Εμείς οι πάνω από 50 -60

 

Κράτος χωρίς μνήμη και ισχύ δεν έχει μέλλον – Από τις πυρκαγιές και τον Μιθριδάτη μέχρι τον Λίβανο και τα Στενά του Ορμούζ

 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης 

Οι πυρκαγιές, η αμυντική βιομηχανία, η τουρκική διείσδυση στον Λίβανο, το Κουρδικό και η μάχη για τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών δεν είναι άσχετα μεταξύ τους. Αναδεικνύουν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα: την ανάγκη ενός κράτους να προβλέπει, να σχεδιάζει και να ενεργεί προτού βρεθεί αντιμέτωπο με τετελεσμένα. Είτε αυτά δημιουργούνται από τη φωτιά είτε από την επέκταση μιας γειτονικής δύναμης.

Οι πυρκαγιές και η ώρα της προσωπικής ευθύνης

Πρώτα απ’ όλα, οφείλουμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους, ανάμεσά τους ο Έλληνας χειριστής και ο Δανός συνοδός του ελικοπτέρου. Παράλληλα, στεκόμαστε δίπλα σε εκείνους που έχασαν τις κατοικίες και τις περιουσίες τους. Για πολλούς ένα σπίτι, ακόμη και εξοχικό, αντιπροσωπεύει τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής.

Για τις επιχειρησιακές ευθύνες απαιτούνται στοιχεία. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση: ο χρόνος είναι καθοριστικός. Μία εστία που αντιμετωπίζεται στα πρώτα λεπτά δεν έχει καμία σχέση με μία πυρκαγιά που έχει αφεθεί να εξαπλωθεί επί μισή ώρα.

Η τεχνολογία υπάρχει. Κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου, ολόκληρη η ελληνική επικράτεια μπορεί και πρέπει να επιτηρείται επί εικοσιτετραώρου βάσεως με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Με τρεις βάρδιες και οργανωμένα κέντρα ελέγχου, κάθε δήμος μπορεί να εντοπίζει άμεσα μία εστία και να κινητοποιεί εγκαίρως τις αρμόδιες δυνάμεις. 

Υπάρχει, όμως, και η ατομική ευθύνη. Σε περιόδους υψηλού κινδύνου δεν ανάβουμε φωτιές, δεν χρησιμοποιούμε μηχανήματα που προκαλούν σπινθήρες και δεν αντιμετωπίζουμε το δάσος ως χώρο όπου ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Η εκούσια πρόκληση πυρκαγιάς πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κακούργημα, ενώ και η βαριά αμέλεια πρέπει να επισύρει πραγματικά αυστηρές ποινές.

Χρειάζονται επίσης συνεχείς ενημερωτικές εκστρατείες. Αντί να σπαταλώνται αμέτρητες τηλεοπτικές ώρες σε ανοησίες, θα μπορούσε ένα μέρος τους να αφιερώνεται στην πρόληψη. Και μετά τη φωτιά απαιτείται πραγματική αναδάσωση. Δεν είναι δυνατόν να βλέπουμε άλλες χώρες να αποκαθιστούν μέσα σε λίγα χρόνια καμένες περιοχές και στην Ελλάδα να συζητούμε ακόμη τι θα γίνει πάνω στα αποκαΐδια.

Ο Μιθριδάτης και το μάθημα που δεν διδάσκεται

Η ιστορία του Βασιλείου του Πόντου δεν είναι μία απλή αναφορά στο παρελθόν. Είναι ένα μάθημα ισχύος, πολιτισμού, αντίστασης, αλλά και προδοσίας.

Το Βασίλειο του Πόντου ιδρύθηκε το 281 π.Χ. από τον Μιθριδάτη Α΄ τον Κτίστη και διατηρήθηκε μέχρι το 63 π.Χ. Έζησε περίπου 220 χρόνια, περισσότερα από όσα αριθμεί σήμερα το νεότερο ελληνικό κράτος. Παρά την περσική καταγωγή της δυναστείας, η γλώσσα, η διοίκηση, η οικονομία και ο πολιτισμός του κράτους ήταν βαθιά ελληνικά. Πρώτη κοιτίδα του υπήρξε η Αμάσεια και αργότερα πρωτεύουσά του έγινε η Σινώπη. 

Η μεγαλύτερη μορφή του βασιλείου ήταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ο Ευπάτωρ, ο οποίος επιχείρησε να οργανώσει τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας απέναντι στη Ρώμη. Διεξήγαγε τρεις πολέμους εναντίον των Ρωμαίων, επεκτείνοντας την επιρροή του από τη Μικρά Ασία μέχρι την Κολχίδα, την Κριμαία και την Αζοφική.

Η ιστορία του έχει και τραγική διάσταση. Ο ίδιος του ο γιος, ο Φαρνάκης, συμμάχησε με τους Ρωμαίους εναντίον του. Ο Μιθριδάτης προσπάθησε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο, αλλά ο οργανισμός του είχε αποκτήσει ανοσία επειδή από μικρή ηλικία λάμβανε ελεγχόμενες δόσεις δηλητηρίων. Από εκεί προήλθε και ο όρος «μιθριδατισμός». Τελικά ζήτησε από έναν Γαλάτη αξιωματικό του να τον σκοτώσει.

Ο Φαρνάκης, όμως, δεν σώθηκε από τη συμμαχία του με τη Ρώμη. Οι Ρωμαίοι δεν ήθελαν ένα ισχυρό κράτος στην περιοχή, ανεξαρτήτως του ποιος το κυβερνούσε. Το 47 π.Χ. ο Ιούλιος Καίσαρας τον νίκησε στα Ζήλα και έστειλε στη Ρώμη το περίφημο «Veni, vidi, vici» — «Ήλθον, είδον, ενίκησα».

Το μήνυμα παραμένει επίκαιρο: οι μεγάλες δυνάμεις δεν επιτρέπουν εύκολα την ανάδυση περιφερειακών ανταγωνιστών. Και όποιος προδίδει τον δικό του για να υπηρετήσει μία αυτοκρατορία συνήθως ανακαλύπτει, αργά ή γρήγορα, ότι είναι αναλώσιμος.

Τα 30 δισεκατομμύρια πρέπει να γεννήσουν ελληνική ισχύ

Η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από το στερεότυπο ότι η παραγωγή όπλων αποτελεί κάτι σχεδόν ανήθικο. Μακάρι να ζούσαμε σε έναν κόσμο χωρίς πολέμους. Δεν ζούμε, όμως, σε αυτόν τον κόσμο. Και όταν χώρες που παράγουν οπλικά συστήματα χρησιμοποιούν αυτή τη δυνατότητα για να διευρύνουν την επιρροή τους σε βάρος των δικών μας συμφερόντων, δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε αδρανείς.

Μέχρι το 2036 η Ελλάδα σχεδιάζει να διαθέσει περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ για εξοπλισμούς. Αν τα χρήματα αυτά φύγουν σχεδόν εξ ολοκλήρου στο εξωτερικό, θα έχουμε αγοράσει όπλα, αλλά θα έχουμε χάσει μία ιστορική ευκαιρία. 

Η χώρα δαπανά πάνω από το 3% του ΑΕΠ της για την άμυνα, ενώ η συνεισφορά της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας παραμένει περίπου στο 0,7% του ΑΕΠ. Στα προηγούμενα μεγάλα προγράμματα, συνολικής αξίας περίπου 15 δισεκατομμυρίων ευρώ, η ελληνική συμμετοχή ήταν δυσανάλογα μικρή.

Η πρόβλεψη για εγχώρια προστιθέμενη αξία 25% σε κάθε νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα πρέπει να πάψει να αποτελεί απλή εξαγγελία και να κατοχυρωθεί νομοθετικά. Δεν αρκεί να συναρμολογούμε ξένα συστήματα. Χρειαζόμαστε μεταφορά τεχνογνωσίας, συμμετοχή στην έρευνα, παραγωγή κρίσιμων υποσυστημάτων και ένταξη ελληνικών επιχειρήσεων στις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», το πρόγραμμα αντιαεροπορικής, αντιπυραυλικής και αντι-drone προστασίας, αποτελεί το πρώτο μεγάλο τεστ. Από ένα πρόγραμμα περίπου 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι ελληνικές εταιρείες εκτιμάται ότι μπορούν να διεκδικήσουν έργο τουλάχιστον 700 εκατομμυρίων. Η συμμετοχή της ΕΑΒ, των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων και ιδιωτικών επιχειρήσεων μπορεί να δημιουργήσει έναν πραγματικό παραγωγικό πυρήνα.

Το σημαντικότερο κέρδος δεν θα είναι μόνο τα χρήματα ή οι θέσεις εργασίας. Η αμυντική τεχνολογία διαχέεται στην υπόλοιπη οικονομία, όπως συνέβη με το διαδίκτυο και πολλές άλλες τεχνολογικές εφαρμογές. Παράλληλα, θα ενισχυθεί η θέση της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ευρώπη. Σήμερα η Τουρκία χρησιμοποιεί την αμυντική της βιομηχανία ως πολιορκητικό κριό απέναντι στις ελληνικές και κυπριακές αντιρρήσεις. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι η μοιρολατρία. Πρέπει να αποκτήσουμε και εμείς παραγωγική και τεχνολογική ισχύ.

