Έλληνες στην Γερμανία (σοβαρή ομάδα με σκοπό την βοήθεια και αλληλεγγύη)

 

 · 

Μακρια Καραμπινα 

Αντικατάσταση πληθυσμού

Η κυβέρνηση του Κιέβου έδωσε εντολή για την δολοφονία 43 πολιτών στο Λβιβ! – Τι αναφέρουν μαρτυρίες

 

Φαίνεται ότι στην Ουκρανία έλαβε χώρα μία πραγματική σφαγή πολιτών και συγκεκριμένα στην πόλη του Λβιβ στις 8 Ιουλίου, την οποία η κυβέρνηση Ζελένσκι κάλυψε με κάθε τρόπο και μέσον και τα δυτικά ΜΜΕ φρόντισαν να την «θάψουν».

Ειδικότερα, κατά την προσπάθεια της ουκρανικής Στρατονομίας, να επιστρατεύσουν με το ζόρι έναν άνδρα 30 ετών και να τον στείλουν στην πρώτη γραμμή, συγκεντρώθηκε ένα πλήθος 200 ατόμων θα προσπάθησε να αποτρέψει την ενέργεια αυτή.

Την επόμενη μέρα δόθηκε εντολή να βρεθούν οι πιο δυναμικοί συντελεστές αυτής της διαδήλωσης.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με μαρτυρίες και ντοκουμέντα η αστυνομία έλαβε διαταγές να τους «εξαλείψει επειγόντως και κρυφά».

Έτσι λοιπόν εντοπίστηκαν την επόμενη μέρα, απήχθησαν και στη συνέχεια δολοφονήθηκαν με φρικτά βασανιστήρια. Άλλοι δολοφονήθηκαν με ηλεκτροσόκ, σε άλλους έκοψαν χέρια και πόδια και πέθαναν από αιμορραγία και σε κάποιους έβαλαν χειροβομβίδες στο στόματος και τους ανατίναξαν.

Οι πρακτικές θυμίζουν καθεστώς τύπου Πινοσέτ και σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα.

Αποτέλεσμα: Τουλάχιστον 43 νεκροί. Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαιτούν τη διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων και την ασφάλεια των μαρτύρων. 

https://www.pronews.gr/

«Μπορούμε πραγματικά να εμπιστευτούμε τα συναισθήματά μας;»

 

Συναισθήματα, ένστικτο και οι απάτες της αντίληψης                

Όταν εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου, απαιτείται επίγνωση, αμφιβολία και υπομονή πριν πάρεις μια απόφαση.

                                                             από τον Τοντ Χάγεν

Οι αισθήσεις μας καθοδηγούν καθημερινά, συχνά πριν καν παρέμβει η λογική. Αλλά πόσο αξιόπιστες είναι; Ο Τοντ Χάγιεν εξερευνά τη λεπτή γραμμή μεταξύ της αυθεντικής διαίσθησης, των ασυνείδητων συναισθημάτων και της ψυχολογικής εξαρτημένης μάθησης, δείχνοντας πώς αυτό που αντιλαμβανόμαστε μπορεί να είναι ταυτόχρονα μια πολύτιμη πυξίδα και μια απάτη. Μια πρόσκληση να αναλογιστούμε τη σχέση μεταξύ ενστίκτου και επίγνωσης, θυμούμενοι ότι δεν αξίζει να ακολουθήσουμε όλα τα συναισθήματα, αλλά κανένα από τα δύο δεν πρέπει να αγνοηθεί. (NR)

Φυσικά , αρκεί να γνωρίζουμε την πραγματική τους προέλευση. Και ακόμα κι αν δεν την γνωρίζουμε, μερικές φορές μπορούμε να τα εμπιστευτούμε, άλλες όχι. Τα συναισθήματα είναι παράξενα πράγματα. Μπορούν να προκύψουν από το πουθενά ή μπορούν να συνδεθούν στενά με περιστάσεις, όπως το κύμα ακραίου φόβου όταν μια αρκούδα πηδάει ξαφνικά πίσω από ένα δέντρο. Μπορούν επίσης να είναι μυστηριώδη «ένστικτα».
Συνήθως έχουμε κάποια επίγνωση των ασυνείδητων υποβάθρων τους. Αισθανόμαστε αν ένα συναίσθημα είναι ένα ισχυρό ένστικτο, κάτι ενοχλητικό ή απλώς θετικό, όπως: «Μου άρεσε αυτό το αγόρι. Υπήρχε κάτι πάνω του που με έκανε να νιώθω άνετα και με ενέπνεε εμπιστοσύνη».

