Η ιπποκράτεια δίαιτα αντιγήρανσης!

Όσο πιο άσπρα και επεξεργασμένα είναι τα δημητριακά και το ψωμί που τρώμε, τόσο λιγότερη είναι η ζωοποιητική τους δύναμη και η θρεπτική τους αξία. Μάλιστα με τον χημικό τρόπο που σήμερα επεξεργάζονται και παράγονται απ’ τις βιομηχανίες τροφίμων αποτελούν κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Τα λευκά άλευρα δεν περιέχουν τίποτε άλλο εκτός από άμυλο, που προέρχεται απ’ το κέντρο του σπόρου, που είναι περιοχή πολύ φτωχή σε ηλιακή ενέργεια και θρεπτικά συστατικά. Η αγνή διαδικασία της ολικής αλέσεως, της ζυμώσεως και του σωστού ψησίματος αποτελούν τις προσπάθειες του αρχαίου ανθρώπου να συνδυάσει το εύπεπτο με το νόστιμο και το υγιεινό.

«Συμπεραίνω λοιπόν ότι ο παλαιότερος άνθρωπος αναζήτησε τροφή, που να εναρμονίζεται καλύτερα με τον οργανισμό του κι έφθασε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Επεξεργάσθηκε το σιτάρι, το μούσκεψε, το ξεφλούδισε, το άλεσε, το κοσκίνισε, το ζύμωσε, το έψησε κι έφτιαξε άρτο, παρομοίως έκανε και με το κριθάρι. Πειραματίσθηκε με τις τροφές, τις έβρασε, τις έψησε, τις ανακάτεψε, συνδύασε τα ισχυρά και αμιγή συστατικά με τα ασθενέστερα, ώστε να τα προσαρμόσει στον ανθρώπινο οργανισμό, πάντοτε με γνώμονα την σκέψη, ότι οι βαριές τροφές, που δεν μπορούσαν ν’ αφομοιωθούν απ’ τον οργανισμό, προκαλούσαν πόνο, αρρώστια και θάνατο, ενώ οι άλλες συντελούσαν στην θρέψη, την ανάπτυξη και την υγεία του.» (Ιπποκράτης, «Περί Αρχαίης Ιητρικής», παρ. 14.)

Τα παρεξηγημένα δημητριακά ολικής αλέσεως-πιτυρούχα όπως το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη, η βρώμη, το καλαμπόκι, ο αμάρανθος (ο ιερός καρπός των Τολτέκων, των Μάγιας και των Ίνκας), το ρύζι, που απετέλεσε για πολλές χιλιετίες την διατροφική βάση των πολιτισμών της Ανατολικής Ασίας και τα παράγωγά τους μούσλι, ψωμί, πίττες, ζυμαρικά, γλυκίσματα, πρέπει ν’ αντικαταστήσουν τα επικίνδυνα για την δημόσια υγεία λευκά και χημικώς επεξεργασμένα δημητριακά και ν’ αποτελέσουν ξανά την θεμελιακή τροφή του σύγχρονου ανθρώπου.

Το κεχρί είναι ένα είδος δημητριακού πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ενώ οι πρωτεΐνες του περιέχουν όλα τ’ αμινοξέα. Ο Πυθαγόρας το πρότεινε στους μαθητές του ως την ιδανική τροφή: «θεωρούσε ότι το κεχρί ήταν το καταλληλότερο είδος για την τροφή τους» (Ιάμβλιχος «Περί Πυθαγορικού Βίου» παρ. 106). Τα δημητριακά περιέχουν σύνθετους υδατάνθρακες και πρωτεΐνες υψηλής ποιότητος (12%-14% τα δημητριακά, 16% το ρύζι και 18% το κεχρί), ελάχιστα αλλά ωφέλιμα λιπίδια και άφθονες φυτικές ίνες, ενώ είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Οι σύγχρονες πρωτεϊνικές δίαιτες (Δίαιτα Άτκινς, Διατροφική Ζώνη, Δίαιτα των Τύπων του Αίματος κ.α.) τα έχουν εξοβελίσει απ’ τα διαιτολόγια των ανθρώπων ως παχυντικά, ανεπαρκή και επικίνδυνα για την υγεία. Όμως τ’ αποτελέσματα των «διαιτολογίων της μόδας» είναι τραγικά, αφού έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα παχυσαρκίας και νοσηρότητας στον Δυτικό κυρίως κόσμο.
Τα όσπρια είναι άλλη μία σπουδαία μα και παρεξηγημένη κατηγορία τροφών, που ξανακερδίζει το χαμένο έδαφος ανάμεσα στα σύγχρονα διαιτολόγια. Τα όσπρια (οι φακές, η φάβα, τα φασόλια, τα ρεβίθια) είναι τροφές πλούσιες σε φυτικές πρωτεΐνες, σύνθετους υδατάνθρακες υψηλής ποιότητας, άφθονες φυτικές ίνες και λίγα ωφέλιμα λιπαρά. Περιέχουν πολλών ειδών βιταμίνες (ακόμη και την Β12), τα ιχνοστοιχεία και τα πολλά μεταλλικά άλατα που ζητά ο ανθρώπινος οργανισμός. Απ’ τα όσπρια λείπουν δύο βασικά αμινοξέα, για ν’ απορροφηθεί ολοκληρωτικά η πρωτεΐνη τους απ’ τον οργανισμό. Όμως, αν συνδυαστούν στο γεύμα με κάποιο δημητριακό (ρύζι ολικής, καλαμπόκι, ψωμί ολικής), μετατρέπονται σε ένα σπουδαίο και ολοκληρωμένο γεύμα. Τα όσπρια κατατάσσονται στις θεραπευτικές τροφές, αφού η κατανάλωσή τους μειώνει την χοληστερίνη στο αίμα και, πιθανόν, προστατεύει απ’ τον καρκίνο, την καρδιά και το κυκλοφορικό, βοηθά τους διαβητικούς στην μείωση των επιπέδων των σακχάρων στο αίμα τους, επιβραδύνει την γήρανση κ.α.

Οι ξηροί καρποί είναι η πιο παρεξηγημένη τροφή απ’ όλες τις φυτικές τροφές. Όλοι σήμερα υποστηρίζουμε, ότι οι θαυματουργοί αυτοί καρποί παχαίνουν, γι’ αυτό δεν πρέπει να τους τρώμε. Κατ’ αυτόν τον τρόπο απουσιάζουν απ’ όλα τα σύγχρονα διαιτολόγια. Οι πρόγονοί μας είχαν τους ξηρούς καρπούς ως βασική τους τροφή. Στην «Πολιτεία» ο Πλάτων θεωρεί τα καρύδια και τ’ αμύγδαλα ως βάση της τροφής των πολιτών της ιδανικής πολιτείας. Οι ξηροί καρποί αποτελούσαν βασική τροφή των φιλοσόφων. Εκτός των σπουδαίων συστατικών τους (πρωτεΐνες-υδατάνθρακες υψηλής ποιότητος και όλες σχεδόν τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα) περιέχουν και τα λεγόμενα ωφέλιμα αντιγηραντικά λιπίδια Ω3-Ω6.

Τα αμύγδαλα περιέχουν 50% περισσότερο ασβέστιο απ’ όλα τα είδη γαλακτοκομικών προϊόντων και 200% περισσότερο σίδηρο απ’ ό,τι τα κρεατικά. Είναι επίσης πλούσια σε ψευδάργυρο, σελήνιο και κάλλιο. Το αμυγδαλόγαλα είναι ένα πολύ θρεπτικό και εύπεπτο φυτικό γάλα, που περιέχει 50% περισσότερο ασβέστιο απ’ τα ζωικά γάλατα με μεγαλύτερη απορρόφηση και καθόλου τοξίνες. Παρομοίως συμβαίνει και με τα καρύδια, φουντούκια, φιστίκια (κάσιους, βραζιλιάνικα, Αιγίνης, αφρικάνικα). Οι ξηροί καρποί πρέπει να τρώγονται ωμοί με φρούτα φρέσκα η ξερά, με σαλάτα η με δημητριακά (μούσλι) και όχι ψημένοι, αλατισμένοι συνοδεία αλκοολούχων ποτών ή μετά το γεύμα.
Η ωμοφαγία ήταν ένα απ’ τα βασικά μυστικά της μακροζωίας των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Οι ωμές ζωντανές τροφές (όσες τρώγονται κατ’ αυτόν τον τρόπο), πέρα απ’ τα υλικά συστατικά που γνωρίζουμε, δίνουν στον οργανισμό την απαραίτητη ζωτική ενέργεια. Ο λέων αλλά και όλα τα σαρκοφάγα ζώα, όταν κατασπαράσσουν τα θύματά τους, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να τους ρουφούν το αίμα και να τους τρώνε τα ζωτικά όργανα, διότι μέσα σ’ αυτά ρέει η ζωτική ενέργεια. Ας προσέξουμε εδώ ότι οι ύαινες και οι γύπες, που τρώνε τα υπόλοιπα νεκρά μέλη στα οποία η ζωτική ενέργεια έχει εξαφανιστεί, είναι τα πιο άσχημα και άρρωστα ζώα στην φύση. Αυτό, διότι έχουν βολευτεί-προσαρμοσθεί σχεδόν αποκλειστικά στην πτωματοφαγία εδώ και χιλιάδες χρόνια. Επομένως η κρεοφαγία πρέπει να γίνεται με μέτρο.

«Οι τροφές πρέπει να παρασκευάζονται με σουσάμι, με σπόρους κι άλλους παρόμοιους καρπούς. Οι σπόροι αλεσμένοι και μη (κολοκυθόσπορος, λιναρόσπορος, ηλιόσπορος, σουσάμι, άλφα-άλφα κ.α.) είναι οι πιο άγνωστες και ξεχασμένες τροφές του σύγχρονου διαιτολογίου μας. Όπως μας λέει κι ο Ιπποκράτης, δεν παχαίνουν, διότι δεν μπορούμε να φάμε πολλούς. Περιέχουν σε άφθονες ποσότητες τ’ απαραίτητα για τον οργανισμό Ω3-Ω6 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και κάποιες ωφέλιμες ουσίες, που λέγονται λιγνίνες και που μπορούν ακόμη και να αναστείλουν διάφορες βαριές εκφυλιστικές αρρώστιες, όπως ο καρκίνος, τα εγκεφαλικά και οι καρδιοπάθειες. Είναι πλούσιοι σε βιταμίνες A, C, D, K, E, όλο το σύμπλεγμα των Β και την Β12, καθώς και όλα τα μεταλλικά στοιχεία. Είναι πλούσιοι σε πρωτεΐνες (30%-35%), χλωροφύλλη, άλφα και βήτα καροτίνη, βιοφλαβονοειδή, τρυπτοφάνη, ισοφλαβόνες, αλκαλοειδή και στερόλες.