Ο Λίβανος δεν πρέπει να παραδοθεί στην Τουρκία

Ο Λίβανος είναι αυτή τη στιγμή μία από τις κρισιμότερες χώρες για τα συμφέροντα του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο. Στη Συρία η Τουρκία έχει ήδη αποκτήσει ισχυρό έρεισμα και επιδιώκει να ελέγξει τουλάχιστον το βόρειο τμήμα της χώρας. Το επόμενο βήμα της είναι ο Λίβανος. 

Η Άγκυρα αξιοποιεί τις τεράστιες ενεργειακές ανάγκες του Λιβάνου για να αποκτήσει πολιτική επιρροή. Η πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου Ζοζέφ Αούν στην Τουρκία πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για την Αθήνα, τη Λευκωσία και το Ισραήλ. Η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, το διαδίκτυο και οι θαλάσσιες ζώνες δεν είναι τεχνικά ζητήματα. Είναι εργαλεία γεωπολιτικής επιρροής.

Η επίσκεψη του επικεφαλής της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών Τάσου Τζιωνή στη Βηρυτό τον Ιούνιο δείχνει ότι στη Λευκωσία υπάρχουν άνθρωποι που αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της κατάστασης. Σύμφωνα με λιβανικό δημοσίευμα, πραγματοποιήθηκαν επαφές με την ηγεσία του στρατού, τις στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών και ενδεχομένως στελέχη της Χεζμπολάχ.

Το βασικό αντικείμενο φέρεται να ήταν η συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών Κύπρου–Λιβάνου και η ανάγκη να μην υποχωρήσει η Βηρυτός στις πιέσεις της Άγκυρας. Η Τουρκία θέλει να εμποδίσει κάθε ενεργειακή διευθέτηση που παρακάμπτει την ίδια ή εντάσσει τον Λίβανο σε σχήματα συνεργασίας με την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ.

Εδώ πρέπει να βλέπουμε το μείζον και όχι το έλασσον. Οι ιδεολογικές ενστάσεις ή η παρουσία της Χεζμπολάχ δεν μπορούν να μας οδηγήσουν στο στρατηγικό λάθος να χαρίσουμε τον Λίβανο στην Τουρκία. Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ οφείλουν να συμβάλουν έμπρακτα στην αντιμετώπιση των ενεργειακών αναγκών της χώρας.

Το Κουρδικό και το μεγάλο ερωτηματικό του αφοπλισμού

Στην Τουρκία επιχειρείται να στηθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός ειρηνικής επίλυσης του Κουρδικού. Το σχέδιο περιλαμβάνει νομοθετικό πλαίσιο, επιτροπές παρακολούθησης του αφοπλισμού, επιστροφή δημάρχων και πολιτικών, καθώς και άρση διώξεων για χιλιάδες ανθρώπους που κατηγορήθηκαν για σχέσεις με το PKK. 

Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν παρουσιάζει τη διαδικασία ως ένα βήμα εκδημοκρατισμού αντίστοιχης ιστορικής σημασίας με την ίδρυση του τουρκικού κράτους. Η ίδια η διατύπωση αποτελεί έμμεση ομολογία ότι η Τουρκία, όπως οικοδομήθηκε, δεν υπήρξε δημοκρατική για όλους τους λαούς της.

Οι Κούρδοι δικαιούνται πολιτικά, πολιτιστικά και γλωσσικά δικαιώματα. Το μεγάλο ερωτηματικό, όμως, παραμένει ο αφοπλισμός. Στη Μέση Ανατολή χάθηκαν λαοί που εγκατέλειψαν κάθε μέσο αυτοπροστασίας προτού εξασφαλίσουν πραγματικές και μη αναστρέψιμες εγγυήσεις. Η τελική απόφαση ανήκει στους ίδιους τους Κούρδους, αλλά η ιστορία της περιοχής δεν επιτρέπει αφέλειες.

Το τουρκικό φρένο στην Ερυθρά Θάλασσα

Εξίσου αποκαλυπτική είναι η σύγχυση γύρω από τη σχεδιαζόμενη πολυεθνική δύναμη θαλάσσιας ασφάλειας στην Ερυθρά Θάλασσα. Σε επίσημα σαουδαραβικά έγγραφα της 30ής Ιουλίου η Τουρκία εμφανίστηκε μεταξύ των ιδρυτικών μερών της δύναμης, η οποία θα δρα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Άντεν.

Στην Τουρκία αρχικά επικράτησε ενθουσιασμός για την επιστροφή του τουρκικού στόλου στα παλαιά οθωμανικά «λιμέρια». Στη συνέχεια, όμως, η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι δεν συμμετέχει στον συνασπισμό και ότι διεξάγονται μόνο τεχνικές συνομιλίες.

Κάτι συνέβη. Ενδεχομένως προέκυψε διαφωνία για τους όρους συμμετοχής ή για τον ρόλο άλλων δυνάμεων, ακόμη και του Ισραήλ. Χωρίς περισσότερα στοιχεία δεν μπορούμε να δώσουμε οριστική απάντηση. Η υπαναχώρηση, πάντως, δείχνει ότι οι νεοοθωμανικές φιλοδοξίες της Τουρκίας συναντούν και όρια. 

Στα Στενά του Ορμούζ παίζεται η επόμενη πράξη

Η πιο επικίνδυνη αναμέτρηση εξελίσσεται στα Στενά του Ορμούζ. Μετά από ημέρες αμερικανικών και ισραηλινών βομβαρδισμών, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέβαλε νέα μαζικά πλήγματα, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν και αραβικές χώρες ζήτησαν χώρο για τη διπλωματία.

Η Τεχεράνη, όμως, δεν επιβεβαιώνει απευθείας συνομιλίες με τις ΗΠΑ. Αναφέρει ότι βρίσκεται κοντά σε μία προσωρινή συμφωνία με το Ομάν για ασφαλή θαλάσσια διαδρομή. Το Ιράν θέλει να διατηρήσει τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας κοντά στις ακτές του, ενώ το Ομάν επιδιώκει να ασκεί τα δικά του κυριαρχικά δικαιώματα στη νότια πλευρά των Στενών.

Το Ιράν είναι αμυνόμενο απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορεί να απαιτεί τον πλήρη έλεγχο ολόκληρου του θαλάσσιου περάσματος και να επιβάλλει στο Ομάν πώς θα διαχειριστεί τα χωρικά του ύδατα. Σε αυτό το σημείο λειτουργεί και το ίδιο ως περιφερειακή μεγάλη δύναμη.

Η διαχείριση της κρίσης από την Τεχεράνη είναι, από τεχνοκρατική άποψη, εξαιρετικά προσεκτική. Χρησιμοποιεί τη γεωγραφική της θέση, τη ναυσιπλοΐα, τις προσωρινές συμφωνίες και την απειλή κλιμάκωσης για να κερδίσει διαπραγματευτικό χώρο. Δεν πρόκειται για ηθική επιδοκιμασία, αλλά για διαπίστωση που πρέπει να μελετήσουν και οι Έλληνες διπλωμάτες.

Η Κίνα έχει προσφερθεί να βοηθήσει, ενώ Πακιστάν και Κατάρ επιχειρούν επίσης να διαδραματίσουν μεσολαβητικό ρόλο. Όσο, όμως, οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν σε ετοιμότητα και η Τεχεράνη αρνείται να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάσταση ελεύθερης ναυσιπλοΐας, η περιοχή θα κινείται πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Και πάνω σε τεντωμένο σχοινί η απόσταση ανάμεσα στην αποκλιμάκωση και στην έκρηξη είναι ελάχιστη.

Το κοινό νήμα

Από τις πυρκαγιές μέχρι τον Λίβανο και από τον Μιθριδάτη μέχρι τα Στενά του Ορμούζ, το συμπέρασμα είναι ένα: η επιβίωση ενός κράτους δεν εξασφαλίζεται με ευχές.

Χρειάζεται πρόληψη, ιστορική μνήμη, παραγωγική βάση, πληροφορίες, συμμαχίες και βούληση άσκησης ισχύος. Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Οφείλει να τις προβλέπει και, όπου μπορεί, να τις διαμορφώνει. Διαφορετικά, θα περιορίζεται να μετρά τις ζημιές — είτε αυτές αφήνονται πάνω στα καμένα δάση είτε αποτυπώνονται στους χάρτες της Ανατολικής Μεσογείου.

https://geopolitico.gr/

Υπήρξε «Μυστικός δείπνος»; Η «Εστία» επιμένει και προαναγγέλλει γραπτά στοιχεία

Σε ανοιχτή σύγκρουση με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ Άννα Διαμαντοπούλου και Μανώλη Χριστοδουλάκη οδηγείται η εφημερίδα «Εστία», μετά το πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της περί «μυστικού δείπνου» σε οικία επιχειρηματία. Και οι τρεις πολιτικοί διέψευσαν κατηγορηματικά ότι πραγματοποιήθηκε η συνάντηση, ενώ η εφημερίδα δεν ανασκεύασε· αντιθέτως, ανακοίνωσε ότι θα επανέλθει την προσεχή Κυριακή με «γραπτά στοιχεία».

