Και μέσα σε όλο το τραπεζικό Κομφούζιο μας λένε μέσα στα μούτρα μας ότι τα δάνεια των κομμάτων τα ξεχρεωνουμε εμείς μέσα από την ανακαιφαλοποιηση των τραπεζών

Έλληνες στην Γερμανία (σοβαρή ομάδα με σκοπό την βοήθεια και αλληλεγγύη)

Σοφία Ψυχογιού ·

Αυτό που δεν θα ακούσετε πουθενά και δεν το πει κανένα κανάλι είναι ότι μετά την απελευθέρωση των επιτοκίων των τραπεζών, αποτέλεσμα της πολιτικής της σημερινής Κυβέρνησης και μόνο, αν κάποιος δανειστεί αυτή τη στιγμή 1.000.000 ευρώ και δεν πληρώσει, σε 50 χρόνια θα χρωστάει σε 1 τρις. Πρόκειται ξεκάθαρα για ενα τοκογλύφικο καθεστώς που δεν έχει προηγούμενο, σκεφτείτε τι σημάνει αυτό για τον κάθε απλό δανειολήπτη, για τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, τον ελεύθερο επαγγελματία και όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας. Και μέσα σε όλο το τραπεζικό Κομφούζιο μας λένε μέσα στα μούτρα μας ότι τα δάνεια των κομμάτων τα ξεχρεωνουμε εμείς μέσα από την ανακαιφαλοποιηση των τραπεζών, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν, μας φορτώνουν αδιευκρίνιστα δάνεια που δεν ξέρουμε καν για ποιους σκοπούς συνεχίζουν να λαμβάνουν, ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε τη δυσανάλογη αύξηση ακινήτων και καταθέσεων πολιτικών προσώπων που φυσικά η δήθεν ανεξάρτητη αρχή ΑΑΔΕ δεν διερευνά αλλά ταυτόχρονα κόβει πρόστιμα και κατάσχει λογαριασμούς σε πολίτες γιατί έχουν αποκρύψει το χαρτζιλίκι στα εγγόνια! Ποιον ρώτησες ρε Στουρνάρα εσύ και το παρεάκι σου για να βάζετε τον Ελληνικό λαό να πληρώνει τα δάνεια των κομμάτων και αφού τα πληρώνει γιατί έχουν διπλασιαστεί από 250.000.000 στα 500.000.000 εκατομμύρια τα χρωστούμενα της ΝΔ; Για πείτε μας εσείς Κύριε Μητσοτάκη πόσο ακριβά θα συνεχίσει να πληρώνει ο λαός την οικογένεια σας και τους αριστους σας

Η Φιλοσοφία της Αυτοδιαχείρισης

Απόδοση στα ελληνικά: Απολλόδωρος - Gary D. Barnett | 6 Αυγούστου 2026

---

«Κάθε μορφή διακυβέρνησης, φυσικά, είναι αντίθετη προς την ελευθερία.»

H.L. Mencken

Σε όλη τη φύση, μόνο ο άνθρωπος, από επιλογή, ζητά να τον κυβερνούν και απαρνιέται την αυτοκυβέρνηση. Το θεωρώ αυτό εντελώς ξένο και απολύτως αφύσικο. Αυτή η επιθυμία να κυβερνάται κανείς, να περιποιείται, να του λένε πώς να ενεργεί, να ρυθμίζεται και να περιορίζεται είναι μοναδική στο ανθρώπινο ον. Γιατί το μόνο γνωστό ον που υποτίθεται ότι είναι διανοητικά ανώτερο και έχει την ικανότητα να συλλογίζεται, παραδίδει την ανεξαρτησία του υπέρ της κυριαρχίας ενός αφέντη; Γιατί η αυτο-ευθύνη εγκαταλείπεται χάριν μιας ζωής δεμένης με τα δεσμά της σκλαβιάς; Γιατί οι άνθρωποι ψηφίζουν εθελοντικά για να επιλέξουν τον εξουσιαστικό ηγεμόνα, τον βασιλιά και την αυλή τους;

Αυτή είναι μια εύλογη ερώτηση, διότι η κυβέρνηση, κάθε κυβέρνηση, βασίζεται εξ ολοκλήρου στη βία. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να καταφύγει στη βία, την κλοπή και τη δολοφονία. Επομένως, η κυβέρνηση είναι κακή, και η κυβέρνηση αποτελεί την ουσία της τρομοκρατίας εναντίον όλων όσων βρίσκονται υπό τον ολοκληρωτικό της έλεγχο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ακύρωση σχεδόν όλων των λεγόμενων «νόμων» είναι απολύτως ζωτικής σημασίας, και όχι μόνο στα δικαστήρια μέσω της ακύρωσης από τους ενόρκους, αλλά και μέσω μιας ευρείας ακύρωσης όλων των άδικων «νόμων», οι οποίοι φυσικά είναι όλοι εκείνοι που υπάρχουν εκτός του Φυσικού Δικαίου.

