Τουρκία ο χρυσός αγοράζεται ακριβότερα από την διεθνή τιμή και δεν είναι μύθος. Σε ορισμένες στιγμές η διαφορά έχει φτάσει περίπου 1.500 € έως 2.500 € ανά κιλό πάνω από την παγκόσμια τιμή. Πράγμα που συμβαίνει και αυτή την εποχή.

Η σημασία του χρυσού ως εργαλείου παράκαμψης κυρώσεων είχε φανεί ήδη την προηγούμενη δεκαετία, όταν η Τουρκία ανέπτυξε μηχανισμούς εμπορίου με το Ιράν μέσω μεταφοράς χρυσού αντί για δολάρια. Μέσω τραπεζών όπως η τουρκική Halkbank και δικτύων εμπόρων, με πιο γνωστή περίπτωση εκείνη του Reza Zarrab, Ο Reza Zarrab είναι ένας Ιρανο-Αζέρος έμπορος χρυσού και επιχειρηματίας, με τουρκική υπηκοότητα, ο οποίος έγινε παγκοσμίως γνωστός το 2016 μετά τη σύλληψή του στις ΗΠΑ για ένα τεράστιο κύκλωμα ξεπλύματος μαύρου χρήματος και παραβίασης των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν, κατηγορήθηκε ότι οργάνωσε ένα δίκτυο που μετέφερε δισεκατομμύρια δολάρια εσόδων από το ιρανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο μέσω τουρκικών τραπεζών και εταιρειών-φαντασμάτων, παρακάμπτοντας τις κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Συνελήφθη στο Μαϊάμι της Φλόριντα τον Μάρτιο του 2016 και αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης έως και 95 ετών, ομολόγησε την ενοχή του και έγινε μάρτυρας κατηγορίας για την αμερικανική δικαιοσύνη. Στην κατάθεσή του στις ΗΠΑ το 2017 ενέπλεξε ανώτατους Τούρκους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων υπουργών της κυβέρνησης Ερντογάν, στους οποίους ισχυρίστηκε ότι κατέβαλε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε δωροδοκίες. Μετά τη συνεργασία του με τις αμερικανικές αρχές, εισήχθη σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων.
Η υπόθεση Zarrab προκάλεσε σοβαρούς τριγμούς στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας και έριξε φως σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς στην περιοχή αφού δημιουργήθηκε ένα σύστημα στο οποίο οι πληρωμές για φυσικό αέριο μετατρέπονταν σε τουρκικές λίρες και στη συνέχεια χρησιμοποιούνταν για αγορά χρυσού που μεταφερόταν εκτός του ελεγχόμενου από τη Δύση τραπεζικού συστήματος. Ο χρυσός διοχετευόταν μέσω τρίτων χωρών και κυρίως μέσω του Ντουμπάι, το οποίο έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους κόμβους χρυσού στον κόσμο. Παράλληλα, χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ λειτουργούν συχνά ως σημαντικές πηγές χρηματοδότησης επενδύσεων και εμπορικών έργων που συνδέουν την περιοχή με την Ευρασία.

Οι οικονομικές αυτές διεργασίες συνδέονται άμεσα με τη γεωπολιτική μάχη για τους εμπορικούς διαδρόμους που ενώνουν την Ασία με την Ευρώπη. Ένα από τα βασικά έργα είναι ο λεγόμενος Middle Corridor, ο οποίος εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της Belt and Road Initiative της Κίνας. Ο διάδρομος αυτός συνδέει την Κίνα με την Ευρώπη μέσω της Κεντρικής Ασίας, της Κασπίας Θάλασσας και του Νότιου Καυκάσου. Σημαντικό τμήμα του είναι ο σιδηρόδρομος Μπακού-Τιφλίδα-Καρς, γραμμή που συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με τη Γεωργία και την Τουρκία, επιτρέποντας τη μεταφορά φορτίων από την Ασία προς την Ευρώπη χωρίς να περνούν από τη Ρωσία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να διατηρήσουν επιρροή σε αυτές τις διαδρομές μέσα από στρατηγικά σχέδια υποδομών και συνεργασιών που στοχεύουν στη δημιουργία εναλλακτικών εμπορικών δικτύων. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και προσεγγίσεις ή προτάσεις τύπου TRIPP (Trump Route for International Peace and Prosperity) , που αποσκοπούν στον έλεγχο ή την επιρροή πάνω στους διαδρόμους μεταφοράς, τις ενεργειακές διαδρομές και κόμβους διακίνησης εμπορευμάτων που ενώνουν την Ασία με την Ευρώπη, ώστε να μην κυριαρχηθούν πλήρως από την Κίνα ή τη Ρωσία.