Μέχρι αυτή τη στιγμή, πάντως, δεν έχει δημοσιοποιηθεί ανεξάρτητο τεκμήριο που να αποδεικνύει ότι το επίμαχο δείπνο πραγματοποιήθηκε.

Πώς ξεκίνησε η υπόθεση

Η πληροφορία δεν εμφανίστηκε αρχικά στην «Εστία». Είχε προηγηθεί δημοσίευμα της ιστοσελίδας Radar.gr, το οποίο υποστήριζε ότι η Άννα Διαμαντοπούλου και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης δείπνησαν με «γαλάζιο ισχυρό άνδρα» στο σπίτι γνωστού επιχειρηματία. Το πρώτο αυτό δημοσίευμα δεν κατονόμαζε ούτε τον κυβερνητικό παράγοντα ούτε τον οικοδεσπότη.

Η «Εστία της Κυριακής» της 2ας Αυγούστου προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, κατονομάζοντας ως τρίτο συνδαιτυμόνα τον Γιώργο Γεραπετρίτη. Με πρωτοσέλιδο τίτλο «Δείπνο Γεραπετρίτη – Διαμαντοπούλου για συγκυβέρνηση παραγραφής», υποστήριξε ότι στο τραπέζι συζητήθηκαν οι μετεκλογικές εξελίξεις, η πιθανή αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη και το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ–ΠΑΣΟΚ.

Στο δημοσίευμά της, η εφημερίδα τοποθέτησε τη συνάντηση στον «περιστερώνα» κατοικίας που, όπως ανέφερε, ανήκε παλαιότερα στον εκδότη Σταύρο Ψυχάρη. Παρέθεσε επίσης στοιχεία τα οποία υποτίθεται ότι φωτογραφίζουν τον οικοδεσπότη, χωρίς όμως να τον κατονομάσει. Η ίδια η «Εστία» αναγνώρισε ότι η αρχική πληροφορία είχε δημοσιευθεί στο Radar.gr και ότι εκεί δεν αναφερόταν το όνομα του Γεραπετρίτη. Το δημοσίευμα της «Εστίας»

Η κατηγορηματική διάψευση Γεραπετρίτη

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης χαρακτήρισε το δημοσίευμα και το οπτικό υλικό που το συνόδευε «απολύτως ψευδή και αποκυήματα φαντασίας». Τόνισε ότι ουδέποτε συναντήθηκε ιδιωτικά με τη Διαμαντοπούλου και τον Χριστοδουλάκη και κατήγγειλε ότι η εφημερίδα δεν επικοινώνησε μαζί του πριν από τη δημοσίευση.

Επισήμανε ακόμη ότι η εικόνα του πρωτοσέλιδου ήταν μονταρισμένη και προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Ζήτησε την άμεση και πλήρη ανασκευή, υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με προσωπική στοχοποίηση και με μια ενέργεια που μπορεί να προκαλέσει «σοβαρή διατάραξη του πολιτικού συστήματος». Ολόκληρη η θέση του Γεραπετρίτη

Τι απάντησαν Διαμαντοπούλου και Χριστοδουλάκης

Η Άννα Διαμαντοπούλου διέψευσε «απόλυτα» το φερόμενο δείπνο, χαρακτηρίζοντας το δημοσίευμα «ακραίως ψευδές και συκοφαντικό». Κάλεσε την «Εστία» να το ανακαλέσει και να ζητήσει συγγνώμη, δηλώνοντας ότι διαφορετικά επιφυλάσσεται να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της.

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης μίλησε για «απολύτως ψευδές, ανυπόστατο και συκοφαντικό» δημοσίευμα. Παράλληλα, δημοσιοποίησε εξώδικη διαμαρτυρία προς το Radar.gr, δηλαδή προς την ιστοσελίδα που είχε πρώτη αναρτήσει τον αρχικό ισχυρισμό.

Χρειάζεται εδώ μία διευκρίνιση: από τα έως τώρα δημοσιευμένα στοιχεία προκύπτει με βεβαιότητα η αποστολή εξωδίκου του Χριστοδουλάκη προς το Radar.gr. Η Διαμαντοπούλου έχει προειδοποιήσει για προσφυγή στα νόμιμα μέσα, αλλά δεν προκύπτει ακόμη με την ίδια σαφήνεια ότι έχει επιδοθεί δικό της εξώδικο στην «Εστία». Οι δηλώσεις των τριών πολιτικών

Η απάντηση της «Εστίας»

Η εφημερίδα δεν ανακάλεσε το ρεπορτάζ της. Στη σημερινή της απάντηση ανέφερε ότι, λόγω του εθνικού πένθους για την απώλεια των πιλότων στη σύγκρουση των πυροσβεστικών ελικοπτέρων, δεν θα απαντούσε άμεσα στις ανακοινώσεις των τριών πολιτικών.

Προανήγγειλε, ωστόσο, αναλυτική συνέχεια:

«Θα απαντήσουμε συγκεκριμένα. Με γραπτά στοιχεία. Όπως αξίζει. Ουδέν κρυπτόν. Και τότε θα δούμε ποιος λέει ψέματα και ποιος την αλήθεια».

Η «Εστία» δεσμεύθηκε ότι στο φύλλο της επόμενης Κυριακής θα δημοσιεύσει ολόκληρες τις ανακοινώσεις των τριών και τα στοιχεία στα οποία ισχυρίζεται ότι στηρίζει το ρεπορτάζ της. Επομένως, η ουσιαστική απάντησή της δεν έχει ακόμη δοθεί: προς το παρόν υπάρχει μόνο η επιμονή στον αρχικό ισχυρισμό και η υπόσχεση μελλοντικής τεκμηρίωσης.

Τι έγραψαν «ΤΑ ΝΕΑ»

«ΤΑ ΝΕΑ» δημοσίευσαν στις 3 Αυγούστου ρεπορτάζ της Μυρτώς Λιαλιούτη με τίτλο «ΠΑΣΟΚ: Εξώδικα για το “μυστικό δείπνο”, ζυμώσεις για μεταγραφές».

Το ουσιαστικό νέο στοιχείο του ρεπορτάζ είναι ότι, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης δεν βρισκόταν καν στην Αθήνα την ημέρα κατά την οποία φέρεται να έγινε το δείπνο. Τα «ΝΕΑ», όμως, δεν παραθέτουν στο συγκεκριμένο δημοσίευμα ημερομηνία της υποτιθέμενης συνάντησης, εισιτήρια, δημόσια εμφάνιση ή άλλο αποδεικτικό στοιχείο για την απουσία του. Συνεπώς, πρόκειται για πρόσθετη δημοσιογραφική πληροφορία που ενισχύει τη διάψευση, όχι ακόμη για δημοσίως ελέγξιμο τεκμήριο.

Η εφημερίδα καταγράφει επίσης ότι το εξώδικο του Χριστοδουλάκη απευθύνθηκε στο Radar.gr και συνδέει την υπόθεση με το ευρύτερο κλίμα εσωκομματικών εντάσεων και προεκλογικών ζυμώσεων στο ΠΑΣΟΚ. Το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ»

Τι έγραψαν τα υπόλοιπα μέσα

Η υπόθεση καλύφθηκε από τη «Ναυτεμπορική», την «Εφημερίδα των Συντακτών», το «Πρώτο Θέμα», το CNN Greece, το «Έθνος», το Newsbeast και άλλες ιστοσελίδες. Στη μεγάλη πλειονότητά τους, τα δημοσιεύματα:

• αναπαράγουν τον αρχικό ισχυρισμό της «Εστίας» ως ισχυρισμό και όχι ως επιβεβαιωμένο γεγονός,
• παραθέτουν τις τρεις κατηγορηματικές διαψεύσεις,
• επισημαίνουν ότι η εικόνα του πρωτοσέλιδου ήταν προϊόν τεχνητής νοημοσύνης,
• καταγράφουν την απαίτηση για ανάκληση και την εξώδικη κίνηση του Χριστοδουλάκη,
• αναφέρουν την υπόσχεση της «Εστίας» ότι θα παρουσιάσει στοιχεία την επόμενη Κυριακή.

Δεν εντόπισα μέχρι τώρα άλλο μεγάλο μέσο να δηλώνει ότι έχει επιβεβαιώσει ανεξάρτητα τη συνάντηση ή να παρουσιάζει δικά του αποδεικτικά στοιχεία.

Τι μπορούμε να πούμε με ασφάλεια

Το «μυστικό δείπνο» παραμένει αυτή τη στιγμή ένας σοβαρός αλλά πλήρως αμφισβητούμενος δημοσιογραφικός ισχυρισμός. Υπάρχει μια επώνυμη δημοσίευση της «Εστίας», η οποία προσθέτει λεπτομέρειες σε προγενέστερο ανώνυμο ρεπορτάζ του Radar.gr, αλλά απέναντί της βρίσκονται τρεις απόλυτες και συγκεκριμένες διαψεύσεις.