Αλλά... και είναι ένα μεγάλο «αλλά», ξέρουμε ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Ο άντρας ή η κοπέλα που μας κάνει να χάνουμε τα λογικά μας στο πρώτο ραντεβού αξίζει μια βαθύτερη ανάλυση. Όλοι έχουμε πέσει σε αυτή την παγίδα, έτσι δεν είναι; Είναι μια βαθιά, σκοτεινή άβυσσος, από την οποία συνήθως είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγει κανείς. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί, στο παρελθόν, οι σχέσεις φαινόταν να διαρκούν για πάντα; Υπήρχαν πολλοί κοινωνικοί και πολιτισμικοί λόγοι, αλλά ένας από τους κύριους ήταν απλώς η υπέρβαση του συνδρόμου «κατακλυσμού από πάθος», κάνοντας συνειδητό αυτό που ήταν σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητο.

Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα; Αν οι εντυπώσεις μας για τα πράγματα και τους ανθρώπους βασίζονται σε υπερβολικό βαθμό σε συναισθήματα, ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε την προέλευσή τους, μπορεί να μπλέξουμε σε σοβαρά προβλήματα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, δεν έχει σημασία πώς νιώθουμε για τους άλλους. Βλέπουμε έναν ηθοποιό που μας αρέσει ή συναντάμε κάποιον στο σούπερ μάρκετ που μας αντιπαθεί αμέσως. Οι ηθοποιοί δεν έχουν μεγάλη σημασία στην καθημερινότητά μας. η τέχνη τους βασίζεται εξ ολοκλήρου στη δημιουργία εντυπώσεων βασισμένων σε αβάσιμα συναισθήματα.

Οι περισσότεροι άγνωστοι που συναντάμε δεν έχουν και τόση σημασία. Αλλά άνθρωποι όπως ο δικηγόρος μας, ο γιατρός μας ή ο σύντροφός μας έχουν. Με εξαίρεση τους τελευταίους, συνήθως έχουμε μια αντικειμενική βάση για τις αξιολογήσεις μας: Ποια είναι τα προσόντα τους; Ποια είναι η φήμη τους; Έχουν κρατική άδεια; (Καθαρίζω τον λαιμό μου σε αυτό.) Μπορεί να έχουμε ακόμα ένα προαίσθημα, το οποίο παραμένει σημαντικό δεδομένου του ρόλου που παίζουν στη ζωή μας, αλλά ας μετριάσουμε τη συναισθηματική μας αντίδραση με τουλάχιστον μια αντικειμενική αξιολόγηση.

Αντιμετωπίζουμε μια παράδοξη κατάσταση με τους πολιτικούς. Είναι (ή έτσι πιστεύουν πολλοί) σημαντικοί, ωστόσο η εικόνα και η παρουσίασή τους προσανατολίζονται αποκλειστικά στη δημιουργία «εντύπωσης» στους ψηφοφόρους όταν επιλέγουν μεταξύ διαφόρων επιλογών. Τις περισσότερες φορές, θέλουν αυτή η αίσθηση να υπερισχύσει οποιωνδήποτε αντικειμενικών δεδομένων. Καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια σε αυτή την κοροϊδία. Διανοητικά, πολλοί μπορεί να συμφωνήσουν ότι είναι ένα παιχνίδι, αλλά οι περισσότεροι συνεχίζουν να πέφτουν στην παγίδα.

Το βλέπω συχνά και με διασημότητες. Οι άνθρωποι λατρεύουν τους αστέρες του κινηματογράφου ή τους αθλητές, ανεξάρτητα από το αν είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι. Γρήγορα αποκτούν την ιδιότητα του ειδώλου. Οι αθλητές, τουλάχιστον, πρέπει να διαθέτουν εξαιρετικές σωματικές ικανότητες. Και, παραδόξως, οι περισσότεροι εντελώς ατάλανται ηθοποιοί σπάνια γίνονται διασημότητες. Το να μισεί κανείς αυτούς τους τύπους ανθρώπων (ηθοποιούς και αθλητές) είναι λιγότερο συνηθισμένο, αλλά όταν κάποιος έχει προδιάθεση για μίσος για οποιονδήποτε λόγο, αυτό εκδηλώνεται αβίαστα.

Μαντέψτε ποιον θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα αυτού του είδους μίσους; Τον Ντόναλντ Τζ. Τραμπ, φυσικά. Είναι πιθανώς ο πιο μισητός άνθρωπος της σύγχρονης εποχής μετά τον Αδόλφο Χίτλερ (θα μπορούσαμε να αναφέρουμε άλλους όπως τον Ιωσήφ Στάλιν, τον Πολ Ποτ ή τον Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά ο Τραμπ είναι ο πιο πρόσφατος). Ήταν γραφτό να τον μισούν; Απολύτως, αν και όχι εντελώς. Μπορεί να είναι αρκετά αξιοκαταφρόνητος κατά καιρούς, γεγονός που τον καθιστά εύκολο να τον αντιπαθήσει κανείς. Προσθέστε λίγη δημοσιότητα στο μείγμα και έχετε έναν από τους πιο εύπεπτους στόχους που μπορείτε να φανταστείτε για την προβολή μίσους.