Σε αυτή τη γεωπολιτική-οικονομική εξίσωση ο Νότιος Καύκασος αποκτά τεράστια στρατηγική σημασία. Η γεωγραφική θέση της Αρμενίας βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου συγκλίνουν τα συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων. Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν πιέζουν για τη δημιουργία ενός διαδρόμου που θα συνδέει απευθείας την Τουρκία με το Αζερμπαϊτζάν μέσω του νότιου τμήματος της Αρμενίας. Ένας τέτοιος διάδρομος θα δημιουργούσε μια άμεση χερσαία σύνδεση από την Τουρκία προς την Κασπία και την Κεντρική Ασία, ενισχύοντας τη θέση της στον Middle Corridor και στο ευρασιατικό εμπόριο. Για πολλούς αναλυτές, η πίεση που ασκήθηκε στην Αρμενία μετά τον πόλεμο του 2020 συνδέεται ακριβώς με αυτή τη γεωπολιτική-οικονομική στρατηγική.

Η ιστορική διάσταση αυτής της οικονομικής ισχύος της Τουρκίας έχει επίσης βαθιές ρίζες. Στις αρχές του 20ού αιώνα, πριν από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, οι Αρμένιοι είχαν ισχυρή παρουσία στο εμπόριο, στις τράπεζες, στη βιοτεχνία και ιδιαίτερα στην χρυσοχοΐα-αργυροχοΐα και στο εμπόριο πολύτιμων μετάλλων. Μετά τις εκτοπίσεις και τις σφαγές, όλες αυτές οι τεράστιες ποσότητες περιουσίας κατασχέθηκαν από το τουρκικό κράτος ή λεηλατήθηκαν. Παρόμοια διαδικασία μεταφοράς πλούτου συνέβη και με τις άλλες χριστιανικές κοινότητες, όπως οι Έλληνες της Μικράς Ασίας και οι Ασσύριοι. Μέρος αυτών των περιουσιών περιλάμβανε σημαντικές ποσότητες χρυσού, ενώ επαγγελματικές δραστηριότητες που σχετίζονταν με το εμπόριο και την επεξεργασία πολύτιμων μετάλλων πέρασαν σε νέους ιδιοκτήτες. Πολλοί οικονομικοί ιστορικοί θεωρούν ότι αυτή η μεταφορά πλούτου αποτέλεσε βασικό στοιχείο της δημιουργίας της τουρκικής εθνικής αστικής τάξης.