Η τεχνητά κατασκευασμένη φωτογραφία δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι είναι ψευδές και το κείμενο —θα μπορούσε θεωρητικά να έχει χρησιμοποιηθεί ως εικονογράφηση—, αλλά σίγουρα δεν αποτελεί τεκμήριο της συνάντησης. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι ακριβώς εννοεί η «Εστία» όταν υπόσχεται «γραπτά στοιχεία»: μηνύματα, προσκλήσεις, επικοινωνίες, μαρτυρίες ή κάτι άλλο.

Μέχρι να παρουσιαστούν αυτά τα στοιχεία και να ελεγχθεί η γνησιότητα και η αποδεικτική τους αξία, η δημοσιογραφικά ασφαλής διατύπωση είναι ότι η «Εστία» ισχυρίζεται πως πραγματοποιήθηκε το δείπνο, ενώ και οι τρεις φερόμενοι ως συμμετέχοντες το διαψεύδουν κατηγορηματικά. Δεν είναι ασφαλές να παρουσιαστεί η συνάντηση ως γεγονός.

Ἡ «Ἑστία» καί τό δεῖπνο

Εφημερίς Εστία Αυγ 03, 2026 

Οὐδέν κρυπτόν

Η Εφημερίδα μας μετέχοντας στό ἐθνικό πένθος γιά τήν ἀπώλεια τῶν πιλότων πού ἔπεσαν πάνω στό καθῆκον μετά ἀπό σύγκρουση δύο πυροσβεστικῶν ἑλικοπτέρων δέν θά ἀπαντήσει σήμερα στίς ἀνακοινώσεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Γιώργου Γεραπετρίτη, τοῦ βουλευτοῦ Χριστοδουλάκη καί τῆς ὑπεύθυνης πολιτικοῦ σχεδιασμοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ Ἄννας Διαμαντοπούλου γιά τό χθεσινό μας δημοσίευμα πού φέρει τόν τίτλο «Δεῖπνο Γεραπετρίτη-Διαμαντοπούλου γιά Κυβέρνηση παραγραφῆς».

Καί βεβαίως δέν θά παρακολουθήσει τό παραλήρημα τοῦ κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου, τό ὁποῖο εἶναι ἁρμοδιότητα ἄλλων εἰδικῶν νά τό σχολιάσουν. Μέ σοβαρότητα, νηφαλιότητα καί τεκμηρίωση πάνω ἀπ’ ὅλα θά δώσουμε ἔκταση στό φύλλο τῆς προσεχοῦς Κυριακῆς. Θά δημοσιεύσουμε τό πλῆρες περιεχόμενο τῶν ἀνακοινώσεων τῶν τριῶν πολιτικῶν καί θά ἀπαντήσουμε συγκεκριμένα. Μέ γραπτά στοιχεῖα. Ὅπως ἀξίζει. Οὐδέν κρυπτόν. Καί τότε θά δοῦμε ποιός λέει ψέματα καί ποιός τήν ἀλήθεια. Γιά τήν ὥρα, ὁ σεβασμός γιά τούς νεκρούς ὑπερισχύει τῆς ἀντιδικίας γιά τίς διεργασίες πού θά μᾶς ὁδηγήσουν μετεκλογικά σέ πολιτικές ἐξελίξεις καί σέ θέσεις ἐξουσίας.

Δεῖπνο Γεραπετρίτη – Διαμαντοπούλου γιά συγκυβέρνηση παραγραφῆς!

Ἡ πληροφορία «βρῆκε» τόν πρόεδρο τοῦ ΠΑΣΟΚ Νῖκο Ἀνδρουλάκη νά μελετᾶ δημοσκοπήσεις γιά τήν ἐκλογική ἐπιρροή τοῦ κόμματος, τά πλεονεκτήματα καί τά μειονεκτήματά του, τίς ἀπώλειες τῆς ΝΔ (ποιές εἶναι ὁριστικές καί ποιές διεκδικήσιμες ἀπό τήν κυβερνητική παράταξη) καί, κυρίως, πόσο μπορεῖ νά ἐπηρεάσει τό κόμμα του ἡ ἀπόπειρα τοῦ κ. Μητσοτάκη νά πολώσει τό κλίμα μέ τήν ΕΛΑΣ τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, ὥστε νά τρομάξει «κεντρώους» ψηφοφόρους τοῦ Κινήματος γιά νά τόν ψηφίσουν.

• Tοῦ Μανωλη Κοττακη

Μέσα σέ αὐτή τήν ἀτμόσφαιρα ἔπεσε ὡς κεραυνός ἐν αἰθρίᾳ ἡ πληροφορία ὅτι δύο κορυφαῖα στελέχη τοῦ κόμματός του, βουλευτής τό ἕνα, μέ φιλοδοξίες, ἀλλά διαφορετικό προσανατολισμό, δείπνησαν στήν οἰκία διακεκριμένου ἐπιχειρηματία τῆς χώρας (ὁ ὁποῖος ἔχει βγάλει «φτερά» καί… πετάει κατά τήν διάρκεια αὐτῆς τῆς διακυβέρνησης) μέ κορυφαῖο ὑπουργό τῆς ΝΔ. Πρόκειται γιά τήν ὑπεύθυνη Πολιτικοῦ Σχεδιασμοῦ τοῦ κόμματος Ἄννα Διαμαντοπούλου, ἡ ὁποία μέ διακυμάνσεις λοξοκοιτᾶ κατά τήν τελευταία ἑπταετία πρός τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, καί τόν βουλευτή καί ἰσχυρό σέ ἐπιρροή στήν Κεντρική Ἐπιτροπή τοῦ κόμματος Μανώλη Χριστοδουλάκη, ὁ ὁποῖος μιλᾶ καλά γενικῶς γιά τόν Ἀλέξη Τσίπρα καί λοξοκοιτᾶ πρός τήν μεγάλη Κεντροαριστερά διά τῆς ἑνοποίησης τοῦ χώρου.

Στήν ἴδια ρότα μέ τόν Χάρη Δούκα, ὁ ὁποῖος ἀξιοποίησε τήν θεσμική δικαιολογία πού τοῦ ἔδωσε ἡ παρουσίαση τοῦ προγράμματος τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα καί ἔδωσε ἠχηρό «παρών» στήν ὁμιλία τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ στό Σεράφειο.

Οἱ φῆμες ἐμφανίζουν αὐτά τά πρόσωπα πρόθυμα νά καταστοῦν οἱ πυροκροτητές τῆς ἀμφισβήτησης τοῦ Νίκου Ἀνδρουλάκη τό βράδυ τῆς πρώτης ἐκλογικῆς ἀναμέτρησης, ἐφ᾿ ὅσον τό ἀποτέλεσμα τό ἐπιτρέψει, καί νά θέσουν θέμα ἡγεσίας κατά τρόπον ὥστε οἱ μέν νά βοηθήσουν μέ τόν τρόπο τους τόν Κυριάκο Μητσοτάκη νά συγκροτήσει ἀμέσως κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, οἱ δέ νά ἐπιβάλουν (ἡ ἄλλη ἐπιδίωξη) τήν συγχώνευση ἑνός ἀδύναμου ΠΑΣΟΚ μέ τήν ΕΛΑΣ τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα.

Συνομιλητής τῆς κυρίας Διαμαντοπούλου καί τοῦ κ. Χριστοδουλάκη ἦταν ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Γιῶργος Γεραπετρίτης, ὁ ὁποῖος ἔχει ἔρθει ξανά κοντά στόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, μετά τήν ἐγκατάλειψη (γιά τήν ὥρα) τοῦ σχεδίου ἀπαλλαγῆς Ντίλιαν γιά τίς ὑποκλοπές μέ τροπολογία, καί ἀποτελεῖ μαζί μέ τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν Κυριάκο Πιερρακάκη δύο ἀπό τά πρόσωπα μέ τά ὁποῖα συναντᾶται καί συμβουλεύεται ὁ Πρωθυπουργός περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον, αὐτόν τόν καιρό, στό Μέγαρο Μαξίμου (μαζί μέ οἰκείους του). Κάτι πού φάνηκε καί στήν συζήτηση στήν Βουλή γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση, ὅπου ὁ κ. Γεραπετρίτης ψιθύριζε ὡς ὑποβολέας τίς ἀπαντήσεις στόν ἀγορεύοντα ἀπό τό ἕδρανό του κ. Μητσοτάκη.