Η κυβέρνηση και τα τσιράκια της θεωρούν κάθε αντίσταση και κάθε ατομική διαφωνία έγκλημα κατά του Κράτους, ακριβώς όπως έκαναν ο Χίτλερ, ο Μουσολίνι, ο Στάλιν, ο Μάο και, φυσικά, τώρα ο Τραμπ. Αυτό είναι βέβαια οπισθοδρομικό, αλλά η προσφυγή στη διάδοση απειλών και φόβου είναι απαραίτητη για το Κράτος, ώστε ένας δειλός λαός να υπακούει στους αφέντες που έχει επιλέξει. Αν μια μειονότητα αρκετά μεγάλου μεγέθους αρνιόταν να συμμορφωθεί με την κυβέρνηση σε οποιοδήποτε επίπεδο, η εν λόγω κυβέρνηση θα αποτύγχανε και θα κατέρρεε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Απλώς δεν υπάρχει τρόπος για τους λίγους να ελέγχουν εκατοντάδες εκατομμύρια αν αυτοί απλώς αγνοούν και αρνούνται να υποκύψουν σε αυτή την ψευδή εξουσία, στην οποία σίγουρα εμπίπτει κάθε κυβέρνηση.

Αυτό μας φέρνει στις τρέχουσες συνθήκες, όλες προγραμματισμένες από καιρό και που τώρα εφαρμόζονται προκειμένου να κατασταλεί το κοπάδι μέσω της διχόνοιας και του φόβου. Η κρυφή παρακράτηση ζωτικών αγαθών δημιουργεί την εντύπωση πραγματικών ελλείψεων, αλλά όλες αυτές οι λεγόμενες «ελλείψεις» είναι ανύπαρκτες. Δεν υπάρχει έλλειψη πετρελαίου· στην πραγματικότητα υπάρχουν μεγάλα πλεονάσματα, αλλά παρακρατούνται σκόπιμα προκειμένου να προκαλέσουν μεγάλο φόβο σε αυτό το φαινομενικά αβοήθητο κοπάδι του προλεταριάτου. Με το να διασφαλίζεται σκόπιμα ότι το Στενό του Ορμούζ και άλλες διαβάσεις είναι μπλοκαρισμένες — μέσω του ψεύτικου πολέμου στο Ιράν, που γίνεται σκόπιμα — η ενεργειακή υπερπροσφορά γίνεται πραγματικότητα. Αυτό φυσικά είναι επίσης καταστροφικό για τη γεωργία, τα λιπάσματα, την παραγωγή τροφίμων, τις αγορές, και προκαλεί ακραίο πληθωρισμό των τιμών, όλα επιβλαβή μόνο για τις μάζες. Όποιος ελέγχει την ενέργεια, τον εφοδιασμό σε τρόφιμα και το χρήμα, ελέγχει τον κόσμο, όπως υποστηρίζεται εδώ και δεκαετίες. Σκεφτείτε αυτή την κατάσταση ως ένα πραξικόπημα, το οποίο στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια σκόπιμη επιχείρηση υπό ψευδή σημαία, με στόχο την επίτευξη απόλυτου ελέγχου επί όλων μέσω της αναδιάρθρωσης του νομισματικού συστήματος, προκειμένου να δημιουργηθεί μια παγκόσμια πολυπολική τεχνοκρατική δικτατορία.

Ο μόνος λόγος για τον οποίο συμβαίνουν όλα αυτά είναι το γεγονός ότι ο λαός στο σύνολό του δεν κάνει τίποτα για να τα σταματήσει. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι δεν κάνουν τίποτα, εκτός από το να βασίζονται σε κάποιον άλλο να λύσει όλα τα προβλήματα για λογαριασμό τους. Μου θέτουν συνεχώς την παράλογη ερώτηση: «Ποια είναι η λύση σου και τι θα κάνεις για να το διορθώσεις;». Αυτός φαίνεται να είναι ο τρόπος του «σύγχρονου» ανθρώπου: αδιάφορος, δειλός, εξαρτημένος, ανεύθυνος, υποτακτικός σκλάβος.