Καταρχάς, ο Τραμπ δεν έχει μια συμβατικά συμπαθητική προσωπικότητα. Φαίνεται αλαζόνας, παρορμητικός, ματαιόδοξος και αντικοινωνικός, χωρίς συναισθηματική σταθερότητα — χαρακτηριστικά όπως η αγένεια, η μεγαλομανία και η έλλειψη ενσυναίσθησης που πολλοί βρίσκουν δυσάρεστα. Είναι ειλικρινής, ανατρεπτικός και συχνά χυδαίος με τρόπο που παραβιάζει τους παραδοσιακούς πολιτικούς κανόνες. Σίγουρα δεν είναι ελκυστικός για το ευρύ κοινό.

Ωστόσο, μερικά από αυτά τα θρασύτατα χαρακτηριστικά είναι ακριβώς αυτό που λατρεύουν οι υποστηρικτές του. Η αντισυμβατική, σαφής προσέγγισή του -το να λέει τα πράγματα όπως έχουν χωρίς φίλτρα, να απορρίπτει την πολιτική ορθότητα και να πολεμά το κατεστημένο- έχει ισχυρή απήχηση. Οι υποστηρικτές του εκτιμούν την αυθεντικότητά του, τον πραγματισμό του και την προθυμία του να ανατρέψει το σύστημα αντί να παίζει με βάση τις συμβάσεις. Αυτό που οι επικριτές αποκαλούν αλαζονεία ή εκφοβισμό, οι οπαδοί του το βλέπουν ως δύναμη, αποφασιστικότητα και μια αναζωογονητική ειλικρίνεια. Ποια χαρακτηριστικά, κατά τη γνώμη σας, κάνουν έναν ηγέτη καλύτερο; Δυστυχώς, ίσως τα πιο αντιπαθητικά.

Τι γίνεται με τα «πραγματικά» δυνατά και αδύνατα σημεία του; Οι επικριτές σπάνια εστιάζουν στα θεμελιώδη ελαττώματα του προέδρου. Αντίθετα, επιτίθενται στην προσωπικότητά του: είναι κακός, άσχημος, κοροϊδεύει τους ανθρώπους, έχει περίεργα μαλλιά, είναι χοντρός και έχει άσχημο στόμα.

Τον χαρακτηρίζουν μισογύνη, ρατσιστή και εγκληματία. Οι υπερασπιστές του, ωστόσο, επισημαίνουν ότι πολλές από τις κατηγορίες πηγάζουν από επιλεκτική αγανάκτηση, μια νομική μάχη που θεωρείται πολιτική δίωξη ή μια διαστρεβλωμένη παρουσίαση του έργου του σε θέματα όπως η μεταρρύθμιση της ποινικής δικαιοσύνης (ο Νόμος του Πρώτου Βήματος), οι ζώνες ευκαιρίας για τις μειονοτικές κοινότητες και η ισχυρή υποστήριξη που έλαβε από διάφορες ομάδες κατά τη διάρκεια των εκλογών.

Οι υποστηρικτές του υποστηρίζουν ότι το ειλικρινές του στυλ διαστρεβλώνεται και μετατρέπεται σε «-ισμούς», αγνοώντας τα πολιτικά αποτελέσματα ή το πλαίσιο. Ομολογουμένως, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, όσοι μισούν τον Τραμπ πιθανότατα έχουν πιο συγκεκριμένους λόγους να τον μισούν, αλλά αυτό δεν ίσχυε στην αρχή της εκστρατείας μίσους. Το σημείο που θίγω σχετικά με τα «συναισθήματα» δεν περιορίζεται στο φαινόμενο Τραμπ.

Πολλοί επικριτές του Τραμπ λατρεύουν προσωπικότητες όπως ο Μπάιντεν, η Χάρις, ο Ομπάμα ή (για τους Καναδούς) ο Κάρνεϊ. Γιατί; Κυρίως για τους ίδιους επιφανειακούς λόγους: προσωπικότητα, εμφάνιση, κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης, παρά για οποιαδήποτε βαθιά γνώση των γεγονότων. Έχουν διδαχθεί να αγαπούν αυτές τις προσωπικότητες και να μισούν τον Τραμπ (και το επιτελείο του). Ενώ η προσωπικότητα και η εμφάνιση παίζουν ρόλο, ο Τύπος υπαγορεύει. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν πέρα ​​από αυτό.

Έτσι, αντιμετωπίζουν τους πολιτικούς σαν αστέρες του κινηματογράφου ή αθλητές. Το ένστικτό τους λέει ένα πράγμα, η εμφάνιση και η προσωπικότητά τους κάτι άλλο, και ο Τύπος συμπληρώνει την εικόνα. Στη συνέχεια, καταφεύγουν στους θαλάμους ηχούς τους όπου οι προκαταλήψεις τους επιβεβαιώνονται ασταμάτητα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους φίλους, την οικογένεια, τον σκύλο τους, και ίσως ακόμη και από μία ή δύο γάτες (οι γάτες είναι ως επί το πλείστον αριστερές).