Οι ουσίες αυτές είναι τόσο απαραίτητες στην ομαλή λειτουργία του οργανισμού, όσο και το νερό που πίνουμε. Ειδική μνεία θα πρέπει να κάνουμε στο ταχίνι ολικής αλέσεως και στο παστέλι, που αποτελούσαν απ’ την αρχαιότητα την βασική τροφή των Ελλήνων και Ρωμαίων πολεμιστών, των αθλητών και των ολυμπιονικών.Το ταχίνι ολικής με μέλι αλειμμένο σε ψωμί ολικής με λίγες σταφίδες και κανέλα αποτελούν ένα τέλειο και νόστιμο πρωινό γεύμα. Το παστέλι σε διάφορες τελετές (γάμους, ονοματοθεσίες) αποτελούσε το σύμβολο της γονιμότητας.
«Η τροφή δεν είναι τροφή, αν δεν έχει την δύναμή της. Ό,τι δεν είναι τροφή γίνεται τροφή, αν μπορεί να θρέψη.» (Ιπποκράτης, «Περί Τροφής», παρ. 21.)

Η ελαία κατά την Αρχαιότητα αποτελούσε το ιερό δένδρο της θεάς Αθηνάς και σύμβολο θριάμβου, σοφίας, αφθονίας και υγείας, ενώ ο «κλάδος ελαίας» αποτελούσε το ιερό σύμβολο της ειρήνης. Ένα πανάρχαιο ιερό δένδρο ελαίας τεραστίων διαστάσεων δέσποζε μπροστά απ’ τον ναό της Ακροπόλεως. Όποιος έκοβε δένδρο ελιάς τιμωρούνταν με βαριές ποινές απ’ τους νόμους όλων των ελληνικών πόλεων.

Ο καρπός της ελαίας, η ελιά και ο «χρυσός» χυμός του, το ελαιόλαδο, αποτελούν δύο απ’ τις καλύτερες τροφές που μπορεί να τρώει ο άνθρωπος. Περιέχει σε μεγάλες ποσότητες βιταμίνη Α, Ε, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο, χαλκό, φώσφορο, κάλλιο, νάτριο, διάφορες πολυφαινόλες και πολλά ακόμη ιχνοστοιχεία. Το ελαιόλαδο παρουσιάζει αντιγηραντική και θεραπευτική δράση σε πολλών ειδών ασθένειες.

Πολλές μυθολογικές εκδοχές υπάρχουν για την προέλευση της ελιάς στον ελλαδικό χώρο. Έτσι αντιλαμβανόμαστε τη σημασία του δέντρου της ελιάς για τον αρχαίο κόσμο. Ο πολιτισμός που δημιούργησε είναι συνδεδεμένος με τη γεωργία και την παραγωγή αγαθών, όπως το λάδι, το σιτάρι, το κριθάρι και το κρασί. Οι άνθρωποι της εποχής εκείνης, για να εξηγήσουν την παραγωγή όλων αυτών των σημαντικών προϊόντων πίστευαν ότι προέρχονται από τους θεούς, οι οποίοι διαφύλατταν την ευφορία και τη γονιμότητα της γης. Οι θεοί, για να βοηθήσουν τους ανθρώπους τους στέλνουν τις «θεσμοφόρους» θεότητες, οι οποίες δωρίζουν την καλλιέργεια των καρπών και τη θέσπιση των νόμων. Στο δύσκολο αυτό έργο τους οι θεοί, ως ευρέτες αγαθών και πολιτισμού βοηθούνται από μυθικούς ήρωες, ημίθεους όπως ο Ηρακλής, ο Προμηθέας και ο Αρισταίος. Στην αγγειογραφία ο μυθικός βασιλιάς της Αθήνας Κέκροπας, που ήταν μισός άνθρωπος και μισός φίδι και η Αθηνά μπροστά στην ελιά που φύτεψε στο βράχο της Ακρόπολης.

Η άποψη ότι το ελαιόλαδο παχαίνει αποτελεί λαθεμένη αντίληψη. Το αγνό ωμό ελαιόλαδο μεταβολίζεται πολύ εύκολα σε ενέργεια απ’ τον οργανισμό. Το ψήσιμο, το βράσιμο και το τηγάνισμα καταστρέφουν το ελαιόλαδο και το μετατρέπουν σε τοξικό. Εδώ όντως το αποτέλεσμα είναι και η παχυσαρκία.

Τα φύλλα της ελιάς, αλεσμένα με νερό στον ηλεκτρικό πολτοποιητή (μίξερ), αποτελούν ένα ισχυρό φυσικό αντιοξειδωτικό, που μπορεί να θεραπεύσει αρκετές ανίατες ασθένειες που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο (πάντοτε σε συνδυασμό με την υγιεινή διατροφή). Το ελαιόλαδο και ο πολτός των φύλλων της ελιάς χρησιμοποιούνταν απ’ τους Ασκληπιάδες ιατρούς φυσιοθεραπευτές ως ένα απ’ τα βασικά φυσικά θεραπευτικά μέσα της εποχής. Ο Διοσκουρίδης αναφέρει τουλάχιστον είκοσι διαφορετικές περιπτώσεις ασθενειών, που θεραπεύονται απ’ το ελαιόλαδο και τον πολτό των φύλλων της ελιάς. Ένα ποτήρι χυμού φύλλων της ελιάς ως ρόφημα η ο πολτός τους ωμός ως σάλτσα σε σαλάτες αποτελούν το καλύτερο φυσικό προληπτικό φάρμακο για την υγεία.

Φρούτα και λαχανικά φρέσκα και αποξηραμένα
«Η τροφή για τους νέους πρέπει να είναι εν μέρει επεξεργασμένη, μεταβεβλημένη για τους γέροντες και γι’ αυτούς που βρίσκονται στην ακμή της ηλικίας τους αμετάβλητη» (Ιπποκράτης, «Περί Τροφής», παρ. 41).

Τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά είναι η πιο απαραίτητη τροφή για τον άνθρωπο, διότι, εκτός των σπουδαίων συστατικών που περιέχουν, επειδή τρώγονται ωμά έχουν την τόσο απαραίτητη σε όλους μας ζωτική ενέργεια. Αν θα έπρεπε να διαλέξουμε τα δύο κορυφαία λαχανικά, που βοηθούν περισσότερο απ’ τα υπόλοιπα στην μακροζωία, αυτά είναι το σκόρδο και το κρεμμύδι. Κατά γενική ομολογία των επιστημόνων του πλανήτη τα δύο αυτά συγγενή είδη βολβών είναι σίγουρα μέσα στις δέκα πολυτιμότερες τροφές απ’ όλες όσες υπάρχουν. Όλοι οι αρχαίοι λαοί γνώριζαν τις θεραπευτικές και ζωογονητικές ιδιότητες των δύο θαυματουργών αυτών τροφών.

Τα σκόρδα και τα κρεμμύδια εξισορροπούν την πίεση του αίματος, αραιώνουν το αίμα με την διάλυση των θρόμβων, κατεβάζουν την «κακή» LDL χοληστερίνη, βοηθούν την πέψη και τις παθήσεις του στομάχου, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και εξουδετερώνουν τα μικρόβια και τους μικροοργανισμούς ενεργώντας ως αντιβιοτικά. Το σκόρδο εκτός των βιταμινών B, E και A περιέχει ένα αμινοξύ που λέγεται αλλιίνη, που, όταν καταναλωθεί, παράγει ένα ένζυμο, την αλλικίνη. Η αλλικίνη για κάποιους γιατρούς είναι ισοδύναμη με την πενικιλίνη (αλλά χωρίς τις παρενέργειές της) και μπορεί να εξουδετερώσει τουλάχιστον 23 διαφορετικά είδη βακτηριδίων, 60 τύπους μυκήτων, την γάγγραινα, πολλά είδη λοιμώξεων και επιδημικών ασθενειών (τύφου, χολέρας). Ο Πλίνιος αναφέρει 28 περίπου ασθένειες, που θεραπεύονταν με την τακτική λήψη κρεμμυδιών. Είναι πολύ πλούσια σε πυρίτιο, φώσφορο, ιώδιο, ασβέστιο, θείο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο. Η χρήση τους ανακουφίζει τον διαβήτη, τις λοιμώξεις, τις λεμφικές παθήσεις, τον καρκίνο, την λευχαιμία.

Ως οι σύγχρονοι βασιλείς των ελληνικών φρούτων θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν τα σταφύλια, τα σύκα, τα ρόδια και τα μήλα. Εδώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε την άριστη διατροφική αξία και των υπολοίπων μεσογειακών φρούτων. Η φρουτοθεραπεία και ειδικώς η σταφυλοθεραπεία αποτελούσαν βασική μέθοδο της Φυσιοθεραπευτικής, που χρησιμοποιούσαν οι Ασκληπιάδες ιατροί, μέθοδο που ασκείται και σήμερα απ’ την σύγχρονη Φυσιοθεραπευτική (Naturopathy). Άνθρωπος που δεν τρώει καθόλου ωμά φρούτα και λαχανικά αποκτά σοβαρά προβλήματα υγείας. Η έννοια της Υγείας έχει άμεσα συσχετισθεί με τις δύο αυτές κατηγορίες τροφών.

Τα ξεχασμένα ξερά φρούτα και λαχανικά (ξερά σύκα, ξερά δαμάσκηνα, ξεροί χουρμάδες, σταφίδες, λιαστές ντομάτες, αποξηραμένα μανιτάρια κ.α.) αποτελούν μεγάλες πηγές μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Τα ξερά φρούτα είναι ένα πρώτης ποιότητος γλυκό για όλες τις ώρες της ημέρας, που δεν παχαίνει, τονώνει και μας γεμίζει δύναμη και ενεργητικότητα. Τα φρούτα πρέπει να τρώγονται πριν απ’ τα γεύματα (μισή με μία ώρα) η μεταξύ των γευμάτων και όχι μετά τα γεύματα.
Τ’ αποξηραμένα θαλάσσια φύκια (kobi, miso) και άλλα, που μπορούμε να προσθέτουμε στα γεύματά μας, είναι μία πρώτης τάξεως θεραπευτική τροφή, που συστήνεται από όλους τους σύγχρονους φυσιοθεραπευτές και διαιτολόγους. Περιέχουν πολλές αντιοξειδωτικές και βιοφλαβονοειδείς ουσίες, που προστατεύουν απ’ την γήρανση και τον εκφυλισμό του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ είναι πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία και βιταμίνες.

Τα φύτρα από φρεσκοφυτεμένους σπόρους δημητριακών και οσπρίων (σιταρόχορτο,χόρτο φαγόπυρου, βρώμης, κριθαριού, φασολιού, φακής κ.α.) είναι μία σπουδαία τροφή, τελείως άγνωστη σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους. Αποτελούν μία διατροφική πανάκεια, διότι περιέχουν την τόσο απαραίτητη ζωτική ενέργεια, διότι τρώγονται ωμά, όλα τ’ απαραίτητα αμινοξέα, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία αλλά και πολλές ακόμη άγνωστες ουσίες, που δεν ξέρουμε την δράση τους. Τα φύτρα είναι τα νεογέννητα, τα «μωρά» των φυτών, που είναι γεμάτα από σφρίγος και ζωτικότητα.