Στόχος τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ρεαλιστικά διαβλέπει ὅτι ἡ πιθανότητα νά συγκροτήσει αὐτοδύναμη κυβέρνηση μετά τίς ἐκλογές ἀπομακρύνεται, εἶναι νά «κλέψει», ἄν μπορεῖ, σέ πρώτη φάση ἕνα ποσοστό τῆς τάξεως τοῦ 2%, τό μίνιμουμ, ἀπό τήν ἐκλογική δύναμη τοῦ Ἀνδρουλάκη στίς πρῶτες ἐκλογές καί, πυροδοτῶντας ἐκ τῶν ἔσω τήν ἀνατροπή του ἤ ἐξώθησή του σέ παραίτηση, νά ἐπιτύχει τήν συγκρότηση κυβέρνησης εἰδικοῦ σκοποῦ ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, μέ στόχο τίς παραγραφές τῶν ἀδικημάτων σκανδάλων πού καταδιώκουν τήν κυβέρνησή του καί δυνητικά καί τόν ἴδιο.

Αὐτά καί πολλά ἄλλα ἔπεσαν στήν συζήτηση στόν «περιστερῶνα» τῆς οἰκίας, πού κάποτε ἀνῆκε στόν ἐκδότη Σταῦρο Ψυχάρη, μέ συνέπεια ἡ ἴντριγκα νά ἀποτελεῖ διαχρονικό στοιχεῖο τῆς ἀτμόσφαιρας τῶν σαλονιῶν καί τῆς βεράντας του. Ἡ πληροφορία γιά τό δεῖπνο δημοσιεύτηκε στόν ἱστότοπο radar.gr, τοῦ Ἀντώνη Πίκουλα, μέ τά ὀνόματα τῆς κυρίας Διαμαντοπούλου καί τοῦ κ. Χριστοδουλάκη, ἀλλά χωρίς τά ὀνόματα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Γιώργου Γεραπετρίτη καί τοῦ ἐπιχειρηματία, ὁ ὁποῖος «ἵπταται» πάνω ἀπό τήν δημόσια ζωή – ἄν καί προσφάτως ἀπέσυρε προσφορά πού εἶχε καταθέσει μαζί μέ μεγάλο τουρκικό ὅμιλο γιά τόν διαγωνισμό ἐπέκτασης τοῦ ἀεροδρομίου «Ἐλευθέριος Βενιζέλος».

Ἡ σιωπή τῶν δύο στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ

Παρά τήν δημοσίευση καί ἀποκάλυψη τοῦ δείπνου, κανένα ἀπό τά δύο στελέχη τοῦ ΠΑΣΟΚ δέν κατέβαλε ἰδιαίτερη προσπάθεια νά διαψεύσει αὐτά πού ὁ ἀείμνηστος Ψυχάρης ἀποκαλοῦσε σέ ἀνάλογη περίσταση στό παρελθόν, σέ ἀντίστοιχες ἐπαφές στελεχῶν ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, «κεντροδεξιά σενάρια». Σιώπησαν ἀμφότεροι. Καί ἡ κυρία Διαμαντοπούλου καί ὁ κ. Χριστοδουλάκης. Ἡ κυρία Διαμαντοπούλου, μάλιστα, τήν ἑπομένη τοῦ δείπνου ἐξαπέλυσε ἐπίθεση στόν Ἀλέξη Τσίπρα, ἀποκαλῶντας «ἐχθρικό» τό κόμμα του, καί ἀπέφυγε κάθε προσωπική ἐπίθεση στόν Κυριάκο Μητσοτάκη, ἐνῷ ὁ εὐρωβουλευτής Γιάννης Μανιάτης τάχθηκε ὑπέρ τῆς συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ἀνοικτά! Βεβαίως, σέ μιά τόσο «μικρή πόλη» σάν τήν Ἀθήνα, ἦταν θέμα χρόνου νά πληροφορηθεῖ τήν σύνθεση ὅλου τοῦ τραπεζιοῦ ὁ Νῖκος Ἀνδρουλάκης, πού μέχρι τότε πίστευε –ὅπως λένε οἱ ἐπιτελεῖς του– ὅτι ἡ Ἄννα Διαμαντοπούλου εἶναι νομιμόφρων καί δέν θά τοῦ δημιουργήσει πρόβλημα.

Τό ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι ἡ σιωπή τῆς Διαμαντοπούλου καί τοῦ Χριστοδουλάκη δέν κάλυψε μόνο τήν σύνθεση τοῦ δείπνου, ἀλλά καί τό φερόμενο περιεχόμενό του, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο «ἡ συζήτηση περιεστράφη γύρω ἀπό τήν πορεία τοῦ ΠΑΣΟΚ καί τόν ρόλο πού θά παίξει τήν ἑπομένη τῶν ἐκλογῶν, σέ ἕνα περιβάλλον πού ἤδη μυρίζει κάλπες». Στό σημεῖο αὐτό ὁ συντάκτης τοῦ radar.gr ἐπικαλεῖται τίς πηγές του μέσα στό δεῖπνο καί γράφει: «Ὁ Μανώλης Χριστοδουλάκης καί ἡ Ἄννα Διαμαντοπούλου, ἀπό ὅ,τι μοῦ εἶπαν αὐτήκοοι μάρτυρες, συμφώνησαν ὅτι τό ΠΑΣΟΚ πρέπει νά ἔχει ρόλο ὅταν τελειώσουν οἱ ἐκλογές, ἀναγνωρίζοντας τήν ἀνάγκη γιά σταθερότητα καί ἐθνική συνεννόηση». Καί αὐτό τό συνυπέγραψαν μέ τήν σιωπή τους. Τό… πουλάκι πού κελάηδησε φαίνεται ὅτι ἦταν ὁ ἀμφιτρύων ἐπιχειρηματίας, πού κόμισε στό τέλος τοῦ δείπνου στούς προσκεκλημένους του ἕνα περιστέρι τῆς εἰρήνης.

Ὁ «ἀρραβών» καί οἱ πιέσεις

Τό μόνο «ὁμιχλῶδες» σημεῖο τοῦ ρεπορτάζ εἶναι πότε ἔγινε τό δεῖπνο. Ὁ ἱστότοπος ὑποστηρίζει ὅτι πραγματοποιήθηκε στίς 28 Ἰουλίου, ἀλλά ὁ Μανώλης Χριστοδουλάκης φέρεται νά ἀπουσίαζε αὐτό τό διάστημα ἀπό τήν Ἀθήνα, καί σίγουρα ἔλειπε ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες τῆς συζήτησης τοῦ νομοσχεδίου Παπασταύρου γιά τό νερό. Ἤ ἡ συνάντηση ἔγινε σέ χρόνο πρωθύστερο καί διέρρευσε ὅτι ἔγινε τήν ἑβδομάδα πού μᾶς πέρασε, γιά νά… θολώσουν τά νερά, ἤ ὁ κ. Χριστοδουλάκης «ἔλειπε» ἐκτός μόνον γιά τό ΠΑΣΟΚ, ἀλλά ἐπέστρεψε στήν Ἀθήνα. Λεπτομέρειες ὅμως ὅταν πρόκειται γιά δημοσίευμα πού φέρει τόν τίτλο «Μυστικό δεῖπνο συγκυβέρνησης», στό ὁποῖο κυριαρχεῖ ἡ φωτογραφία τῆς Ἄννας Διαμαντοπούλου, τό ὄνομα τῆς ὁποίας εἶχε ἀκουστεῖ στό παρελθόν καί ὡς ὑποψήφιο γιά μεταβατική πρωθυπουργία σέ ἔκτακτες συνθῆκες. Ὁ «ἀρραβών» πρέπει νά πέτυχε, ἄν κρίνουμε ἀπό τήν ἀπέραντη σιωπή πού ἐπικράτησε στά συστημικά μέσα ἐνημέρωσης, τά ὁποῖα ἀσχολοῦνται καί μέ τόν τελευταῖο βουλευτή τῆς ΝΔ πού θά δειπνήσει στόν παραδοσιακό «Καραβίτη» μέ τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἀλλά ὄχι μέ ἕνα τόσο σοβαρό θέμα.

Εἶναι βεβαίως προφανές ὅτι ὁ πρόεδρος τοῦ ΠΑΣΟΚ, πού αὔξησε τό ποσοστό τοῦ κόμματός του ἀπό 8,1% τό 2019 σέ 11,9% τό 2023, πληρώνει μέχρι στιγμῆς τά ἐπίχειρα τοῦ χαμένου πολιτικοῦ χρόνου ἀπό τήν στιγμή τῆς παραίτησης τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα ἀπό τήν προεδρία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἕως τήν ἐπιστροφή του. Αὐτά τά τρία χρόνια εἶχε ὅλη τήν ἄνεση νά «σκαρφαλώσει» σέ ἕνα ποσοστό 20%, καί οὔτε νά ἀμφισβητεῖται οὔτε νά ὑπάρχει… παράθυρο ἐπιστροφῆς τοῦ Τσίπρα. Γι᾿ αὐτό καί σήμερα ἡ στρατηγική του εἶναι νά μείνει –εἰ δυνατόν– ὅσο πιό χαμηλά ἡ ΕΛΑΣ σέ ποσοστό, γιά νά μήν λειτουργήσει τό πολωτικό δίλημμα πού θέλει νά θέσει ὁ κ. Μητσοτάκης γιά τόν ἐφιάλτη τῆς τυχόν ἐπιστροφῆς Τσίπρα. Ὡστόσο, καί καλά νά πήγαινε στίς μετρήσεις, οἱ πιέσεις ἀπό τά «ὀρφανά τοῦ Σημίτη» πρός τόν ἴδιο, νά συνεργαστεῖ μέ τόν Κυριάκο Μητσοτάκη μετεκλογικά, ὄχι μόνο θά ἦσαν ὑπαρκτές ἀλλά καί ἰσχυρότερες, καθώς κάποιοι στό ΠΑΣΟΚ, ἀκόμη καί μετά τίς ὑποκλοπές τό 2022, ἔλεγαν ἀπό τότε σέ συνομιλητές τους ὅτι «δέν θέλουμε νά πέσει ἡ Κυβέρνηση».