Η σύγκρουση στο Ιράν δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή αλλά επηρεάζει και τον Καύκασο και τους μεγάλους εμπορικούς διαδρόμους της Ευρασίας. Το Ιράν βρίσκεται σε στρατηγική θέση ανάμεσα στη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και τον Νότιο Καύκασο, λειτουργώντας ως σημαντικός εμπορικός και γεωπολιτικός κόμβος. Αν το Ιράν αποδυναμωθεί, αυξάνεται η σημασία των εναλλακτικών διαδρομών που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη μέσω Καυκάσου και Τουρκίας. Σε αυτή τη γεωπολιτική εξίσωση η Αρμενία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, επειδή βρίσκεται ανάμεσα στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν και αποτελεί βασικό γεωγραφικό εμπόδιο για μια πλήρη χερσαία σύνδεση μεταξύ τους. Το Ιράν μέχρι σήμερα λειτουργεί ως ένας από τους παράγοντες που περιορίζουν μια τέτοια εξέλιξη. Η Τεχεράνη δεν επιθυμεί την πλήρη απομόνωση της Αρμενίας ούτε τη δημιουργία ενός διαδρόμου που θα αυξήσει υπερβολικά την τουρκική και αζερική επιρροή στον Καύκασο. Για το Ιράν, η Αρμενία αποτελεί επίσης σημαντικό εμπορικό και γεωπολιτικό σύνδεσμο προς τον Καύκασο και τη Μαύρη Θάλασσα και για τον λόγο αυτό, η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα αποδεχθεί αλλαγές στα σύνορα ή τη δημιουργία διαδρόμων που θα απομονώνουν την Αρμενία. Αν όμως η ισχύς του μειωθεί, μπορεί να αλλάξουν οι ισορροπίες στον Καύκασο και να ενισχυθούν τα σχέδια για νέους εμπορικούς διαδρόμους που θα παρακάμπτουν το Ιράν και τη Ρωσία.

Έτσι, ο πόλεμος γύρω από το Ιράν, η συσσώρευση χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες, τα εμπορικά δίκτυα που περνούν από το Ντουμπάι και τον Καύκασο, η πίεση για νέους διαδρόμους στην περιοχή και οι ιστορικές οικονομικές μεταβολές της Ανατολίας και της Μέσης Ανατολής αποτελούν κομμάτια της ίδιας ευρύτερης γεωπολιτικής-οικονομικής πραγματικότητας. Σε έναν κόσμο όπου το δολάριο εξακολουθεί να κυριαρχεί αλλά αμφισβητείται σταδιακά, ο χρυσός, οι ενεργειακοί αγωγοί και οι χερσαίες εμπορικές διαδρομές αποκτούν ξανά στρατηγική σημασία. Όποιος ελέγχει αυτούς τους δρόμους μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο το εμπόριο αλλά και την ισορροπία ισχύος σε ολόκληρη την Ευρασία, από τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο μέχρι την Ευρώπη. Και η μικρή Αρμενία με τους Αρμένιους είναι ξανά στο επίκεντρο αυτού του πολέμου.

Η κεντρική φωτογραφία είναι από το

 Bildrechte: railfreight.com 

https://geopolitico.gr/

Γιαγιά, ο Θεός κλαίει;

 

 Γιαγιά, ο Θεός κλαίει;

– Δεν ξέρω, δεν τον έχω γνωρίσει από κοντά.

– Θα τον γνωρίσεις όταν θα ανέβεις κάποια μέρα στον ουρανό;

– Νομίζω ότι θα τον γνωρίσω, θέλω να τον γνωρίσω.

– Και θα είσαι χαρούμενη που θα είσαι κοντά του;

– Φυσικά. Όλοι όσοι πάνε στον ουρανό είναι χαρούμενοι που είναι κοντά στο Θεό.

– Θα είσαι πιο χαρούμενη από τώρα που είσαι μαζί μου;

– Θα είμαι το ίδιο χαρούμενη γιατί θα βλέπω από ψηλά ότι εσύ, εδώ, είσαι ευτυχισμένος.

– Μα αφού θα μου λείπεις δεν θα μπορώ να είμαι ευτυχισμένος.

– Ίσως στενοχωρηθείς λίγο τον πρώτο καιρό όμως δεν θα σου λείπω. Θα έρχομαι στα όνειρά σου και θα τα λέμε και κάθε φορά που θα με θυμάσαι, θα είναι σαν να είμαι κοντά σου.

– Γιαγιά, όταν θα πας στον ουρανό, εγώ θα μπω σε ένα αεροπλάνο και θα έρθω να σε πάρω.

– Λες να με αφήσει ο Θεός να γυρίσω πίσω;

– Δεν με νοιάζει. Εγώ θα σε πάρω από αυτόν. Θα σε πάρω με το ζόρι και τότε θα δούμε αν θα κλάψει.

– Τον Θεό τον αγαπάμε. Δεν θέλουμε να τον κάνουμε να κλαίει.