Τα συναισθήματα έχουν σημασία. Ένα ισχυρό ένστικτο μπορεί να μας προστατεύσει ή να μας καθοδηγήσει προς αυτό που μας φαίνεται σωστό. Αλλά όταν πρόκειται για σημαντικές αποφάσεις, ειδικά εκείνες που αφορούν ηγέτες που διαμορφώνουν νόμους, οικονομίες και κοινωνίες, είναι καθήκον μας να εμβαθύνουμε. Αναλύουμε προσεκτικά προηγούμενα, πολιτικές και αποτελέσματα, καθώς και τα δικά μας συναισθήματα. Η επίγνωση της πηγής των συναισθημάτων μας μετατρέπει το ακατέργαστο συναίσθημα σε τεκμηριωμένη κρίση. Χωρίς αυτή την επίγνωση, είμαστε απλώς ένας ακόμη θεατής παγιδευμένος στο θέαμα.

Επανεξετάζοντας αυτήν την έννοια σήμερα, το χάσμα φαίνεται ακόμη πιο έντονο. Η πολιτική που βασίζεται στα συναισθήματα δεν έχει εξαφανιστεί. Αν μη τι άλλο, έχει ενταθεί. Ο Τραμπ παραμένει ένα αλεξικέραυνο, αγαπητό ή μισητό κυρίως για συναισθηματικούς και μιντιακούς λόγους, παρά για ορθολογική ανάλυση (αν και η κατάσταση έχει αλλάξει κάπως από τη σύγκρουση με το Ιράν). Το μάθημα παραμένει έγκυρο: αμφισβητήστε την πηγή των συναισθημάτων σας, ειδικά όταν τα διακυβεύματα είναι τόσο υψηλά. Ας παραμείνουμε όλοι λογικοί, βρίσκοντας μια ισορροπία μεταξύ καρδιάς και λογικής.

https://amethystosbooks.blogspot.com/

Πώς να είμαι καλά όταν «δεν είμαι καλά»

 Το μυαλό λειτουργεί πολύ αλλόκοτα. Μπορεί να είμαστε ξαπλωμένοι σε μια υπέροχη παραλία με ένα κοκτέιλ ανά χείρας, αλλά και πάλι να μην είμαστε καλά. Και το ξέρω πως υποτίθεται ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε όταν χαλαρώνουμε δίπλα στη θάλασσα.

Υποτίθεται ότι δεν ανησυχούμε όταν μας λούζει ο ήλιος με τις αχτίδες του και όταν θαυμάζουμε το ηλιοβασίλεμα με τους φίλους μας. Υποτίθεται ότι δεν μας νοιάζει τίποτα άλλο εκείνες τις στιγμές. Αλλά δεν μπορείτε πάντα να αναπρογραμματίζετε τον εγκέφαλό σας όπως εσείς θέλετε. Και δεν γίνεται να πιστεύετε ότι απλά και μόνο επειδή παίρνετε αγχολυτικά, θα γιατρευτείτε πλήρως. Οι σκέψεις και πάλι θα τρέχουν και η καρδιά σας θα χτυπά έντονα. Δεν μπορούμε πάντα να χαλαρώνουμε κατ’ επιλογή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ.

Δεν ξέρω πώς να απελευθερώνομαι από τα πάντα. Από τους ανθρώπους. Από τις σχέσεις. Από το παρελθόν μου. Και με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορώ να αποδεσμευτώ από τις ανησυχίες και τις ατέλειωτες σκέψεις που με ταλανίζουν και με βασανίζουν. Δεν ξέρω πώς να είμαι απλά άδεια. Να είμαι ελεύθερη.

Ακόμα μαθαίνω να αποδέχομαι ότι ο εγκέφαλός μου είναι διαφορετικός. Είμαι διαφορετική. Προσπαθώ να αποδράσω από ανθρώπους που δεν είναι καν επικίνδυνοι. Τρέχω να κρυφτώ από το καλό. Τρέχω να κρυφτώ από τη ζωή μερικές φορές. Και βλέπω το χειρότερο σε κάθε κατάσταση, ακόμα κι αν είναι το υγιές. Βλέπω θάνατο, αποσύνθεση και πόνο.

Ακόμα μαθαίνω να αποδέχομαι ότι ορισμένες φορές, ακόμα κι όταν η ζωή γύρω μου είναι καλή και όμορφη, θα έχω και πάλι κάτι που να με ανησυχεί. Ακόμα κι αν είναι κάτι μικρό και ασήμαντο για τους άλλους. Ακόμα κι αν δεν είναι τίποτα.

Είμαι για διακοπές σε μια όμορφη παραλία με όμορφους ανθρώπους. Είμαι εδώ και υποτίθεται ότι δεν πρέπει να νιώθω ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω. Αλλά το νιώθω. Και υποτίθεται ότι πρέπει να νιώθω ότι έχω όλο τον έλεγχο της ζωής μου, αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Όμως, αυτό συμβαίνει στο άγχος. Δεν μπορείς απλά να εύχεσαι και να φύγει, ούτε να πιεις ένα ποτό και να φύγει. Δεν μπορείς να αποσυνδεθείς. Απλά δεν μπορείς. Κάποιες φορές δεν γίνεται.