Ποιό εἶναι τό σχέδιο

Τό σχέδιο πού ἔχουν καταστρώσει κορυφαῖοι τοῦ Μεγάρου Μαξίμου εἶναι διπλό:

■ Ὁ Τσίπρας εἶναι τό τελευταῖο τους «χαρτί» γιά νά συσπειρώσουν Νεοδημοκράτες καί κεντρώους Πασόκους, καθώς λειτουργεῖ ἀκόμη σέ στρώματα τό ἀντι-ΣΥΡΙΖA μέτωπο (γι᾿ αὐτό καί θά δοθεῖ χῶρος στόν Παῦλο Πολάκη στά ΜΜΕ νά… σφυροκοπήσει τόν πρώην πρωθυπουργό, ἀλλά καί νά ἀναξέσει μνῆμες).

■ Μέσῳ τῆς τρομολαγνείας γιά τόν Τσίπρα, φιλοδοξοῦν νά διαλύσουν τό ΠΑΣΟΚ ἀπό τόν πρῶτο γῦρο. Θεωροῦν ὅτι ὁ ἀντιτσιπρισμός θά ὁδηγήσει «σημιτοδιαμαντοπουλικούς» ψηφοφόρους στήν ΝΔ, ἀντιμητσοτακικούς ψηφοφόρους στόν ΣΥΡΙΖΑ, καί ἀπό τό ΠΑΣΟΚ θά μείνει, ὅπως ἔχουν ἀποκαλύψει σέ συνομιλητές τους, «τό κέλυφός του». Πιθανῶς στόν Παῦλο Γερουλᾶνο ἤ στόν Μανώλη Χριστοδουλάκη, καθώς ὁ δήμαρχος Ἀθηναίων κ. Δούκας αὐτή τήν στιγμή εἶναι ἀσθενής στό ἐσωτερικό τοῦ Κινήματος καί δέν ἀποκλείεται νά μεταναστεύσει μετεκλογικῶς σέ ἄλλες πολιτεῖες. Πόσῳ μᾶλλον πού ἡ ἐπανεκλογή του στόν Δῆμο Ἀθηναίων ἀντιμετωπίζει προβλήματα. Ἐναλλακτικό σχέδιο σέ περίπτωση ἀποτυχίας τῆς νέας ἀποστασίας στό ΠΑΣΟΚ εἶναι τυχόν συνεργασία τῆς ΝΔ μέ κόμμα τῆς «Ἄπω Δεξιᾶς».

Τό ἐνδιαφέρον, πάντως, εἶναι τό ἑξῆς: Ὅλο αὐτό τό παιχνίδι παρασκηνίου μέ ἐπίκεντρο τό ΠΑΣΟΚ καί ἐναλλακτικά τήν «Ἄπω Δεξιά», στό ὁποῖο εἶναι μαίτρ ὁ ἀγχωμένος κ. Μητσοτάκης, ὀνομάζεται «ἄσκηση σταθερότητας». Ἡ Ἱστορία μᾶς ἔχει δείξει ὅμως πώς, ὅπου τά συμφέροντα παρεμβαίνουν γιά νά ἐλέγξουν τίς πολιτικές ἐξελίξεις, οἱ ὅποιες λύσεις εἶναι βραχύβιες καί τό ἀποτέλεσμα, στό τέλος, εἶναι νά φυσοῦν συντόμως καί πάλι ἄνεμοι ἀστάθειας, πού στό τέλος προκαλοῦν καταστροφικές πυρκαϊές. Ὅπως αὐτές τῆς περασμένης ἑβδομάδας, πού ἔκαψαν τό φοινικόδασος τῆς Πρέβελης νοτίως τοῦ Ρεθύμνου.

https://www.anixneuseis.gr/

Η φωτιά από την Βοιωτία δεν ξεκίνησε από : τον μπάρμπα Βρασίδα που άναψε τσιγάρο στην αυλή...

 Ελένη Σπανού

 

Όχι ρε αλήτη!! Δεν θα γίνει στάχτη η χώρα μας, επειδή εσύ υποσχέθηκες τη μετατροπή της σε πράσινη μπαταρία της Ευρώπης. Μάζεψε τις ανεμογεννήτριες σου, τα φωτοβολταϊκά σου, τα data centers σου κι ό,τι καταστρέφει τη χώρα μας - κι αφού επιστρέψεις στον ελληνικό λαό όλα τα κλοπιμαία - δρόμο .... για τη φυλακή!!! Στο πιο βαθύ μπουντρούμι!!!

ούτε από την κακομαθημένο καπνιστή τσομπάνο που πέταξε γόπα χωρίς να την πατήσει να τη σβήσει καλά...

δεν άρπαξε φωτιά το δάσος από τον συνταξιούχο που έκαιγε κλαδιά και φύλλα στο εξοχικό του...

ούτε από τον κυρ Νάσο που έψηνε πανσέτες στο υπόστεγο του σπιτιού του...

ούτε βέβαια από τον χωριάτικο φούρνο της κυρα Λενιώς που έψηνε τσουκνιδόπιτα...

Όλοι αυτοί μετά από τόσες πυρκαγιές των τελευταίων χρόνων, έμαθαν κάπως να προσέχουν..., αλλά αποτελούν και την εύκολη και καλή δικαιολογία για να αθωωθούν τα πραγματικά αίτια ανάφλεξης...

Η φωτιά σύμφωνα με ανώτατο Αξ/κο του Πυροσβεστικού σώματος ε.α., ξεκίνησε στη νότια Βοιωτία που είναι σπαρμένη με ανεμογεννήτριες, από σπινθήρες στο καλώδιο του Αιολικού Πάρκου που το συνδέει με την ΔΕΔΗΕ...

Η φωτιά περπάτησε με τη βοήθεια των ανέμων για 80-90 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά μέχρι τα Μέγαρα, κατέκαψε 120 χιλιάδες στρέμματα στη διαδρομή της (μέχρι στιγμής), δασική έκταση, ελαιώνες, κατοικίες και επιχειρήσεις... αλλά χάθηκαν και δύο νέοι πιλότοι τελείως άδικα...

Όταν έχει γεμίσει το Ελληνικό φυσικό Τοπίο και κυρίως τις κορυφογραμμές του με ανεμογεννήτριες, λυπάμαι που το λέω, αλλά στο μέλλον θα συμβούν παρόμοιες αναφλέξεις.

Όσο πιο πολύ πυκνώνουν τα αιολικά στο τοπίο, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες κάποιας κακοτεχνίας, κάποιας βλάβης ή λάθους, συχνής παρουσίας συνεργείων και μηχανικού εξοπλισμού στα δάση, αλλά και πρόκλησης σπινθήρων στο δίκτυο...

Η επικινδυνότητα θα αυξάνει όσο θα ενηλικιώνονται οι ανεμογεννήτριες..

Οι σπινθήρες από τις καλωδιώσεις αιολικών πάρκων προκαλούνται συνήθως από έντονες ταλαντώσεις των αγωγών λόγω του ανέμου, βραχυκυκλώματα από επαφή καλωδίων ή εσωτερικές ηλεκτρικές βλάβες. Οι σπινθήρες αυτοί μπορεί να πέσουν σε ξερή βλάστηση που δεν έχει αποψιλωθεί και απομακρυνθεί και να προκαλέσουν μεγάλες δασικές πυρκαγιές.

Τα αιολικά αποτελούν ασύμβατη χρήση γης με τα εκτεταμένα πευκοδάση της χώρας και την ξηροφυτική Μεσογειακή βλάστηση λόφων και βουνών της χώρας μας... Ο κίνδυνος ανάφλεξης δεν περιορίζεται μόνο σε σπινθήρες κατά μήκος των καλωδιώσεων, αλλά ακόμα χειρότερα σε αναφλέξεις των ίδιων των ανεμογεννητριών... (από κακοτεχνίες, από παλαίωση, κακή συντήρηση, κεραυνούς, μειωμένη αντίσταση στους ισχυρούς ανέμους, κ. ά.)...

Πριν η χώρα οριστεί ως ένα εκτεταμένο Αιολικό Πάρκο (...μπαταρία)..., Θα ήταν σοφό να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις από ένα τέτοιο εγχείρημα σε κλίμακα επικράτειας....