Η δρ Ανν Γουίγκμορ το 1963 στην Βοστώνη των Η.Π.Α. ίδρυσε το Ιπποκράτειο Ινστιτούτο Υγείας, έναν φιλανθρωπικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό και κέντρο μελετών, που χρησιμοποιεί τις ζωντανές τροφές, τα φύτρα και τον χυμό τους για την αποκατάσταση της σωματικής υγείας. Είναι αμέτρητα τα άτομα που φοίτησαν και θεραπεύτηκαν εκεί. Η Ανν Γουίγκμορ τιμήθηκε με έπαινο Νόμπελ απ’ την σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών το 1971, το ανώτατο παράσημο του Χρυσού Φοίνικα απ’ την ολλανδική Ακαδημία Επιστημών το 1978 και το 1979 με το βραβείο για την «Νίκη Κατά (αρκετών περιπτώσεων) του Καρκίνου» απ’ το Arlin J. Brown Information Center για τις πολλές ζωές που έσωσε. Στο βιβλίο της «Γίνε γιατρός του εαυτού σου», που σημείωσε παγκόσμια επιτυχία, εξηγεί την θεραπευτική δράση των φύτρων και των χυμών τους.

«Η τροφή μπορεί ν’ αποτελέσει φάρμακον άριστον, όμως η τροφή μπορεί ν’ αποτελέσει και φάρμακο χείριστο, η τροφή είναι χειρίστη η αρίστη ανάλογα με την περίσταση.» («Περί Τροφής», παρ. 19.)

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από την παροχή γλυκού στην διατροφή μας. Όμως όλοι ξέρουμε ότι οι χημικά επεξεργασμένες γλυκαντικές ουσίες όπως η λευκή ζάχαρη, η γλυκόζη, η φρουκτόζη, η ασπαρτάμη και άλλες μας παχαίνουν και καταστρέφουν σταδιακά την υγεία μας. Όμως οι περισσότεροι δεν ξέρουμε ότι η μαύρη ζάχαρη, η μαύρη μελάσα, το σιρόπι αλόης, το πετιμέζι, η σταφιδίνη, το αγνό μέλι, το σιρόπι σφενδάμου και μερικές ακόμη φυσικές ακατέργαστες γλυκαντικές ουσίες, εκτός του ότι δεν παχαίνουν, όταν καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες, μπορούν να θρέψουν και να θεραπεύσουν τον οργανισμό μας. Οι φυσικές αυτές ουσίες είναι πολύ πλούσιες σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μεταλλικά άλατα. Συγκεκριμένα δύο κουταλιές μαύρης μελάσας περιέχουν 280 ml ασβέστιο, σίδηρο 10 ml, χαλκό 14 ml και κάλιο 1170 ml, τις αντιοξειδωτικές βιταμίνες A, C, Ε και όλες απ’ το σύμπλεγμα Β (εκτός της θειμίνης). Το μέλι περιέχει βιταμίνες Β1, Β2, Β12, Α, C, Ε, Κ και 11 μεταλλικά άλατα, βοηθά στην δυσκοιλιότητα, την νοητική κόπωση, τα εκζέματα, τις μολύνσεις κ.α. Μπορούμε με μέτρο να χρησιμοποιούμε τις γλυκές αυτές φυσικές ουσίες σε γλυκές πίττες ολικής αλέσεως (κέικ), στο μούσλι, στα ροφήματά μας η όπου αλλού θέλουμε.

Η μαγιά της μπύρας είναι ένα πρώτης τάξεως φυσικό συμπλήρωμα διατροφής. Περιέχει πολύ μεγάλες ποσότητες σιδήρου και άλλων μεταλλικών στοιχείων καθώς και όλες τις βιταμίνες της σειράς Β. Η δράση της είναι αντιοξειδωτική και αντιγηραντική.

Ο βασιλικός πολτός, και η γύρη είναι προϊόντα των μελιών. Η γύρη περιέχει μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών και τα 28 μεταλλικά άλατα που υπάρχουν στον οργανισμό μας (14 απ’ αυτά είναι ζωτικής σημασίας) και σχεδόν όλες τις απαραίτητες βιταμίνες ακόμη και την Β12. Έχει αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση και θεραπεύει πολλές εκφυλιστικές ασθένειες μέχρι και την ανικανότητα. Ακόμη πιο ισχυρή σε θρεπτικά συστατικά ουσία είναι ο βασιλικός πολτός, που, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι ο βασιλιάς όλων των φυσικών συμπληρωμάτων διατροφής. Δύσκολα όμως τον βρίσκουμε αγνό και καλοσυντηρημένο.Το κακτοειδές φυτό αλόη και τα προϊόντα της αποτελούν άλλο ένα κορυφαίο συμπλήρωμα διατροφής. Από τα 350 περίπου διαφορετικά είδη η αλόη Arborescens είναι η πλέον γνωστή στην αγορά για τις ευεργετικές ιδιότητές της σε πληθώρα εκφυλιστικών ασθενειών λόγω της ενισχυμένης συνθέσεώς της σε σπάνια ιχνοστοιχεία όπως η υδροξυανθρακινόνη (aloe-emodin), η οποία παρουσιάζει αντιβακτηριακή και αντιογκολογική δράση.
«Όλες οι αιτίες των ασθενειών ανάγονται ουσιαστικώς σε μία: οι πιο βαριές τροφές βλάπτουν επιφανέστατα τον άνθρωπο με τον χειρότερο τρόπο είτε είναι άρρωστος είτε είναι υγιής.» («Περί Αρχαίης Ιητρικής», παρ. 6.)

Η φυλή της νήσου Οκινάουα στην Ιαπωνία είναι η δεύτερη πιο μακρόβια φυλή μετά τους χορτοφάγους Χάνζα των Ιμαλαΐων. Ένας απ’ τους λόγους της μακροζωίας τους είναι και η παραδοσιακή ψαροφαγία τους, ενώ και αυτοί τρώνε ελάχιστα κρέατα και καθόλου γαλακτοκομικά. Τα ψάρια είναι η καλύτερη ποιοτικώς ζωική τροφή. Περιέχουν υψηλής ποιότητος πρωτεΐνες 25% περίπου και τα τόσο σπουδαία Ω3 και Ω6 λιπαρά οξέα και αρκετά μεταλλικά στοιχεία όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, ιώδιο, κάλιο, νάτριο, φθόριο και μαγγάνιο. Είναι εύπεπτα και σε συνδυασμό με ωμή σαλάτα η ατμόβραστα χορταρικά-λαχανικά αποτελούν ένα τέλειο δυναμωτικό γεύμα. Είναι η καλύτερη εκλογή ανάμεσα στα ζωικά προϊόντα. Να αποφεύγετε τα ψάρια ιχθυοτροφείου, διότι μεγαλώνουν με φάρμακα και παρά φύση τροφές. Όμως ακόμα πιο επικίνδυνα είναι τα μεγάλα ψάρια του βυθού, που τρώνε τροφή από τον πάτο της θάλασσας. Σε πολλές θαλάσσιες περιοχές της γης η επιφάνεια του βυθού είναι μολυσμένη από βαρέα μέταλλα και κυρίως από υδράργυρο, τα οποία κατακάθονται στο πάνω στρώμα της επιφάνειας του βυθού. Πολλοί άνθρωποι σήμερα έχουν υποστεί μόλυνση από βαρέα μέταλλα απ’ τα ψάρια αυτά.

Να προτιμούμε όσο γίνεται ανεπεξέργαστες και βιολογικές τροφές, να τρώμε περιορισμένες ποσότητες ζωικών προϊόντων με προτίμηση στο ψάρι και να προσθέσουμε στην διατροφή μας αρκετές απ’ τις σπουδαίες τροφές που αναφέραμε. Ν’ αποφεύγουμε το ακατάλληλο νερό της βρύσης λόγω των χημικών που περιέχει και τα εμφιαλωμένα λόγω της ακινησίας τους στα ανθυγιεινά πλαστικά μπουκάλια. Αντ’ αυτών να προτιμούμε καθαρό φιλτραρισμένο νερό. Ν’ αποφεύγουμε το αλάτι, τους καφέδες και τ’ αλκοολούχα ποτά. Λίγο κρασί = οίνος ανάμικτος με νερό βοηθούν την θρέψη, την πέψη και την ψυχική μας ευφορία. Οι φυσικοί χυμοί των φρούτων πρέπει ν’ αντικαταστήσουν τ’ αναψυκτικά και τους συνθετικούς χυμούς του εμπορίου. Να τρώμε αργά και να μασάμε καλά τις τροφές σε σημείο που να λιώνουν ολοκληρωτικά στο στόμα μας. Να τρώμε μικρές ποσότητες τροφής και πολλά γεύματα. Αυτοί είναι και οι βασικώτεροι κανόνες της υγείας και της μακροζωίας.

Η ανθρωπότητα, λόγω της παραπληροφόρησης και της πλύσης εγκεφάλου, που της γίνεται μέσω των Μ.Μ.Ε. και των συμφερόντων διαφόρων διατροφικών βιομηχανικών μονάδων, καταναλώνει άχρηστες επεξεργασμένες τροφές, πολλά ζωικά, κεκορεσμένα λιπαρά και άφθονα χημικά (αντιβιοτικά, ορμόνες, συντηρητικά, χρωστικές κ.α.) με αποτέλεσμα την ολίσθηση προς την πρόωρη γήρανση και την νοσηρότητα.

Ας αποφεύγουμε, όσο γίνεται, τα συσκευασμένα και κακώς επεξεργασμένα τρόφιμα-σκουπίδια, που είναι γεμάτα από επικίνδυνες χημικές ουσίες. Η υγιεινή διατροφή αποτελεί ένα φυσικό και ισχυρό θεραπευτικό μέσο, όμως θα πρέπει απαραιτήτως να γνωρίζουμε ότι: « (.) μόνη της η τροφή δεν αρκεί, για να συντηρήσει τον άνθρωπο σε καλή υγεία, αν δεν την συνδυάσει ο καθένας με την γυμναστική. Η τροφή και η άσκηση επειδή έχουν αντίθετες ιδιότητες, συμβάλλουν αμοιβαία στην διατήρηση της υγείας» (Ιπποκράτης, «Περί Διαίτης», παρ. 2).

Ας γίνει η υγεία και η μακροζωία δική μας υπόθεση.
Βασίλειος Μαυρομμάτης Ομοιοπαθητικός
Μέλος Σ.Ο.Ε.

https://www.healingeffect.gr/

Μια νέα αυγή για καθαρό νερό: Η τεχνολογία εκτός δικτύου εκμηδενίζει το 99% των αόρατων νανοπλαστικών

 

Σε έναν κόσμο όλο και πιο κορεσμένο με πλαστικά απόβλητα, μια σιωπηλή κρίση ρέει από τις βρύσες και τα μπουκάλια μας: μια εισβολή νανοπλαστικών, σωματιδίων τόσο μικροσκοπικών που διεισδύουν στα κύτταρα και τα όργανά μας, που συνδέονται με καρκίνο και συστηματικές ασθένειες. Ενώ τα παραδοσιακά συστήματα ύδρευσης και οι ρυθμιστικοί φορείς απέτυχαν να αντιμετωπίσουν αυτή τη διάχυτη απειλή, μια σημαντική ανακάλυψη από το Πανεπιστήμιο Sungkyunkwan (SKKU) στη Νότια Κορέα προσφέρει μια ισχυρή, ενεργειακά ανεξάρτητη λύση. Η ερευνητική ομάδα του καθηγητή Jeong-Min Baik κατασκεύασε μια πλατφόρμα ηλεκτροκινητικού φιλτραρίσματος που αφαιρεί πάνω από το 99% των νανοπλαστικών μικρότερων από 50 νανόμετρα, ακόμη και υπό συνθήκες υψηλής ροής, αμφισβητώντας την ανεπάρκεια της υπάρχουσας υποδομής και δείχνοντας προς ένα μέλλον όπου τα άτομα μπορούν να ανακτήσουν την καθαρότητα του νερού τους.