Φοβάμαι όταν οδηγώ, μήπως τρακάρω. Ανησυχώ όταν στέλνω μήνυμα σε κάποιον ότι δεν θα απαντήσει. Ανησυχώ όσο βρίσκομαι στην παραλία για τη δουλειά και για το πώς φαίνομαι. Φοβάμαι ότι δεν είμαι αρκετά παραγωγική. Ανησυχώ για το πόσο ανησυχώ και μου κόβεται η ανάσα, δυσκολεύομαι να βγάλω τον αέρα.

Το δέρμα μου είναι μαυρισμένο και το χαμόγελό μου φωτεινό. Αλλά μέσα μου, το στήθος μου είναι βαρύ και νιώθω σαν ένα κιλό πέτρες να κάθονται πάνω στην καρδιά μου. Και θέλω να ουρλιάξω και να φωνάξω και κάποιος να μου πει ότι όλα είναι εντάξει.

Δεν ξέρω μερικές φορές πώς να το αποδεχτώ αυτό. Αλλά αυτή είναι η ζωή μου. Ακόμα και στην ηλιοφάνεια, στο μυαλό μου θα πέφτουν κεραυνοί. Δεν ξέρω ακόμα πώς να είμαι καλά όταν δεν είμαι καλά. Αλλά για τώρα ξέρω ένα πράγμα: ότι θα συνεχίζω να αναπνέω και να είμαι απλά ζωντανή. Για τώρα θα συνεχίσω να περπατώ στην παραλία ακόμα και αν στο μυαλό μου επικρατεί το απόλυτο χάος.

Lauren Jarvis-Gibson – Photo: Author/Depositphotos

https://enallaktikidrasi.com/

Καθώς μιλάμε Ελληνικά, στην πραγματικότητα διατυπώνουμε μαθηματικές εξισώσεις

 

Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των 1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα νεοΕλληνικά).

Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός. Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που έχουν.

Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας.

Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοιπου τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό.

Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών.
27 σύμβολα-αριθμοί με αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.
για να δούμε μερικά παραδείγματα:

ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1
ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1
ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.

Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.
Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται).

Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα.

Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.

Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)

Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:

1. Ομιλών 

2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)

3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)

– Το πρώτο είναι η ομιλία
– Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω
– Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)

Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).

Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:
1. Αριθμοί (μαθηματικά)
2. Σχήματα (Γεωμετρία)
3. Μουσική (Αρμονία)
4. Αστρονομία

Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες.

Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.

tip1: Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.

tip 2: ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών

Άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.
Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.

Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.

ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ; 500.000 π.Χ.; Ποιος ξέρει…

ΌΜΩΣ η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1).

Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών. Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική.

Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ.

Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.

Παράδειγμα: η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι).

Το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.
Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.

Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης;

Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»

https://www.kalimera-ellada.gr/

Επικράτεια - Ομάδα στήριξης Μαρίας Καρυστιανού

 

Xristos Marinopoulos 

Δεν είναι τυχαία τίποτα για αυτό άδειασαν τα νησιά από οπλικά συστήματα και έκλεισαν τά στρατόπεδα!!!

Εκκωφαντικό σοκ στη Δύση με ρωσικά χτυπήματα στην Ουκρανία: Έριξαν 100 πυραύλους, 1.640 βόμβες και 1.450 drones σε 7 μέρες

 Η ένταση των επιθέσεων αποτελεί ένδειξη ότι η Ρωσία όχι μόνο διατηρεί υψηλή επιχειρησιακή ικανότητα, αλλά μπορεί να διεξάγει παρατεταμένες εκστρατείες κορεσμού της ουκρανικής αεράμυνας

(upd 3) Η νύχτα της 19ης Ιουλίου 2026 σηματοδότησε μία από τις σφοδρότερες ρωσικές επιθέσεις κατά του Κιέβου από την έναρξη του πολέμου το 2022.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky, η Ρωσία εξαπέλυσε περισσότερους από 40 πυραύλους διαφόρων τύπων και περίπου 120-125 επιθετικά drones,  σε μόλις 53 λεπτά με την ουκρανική πρωτεύουσα να δέχεται το κύριο βάρος της επίθεσης.
Οι Ουκρανοί αναφέρουν ότι χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι Iskander-M και 3M22 Zircon.
Ρώσοι στρατιωτικοί bloggers υποστήριξαν ότι η ουκρανική αεράμυνα χρησιμοποίησε τουλάχιστον 16 πυραύλους αναχαίτισης Patriot PAC-3 κατά τη διάρκεια της επίθεσης.
Ο ίδιος ο Ουκρανός πρόεδρος χαρακτήρισε την επιδρομή ως μία από τις μεγαλύτερες της σύγκρουσης, επισημαίνοντας ότι μέσα σε μία εβδομάδα η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει περίπου 1.450 drones, περισσότερες από 1.640 κατευθυνόμενες βόμβες και σχεδόν 100 πυραύλους κατά ουκρανικών στόχων.
Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν πως ο πόλεμος εισέρχεται πλέον σε μία φάση όπου η ένταση των πυραυλικών επιθέσεων αυξάνεται δραματικά ενώ η δυνατότητα της ουκρανικής αεράμυνας να αναχαιτίζει μαζικές επιδρομές δοκιμάζεται καθημερινά.