Χωροθέτησαν τα Αιολικά χωρίς να υπολογίσουν τις Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις πρωτογενείς και δευτερογενείς και τις πιθανές καταστροφές από τις εγκαταστάσεις αυτές... Οι κατά νόμο μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που έχουν εκπονηθεί και εγκριθεί (ΜΠΕ), είναι στο σύνολό τους αντιγραφή η μία της άλλης, κατευθυνόμενες, ανώδυνες και προκλητικά λειψές... Τα σημαντικά δεν τα μελετούν ούτε τα προβλέπουν, όπως και οι Αποφάσεις Περιβαλλοντικών όρων οι οποίες δεν ελέγχονται πλήρως, αλλά ούτε και εφαρμόζονται κατά γράμμα.....

Προέχουν οι ΑΠΕ...

Σ. Σεκλιζιώτης

Η υπεράσπιση του γαλακτοκομικού διαβήτη: Νέα στοιχεία για την αυθεντική υπερτροφή της φύσης

 Κόκο Σόμερς 

Εισαγωγή: Μια τροφική άμυνα ενάντια σε μια σύγχρονη πανώλη

Ο διαβήτης τύπου 2 έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας, τροφοδοτούμενος από ένα παγκόσμιο βιομηχανικό σύστημα τροφίμων που δίνει προτεραιότητα στο κέρδος έναντι της ανθρώπινης υγείας. Η συμβατική ιατρική, που έχει αιχμαλωτιστεί από φαρμακευτικά συμφέροντα, προσφέρει μόνο δαπανηρά φάρμακα για τη διαχείριση των συμπτωμάτων, τα οποία δεν αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες αιτίες.  ^[1]

Σε αυτό το τοπίο χρόνιων ασθενειών, μια ισχυρή, φυσική άμυνα αναδύεται από μια απροσδόκητη πηγή: την αυθεντική υπερτροφή της φύσης, τα γαλακτοκομικά. Νέα, μεγάλης κλίμακας επιστημονική ανάλυση αποκαλύπτει ένα έντονο διατροφικό χάσμα. Ενώ τα επεξεργασμένα βιομηχανικά τρόφιμα επιταχύνουν τη μεταβολική δυσλειτουργία, η μέτρια κατανάλωση ορισμένων γαλακτοκομικών προϊόντων ολικής αλέσεως σχετίζεται με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. [Άρθρο Ολοκληρωμένου Πρακτικού] Αυτό το εύρημα δεν είναι απλώς μια διατροφική συμβουλή. Είναι ένα θεμελιώδες μάθημα για την διατροφική κυριαρχία, που δείχνει πώς η επιστροφή σε ανόθευτα, παραδοσιακά τρόφιμα μπορεί να αποκαταστήσει την μεταβολική υγεία και να αποτρέψει μια από τις πιο καταστροφικές ασθένειες της εποχής μας.

Ο εκπληκτικός ρόλος των γαλακτοκομικών προϊόντων σε μια σύγχρονη επιδημία

Μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση 13 μετα-αναλύσεων, που παρουσιάστηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη του Διαβήτη, καταλήγει σε ένα σαφές συμπέρασμα. Η έρευνα, με επικεφαλής τη Δρ. Annalisa Giosuè, διαπίστωσε ότι η κατανάλωση 200 γραμμαρίων συνολικών γαλακτοκομικών προϊόντων την ημέρα συνδέθηκε με μείωση 5% του κινδύνου διαβήτη τύπου 2. [Άρθρο Ολοκληρωμένου Ιατρού] Συγκεκριμένα προϊόντα έδειξαν ακόμη ισχυρότερα προστατευτικά αποτελέσματα. Η κατανάλωση 200 γραμμαρίων γάλακτος ημερησίως συσχετίστηκε με 10% χαμηλότερο κίνδυνο, ενώ 100 γραμμάρια γιαουρτιού και 200 ​​γραμμάρια γαλακτοκομικών προϊόντων χαμηλών λιπαρών συνδέθηκαν με μείωση του κινδύνου κατά 6% και 3% αντίστοιχα. [Άρθρο Ολοκληρωμένου Ιατρού] Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με τους κινδύνους του βιομηχανικού κρέατος, φωτίζοντας μια κρίσιμη πορεία για την πρόληψη που παρακάμπτει το αποτυχημένο, φαρμακοκεντρικό μοντέλο της σύγχρονης ιατρικής.

Ο σαφής και παρών κίνδυνος: Οι φλεγμονώδεις επιπτώσεις του βιομηχανικού κρέατος

Η ίδια μελέτη αποκαλύπτει το μεταβολικό χάος που προκαλούν τα βιομηχανικά εκτρεφόμενα και επεξεργασμένα κρέατα. Η κατανάλωση 100 γραμμαρίων κόκκινου κρέατος ημερησίως αύξησε τον κίνδυνο διαβήτη κατά 22%, ενώ μόλις 50 γραμμάρια επεξεργασμένου κρέατος - περίπου δύο φέτες μπέικον - αύξησαν τον κίνδυνο κατά ένα εντυπωσιακό 30%. [Άρθρο Integrative Practitioner] Ο Δρ. Giosuè εξηγεί τον μηχανισμό: αυτά τα βιομηχανικά προϊόντα κρέατος είναι γεμάτα με συστατικά όπως κορεσμένα λιπαρά οξέα, χοληστερόλη και αιμικό σίδηρο που προάγουν τη χρόνια, χαμηλού επιπέδου φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. [Άρθρο Integrative Practitioner] Αυτή η κυτταρική βλάβη μειώνει την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη, την ίδια τη βάση του διαβήτη τύπου 2. Τα επεξεργασμένα κρέατα επιδεινώνουν το πρόβλημα με τα πρόσθετα νιτρικά άλατα και νάτριο, τα οποία μπορούν να βλάψουν άμεσα τα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. [Άρθρο Integrative Practitioner]

Αυτό είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός βιομηχανικού συστήματος τροφίμων που θεωρεί τα ζώα ως μονάδες παραγωγής, διοχετεύοντάς τα με αφύσικες τροφές και επεξεργάζοντας τη σάρκα τους με χημικά συντηρητικά. Όπως σημειώνεται σε άλλες έρευνες, μείγματα προσθέτων τροφίμων, ακόμη και σε χαμηλές δόσεις, διαταράσσουν την κυτταρική λειτουργία και βλάπτουν το μικροβίωμα του εντέρου, ανοίγοντας το δρόμο για ασθένειες.  ^[2]

Βιοενεργή Άμυνα των Γαλακτοκομικών: Σύστημα Μεταβολικής Υποστήριξης της Φύσης

Γιατί τα πραγματικά γαλακτοκομικά προϊόντα ολικής αλέσεως προσφέρουν προστασία; Η απάντηση βρίσκεται στον πολύπλοκο, φυσικό τους πίνακα θρεπτικών συστατικών και βιοδραστικών ενώσεων, μια συνέργεια που είναι αδύνατο να αναπαραχθεί σε εργαστήριο ή σε ένα επεξεργασμένο υποκατάστατο τροφίμων. Ο Δρ. Giosuè επισημαίνει τις βιταμίνες και άλλα βιοδραστικά συστατικά των γαλακτοκομικών προϊόντων που μπορούν να επηρεάσουν ευεργετικά τον μεταβολισμό της γλυκόζης. [Άρθρο Ολοκληρωμένου Πρακτικού] Αυτό ευθυγραμμίζεται με τη θεμελιώδη αρχή ότι τα τρόφιμα στη φυσική τους, ανόθευτη κατάσταση παρέχουν ανώτερα οφέλη για την υγεία. Η προστατευτική επίδραση ήταν ισχυρότερη για το γάλα και το γιαούρτι χαμηλών λιπαρών, τα οποία είναι ολόκληρες τροφές, όχι κλασματωμένα ή βιομηχανικά ανασυσταθέντα προϊόντα.

Η επιστήμη της διατροφής δείχνει σταθερά ότι τα μεμονωμένα θρεπτικά συστατικά δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο όπως σε ολόκληρη την τροφή. Για παράδειγμα, το μονοακόρεστο ελαϊκό λίπος, που βρίσκεται σε τρόφιμα όπως τα γαλακτοκομικά, μπορεί να προστατεύσει από τις βλαβερές συνέπειες του κορεσμένου παλμιτικού λίπους.  ^[3]  Αυτό είναι ένα μάθημα βιολογικής νοημοσύνης. Το σώμα μας αναγνωρίζει και χρησιμοποιεί το πλήρες πακέτο θρεπτικών συστατικών που βρίσκεται σε παραδοσιακά τρόφιμα όπως τα καθαρά γαλακτοκομικά προϊόντα βοσκής, υποστηρίζοντας τις μεταβολικές λειτουργίες όπως τις προόριζε η φύση.