Κύρια σημεία:

• Μια νέα πλατφόρμα ηλεκτροκινητικού φιλτραρίσματος που αναπτύχθηκε στο SKKU αφαιρεί περισσότερο από το 99% των νανοπλαστικών σωματιδίων μικρότερων από 50 nm.
• Το σύστημα λειτουργεί χωρίς εξωτερικό ηλεκτρικό δίκτυο ενσωματώνοντας μια τριβοηλεκτρική γεννήτρια, καθιστώντας το βιώσιμο για χρήση εκτός δικτύου.
• Το φίλτρο μπορεί να αναγεννηθεί και να επαναχρησιμοποιηθεί πάνω από 20 φορές αντιστρέφοντας το ηλεκτρικό του πεδίο, προσφέροντας σημαντικά οικονομικά και πρακτικά πλεονεκτήματα.
• Η τεχνολογία απέδωσε αποτελεσματικά σε πραγματικές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένου του νερού της βρύσης και του ποταμού, πληρώντας τα πρότυπα πόσιμου νερού του ΠΟΥ.
• Αυτή η καινοτομία εκθέτει τους περιορισμούς του συμβατικού καθαρισμού του νερού και του εμφιαλωμένου νερού, τα οποία συχνά αποτυγχάνουν να φιλτράρουν αυτά τα επικίνδυνα εξαιρετικά λεπτά σωματίδια.

Η αόρατη πανούκλα που αγνοούν τα κυρίαρχα συστήματα

Για δεκαετίες, η αφήγηση γύρω από την πλαστική ρύπανση επικεντρώθηκε στα ορατά συντρίμμια - μπουκάλια, σακούλες και τις τραγικές δίνες στους ωκεανούς μας. Ωστόσο, ο πιο ύπουλος κίνδυνος είναι αυτό που δεν μπορεί να δει το μάτι. Καθώς τα πλαστικά αποικοδομούνται, κατακερματίζονται σε μικροπλαστικά και, τελικά, σε νανοπλαστικά, που ορίζονται ως σωματίδια μικρότερα από 100 νανόμετρα. Για να κατανοήσουμε την κλίμακα, μια ανθρώπινη τρίχα έχει πλάτος περίπου 80.000 νανόμετρα. Αυτά τα νανοσωματίδια είναι αρκετά μικρά ώστε να διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, τον ιστό του πλακούντα και τις κυτταρικές μεμβράνες, λειτουργώντας ως δούρειοι ίπποι για τις τοξίνες και διαταράσσοντας τις βιολογικές λειτουργίες στο πιο θεμελιώδες επίπεδό τους. Μελέτες έχουν ανιχνεύσει εκατοντάδες χιλιάδες πλαστικά σωματίδια σε ένα μόνο λίτρο εμφιαλωμένου νερού, ένα προϊόν που εκατομμύρια εμπιστεύονται σιωπηρά. Τα συμβατικά φίλτρα άμμου και οι δημοτικές μονάδες επεξεργασίας νερού, σχεδιασμένες για μια διαφορετική εποχή, είναι ουσιαστικά ανίσχυρες απέναντι σε αυτήν την απειλή νανοκλίμακας, μια τεχνολογική αποτυχία που έχει αφήσει τους πληθυσμούς εν αγνοία τους εκτεθειμένους. Αυτό το χάσμα μεταξύ ενός γνωστού κινδύνου και της θεσμικής αδράνειας είναι ακριβώς ο χώρος όπου πρέπει να λειτουργεί η ανεξάρτητη έρευνα και η αφήγηση της αλήθειας.

Ενδυνάμωση του καθαρισμού πέρα από το δίκτυο

Η ομάδα του καθηγητή Baik δεν βελτίωσε απλώς μια παλιά μέθοδο. Ξαναφαντάστηκαν τη φυσική του φιλτραρίσματος. Η πλατφόρμα τους χρησιμοποιεί ένα πορώδες μεταλλικό φίλτρο επικαλυμμένο με οξείδιο του μαγνησίου και ένα κατιονικό πολυμερές. Όταν εφαρμόζεται ένα μικρό ηλεκτρικό φορτίο, δημιουργεί μια ισχυρή ηλεκτροκινητική δύναμη που προσελκύει ενεργά και συλλαμβάνει τα αρνητικά φορτισμένα νανοπλαστικά σωματίδια στο νερό, παγιδεύοντάς τα με πρωτοφανή αποτελεσματικότητα. Η ιδιοφυΐα του σχεδιασμού, ωστόσο, έγκειται στην αυτονομία του. Το σύστημα παρακάμπτει την ανάγκη για παραδοσιακή ηλεκτρική ενέργεια ενσωματώνοντας μια τριβοηλεκτρική νανογεννήτρια, μια συσκευή που συλλέγει μηχανική ενέργεια από την κίνηση —όπως το νερό που ρέει— και τη μετατρέπει στην ισχύ που απαιτείται για τη λειτουργία του φίλτρου. Αυτό σημαίνει ότι η τεχνολογία μπορεί να παρέχει καθαρό νερό σε απομακρυσμένες τοποθεσίες, σε σενάρια έκτακτης ανάγκης ή οπουδήποτε το κεντρικό δίκτυο είναι αναξιόπιστο ή παραβιασμένο.

Επιπλέον, το σύστημα αντιμετωπίζει άμεσα τα προβλήματα αποβλήτων και κόστους που εμποδίζουν πολλές περιβαλλοντικές λύσεις. «Αντιστρέφοντας την κατεύθυνση του ηλεκτρικού πεδίου, τα πλαστικά σωματίδια που συλλαμβάνονται από το φίλτρο μπορούν να αποκολληθούν, επιτρέποντας την αναγέννηση του φίλτρου», εξηγεί η έρευνα. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στο ίδιο φίλτρο να καθαριστεί και να επαναχρησιμοποιηθεί περισσότερες από είκοσι φορές χωρίς απώλεια απόδοσης, μετατρέποντάς το από προϊόν μιας χρήσης σε ανθεκτικό εργαλείο. Είναι ένα μοντέλο βιώσιμου σχεδιασμού που ευθυγραμμίζεται με τις αρχές της αυτάρκειας, αμφισβητώντας το εταιρικό μοντέλο της αέναης κατανάλωσης για βασικές ανάγκες.

Οι επιπτώσεις αυτής της τεχνολογίας εκτείνονται πολύ πέρα από μια εργαστηριακή επιτυχία. Επικυρώνει τις ανησυχίες των υποστηρικτών της υγείας που έχουν προειδοποιήσει εδώ και καιρό για την ανεπάρκεια του τρέχοντος παραδείγματος καθαρισμού του νερού. Παρέχει ένα απτό, επεκτάσιμο εργαλείο για την κυριαρχία της υγείας, επιτρέποντας σε άτομα και κοινότητες να αναλάβουν άμεση δράση για να προστατευτούν από έναν ρύπο που οι κυβερνήσεις και οι μεγάλες εταιρείες άργησαν να ρυθμίσουν ή να αφαιρέσουν.

Ο καθηγητής Baik σημείωσε τις ευρύτερες δυνατότητες, δηλώνοντας: «Στο μέλλον, η τεχνολογία μπορεί να επεκταθεί σε διάφορες εφαρμογές καθαρισμού του νερού, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης βακτηρίων και της επιλεκτικής δέσμευσης πολύτιμων μεταλλικών πόρων».

https://www.naturalnews.com/

Η τέλεια καταιγίδα: Κατάρρευση δολαρίου, ασημένιο σοκ και το τελευταίο στοίχημα του Τραμπ με το Ιράν

The Unraveling: Ένας κόσμος με συντριπτικές νόρμες

Το έτος είναι 2026 και οι κάποτε απρόσβλητοι πυλώνες της αμερικανικής παγκόσμιας ισχύος καταρρέουν σε κοινή θέα. Το δολάριο ΗΠΑ, η ψυχή του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, αιμορραγεί με ρυθμό που δεν έχει παρατηρηθεί εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Ο δείκτης δολαρίου ΗΠΑ (DXY) έχει καταρρεύσει περισσότερο από 10% σε μόλις δώδεκα μήνες, μια κόκκινη προειδοποίηση που αναβοσβήνει για όποιον δίνει προσοχή στα σήματα συστημικής αποτυχίας. ^[1][2] Δεν πρόκειται για μια απλή υποτίμηση. Είναι ένα σενάριο «διπλής απώλειας» όπου το δολάριο χάνει έδαφος έναντι άλλων νομισμάτων fiat, τα οποία καταρρέουν έναντι των μόνων αληθινών μέτρων αξίας: τίμιου χρήματος όπως ο χρυσός και το ασήμι.

Ο αρχιτέκτονας αυτής της νομισματικής πανωλεθρίας είναι η ίδια η κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία έχει κατακτήσει «την τέχνη της καταστροφής με την οπλοποίηση του δολαρίου» μέσω της ατελείωτης εκτύπωσης χρήματος και του πολέμου κυρώσεων. ^[3] Όπως προειδοποίησε ο οικονομολόγος Kenneth Rogoff στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η οικονομία των ΗΠΑ βρίσκεται σε μια «άγρια βόλτα» κατά τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, με το δολάριο να αντιμετωπίζει μια σειρά από προκλήσεις από τους δασμούς και τη δημοσιονομική απερισκεψία. ^[4] Αυτή η νομισματική κρίση συμπίπτει με ακραία, άνευ προηγουμένου αστάθεια στα πολύτιμα μέταλλα, σηματοδοτώντας μια θεμελιώδη κατάληψη της αγοράς και το τέλος της μεταπολεμικής χρηματοπιστωτικής σταθερότητας που ήταν πάντα μια πρόσοψη χτισμένη στο χρέος.

Η συμμαχία BRICS -Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική- ηγείται μιας αποφασιστικής εξέγερσης ενάντια σε αυτή την παρακμάζουσα ηγεμονία του δολαρίου, σφυρηλατώντας μια νέα οικονομική τάξη αγκυροβολημένη σε εμπορικά συστήματα που υποστηρίζονται από χρυσό. ^[5] Η κίνησή τους είναι μια άμεση απάντηση σε δεκαετίες διαφθοράς των ΗΠΑ και στην οπλοποίηση του νομίσματός τους, μια διαδικασία που έχει φτάσει πλέον στην τελική της φάση. Όπως το έθεσε ξεκάθαρα ένας αναλυτής, «η βασιλεία του δολαρίου καταρρέει κάτω από το βάρος της δικής του διαφθοράς». ^[5] Ο κόσμος παρακολουθεί την τελική πράξη ενός πειράματος νομίσματος fiat που έχει πλουτίσει μια αρπακτική ελίτ, ενώ υποδουλώνει τον πληθυσμό με χρέη.