Η ρωσική απάντηση και το μήνυμα προς το Κίεβο

Από τη ρωσική πλευρά, το υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι η επιχείρηση αποτέλεσε απάντηση στις προηγούμενες ουκρανικές επιθέσεις εναντίον περιοχών της Μόσχας.
Την ίδια εκτίμηση διατύπωσε και ο Νορβηγός καθηγητής Glenn Diesen, ο οποίος υποστήριξε ότι η ρωσική αντίδραση υπήρξε σχεδόν άμεση μετά τις ουκρανικές επιθέσεις στη ρωσική επικράτεια, χαρακτηρίζοντας το πλήγμα ιδιαίτερα ισχυρό.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι κάθε ουκρανικό πλήγμα στο εσωτερικό της Ρωσίας ακολουθείται πλέον από δυσανάλογα μεγαλύτερη ρωσική απάντηση, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο συνεχούς κλιμάκωσης.


Δραματική έκκληση Zelensky - Κορεσμός αεράμυνας με 44 πυραύλους σε 53 λεπτά 

Η ίδια η έκκληση του Volodymyr Zelensky για ακόμη περισσότερα συστήματα αεράμυνας και αναχαιτιστικά βλήματα αποτελεί έμμεση παραδοχή ότι οι μέχρι σήμερα δυτικές παραδόσεις δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν επιθέσεις τέτοιας κλίμακας.
Η εκτόξευση περίπου 44 πυραύλων σε μόλις 53 λεπτά δείχνει ότι η Ρωσία επιχειρεί πλέον συστηματικά να κορέσει την ουκρανική αεράμυνα, αναγκάζοντας το Κίεβο να καταναλώνει πολύτιμα και ακριβά αποθέματα αναχαίτισης.
Για πολλούς αναλυτές, αυτή η τακτική φθείρει σταδιακά όχι μόνο τις ουκρανικές δυνατότητες, αλλά και τη δυτική στρατηγική που βασίζεται στη συνεχή παροχή αμυντικών συστημάτων χωρίς να μεταβάλλει ουσιαστικά την ισορροπία στο πεδίο των επιχειρήσεων.


Η Δύση αντιμέτωπη με τη νέα ρωσική ισχύ πυρός

Οι τελευταίες επιχειρήσεις της Ρωσίας προκάλεσαν έντονο προβληματισμό σε δυτικές πρωτεύουσες και στρατιωτικούς αναλυτές, καθώς ανέδειξαν την κλίμακα των δυνατοτήτων που εξακολουθεί να διαθέτει η Μόσχα, παρά τις κυρώσεις και τη μακροχρόνια σύγκρουση.
Οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν έναν ρυθμό επιχειρήσεων που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί και εντείνουν τις ανησυχίες στη Δύση σχετικά με την παραγωγική ικανότητα και τα διαθέσιμα αποθέματα της ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας.
Για αρκετούς αναλυτές, η ένταση των επιθέσεων αποτελεί ένδειξη ότι η Ρωσία όχι μόνο διατηρεί υψηλή επιχειρησιακή ικανότητα, αλλά μπορεί να διεξάγει παρατεταμένες εκστρατείες κορεσμού της ουκρανικής αεράμυνας.
Αυτό αναζωπυρώνει τις συζητήσεις στις δυτικές πρωτεύουσες για το κατά πόσο η μέχρι σήμερα στρατηγική στρατιωτικής στήριξης της Ουκρανίας επαρκεί απέναντι σε έναν αντίπαλο που συνεχίζει να επιδεικνύει μεγάλη ισχύ πυρός και δυνατότητα διατήρησης υψηλού ρυθμού επιθέσεων.


Οι στόχοι της τελευταίας επίθεσης

Η Μόσχα υποστηρίζει ότι δεν επλήγησαν τυχαίοι στόχοι αλλά βασικές εγκαταστάσεις της ουκρανικής πολεμικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, μεταξύ των εγκαταστάσεων που χτυπήθηκαν ήταν:
• εργοστάσια παραγωγής συστημάτων καθοδήγησης πυραύλων,
• εγκαταστάσεις κατασκευής εξαρτημάτων για πυραύλους Flamingo, Neptune-MD και άλλα οπλικά συστήματα,
• μονάδες παραγωγής drones μεγάλου βεληνεκούς,
• αποθήκες στρατιωτικού υλικού,
• κέντρα logistics που χρησιμοποιούνταν για τη διακίνηση εξοπλισμού διπλής χρήσης,
• εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων στο λιμάνι Yuzhny στην περιφέρεια της Οδησσού.


Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην εταιρεία RadioNix, στη SpetsOboronMash, στο εργοστάσιο Meridian (Kyiv-90) καθώς και στο Kyiv Innovation Terminal, το οποίο η ρωσική πλευρά υποστηρίζει ότι χρησιμοποιούνταν για τη διακίνηση εξαρτημάτων drones, ηλεκτρονικού πολέμου και ρομποτικών συστημάτων.
Η Ρωσία υποστηρίζει επίσης ότι καταστράφηκε το εργοστάσιο UKRTAC, γεγονός που επιβεβαίωσε δημόσια μέσω ανάρτησής του ο ιδρυτής της επιχείρησης Severion Dangadze, αναφέροντας ότι τόσο οι εγκαταστάσεις όσο και οι αποθήκες καταστράφηκαν ολοσχερώς από άμεσο πυραυλικό πλήγμα.
Οι επιθέσεις προκάλεσαν ζημιές σε αρκετές συνοικίες του Κιέβου μεταξύ των οποίων οι Solomianskyi, Sviatoshynskyi, Shevchenkivskyi, Desnianskyi και Dniprovskyi.
Ζημιές αναφέρθηκαν επίσης στον σταθμό μετρό Lukyanivska, όπου σύμφωνα με ουκρανικές αναφορές σημειώθηκε μερική κατάρρευση της οροφής, έντονος καπνός και εκκένωση των επιβατών.
Επίσης επλήγησαν αποθήκες logistics στην περιοχή Bucha, κέντρο logistics της DB Schenker στα νοτιοδυτικά του Κιέβου και δεξαμενές καυσίμων στο λιμάνι Yuzhny στην περιφέρεια της Οδησσού.


Η Δύση συνεχίζει να υπόσχεται, αλλά όχι να αλλάζει την πραγματικότητα

Παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις δυτικών κυβερνήσεων περί «στήριξης μέχρι τη νίκη», η πραγματικότητα στο πεδίο δείχνει ολοένα και πιο δύσκολη για την Ουκρανία.
Οι παραδόσεις οπλικών συστημάτων συνεχίζονται, όμως δεν φαίνεται να μεταβάλλουν ουσιαστικά τη στρατηγική ισορροπία.
Αντίθετα, η Ρωσία εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική υπεροχή στην παραγωγή πυραύλων, drones και πυρομαχικών, ενώ έχει προσαρμόσει την οικονομία της σε συνθήκες πολέμου.
Κάθε νέο πακέτο βοήθειας συνοδεύεται από δηλώσεις αισιοδοξίας στις δυτικές πρωτεύουσες, αλλά στο πεδίο των επιχειρήσεων οι ουκρανικές πόλεις εξακολουθούν να δέχονται ολοένα και μεγαλύτερες επιθέσεις.


Η ουκρανική ηγεσία και η στρατηγική της διαρκούς κλιμάκωσης

Η κυβέρνηση του Volodymyr Zelensky συνεχίζει να παρουσιάζει κάθε νέα επίθεση ως απόδειξη ότι απαιτείται ακόμη περισσότερη δυτική στρατιωτική βοήθεια.
Ωστόσο, η στρατηγική των συνεχών επιθέσεων σε στόχους εντός της Ρωσίας δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.
Κάθε τέτοιο πλήγμα φαίνεται να ακολουθείται από πολύ ισχυρότερες ρωσικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο κόστος να το πληρώνουν τελικά οι ουκρανικές υποδομές και οι κάτοικοι μεγάλων πόλεων.
Ακόμη και δυτικοί αναλυτές αναγνωρίζουν πλέον ότι η λογική της διαρκούς στρατιωτικής κλιμάκωσης δυσκολεύει περισσότερο οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγμάτευση και αυξάνει τις πιθανότητες περαιτέρω καταστροφών.
Ανεξάρτητα από το ποια πλευρά έχει την πρωτοβουλία κάθε φορά, εκείνοι που συνεχίζουν να πληρώνουν το υψηλότερο τίμημα είναι οι άμαχοι.
Οι συνεχείς επιδρομές, οι καταστροφές ενεργειακών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων, οι διακοπές ηλεκτροδότησης και η αβεβαιότητα έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητας εκατομμυρίων ανθρώπων.
Την ίδια στιγμή, οι πολιτικές ηγεσίες σε Ουκρανία, Ρωσία, Ηνωμένες Πολιτείες και μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να επενδύουν περισσότερο στη στρατιωτική αντιπαράθεση παρά στην αναζήτηση ενός ρεαλιστικού πλαισίου διαπραγμάτευσης.


Ένας πόλεμος χωρίς ορατό τέλος

Η επίθεση της 19ης Ιουλίου αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι ο πόλεμος δεν οδεύει προς αποκλιμάκωση αλλά προς μεγαλύτερη ένταση.
Η ουκρανική ηγεσία εξακολουθεί να στηρίζει την επιβίωσή της στις ευρωπαϊκές στρατιωτικές ενισχύσεις, ενώ η Δύση συνεχίζει να επενδύει σε μία στρατηγική που, μέχρι στιγμής, δεν έχει οδηγήσει ούτε σε στρατιωτική νίκη ούτε σε πολιτική λύση.

Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία δείχνει αποφασισμένη να συνεχίσει τις επιθέσεις εναντίον της ουκρανικής στρατιωτικής και αμυντικής βιομηχανίας, διαμηνύοντας ότι οι επιχειρήσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν σύντομα.
Το αποτέλεσμα είναι ένας πόλεμος φθοράς που γίνεται ολοένα πιο καταστροφικός, με την Ουκρανία να συνεχίζει να υφίσταται τεράστιες απώλειες σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό, ενώ η Δύση, παρά τις διακηρύξεις περί αποφασιστικής στήριξης, δεν έχει καταφέρει να διαμορφώσει μία στρατηγική που να οδηγεί σε βιώσιμη ειρήνη αντί για συνεχή κλιμάκωση.

www.bankingnews.gr

Μαρία Δεναξά: Η προγραμματισμένη και συστηματική εξάλειψη της θηλυκότητας

 

Σε παρέμβαση της η Μαρία Δεναξά αναφέρει:

Η προγραμματισμένη και συστηματική εξάλειψη της θηλυκότητας

Οι Ταλιμπάν των Βρυξελλών απαγορεύουν ορισμένες εικόνες στις τηλεοπτικές μεταδόσεις στα γυναικεία αθλήματα για να ”καταπολεμήσουν τον σεξισμό”.


Για τους άνδρες όμως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα!

🔴 Βλέπετε τι γίνεται με αυτούς τους χαρτογιακάδες;


Ξεκίνησαν με τα χάρτινα καλαμάκια, πέρασαν στα δεμένα καπάκια στα μπουκάλια… μόνο για την ηλιθιότητα τους, δεν έχουν προβλέψει τίποτα!

😵‍💫Πιάσαμε πάτο αδέρφια!

https://www.olympia.gr/

Ζητώ από την Μαρία Καρυστιανού να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας.’

Έλληνας διαχειριστής ακινήτων ισχυρίζεται ότι η ελληνική κυβέρνηση τον στοχοποιεί με δίωξη επειδή αρνήθηκε να πουλήσει ακίνητα σε Τούρκους και Εβραίους

Δημόσια διαμάχη έχει ξεσπάσει στην Ελλάδα, αφού ο διαχειριστής ακινήτων Ιωάννης Πεσιρίδης ισχυρίστηκε ότι κινούνται νομικές διαδικασίες εναντίον του λόγω της πολιτικής του να αρνείται να πουλήσει σπίτια και γη σε ορισμένους ξένους αγοραστές, ενώ προτιμά να πουλήσει ακίνητα σε μέλη της ελληνικής διασποράς.

Σύμφωνα με ένα βίντεο και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που δημοσίευσε ο Πεσιρίδης, ισχυρίζεται ότι τώρα αντιμετωπίζει δικαστική δίωξη για τη στάση του. Στο βίντεο, δηλώνει:

"Η δίωξή μου από αυτή τη δειλή μπανανιέρα έχει ξεκινήσει επίσημα. Δεν θα κάνω ούτε ένα βήμα πίσω, αδέρφια."

Ο Πεσιρίδης ισχυρίζεται ότι η επιχειρηματική του πρακτική ήταν να δίνει προτεραιότητα στους Έλληνες αγοραστές από τη διασπορά έναντι των ξένων αγοραστών. Δηλώνει συγκεκριμένα ότι αρνήθηκε να πουλήσει ακίνητα σε Τούρκους και άλλους μη Έλληνες. Η ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που κοινοποιήθηκε σχετικά με την υπόθεση αναφέρεται επίσης σε Εβραίους αγοραστές.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο διαδίκτυο. Οι υποστηρικτές έχουν επαινέσει τον Πεσιρίδη ως κάποιον που ενεργεί προς το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι η γη και οι κατοικίες θα πρέπει να παραμείνουν σε ελληνικά χέρια όποτε είναι δυνατόν. Άλλοι έχουν επικρίνει αυτό που αντιλαμβάνονται ως κυβερνητική πίεση εναντίον ατόμων για τη λήψη ιδιωτικών επιχειρηματικών αποφάσεων.

Η υπόθεση συνεχίζει να προκαλεί συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου έχει γίνει μέρος μιας ευρύτερης συζήτησης σχετικά με την ιδιοκτησία ακινήτων, τις ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα και την ισορροπία μεταξύ ιδιωτικών επιχειρηματικών αποφάσεων και νόμων κατά των διακρίσεων.

*ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ, Ε;

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

ΜΗΝ ΠΟΥΛΑΤΕ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΟΣΤΟΣ. ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ Η ΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΚΗΡΥΤΤΩ, ΜΗΝ ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΑ ΦΤΗΝΑ.

Maria Nikolakaki