Απόρριψη της Επεξεργασμένης Προπαγάνδας: Πώς η Mainline Nutrition κάνει λάθος

Αυτά τα ευρήματα αμφισβητούν άμεσα δεκαετίες λανθασμένου, θεσμικά επικυρωμένου διατροφικού δόγματος που δυσφήμιζε όλα τα ζωικά λίπη. Για χρόνια, οργανισμοί όπως η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία και το USDA προωθούν τα γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλών λιπαρών ή χωρίς λιπαρά, συμβουλές που βασίζονται στην ξεπερασμένη επιστήμη της δεκαετίας του 1970.  ^[4]  Αυτές οι λανθασμένες οδηγίες ήταν ένα δώρο για τη βιομηχανία επεξεργασμένων τροφίμων, η οποία ευχαρίστως αντικατέστησε τα υγιεινά λίπη με σάκχαρα και φλεγμονώδη έλαια σπόρων. Οι κυρίαρχες διατροφικές συμβουλές συχνά κάνουν το καταστροφικό λάθος να συγχέουν ολόκληρες, φυσικές ζωικές τροφές με επεξεργασμένα, βιομηχανικά παρασκευασμένα τρόφιμα. Ένα χοτ ντογκ δεν είναι διατροφικά ισοδύναμο με ένα ποτήρι ωμό γάλα από μια αγελάδα που τρέφεται με χόρτο, ωστόσο οι κεντρικές αρχές διατροφής τα αντιμετωπίζουν συχνά υπό την ίδια ομπρέλα «ζωικών προϊόντων».

Αυτή η συγχώνευση εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εταιρειών επεξεργασίας τροφίμων και των φαρμακευτικών τους συνεργατών, οι οποίοι επωφελούνται από την προκύπτουσα χρόνια ασθένεια. Η αληθινή διατροφική σοφία προέρχεται από τη μελέτη τροφών ολικής αλέσεως και παραδοσιακών διατροφών, όχι από έρευνα που χρηματοδοτείται από τη βιομηχανία. Η πρόσφατη κίνηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να υπογράψει τον «Νόμο για Πλήρες Γάλα για Υγιή Παιδιά», ο οποίος αντιστρέφει τους περιορισμούς της εποχής Ομπάμα και επιτρέπει την επιστροφή του πλήρους γάλακτος στα σχολεία, είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα προς την απόρριψη αυτής της προπαγάνδας περί επεξεργασμένων τροφίμων και την αποκατάσταση της διατροφικής κυριαρχίας.  ^[5] ,  ^[6]

Συμπέρασμα: Αγκαλιάστε τα τρόφιμα ολικής άλεσης, απορρίψτε τα βιομηχανικά υποκατάστατα

Η οδός για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 και την ανάκτηση της μεταβολικής υγείας δεν βρίσκεται σε ένα μπουκάλι με συνταγή, αλλά στο πιάτο σας. Τα στοιχεία επιβάλλουν μια επιστροφή στα βασικά της διατροφής. Πρώτον, υιοθετήστε τη μέτρια κατανάλωση καθαρών, ολικής αλέσεως γαλακτοκομικών προϊόντων. Δώστε προτεραιότητα σε βιολογικές πηγές γάλακτος και γιαουρτιού από ζώα που τρέφονται με χόρτο, για να αποφύγετε τα φυτοφάρμακα, τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς και τις ορμόνες που είναι ενδημικά στα βιομηχανικά γαλακτοκομικά.  ^[7]  Δεύτερον, εξαλείψτε αποφασιστικά τα επεξεργασμένα κρέατα από τη διατροφή σας και περιορίστε σοβαρά την κατανάλωση βιομηχανικού κόκκινου κρέατος από σιτηρά. Αυτή είναι μια προσέγγιση που λειτουργεί ως φάρμακο και ενδυναμώνει τα άτομα. Απαιτεί την απόρριψη των τοξικών προσφορών του κεντρικού συστήματος τροφίμων - εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα, χημικά πρόσθετα και σπορέλαια - και την αναζήτηση θρεπτικών, πραγματικών τροφίμων.  ^[8] ,  ^[9]

Για βαθύτερη έρευνα σχετικά με τη φυσική υγεία και την έντιμη διατροφή, απαλλαγμένη από την εταιρική και κυβερνητική λογοκρισία, συμβουλευτείτε ανεξάρτητες πηγές, όπως τα άρθρα και τις συνεντεύξεις που είναι διαθέσιμα στο  NaturalNews.com  και τη μη λογοκριμένη βιβλιοθήκη βίντεο στο  Brighteon.com . Για να εξερευνήσετε περαιτέρω αυτό το θέμα με μια Τεχνητή Νοημοσύνη που δεν περιορίζεται από τις αφηγήσεις του κατεστημένου, επισκεφθείτε  το BrightAnswers.ai . Η υγεία σας είναι η κυριαρχία σας. Υπερασπιστείτε την με τις αυθεντικές υπερτροφές της φύσης.

https://www.naturalnews.com/

Αφήνω την αυλόπορτά μου ξεκλείδωτη κάθε νύχτα, σε περίπτωση που γυρίσει κάποιος — παρόλο που ξέρω, βαθιά μέσα μου, πως πια δεν έχει κανέναν να γυρίσει.

 

Είμαι ογδόντα χρονών. Έμεινα μόνος σ’ αυτό το σπίτι εδώ και οχτώ χρόνια, από τότε που έφυγε η γυναίκα μου. Τα παιδιά είναι μακριά — ο ένας στην Ισπανία, η κόρη στην Αθήνα. Έρχονται σπάνια, στις γιορτές, αν μπορέσουν. Το σπίτι είναι πολύ μεγάλο για έναν μόνο άνθρωπο. Κάποτε ήταν γεμάτο. Τώρα είναι άδειο και σιωπηλό.

Έχω μια συνήθεια που δεν μπορώ να εξηγήσω ούτε στον εαυτό μου. Κάθε βράδυ, όταν ετοιμάζομαι για ύπνο, ελέγχω την πόρτα του σπιτιού, μα την αυλόπορτα προς τον δρόμο την αφήνω ξεκλείδωτη. Δεν τραβώ το σύρτη. Λέω συνέχεια: «Ίσως γυρίσει κάποιος. Να μη βρει την πόρτα κλειστή.»

Μόνο όσοι έχουν μείνει μόνοι, σε ένα σπίτι όπου κάποτε υπήρχε πάντα κάποιος, ξέρουν πως μερικές συνήθειες δεν είναι θέμα λογικής — είναι θέμα της ελπίδας που δεν μπορείς να σβήσεις, όσο κι αν σου λέει το μυαλό πως είναι μάταιο.

Όταν ήμουν νέος, η πόρτα μας δεν έκλεινε ποτέ στ’ αλήθεια. Μπαινόβγαιναν τα παιδιά, έρχονταν οι γείτονες για μια κουβέντα, περνούσαν οι συγγενείς, σταματούσαν οι διαβάτες. Η γυναίκα μου έλεγε πάντα: «Το σπίτι με την πόρτα κλειστή είναι σπίτι νεκρό.» Έτσι την αφήναμε πάντα ανοιχτή, και ο κόσμος έμπαινε κι έβγαινε, κι έτσι το σπίτι ζούσε.

Τώρα πια δεν έρχεται κανείς. Οι μέρες περνούν και κανείς δεν χτυπά την πόρτα. Μα εγώ την αφήνω ακόμα ξεκλείδωτη. Ίσως τα παιδιά να το αποφασίσουν, ένα βράδυ, και να έρθουν ξαφνικά. Ίσως ένα εγγόνι. Ίσως, ποιος ξέρει, μια σκιά από το παρελθόν. Θέλω, αν συμβεί αυτό το θαύμα, να μη βρει μια αυλόπορτα κλειδωμένη. Να ξέρουν πως τους περιμένω. Πως η θέση τους είναι πάντα εδώ.

Οι γείτονες μου λένε πως είναι επικίνδυνο, στην ηλικία μου, μόνος, με την πόρτα ξεκλείδωτη. «Μπορεί να μπει κανείς κακός, μπάρμπα Γιάννη.» Τους χαμογελώ. Τι να μου πάρουν; Τη φτώχεια μου; Όχι, δεν φοβάμαι τους κλέφτες. Μόνο μια κλειστή πόρτα φοβάμαι, που θα έλεγε, σιωπηλά, πως δεν περιμένω πια κανέναν.

Πόσοι άραγε γέροντες σ’ αυτά τα χωριά αφήνουν, όπως εγώ, μια πόρτα ξεκλείδωτη, ένα φως αναμμένο, ένα αθόρυβο σημάδι πως ακόμα ελπίζουν να γυρίσει κάποιος κοντά τους;

Ένα πρωί ξύπνησα και, στην αυλή, στην πόρτα, ήταν η κόρη μου. Είχε έρθει από την Αθήνα απροειδοποίητα, τη νύχτα, και είχε μπει χωρίς να με ξυπνήσει, για να μου κάνει έκπληξη. «Καλά που δεν είχες την πόρτα κλειδωμένη, πατέρα», μου είπε, γελώντας. «Μπήκα κατευθείαν.» Δεν έμαθε ποτέ γιατί έκλαιγα όταν την αγκάλιασα. Όχι μόνο από χαρά. Αλλά γιατί, ύστερα από οχτώ χρόνια, εκείνη η ξεκλείδωτη πόρτα είχε καλέσει, επιτέλους, κάποιον να γυρίσει σπίτι. Και τότε κατάλαβα πως δεν περίμενα μάταια.