– Δηλαδή εσύ προτιμάς να κλαίω εγώ;

… (σιωπή) … κάνω πως ψάχνω κάτι στο ψυγείο. Κάθεται στο πάτωμα σκεφτικός κρατώντας ένα αυτοκινητάκι. Πρέπει να απαντήσω.

– Όχι, δεν θέλω να κλαις, γι’ αυτό και κάνω ό,τι μπορώ για να σε βλέπω να γελάς.

Κάθομαι δίπλα του στο πάτωμα, τον παίρνω αγκαλιά και του δίνω ένα δυνατό φιλί στα μαλλιά. Τραβιέται.

– Γιαγιά, στον ουρανό πάνε οι γριούλες γιαγιάδες. Εσύ δεν είσαι γριούλα. Δεν θα πας ποτέ στον ουρανό.

– Αν δεν πάω στον ουρανό πώς θα μάθουμε αν ο Θεός κλαίει!

– Γιαγιά, νομίζω τελικά ότι ο Θεός κλαίει.

– Πώς το έβγαλες αυτό το συμπέρασμα;

– Εσύ δεν λες ότι ο Θεός αγαπάει όλο τον κόσμο;

– Έτσι είναι.

– Αφού μας αγαπάει πολύ, όταν κάνουμε κάτι κακό, θα μας βλέπει, θα στεναχωριέται και θα κλαίει.

– Μα δεν κάνουμε κάτι κακό.

– Εμείς δεν κάνουμε αλλά υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που κάνουν κάτι κακό, έτσι δεν είναι; Τότε τους βλέπει και κλαίει.

– Δεν ξέρω, πιθανόν.

– Να δεις που όταν βρέχει, η βροχή είναι το κλάμα του Θεού και κρύβεται πίσω από τα σύννεφα για να μη τον δούμε.

– Αφού λοιπόν βγάλαμε το συμπέρασμα ότι ο Θεός κλαίει, δεν χρειάζεται να ανέβω στον ουρανό για να τον δω και από κοντά,

… απαντώ και του δίνω ακόμα ένα φιλί, ενώ προσπαθώ να ξεδιπλώσω τα γόνατά μου και να σηκωθώ από το πάτωμα. Από μέσα μου παρακαλώ τον Θεό, είτε κλαίει είτε όχι, να βάλει το χέρι του να μη συνεχιστεί αυτή η συζήτηση γιατί φοβάμαι μη πω κάτι που θα ταράξει το μικρό του μυαλουδάκι.

Στο δωμάτιο μπαίνει αγουροξυπνημένη από τον μεσημεριανό της ύπνο η μικρή του αδερφή. Τρίβει τα μάτια της και κάθεται δίπλα του.

– Σίσσυ, η γιαγιά δεν θα πάει στον ουρανό ποτέ. Θα είναι πάντα μαζί μας.

Είναι τόσο χαρούμενος με την ανακοίνωση που της κάνει όμως εκείνη βάζει τα κλάματα. Την παίρνω αγκαλιά και προσπαθώ να καταλάβω γιατί κλαίει. Μετά από λίγο σταματάει.

– Εγώ θέλω να πάει στον ουρανό. Μου έχει υποσχεθεί ότι πριν φύγει για τον ουρανό, θα μου δώσει το δαχτυλίδι της και τα σκουλαρίκια της.

Επεμβαίνω σε ύστατη προσπάθεια να τελειώνει όλο αυτό το θέμα για το στερνό μου ταξίδι και το κλάμα του Θεού.

– Λοιπόν, θα σου δώσω το δαχτυλίδι μου και τα σκουλαρίκια μου όταν γίνεις δεκαοκτώ χρονών, εντάξει;

– Πότε θα γίνω δεκαοκτώ χρονών γιαγιά;

– Σε δεκαπέντε χρόνια.

– Είναι πολλά γιαγιά;

– Όχι αγάπη μου. Είναι λίγα. Θα περάσουν γρήγορα και θα γίνεις μια όμορφη δεσποινίδα.