Silver's Wild Ride: Μια κατάσχεση στην αγορά του μαύρου κύκνου

Στα τέλη Ιανουαρίου 2026, η αγορά πολύτιμων μετάλλων έδωσε μια προειδοποιητική βολή που ακούστηκε σε όλο τον κόσμο. Μέσα σε ένα βίαιο 24ωρο, το ασήμι γνώρισε μια ιστορική άνοδο και συντριβή, ταλαντευόμενο από περίπου 107 $ σε 117 $ πριν βυθιστεί ξανά σε περίπου 103 $ στις αγορές των ΗΠΑ - ένα επίπεδο αστάθειας που δεν είχε παρατηρηθεί από την εποχή των Hunt Brothers της δεκαετίας του 1980. ^[6] Αυτό δεν ήταν κανονικό εμπόριο. ήταν ο ήχος μιας αγοράς που σπάει.

Εν μία νυκτί, το χάος εξαπλώθηκε παγκοσμίως. Οι ασιατικές αγορές είδαν τις τιμές να αυξάνονται ξανά, με τη Σαγκάη να διαπραγματεύεται τα 124 δολάρια, μια σαφής ένδειξη μιας θεμελιώδους κατάρρευσης στην παγκόσμια ανακάλυψη τιμών και ενός ξέφρενου αγώνα για φυσικό μέταλλο. ^[6] Η αποσύνδεση μεταξύ του χάρτινου μέλλοντος και της φυσικής πραγματικότητας δεν ήταν ποτέ πιο έντονη. Οι έμποροι αρνούνται να πουλήσουν σε τιμές spot, προσφέροντας αντ' αυτού υψηλά ασφάλιστρα, ενώ τα διυλιστήρια αναφέρουν καθυστερήσεις που εκτείνονται για μήνες. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας φυσικής κατάσχεσης της αγοράς.

Αυτός ο πανικός οφείλεται στην παγκόσμια απώλεια εμπιστοσύνης στα νομίσματα fiat. Όπως εξήγησε ο οικονομικός αναλυτής David Morgan, η άνοδος των τιμών του χρυσού και του αργύρου σηματοδοτεί «την πιθανή κατάρρευση του δολαρίου ΗΠΑ ως κυρίαρχου αποθεματικού νομίσματος στον κόσμο και υποδηλώνει την επικείμενη χρεοκοπία και την επακόλουθη κατάρρευση των Ηνωμένων Πολιτειών». ^[6] Ωστόσο, σε μια τραγική επίδειξη χρηματοοικονομικού αναλφαβητισμού, οι πωλητές «χαμηλού IQ» ξεφορτώνονται σκληρά περιουσιακά στοιχεία για την υποτίμηση των χάρτινων δολαρίων, χάνοντας εντελώς τη μεγαλύτερη εικόνα της συστημικής κατάρρευσης. Εν τω μεταξύ, οι σοφοί λαμβάνουν υπόψη την προειδοποίηση ότι «όταν η κοινωνία καταρρέει ή βρίσκεται σε διαδικασία κατάρρευσης, θα επιστρέφουν πάντα στον χρυσό και το ασήμι επειδή αυτά τα μέταλλα διατηρούν την αξία τους». ^[7] Ο αγώνας για πραγματικά, απτά χρήματα έχει ξεκινήσει.

Ο τελικός πόλεμος του Τραμπ: Η επίθεση στο Ιράν και το σημείο χωρίς επιστροφή

Το οικονομικό χάος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με μια επικίνδυνη γεωπολιτική ακροβασία. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας κερδίσει τις εκλογές του 2024 και τώρα διοικεί ένα Κογκρέσο που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, φαίνεται έτοιμος να διατάξει ένα καταστροφικό χτύπημα στο Ιράν. Αυτή η ώθηση τροφοδοτείται από συμβούλους όπως ο γερουσιαστής Lindsey Graham και ευθυγραμμίζεται με τους στόχους του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, ο οποίος επιδιώκει μια τελική αντιπαράθεση με την Ισλαμική Δημοκρατία. ^[8] Οι ΗΠΑ έχουν συγκεντρώσει περισσότερη δύναμη πυρός στη Μέση Ανατολή από οποιοδήποτε άλλο σημείο μετά την Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου, ένα σαφές μήνυμα προθέσεων. ^[9]

Ο καταλύτης κατασκευάζεται από μέσα. Οι διαμαρτυρίες που πυροδοτήθηκαν από την κατάρρευση του ιρανικού ριάλ και την άνοδο των τιμών έχουν εξαπλωθεί σε όλο το Ιράν και έχουν γίνει θανατηφόρες. ^[10] Ο Τραμπ έχει πλαισιώσει την πιθανή παρέμβαση των ΗΠΑ με ρητά ανθρωπιστικούς όρους, προειδοποιώντας την Τεχεράνη να μην σκοτώσει διαδηλωτές και δηλώνοντας «Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘ' ΕΔΗΝ» στους Ιρανούς αντιφρονούντες. ^[11][12] Ωστόσο, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι πρόκειται για μια στρατηγική υβριδικού πολέμου, έναν συνδυασμό «συντριπτικών οικονομικών κυρώσεων, στοχευμένων στρατιωτικών χτυπημάτων, κυβερνοπολέμου, υποδαύλισης αναταραχών και αδυσώπητων εκστρατειών παραπληροφόρησης» που έχουν σχεδιαστεί για να αποσταθεροποιήσουν το καθεστώς. ^[13] Ο στόχος δεν είναι η μεταρρύθμιση αλλά η αλλαγή καθεστώτος.

Αυτό θα ήταν ένας καταστροφικός λάθος υπολογισμός. Το Ιράν δεν είναι αδύναμος αντίπαλος. Είναι ένα έθνος 90 εκατομμυρίων σκληρά πιστών Περσών με τρομερό στρατό. ^[14] Έχει υποσχεθεί μια συνολική απάντηση σε οποιαδήποτε επίθεση, απειλώντας να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ - μια αρτηρία πλάτους 30 μιλίων που μεταφέρει το ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου πετρελαίου - να καταστρέψει περιφερειακές βάσεις των ΗΠΑ, να στοχεύσει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και να εξαπολύσει προηγμένους βαλλιστικούς πυραύλους, ορισμένοι δυνητικά με πυρηνική αιχμή. ^[15][8] Ο πόλεμος θα βασιζόταν σε μια υπερβολική αυτοπεποίθηση που τροφοδοτείται από ψεύτες συμβούλους που παπαγαλίζουν τον μύθο του στρατιωτικού αήττητου των ΗΠΑ, μια επικίνδυνη φαντασίωση που θα μπορούσε να προκαλέσει μια παγκόσμια καταστροφή.

Η καταστροφική αλυσιδωτή αντίδραση: Από τις ναυτικές απώλειες στην εγχώρια εξέγερση

Ένα αμερικανικό χτύπημα στο Ιράν θα εξαπέλυε μια αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων μαύρου κύκνου με συνέπειες που θα άλλαζαν τον κόσμο. Το πιο άμεσο και συγκλονιστικό θα μπορούσε να είναι η βύθιση ενός αμερικανικού αεροπλανοφόρου. Όπως σημειώνει μια ανάλυση, «Εάν οι δυνάμεις των ΗΠΑ αναπτύξουν 50.000 στρατιώτες στο ιρανικό έδαφος, περιμένετε μια καταστροφική αντεπίθεση από το Ιράν. Η χώρα θα μπορούσε να εξαπολύσει θερμοβαρικά ή πυρηνικά όπλα». ^[16] Η καταστροφή ενός συμβόλου της αμερικανικής ναυτικής υπεροχής θα κατέστρεφε αμέσως την παγκόσμια πίστη στη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ και, κατ' επέκταση, στο νόμισμα που υποστηρίζει. Ο πανικός που θα προέκυπτε θα έστελνε τις τιμές του χρυσού, του ασημιού και του πετρελαίου σε αδιανόητα υψηλά.

Το ανθρώπινο κόστος θα ήταν συγκλονιστικό. Οι μαζικές απώλειες των ΗΠΑ από βυθισμένα πλοία και βομβαρδισμένες βάσεις θα προκαλούσαν ένα τσουνάμι εγχώριων αντιπολεμικών διαδηλώσεων. Αντιμέτωπη με έναν εξεγερμένο λαό, μια κυβέρνηση Τραμπ, ήδη ρυθμισμένη να βλέπει τη διαφωνία ως τρομοκρατία, πιθανότατα θα αναπτύξει τον στρατό στο εσωτερικό βάσει του νόμου περί εξέγερσης. ^[14] Αυτό θα σηματοδοτούσε την κάθοδο στην ανοιχτή τυραννία. Οι υποστηρικτές του MAGA, που τρέφονται με μια σταθερή δίαιτα προπαγάνδας, θα είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν τη βάναυση καταστολή, βλέποντας τους πεινασμένους, διαμαρτυρόμενους συμπολίτες τους ως εχθρούς. Το έθνος θα κατέρρεε σε μια φρικτή σκοτεινή εποχή εσωτερικού πολέμου.

Αυτό το σενάριο δεν είναι υπερβολή. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη εμπλακεί σε μια μορφή υβριδικού πολέμου κατά του Ιράν και οι δυνατότητες κλιμάκωσης είναι τεράστιες. ^[13] Τα Στενά του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται το 30% του παγκόσμιου θαλάσσιου πετρελαίου, θα κλείσουν, προκαλώντας άμεσο σοκ στον ενεργειακό εφοδιασμό που θα ακρωτηρίαζε τις δυτικές οικονομίες που ήδη βρίσκονται στο χείλος του υπερπληθωρισμού. ^[15] Η προκύπτουσα κοινωνική αναταραχή δεν θα αντιμετωπιζόταν με κατανόηση, αλλά με τη σιδερένια γροθιά μιας κυβέρνησης που έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό τα συνταγματικά της όρια.