– Και τότε θα μου δώσεις να φοράω το δαχτυλίδι σου και τα σκουλαρίκια σου;

– Ναι καρδούλα μου.

Κάθομαι πάλι στο πάτωμα και ανοίγω ένα κουτί με παζλ ελπίζοντας να ξεχαστούν με το παιχνίδι. Και… ω τι θαύμα, άρχισαν να ψάχνουν τα μικρά κομμάτια που θα ταίριαζαν μεταξύ τους.

«Σε ευχαριστώ μεγαλοδύναμε», σκέφτηκα, ενώ τα έβλεπα να παίζουν.

 ΑΛΙΚΗ ΤΣΙΑΤΑ

Ο Πούτιν και ο Τραμπ συζήτησαν τηλεφωνικά για το Ιράν, Ο Λαβρόφ διατύπωσε την επίσημη θέση της Ρωσίας κ Ο Τάκερ Κάρλσον μας κάλεσε σε προσευχή για τη σωτηρία του κόσμου

 

Ο Πούτιν και ο Τραμπ συζήτησαν τηλεφωνικά για το Ιράν, την Ουκρανία και τη Βενεζουέλα

Ο Ουσάκοφ ανακοίνωσε τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ Πούτιν και Τραμπ

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν συζήτησε με τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την ειρηνευτική διαδικασία στην Ουκρανία και τη Βενεζουέλα, σύμφωνα με τον βοηθό του προέδρου Γιούρι Ουσάκοφ.

«Έμφαση δόθηκε στην κατάσταση γύρω από τη σύγκρουση με τον Ιράν και στις διμερείς διαπραγματεύσεις για την ουκρανική διευθέτηση, στις οποίες συμμετέχουν εκπρόσωποι των ΗΠΑ», δήλωσε στους δημοσιογράφους.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, ο Πούτιν κάλεσε στην επίλυση των διαφορών μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης με πολιτικά και διπλωματικά μέσα και μοιράστηκε τις σκέψεις του σχετικά με αυτό το θέμα. Ο Τραμπ, με τη σειρά του, αξιολόγησε τα γεγονότα στο πλαίσιο της κοινής επιχείρησης με το Ισραήλ.

Οι ηγέτες αναφέρθηκαν επίσης στο θέμα της ειρηνευτικής διαδικασίας στην Ουκρανία. Ο Ρώσος πρόεδρος αξιολόγησε θετικά τις μεσολαβητικές προσπάθειες των ΗΠΑ και μίλησε για την κατάσταση στη γραμμή των μαχών. Ο Αμερικανός ηγέτης εξέφρασε την ελπίδα του για την ταχεία επίλυση της σύγκρουσης.

Επιπλέον, συζήτησαν για τη Βενεζουέλα, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της κατάστασης στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου.

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Αμερικανού ηγέτη. Διήρκεσε περίπου μία ώρα. Οι συνάδελφοι δήλωσαν την προθυμία τους να επικοινωνούν μεταξύ τους σε τακτική βάση. Ο Ουσάκοφ τόνισε ότι η συζήτησή τους θα έχει πρακτική σημασία. https://ria.ru/====

Ο Λαβρόφ διατύπωσε την επίσημη θέση της Ρωσίας απέναντι στον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου

Πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι η Ρωσία είναι σύμμαχος με το Ιράν εναντίον των Βασιλείων του Κόλπου και του Ισραήλ, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι είναι πάντα προσεκτικά ισορροπημένη μεταξύ τους, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρωσία δεν θα καταγγείλει αυτό που θεωρεί ότι είναι ισραηλινή επιθετικότητα κατά του Ιράν και αραβική υποκρισία.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ διατύπωσε την επίσημη θέση της χώρας του απέναντι στον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου, ο οποίος ξεκίνησε με την κοινή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, κατά τη διάρκεια μιας Στρογγυλής Τραπέζης Πρεσβευτών την περασμένη εβδομάδα. Ξεκίνησε θρηνώντας ότι «μπορεί να έχει τρομερές συνέπειες για ολόκληρο τον κόσμο, να υπονομεύσει την παγκόσμια σταθερότητα και οικονομία, να ανατρέψει όλα όσα ονομάζονταν παγκοσμιοποίηση και θεωρούνταν ως μια διαδικασία για την επίτευξη ευημερίας για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όλα αυτά έχουν καταστραφεί».