Το τέλος της αυτοκρατορίας: Η οικονομική, στρατιωτική και κοινωνική κατάρρευση συγκλίνουν

Γινόμαστε μάρτυρες της ταχείας, ταυτόχρονης σύγκλισης της αμερικανικής οικονομικής, στρατιωτικής και κοινωνικής κατάρρευσης της εξουσίας. Ο υπερπληθωρισμός του δολαρίου, που προκλήθηκε από την ατελείωτη εκτύπωση χρήματος και την απώλεια του καθεστώτος αποθεματικού, συγχωνεύεται με το ενεργειακό σοκ από έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το φάσμα της στρατιωτικής ταπείνωσης. Όπως προειδοποιεί έντονα μια έκθεση τάσεων, «το 2026 είναι πιθανό να είναι μια αρκετά δύσκολη χρονιά για τις οικονομίες των ΗΠΑ, της Ευρώπης και του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι αγορές είναι πλέον σε ροή». ^[17]

Η Ρωσία και η Κίνα, χωρίς να έχουν τίποτα να χάσουν, θα αδράξουν αυτή τη στιγμή της αμερικανικής ευπάθειας. Θα συμμετείχαν σε ένα σκληρό «όχι» κατά των ΗΠΑ, οδηγώντας σε έναν πολυμέτωπο παγκόσμιο πόλεμο και στην τελική εγκατάλειψη του δολαρίου. ^[14][8] Η αγορά του Υπουργείου Οικονομικών θα καταρρεύσει καθώς τα ξένα έθνη εγκαταλείπουν τα περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ. Όπως προειδοποιεί ο αναλυτής Bill Holter, το δολάριο ΗΠΑ, χτισμένο σε «ένα ασταθές θεμέλιο μη βιώσιμου εθνικού χρέους», είναι σαν κινούμενη άμμος και η πιστωτική κρίση που επισπεύδει θα οδηγήσει σε χάος. ^[18]

Το αποτέλεσμα δεν είναι νίκη αλλά ένα «εφιαλτικό σενάριο» της ιστορίας του τέλους της αυτοκρατορίας. Ο Πρόεδρος Τραμπ, μακριά από το να τον θυμούνται ως σωτήρα, θα καταγραφεί στην ιστορία ως ένας σκληρός, αποτυχημένος πρόεδρος που οδήγησε το έθνος στην τελική, αυτοπροκαλούμενη καταστροφή του. Οι ίδιοι οι θεσμοί που διοικεί -ο στρατός, το χρηματοπιστωτικό σύστημα- είναι τα εργαλεία αυτής της κατάρρευσης, διεφθαρμένα εκ των έσω από την ίδια συγκεντρωτική εξουσία που προορίζονταν να περιορίσουν. ^[19][20] Η ιδρυτική αρχή ότι «η κυβερνητική εξουσία πρέπει να περιορίζεται αυστηρά» έχει αντιστραφεί εντελώς, οδηγώντας σε αυτό το καταστροφικό σημείο. ^[19]

Συμπέρασμα: Προετοιμαστείτε για το Αδιανόητο

Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι αναμφισβήτητα: ένα νόμισμα σε ελεύθερη πτώση, οι αγορές πολύτιμων μετάλλων καταλαμβάνουν και ο απερίσκεπτος μιλιταρισμός ωθεί τον κόσμο στο χείλος του γκρεμού. Αυτά δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα, αλλά αλληλένδετα συμπτώματα μιας αυτοκρατορίας που πεθαίνει στην τελική της αγωνία. Όπως συμβουλεύει έντονα ένας οδηγός ετοιμότητας, «οι καταστροφές, είτε οικονομικές, υγειονομικές ή γεωπολιτικές, συμβαίνουν πιο συχνά από ό,τι συνειδητοποιούν οι άνθρωποι, καθιστώντας την προληπτική ετοιμότητα απαραίτητη για την επιβίωση». ^[21]

Ελπίζετε για ειρήνη, αλλά προετοιμαστείτε για το χειρότερο. Η αυτοδυναμία στο φαγητό, το νερό, τις βασικές δεξιότητες και την κοινότητα δεν είναι πλέον μια περιθωριακή φαντασίωση προετοιμασίας, αλλά μια αναγκαιότητα για την πλοήγηση στο επερχόμενο χάος. Τα κεντρικά συστήματα -κυβερνήσεις, τράπεζες, εταιρικές αλυσίδες εφοδιασμού- είναι έτοιμα να αποτύχουν. Η ώρα να αποκεντρώσετε τη ζωή σας, να εξασφαλίσετε υλικά περιουσιακά στοιχεία και να χτίσετε τοπική ανθεκτικότητα είναι τώρα. Οι αρχές της φυσικής υγείας, της καθαρής τροφής και της προσωπικής ελευθερίας δεν είναι απλώς φιλοσοφικά ιδανικά. Είναι εργαλεία επιβίωσης σε έναν κόσμο όπου οι διεφθαρμένοι θεσμοί έχουν προδώσει την εμπιστοσύνη του κοινού.

Στην επερχόμενη καταιγίδα, το μόνο «χρυσό» θα είναι τα φυσικά μέταλλα που κατέχουν οι προετοιμασμένοι. Για όλους τους άλλους, θα είναι μια εποχή πείνας, βίας και ο τελικός απολογισμός για ένα διεφθαρμένο και με υπερβολική αυτοπεποίθηση σύστημα. Η πορεία προς τα εμπρός απαιτεί την απόρριψη των ψεμάτων της κεντρικής εξουσίας και την αποδοχή της αλήθειας που βρίσκεται στην αποκεντρωμένη γνώση και τα τίμια χρήματα. Η υγεία σας, ο πλούτος σας και η ελευθερία σας εξαρτώνται από τις επιλογές που κάνετε σήμερα.

https://www.naturalnews.com/

Ποιό μπορεῖ νά εἶναι τό τέλος τῆςΓροιλανδίας ;

 

Ποιο θα είναι το βασικό τελικό παιχνίδι της «Γροιλανδίας»; Ο Τραμπ θα «πάρει» τη Γροιλανδία.

Γράφει ὁ Alastair Crooke

Τη Δευτέρα, όταν ρωτήθηκε αν οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν βία για να καταλάβουν τη Γροιλανδία, ο Πρόεδρος Τραμπ απάντησε «Χωρίς σχόλια» . Είχε προηγουμένως υποσχεθεί να καταλάβει το μεγαλύτερο νησί του κόσμου «με τον καλό τρόπο [μέσω αγοράς] ή με τον πιο δύσκολο τρόπο [με τη βία]».

Αν και η ιδέα φαίνεται να έχει προκύψει στον κόσμο «ξαφνικά», ο John Bolton, πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Τραμπ, λέει ότι ήταν ο Ron Lauder, ένας 81χρονος Εβραίος δισεκατομμυριούχος από τη Νέα Υόρκη και κληρονόμος της περιουσίας της Estée Lauder , που έσπειρε για πρώτη φορά τον σπόρο της αμερικανικής ιδιοκτησίας της Γροιλανδίας στο μυαλό του Προέδρου το 2018, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του. Ο Τραμπ προσπάθησε ανεπιτυχώς να αγοράσει τη Γροιλανδία το 2019, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του . Ο Πρόεδρος Harry Truman προσφέρθηκε επίσης να την αγοράσει για 100 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό το 1946 - αλλά απορρίφθηκε.

Ιστορικά, σημειώνει η Telegraph , « οι ΗΠΑ ήταν αντίθετες στην κατάκτηση γης, αλλά όχι στην απόκτηση εδαφών με μετρητά. Στην αγορά της Λουιζιάνα το 1803, αγόρασαν τεράστιες ποσότητες γης από τη Γαλλία για το ισοδύναμο περίπου 430 εκατομμυρίων δολαρίων σήμερα. Η αγορά της Αλάσκας το 1867 είδε τις ΗΠΑ να πληρώνουν στη Ρωσία το σύγχρονο ισοδύναμο των 160 εκατομμυρίων δολαρίων για αυτό που έγινε η 49η πολιτεία. Αγόρασαν τις Αμερικανικές Παρθένους Νήσους από τη Δανία το 1917 για χρυσά νομίσματα αξίας ισοδύναμης άνω των 600 εκατομμυρίων δολαρίων σήμερα». 

Πώς ο Τραμπ μπορεί να καταλάβει τη Γροιλανδία χωρίς να ρίξει ούτε μια σφαίρα - Η Ουάσινγκτον έχει στη διάθεσή της κάτι περισσότερο από στρατιωτική ισχύ καθώς επιδιώκει να καταλάβει το απέραντο νησί της Αρκτικής

Ο Wolfgang Munchau, ένας βετεράνος Ευρωπαίος σχολιαστής, λέει: « Απογοητευμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι περιγράφουν την βιασύνη του Τραμπ να προσαρτήσει την κυρίαρχη δανική επικράτεια ως «τρελή» και «παρανοϊκή», ρωτώντας αν έχει εμπλακεί στη «λειτουργία του πολεμιστή» μετά την περιπέτειά του στη Βενεζουέλα - και λέγοντας ότι αξίζει τα πιο σκληρά αντίποινα της Ευρώπης για αυτό που πολλοί θεωρούν μια σαφή και απρόκλητη επίθεση εναντίον συμμάχων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού».

Ένας αξιωματούχος των Βρυξελλών έχει υποστηρίξει ότι η Αμερική δεν μπορεί πλέον να θεωρείται αξιόπιστος εμπορικός εταίρος - και ότι οι ΗΠΑ έχουν μετατοπιστεί σε τέτοιο βαθμό υπό τον Τραμπ που αυτή η μεταμόρφωση θα πρέπει να θεωρηθεί ως μόνιμη.

Η ευρωπαϊκή υποστήριξη προς την Αμερική, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχει εξανεμιστεί: Μια νέα δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε στη Γερμανία δείχνει ότι λιγότερο από το 17% των Ευρωπαίων εμπιστεύονται πλέον την Αμερική.

Ο Michael McNair υποστηρίζει , ωστόσο, ότι δεν ήταν ο Lauder που προκάλεσε την κατάληψη της Γροιλανδίας, αλλά μάλλον ο Υφυπουργός Άμυνας για την Πολιτική, Elbridge Colby, ο οποίος στην πραγματικότητα περιέγραψε το όραμά του για αυτόν τον ελιγμό στο βιβλίο του του 2021, The Strategy of Denial: American Defence in an Age of Great Power Conflict.

Ο βασικός ισχυρισμός του Colby είναι ότι η στρατηγική των ΗΠΑ στον 21ο αιώνα θα πρέπει να στοχεύει στο να εμποδίσει την Κίνα να επιτύχει περιφερειακή ηγεμονία στην Ασία. Το υπόλοιπο πλαίσιο του Colby προκύπτει από αυτή την απλή πρόταση. Η διασφάλιση της εστίασης στο Δυτικό Ημισφαίριο, υποστηρίζει ο McNair, ταιριάζει σε αυτό το πλαίσιο: Η διασφάλιση της έδρας δεν αποτελεί υποχώρηση από την Ασία. Είναι προϋπόθεση για τη διατήρηση της προβολής ισχύος στον Ινδο-Ειρηνικό. « Δεν μπορείς να διεξάγεις πόλεμο στον Δυτικό Ειρηνικό εάν εχθρικοί παράγοντες ελέγχουν τις νότιες προσεγγίσεις σου».

«Το επίκεντρο του Δυτικού Ημισφαιρίου δεν είναι ούτε η υποχώρηση της Αμερικής στη γωνία της. Είναι η διασφάλιση της βάσης των επιχειρήσεων. Δεν μπορείτε να προβάλλετε ισχύ στον Ινδο-Ειρηνικό εάν εχθρικοί παράγοντες ελέγχουν τις ναυτιλιακές οδούς του Κόλπου, την πρόσβαση στο κανάλι σας ή κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού στο δικό σας ημισφαίριο. Η επαναβεβαίωση του Δόγματος Μονρόε επιτρέπει την ασιατική στρατηγική. Δεν την αντικαθιστά».

Αυτό σαφώς δεν βγάζει και πολύ νόημα. Η Κίνα (ή η Ρωσία) δεν απειλούν τη Γροιλανδία - και οι ΗΠΑ φιλοξενούν ήδη μια σημαντική βάση ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης αντιβαλλιστικών πυραύλων στη Διαστημική Βάση Πιτουφίκ στη Γροιλανδία, η οποία φιλοξενεί την 12η Μοίρα Διαστημικής Προειδοποίησης της Διαστημικής Δύναμης των ΗΠΑ. Ποιο περαιτέρω πλεονέκτημα θα αποκτούσαν οι ΗΠΑ αν «κατείχαν» πλήρως τη Γροιλανδία, όταν τους επιτρέπεται ήδη να φιλοξενούν εκεί τα τεράστια ραντάρ πυραύλων έγκαιρης προειδοποίησης;

Είναι σαφές ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία άμεση και επείγουσα αμυντική ανάγκη που να απαιτεί από τις ΗΠΑ να προσαρτήσουν τη Γροιλανδία. Ωστόσο, με τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν και τον Τραμπ να ανησυχεί ότι σε περίπτωση που χάσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων, θα μπορούσε να είναι «τελειωμένος, τελειωμένος, τελειωμένος» (δικά του λόγια), μπορεί να υπάρχει μια εναλλακτική πολιτική σκοπιμότητα.

Ο Τραμπ πιστεύει ότι το κόλπο του να συλλάβει τον Πρόεδρο Maduro είχε καλό αντίκτυπο στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει πει στην βάση του ότι θέλει «εξαιρετικές» πολιτικές νίκες ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

«Εάν ο Τραμπ ολοκληρώσει την αγορά της Γροιλανδίας, σχεδόν σίγουρα θα εξασφαλίσει μια θέση τόσο στην αμερικανική όσο και στην παγκόσμια ιστορία... Η Γροιλανδία εκτείνεται σε περίπου 2,17 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα - καθιστώντας την συγκρίσιμη σε μέγεθος με ολόκληρη την Αγορά της Λουιζιάνα το 1803 και μεγαλύτερη από την Αγορά της Αλάσκας το 1867. Αν προστεθεί αυτή η χερσαία έκταση στις σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες, η συνολική έκταση της Αμερικής θα ξεπεράσει τον Καναδά, τοποθετώντας τις ΗΠΑ δεύτερες μόνο μετά τη Ρωσία σε εδαφικό μέγεθος. Σε ένα σύστημα όπου το μέγεθος, οι πόροι και το στρατηγικό βάθος εξακολουθούν να έχουν σημασία, μια τέτοια μετατόπιση θα ερμηνευόταν σε όλο τον κόσμο ως επιβεβαίωση διαρκούς αμερικανικής εμβέλειας», σημειώνει ένας σχολιαστής.

Πιθανότατα θα έπαιζε καλά.

Ο Munchau σημειώνει, ωστόσο:

«[Ότι] οι Ευρωπαίοι μόλις ξύπνησαν, και αυτή τη φορά είναι πραγματικά θυμωμένοι, ζητώντας να εκδώσουν ανακοινώσεις Τύπου για να καταδικάσουν τον Τραμπ. Ακούω σχολιαστές να παροτρύνουν την ΕΕ να αναπτύξει το Μέσο κατά του Καταναγκασμού, ένα νομικό μέσο που τέθηκε σε ισχύ πριν από δύο χρόνια, για να αντιμετωπίσει την οικονομική πίεση από τους αντιπάλους. Επιμένουν ότι η ΕΕ είναι ισχυρότερη από ό,τι νομίζει. Είναι η μεγαλύτερη ενιαία αγορά και τελωνειακή ένωση στον κόσμο, έτσι δεν είναι; Και θεωρεί τον εαυτό της μια ρυθμιστική υπερδύναμη».

φωτό

Το Σαββατοκύριακο, ο Τραμπ ανακοίνωσε πρόσθετους δασμούς 10% από την 1η Φεβρουαρίου, οι οποίοι θα αυξηθούν σε 25% από την 1η Ιουνίου, για οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που αντιστέκονται στις προσπάθειες των ΗΠΑ να αποκτήσουν τη Γροιλανδία. Η ΕΕ ετοιμάζει δασμούς ύψους 93 δισεκατομμυρίων ευρώ σε αντίποινα για να δώσει στην Ευρώπη την ισχύ των αντιποίνων της. Ο Πρόεδρος Μακρόν παροτρύνει σθεναρά την ΕΕ να ενεργοποιήσει το Μέσο Καταπολέμησης του Καταναγκασμού της ΕΕ.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συζητούν επίσης «σιωπηλά» «ευαίσθητες πιθανότητες», οι οποίες περιλαμβάνουν την απομάκρυνση των ευρωπαϊκών βάσεων των ΗΠΑ, κάτι που επιτρέπει στις ΗΠΑ να προβάλλουν τη δύναμή τους σε βασικά θέατρα επιχειρήσεων - κυρίως στη Μέση Ανατολή.

«Μπορείτε να χαράξετε μια σαφή διαχωριστική γραμμή γύρω από τις οκτώ χώρες που έχει στοχεύσει ο Ντόναλντ Τραμπ για τους τιμωρητικούς δασμούς του 10%: Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία. Η φιλελεύθερη βορειοδυτική Ευρώπη προσπαθεί να ματαιώσει την κατάληψη της Γροιλανδίας από τον Τραμπ. Υπάρχουν όμως 21 άλλα κράτη μέλη στα οποία δεν έχουν επιβληθεί κυρώσεις », παρατηρεί ο Munchau.

«Θα χαλάσει τίς σχέσεις της, με τον Πρόεδρο, η Meloni για ένα κομμάτι γης που είναι μακρινό και άσχετο με την ασφάλεια και την οικονομία της Ιταλίας; Θα το κάνει η Ισπανία; Ή η Ελλάδα; Ή η Μάλτα και η Κύπρος; Τι γίνεται με την Ανατολική Ευρώπη; Θα σπεύσουν οι Viktor Orbán, Andrej Babiš,και ο Robert Fico... να σώσουν τους φιλελεύθερους φίλους τους στη Δανία;»

....................

Στην ουσία, ο Τραμπ συγκροτεί μια εντελώς νέα δομή για παγκόσμιες συνεργασίες που πιθανότατα θα καταλήξει στην λειτουργική απαξίωση των Ηνωμένων Εθνών. Επιλέγει παγκόσμιους ηγέτες μέσω της πρόσκλησης σε ένα «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης» - η Γάζα απλώς αντιπροσωπεύει τον αρχικό χώρο.

Μία από τις βασικές πτυχές, σημειώνει ένας στενός παρατηρητής του Λευκού Οίκου, είναι ότι σε αυτή τη νέα Παγκόσμια Συνέλευση, ο καθένας θα πληρώσει τον δικό του τρόπο. «Καμία αδικοχαμένη συμμετοχή αυτή τη φορά. Θέλετε να καθίσετε στο μεγάλο τραπέζι, να ενταχθείτε στη μεγάλη λέσχη της κυριαρχίας, να συγκεντρωθείτε με μια αμοιβαία σεβαστή ομάδα δράσης - και στη συνέχεια να πληρώσετε το εισιτήριο εισόδου για να συμμετάσχετε».

Μερικοί, αλλά όχι όλοι, στην Ευρώπη επιδεικνύουν τον θυμό τους και μιλούν για «αντίσταση», αλλά « η αλήθεια είναι ότι οι Ευρωπαίοι ποτέ δεν νοιάστηκαν πραγματικά για τη Γροιλανδία. Ήταν η πρώτη χώρα που αποχώρησε από την ΕΕ – το 1985 – πολύ πριν από το Brexit. Είναι ένα έθνος ψαράδων. Τα ψάρια αποτελούν πάνω από το 90% των εξαγωγών της. Και αποχώρησε επειδή οι αλιευτικές πολιτικές της ΕΕ θα της είχαν στερήσει το δικαίωμα να διαχειρίζεται τα δικά της αποθέματα. Η Γροιλανδία θα μπορούσε να ήταν της ΕΕ, αν ήθελε πραγματικά να τα διατηρήσει» , γράφει ο Munchau.

Έχει η Ευρώπη τη βούληση ή τα μέσα να αντισταθεί στον Τραμπ; Όχι, δεν έχει. Είναι οι ΗΠΑ, όχι η Ευρώπη, που έχει το «εμπορικό μπαζούκα»: Η Ευρώπη αποφάσισε συνειδητά (στο πλαίσιο του ουκρανικού σχεδίου) να εξαρτηθεί κατά 60% από το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο για την ενέργειά της. Η ΕΕ υπό το ΝΑΤΟ παραμένει ένα κράτος-φρουρά των ΗΠΑ με μεγάλες αμερικανικές βάσεις στην Ολλανδία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Πολωνία, το Βέλγιο, την Πορτογαλία, την Ελλάδα και τη Νορβηγία. Χωρίς την ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ, η πυρηνική δύναμη αποτροπής της ΕΕ καταρρέει. Χωρίς τις ΗΠΑ, τα Πέντε Μάτια* έχουν τελειώσει. (Η μετατόπιση του Καναδά προς τα ανατολικά μπορεί να έχει ήδη ξεκινήσει τη διάσπαση του ΝΑΤΟ. Η κατάρρευση των Πέντε Ματιών θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική από το τέλος του ΝΑΤΟ).

Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες φέρονται να καταστρώνουν ένα σχέδιο για να αναγκάσουν τον Τραμπ να υποχωρήσει από τα αιτήματά του να πάρει τον έλεγχο της Γροιλανδίας από τη Δανία. Ή μάλλον, καταστρώνουν πολλά διαφορετικά σχέδια και πετάνε ό,τι έχουν σε όποιον νομίζουν ότι μπορεί να ακούσει - τροφοδοτώντας έντονες υποψίες ότι δεν μιλούν με μία φωνή και ότι κατανοούν την αδυναμία της Ευρώπης.

Ο μεγάλος κίνδυνος, παραδέχονται ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, είναι ότι τέτοιες άμεσες προκλήσεις προς τις ΗΠΑ θα κλιμακωθούν γρήγορα σε μια πλήρη ρήξη στη διατλαντική σχέση, οδηγώντας ίσως στην κατάρρευση του ΝΑΤΟ. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η συμμαχία γίνεται ολοένα και πιο τοξική υπό τον Τραμπ και ότι η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει.

Αλλά στο παρασκήνιο – όπως πάντα αυτές τις μέρες στη δυτική Ευρώπη – βρίσκεται το «Σχέδιο Ουκρανία». Τα ευρωπαϊκά μέλη του «Συμμαχία των Προθύμων» εξακολουθούν να έχουν ως στόχο να εξαναγκάσουν τον Τραμπ να συμφωνήσει ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις θα στηρίξουν τις ευρωπαϊκές εγγυήσεις ασφάλειας (στην απίθανη περίπτωση που τεθεί σε ισχύ μια εκεχειρία στην Ουκρανία).