Στη συνέχεια αναγνώρισε τις εσωτερικές συζητήσεις με τις ΗΠΑ σχετικά με τους στόχους τους, καθώς και τις αντιφατικές δηλώσεις από κορυφαίους αξιωματούχους τους. Κατά την άποψή του, «ένας από τους στόχους συνίστατο στη σπορά της διαίρεσης μεταξύ των χωρών αυτής της περιοχής, δηλαδή των χωρών του Περσικού Κόλπου, του Ιράν και των Αράβων γειτόνων του». Αυτό έχει ομολογουμένως επιτευχθεί σε κάποιο βαθμό και αντίστοιχα εμποδίζει το γενικό σχέδιο της Ρωσίας για την προώθηση μιας Αντίληψης Συλλογικής Ασφάλειας για τον Κόλπο, την οποία εργάζεται εδώ και χρόνια.

Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, «Κάθε συμμετέχουσα χώρα θα εκθέσει τις απειλές ή τους κινδύνους για την ασφάλειά της όπως τους βλέπει. Τότε θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε με μια συμφωνία για τη διαφάνεια στις στρατιωτικές δραστηριότητες· διαφάνεια και ίσως περιορισμούς στον αριθμό των ασκήσεων που διεξάγει κάθε χώρα κατά μήκος της ακτής του Κόλπου. Αυτό θα περιλαμβάνει αμοιβαίες επισκέψεις στρατιωτικού προσωπικού και κοινά οικονομικά και εμπορικά έργα». Αυτό προφανώς δεν πρόκειται να συμβεί σύντομα, πόσο μάλλον καθόλου, δεδομένου του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου.

Όπως και να έχει, ο Λαβρόφ περιέγραψε τόσο τους Άραβες όσο και τους Ιρανούς ως στρατηγικούς εταίρους της Ρωσίας με τους οποίους συμπάσχει λόγω των δεινών που προκλήθηκαν από τον πόλεμο που εξαπέλυσε το διπώλιο ΗΠΑ-Ισραήλ, το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να λάβει υποστήριξη από το ΝΑΤΟ εάν κάποιοι ανώτεροι αξιωματούχοι πάρουν αυτό που θέλουν. Η Ρωσία ζητά έτσι τον άμεσο τερματισμό της επιθετικότητάς της και είναι απογοητευμένη που οι εταίροι της στον Κόλπο φέρεται να εξετάζουν το ενδεχόμενο να υποστηρίξουν ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που καταδικάζει το Ιράν αλλά όχι τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Αντίθετα, πρότεινε να ακολουθήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ από πέρυσι, όταν υποστήριξαν ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που ζητούσε τον τερματισμό της ουκρανικής σύγκρουσης το συντομότερο δυνατό. Ο κοινός σύμμαχός τους στις ΗΠΑ φυσικά θα «αδράξει μια τέτοια πρωτοβουλία» όπως η προαναφερθείσα που φέρεται να σκέφτονται να χρηματοδοτήσουν επειδή «θα διχάσει τις χώρες» ακόμη περισσότερο, είπε, επομένως οι πιθανότητες να ακολουθήσουν τη συμβουλή του είναι μικρές. Ωστόσο, ο Λαβρόφ επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον της Ρωσίας για διαμεσολάβηση, κάτι που ο Πούτιν έκανε νωρίτερα εμφανές.

Κοντά στο τέλος της εκδήλωσης, επιβεβαίωσε επίσης την υποστήριξη της Ρωσίας για μια λύση δύο κρατών στην ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση, την οποία θεωρεί ότι είναι η αιτία της περιφερειακής αστάθειας. Στη συνέχεια εξήγησε την αποχή της Ρωσίας από το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το περασμένο φθινόπωρο με βάση το ότι η χώρα του δεν ήθελε να το εμποδίσει αφού το υποστήριξαν οι Άραβες εταίροι της. Συνολικά, η άρθρωση της επίσημης θέσης της Ρωσίας από τον Λαβρόφ απέναντι στον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου και συναφή ζητήματα όπως ο παλαιστινιακός ήταν μια έγκαιρη υπενθύμιση της πραγματικής πολιτικής της.

Πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι η Ρωσία είναι σύμμαχος με το Ιράν εναντίον των Βασιλείων του Κόλπου και του Ισραήλ, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι είναι πάντα προσεκτικά ισορροπημένη μεταξύ τους, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι η Ρωσία δεν θα καταγγείλει την ισραηλινή επιθετικότητα κατά του Ιράν και την αραβική υποκρισία, όπως έκανε ο Λαβρόφ αρκετές φορές. Η Ρωσία συμπάσχει σαφώς με το Ιράν και μπορεί ακόμη και να μοιράζεται πληροφορίες μαζί του για τη στόχευση των περιφερειακών περιουσιακών στοιχείων των ΗΠΑ, αλλά τελικά, η Ρωσία θέλει να μεσολαβήσει για τον τερματισμό της σύγκρουσης προτού ξεφύγει από τον έλεγχο.   https://korybko.substack.com/

====

 Ο Τάκερ Κάρλσον κάλεσε σε προσευχή για τη σωτηρία του κόσμου.

 

Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον απηύθυνε έκκληση για προσευχή για τη σωτηρία του κόσμου στο κανάλι του στο Telegram .

«Προσευχηθείτε να σπάσει το ξόρκι και να σωθεί ο κόσμος», έγραψε.

Νωρίτερα, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο ABC, ο πρόεδρος των ΗΠΑ  Ντόναλντ Τραμπ επιτέθηκε στον Τάκερ Κάρλσον για τη διαφωνία του με τη στρατιωτική επιχείρηση της Ουάσινγκτον κατά του Ιράν .

Μετά την αμερικανική επιθετικότητα στη Μέση Ανατολή, ο Κάρλσον καταδίκασε έντονα τις ενέργειες της Ουάσινγκτον σε συνέντευξή του στο ABC. Ο δημοσιογράφος δεν μάσησε τα λόγια του, αποκαλώντας την στρατιωτική εκστρατεία «απολύτως αηδιαστική και κακή».

Ο Κάρλσον, μακροχρόνιος υποστηρικτής του Τραμπ, έχει επανειλημμένα επικρίνει την εξωτερική πολιτική της δεύτερης Ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης, αντιτιθέμενος στην παρέμβαση σε ξένες συγκρούσεις. Για παράδειγμα, χαρακτήρισε την υποστήριξη των ΗΠΑ προς την Ουκρανία ως «πόλεμο δι' αντιπροσώπων» εναντίον της Ρωσίας και προειδοποίησε κατά οποιασδήποτε στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν, θεωρώντας την επιζήμια για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Νωρίτερα, ένας δημοσιογράφος πήρε συνέντευξη από τον πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ,  Μάικ Χάκαμπι , κατά τη διάρκεια της οποίας ο τελευταίος δήλωσε ότι το Ισραήλ έχει βιβλικό δικαίωμα στα εδάφη μεταξύ του ποταμού Νείλου στην Αίγυπτο και του ποταμού Ευφράτη στη Συρία και το Ιράκ . Τα υπουργεία Εξωτερικών των ΗΑΕ , της Αιγύπτου, της Ιορδανίας , της Ινδονησίας , του Πακιστάν , της Τουρκίας , του Κατάρ , του Κουβέιτ , του Ομάν , του Μπαχρέιν , του Λιβάνου , της Συρίας και της Παλαιστίνης , καθώς και οι γραμματείες του OIC, του Αραβικού Συνδέσμου και του GCC, έχουν ήδη εκφράσει έντονη καταδίκη και βαθιά ανησυχία για αυτά τα λόγια.

https://enaasteri.blogspot.com/