φωτό

Ποιο θα είναι το βασικό τελικό στάδιο της «Γροιλανδίας»; Ο Τραμπ θα «πάρει» τη Γροιλανδία. Μακροπρόθεσμα, αυτό μπορεί να οδηγήσει στον διαμελισμό της Ευρώπης και σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη που θα επιδιώκουν μεμονωμένες αμυντικές πολιτικές. Οι ευρωπαϊκές ελίτ, ωστόσο, θα είναι περισσότερο επικεντρωμένες στη διατήρηση του ΝΑΤΟ και στην εμφάνιση «συμμάχων» των Αμερικανών, παρά στη «σωτηρία της Γροιλανδίας».

Ἀπό : unzcom

* Οι Five Eyes (FVEY) είναι μια πανίσχυρη συμμαχία πληροφοριών που αποτελείται από την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Νέα Ζηλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ. Δημιουργήθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (τυπικά το 1946 με τη συμφωνία UKUSA) για την ανταλλαγή σημάτων πληροφοριών (SIGINT), συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών και διπλωματικών πληροφοριών...

ΕΛΛΑΣ ΑΙΩΝΙΟΝ, ΑΘΑΝΑΤΟΝ,ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ

Mercosur και Ελλάδα: Το πραγματικό διακύβευμα είναι η επιβίωση του πρωτογενούς τομέα και η διατροφική ασφάλεια της χώρας

 

Στις 21 Ιανουαρίου 2026 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 334 ψήφους υπέρ, 324 κατά και 11 αποχές, επέλεξε να παραπέμψει τη συμφωνία ΕΕ–Mercosur στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), αναβάλλοντας ουσιαστικά την πολιτική της κύρωση και ανοίγοντας έναν κύκλο αβεβαιότητας που μπορεί να διαρκέσει αρκετό χρόνο.

Η Ευρώπη ουσιαστικά παγώνει μια εμπορική συμφωνία επειδή δεν είναι βέβαιη ότι μπορεί να «περάσει» χωρίς να πληγώσει ακόμη περισσότερο τη δική της κοινωνική συνοχή.

Η παραπομπή της συμφωνίας στο ΔΕΕ, ό,τι κι αν σημαίνει νομικά, είναι πολιτικά, μια ηχηρή θέση: «δεν υπάρχει αρκετή νομιμοποίηση για να περάσει όπως είναι». Η Ευρώπη όμως, δεν πάγωσε το κείμενο της συμφωνίας επειδή ξύπνησε ξαφνικά κάποιος νομικός προβληματισμός. Πάγωσε την συμφωνία  επειδή οι κοινωνίες και κυρίως η ύπαιθρος, δεν είναι πλέον διατεθειμένες να πληρώσουν άλλη μία «μετάβαση» χωρίς εγγυήσεις.

Η οριακή όμως φύση της ψηφοφορίας έχει σημασία από μόνη της. Δείχνει ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που δεν λειτουργεί ως επικυρωτικό όργανο της Επιτροπής αλλά ως θεσμός που αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο απονομιμοποίησης όταν οι κοινωνίες αισθάνονται ότι οι κανόνες είναι αυστηροί «προς τα μέσα» και διαπραγματεύσιμοι «προς τα έξω»

Η παραπομπή στο ΔΕΕ, ανεξάρτητα από την τελική νομική κατάληξη, λειτουργεί πολιτικά και ως μήνυμα προς την Επιτροπή: «δεν αρκεί να ισχυρίζεστε ότι η συμφωνία είναι στρατηγικά ωφέλιμη, πρέπει να αποδείξετε ότι είναι θεσμικά θωρακισμένη και κοινωνικά ανεκτή». Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο του «παγώματος» της συμφωνίας.

Για την Ελλάδα, αυτή η εξέλιξη έχει ιδιαίτερο βάρος, γιατί αφορά δύο αλληλένδετα πεδία όπου η χώρα είναι ευάλωτη. Τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα και την αγροδιατροφική ασφάλεια.

Η χώρα δεν έχει μια ύπαιθρο που «προσαρμόζεται και αναπτύσσεται». Έχει μια ύπαιθρο που φθείρεται, από το υψηλό κόστος ενέργειας και εφοδίων, από την κλιματική πίεση, από τις  ανεξέλεγκτες εισαγωγές και ελληνοποιήσεις και από την περιορισμένη διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στην αγορά.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Mercosur δεν γίνεται αντιληπτή ως ένα, πολλά υποσχόμενο, γεωπολιτικό άνοιγμα. Γίνεται αντιληπτή ως μια πρόσθετη δοκιμασία για τον Έλληνα παραγωγό.

Θα υπάρξουν ίσοι κανόνες ή θα παγιωθεί ένας ανταγωνισμός άνισου κόστους και άνισων υποχρεώσεων;

Εδώ ακριβώς  βρίσκεται και  το ελληνικό διακύβευμα. Η ΕΕ, και ορθώς, ζητά από τους παραγωγούς της αυστηρά πρότυπα συμμόρφωσης. Αν όμως η ισοδυναμία προτύπων και ο πραγματικός έλεγχος στα εισαγόμενα προϊόντα δεν είναι πειστικός, τότε οι κανόνες παύουν να βιώνονται ως κοινό συμβόλαιο και μετατρέπονται σε μηχανισμό άνισης πίεσης. Και σε μια χώρα όπου ο πρωτογενής τομέας ήδη κινείται στα όριά του, αυτό οδηγεί σε εγκατάλειψη της παραγωγής,  δηλαδή σε μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές βασικών τροφίμων, άρα σε μειωμένη ανθεκτικότητα απέναντι σε διεθνείς κρίσεις τιμών και εφοδιασμού.

Η αγροδιατροφική ασφάλεια όμως δεν είναι κάτι γενικό και αφηρημένο. Είναι η στοιχειώδης κρατική ικανότητα να μην μετατρέπεται η κοινωνία σε όμηρο κάθε εξωτερικού σοκ.

Ακριβώς γι’ αυτό η στάση της ελληνικής εκπροσώπησης στην ψηφοφορία αποκτά πολιτικό βάρος. Το ότι οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν κατά της παραπομπής στο ΔΕΕ δεν μπορεί να εκληφθεί ως μια υποσημείωση πολιτικής θέσης. Είναι επιλογή προτεραιοτήτων. Δηλαδή ευθυγράμμιση με τη λογική της ταχύτητας και της θεσμικής συνέχειας της ευρωπαϊκής εμπορικής πολιτικής αλλά απέναντι στη λογική των πρόσθετων φίλτρων ελέγχου που ζητούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μπορεί επιπροσθέτως να παρουσιαστεί και ως «ευρωπαϊκή υπευθυνότητα». Όμως, προς την ελληνική ύπαιθρο εκπέμπει ένα πιο αιχμηρό μήνυμα: όταν η Ευρώπη πατά φρένο για τις αναγκαίες εγγυήσεις, η ελληνική κυβερνητική εκπροσώπηση επιλέγει να μην το στηρίξει.

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι η κομματική αντιπαράθεση. Είναι η πολιτική σημειολογία και οι συνέπειες της.

Σε μια περίοδο που οι παραγωγοί αναζητούν ασφάλεια, όχι γενικές διαβεβαιώσεις, η ψήφος κατά της παραπομπής μπορεί να ερμηνευθεί ως υποτίμηση των κινδύνων που βλέπει η ύπαιθρος. Και όταν αυτό το αίσθημα παγιώνεται, η κρίση δεν περιορίζεται στη δημόσια αντιπαράθεση. Μετατρέπεται σε σταδιακή απονομιμοποίηση της πολιτικής εκπροσώπησης. Οι παραγωγοί και οι τοπικές κοινωνίες παύουν να πιστεύουν ότι «ακούγονται» και ότι οι ανάγκες τους είναι εθνική προτεραιότητα.  Στην Ελλάδα, αυτό το ρήγμα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, γιατί μεταφράζεται γρήγορα σε συσσωρευμένη οργή και τελικά σε πολιτική ρευστότητα που διαλύει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει τη Mercosur με όρους εθνικού συμφέροντος και όχι με γενικόλογες δηλώσεις, οφείλει να θέσει τρεις καθαρές απαιτήσεις στο ευρωπαϊκό τραπέζι.

α.    Ισοδυναμία προτύπων με πραγματικούς ελέγχους και κυρώσεις.

β.    Μηχανισμοί άμεσης προστασίας εθνικού χαρακτήρα, όταν οι αγορές

διαταράσσονται και οι παραγωγοί πιέζονται.

γ.    Εθνικό σχέδιο ανθεκτικότητας για τον πρωτογενή τομέα.

 

Χωρίς αυτό το τρίπτυχο, κάθε «στρατηγική» συμφωνία γίνεται αόρατος επιταχυντής αποδιάρθρωσης που αν δεν φέρει άμεσα την καταστροφή στην παραγωγική βάση, σίγουρα θα επιταχύνει τη συρρίκνωση μέχρι να γίνει μη αναστρέψιμη.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι, τελικά, ένα πολιτικό μάθημα. Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να προχωρά σε μεγάλες συμφωνίες χωρίς να εξασφαλίζει ότι οι κοινωνίες της και ειδικά η ύπαιθρος, δεν αισθάνονται εκτεθειμένες.

Για την Ελλάδα, το μάθημα είναι ακόμη πιο ουσιώδες. Η διατροφική ασφάλεια και η βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα δεν διασφαλίζονται με ευχές, ούτε με ψήφους που αγνοούν το πολιτικό κλίμα. Διασφαλίζονται μόνο όταν η χώρα διεκδικεί κανόνες που εφαρμόζονται και όταν θωρακίζει την παραγωγή της πριν η εγκατάλειψη γίνει κανονικότητα.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι τελικά αν θα υπάρξουν ευκαιρίες για κάποιους επιχειρηματίες στον κλάδο εισαγωγών-εξαγωγών. Το διακύβευμα είναι αν η συμφωνία Mercosur, σε συνδυασμό με τις εσωτερικές ελληνικές αδυναμίες, θα κάνει την παραγωγή ακόμη πιο ασύμφορη για τους πολλούς.

Αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να υπερασπιστεί την ελληνική αγροτική οικονομία, δεν αρκεί να είναι «υπέρ της Ευρώπης». Πρέπει να είναι υπέρ μιας Ευρώπης που δεν μετατρέπει την ύπαιθρο σε θυσία της εξωστρέφειας. Μην ξεχνάμε ότι πολιτική δεν είναι να υπογράφεις μόνο συνθήκες. Πολιτική είναι να αποδεικνύεις ότι η στρατηγική επιλογή σου, δεν διαλύει την κοινωνία που καλείσαι να εκπροσωπείς.

Η Mercosur, λοιπόν, είναι ένα τεστ: αν η Ελλάδα θα παραμείνει χώρα που παράγει και κρατά ζωντανές τις περιφέρειές της, ή αν θα γίνει χώρα που θα αγοράζει όλο και περισσότερο την τροφή της, πληρώνοντας κάθε διεθνή κρίση στο ταμείο.

* Ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος είναι Καθηγητής και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών. Το παρόν άρθρο αποτυπώνει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις του συντάκτη, οι οποίες δεν εκφράζουν και δεν αντιπροσωπεύουν, σε καμία περίπτωση, το Πανεπιστήμιο Πατρών.

https://www.msn.com/el-gr/