Αυτή η κυβέρνηση βρίσκεται εν μέσω πολέμων σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι φυσικά καθοδηγούνται από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους παγκόσμιους τεχνοκράτες, οι οποίοι συνεργάζονται όλοι για να προωθήσουν τις ίδιες ατζέντες της τεχνοκρατίας. Παρακολουθούμαστε και ελέγχουμε συνεχώς, τερατώδη κέντρα δεδομένων ξεφυτρώνουν παντού, τα δεδομένα μας συλλέγονται και αναλύονται, τα τρόφιμα, η ενέργεια και το νερό μας κλέβονται, το νόμισμά μας υποτιμάται και ο πληθωρισμός είναι ανεξέλεγκτος, προκαλώντας εκρηκτική αύξηση των τιμών. Ταυτόχρονα, μας επιβάλλουν με το ζόρι την τεχνητή νοημοσύνη, καθιστούν υποχρεωτική τη βιομετρία, εφαρμόζουν παντού την ψηφιακή ταυτότητα, οι μπράβοι της ICE στοχεύουν αθώους σε ολόκληρη τη χώρα, εγκαθίστανται χιλιάδες κάμερες Flock, ενώ η κριτική εναντίον αυτής της ειδεχθούς κυβέρνησης έχει καταστεί έγκλημα και, σε πολλές περιπτώσεις, έχει οδηγήσει πολλούς να γίνουν στόχοι του κράτους.

Δεν μπορώ να αρχίσω εδώ να περιγράψω όλα τα κακά που επιδιώκει το κυβερνών στοιχείο του τεχνοκρατικού σκοτεινού κράτους. Γενοκτονία, σφαγές, βασανιστήρια, σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, προσπάθειες αποπληθυσμού, δημοκτονία, κλοπή περιουσιακών στοιχείων, πειράματα με τρανσάνθρωπους και υποβοηθούμενη «αυτοκτονία», ακόμη και παιδιών. Κλοπή γης από την κυβέρνηση και τους εταιρικούς της εταίρους, χειραγώγηση του καιρού, ψεκασμός δηλητηριωδών τοξινών και μετάλλων στην ατμόσφαιρα με τη μορφή χημικών ιχνών, τοξικά «εμβόλια», ψεύτικες πανδημίες, πιθανή στρατολόγηση (δουλεία) και ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να συμβεί σε μια κοινωνία που βασίζεται στη μη επιθετικότητα, την προσωπική ευθύνη, την αυτοάμυνα και την πραγματική ελευθερία.

Όπως δήλωσα πριν από μερικά χρόνια:

Το κήρυγμα της υπακοής εμφυσάται στο μυαλό των ανθρώπων με πολλαπλά παραπλανητικά μέσα, και αποτελεί μια συνεχή διαδικασία που δεν σταματά ποτέ. Η προσπάθεια ελέγχου των κοινωνιών βασίζεται σε πολλές μεθόδους προώθησης της υποταγής, του χρηματικού δελεασμού ή της εξάρτησης, του εθνικισμού (λατρεία του Κράτους), της προώθησης του κολεκτιβισμού και, κυρίως, του φόβου. Η βάση αυτής της φρικτής κατάρας της υπακοής είναι ο ψυχολογικός πόλεμος εναντίον του λαού. Ο Henry David Thoreau δικαίως δήλωσε: «Η ανυπακοή είναι το αληθινό θεμέλιο της ελευθερίας. Οι υπάκουοι πρέπει να είναι σκλάβοι».

«Όποιος επιδιώκει απαλλαγή από την ολοκληρωτική εξουσία μέσω οποιασδήποτε πολιτικής διαδικασίας ή συστήματος, είναι εντελώς χαμένος σε μια θάλασσα παραφροσύνης και τρέλας. Η επιτομή της εξουσίας έγκειται στην υπακοή και την εθελοντική συμμόρφωση των υπηκόων του Κράτους. Αυτοί οι υπήκοοι είναι όλοι όσοι πιστεύουν, επιτρέπουν, εγκρίνουν, συγχωρούν, λατρεύουν ή συμμετέχουν σε οποιοδήποτε κρατικό σύστημα ή κυβέρνηση που επιβιώνει μέσω μιας ιεραρχικής δομής εξουσίας. Οποιαδήποτε κυριαρχία ενός μονάρχη ή οποιασδήποτε ολιγαρχίας επί οποιουδήποτε άλλου είναι απολύτως ανήθικη. Κανένας πολιτικός, κανένα πολιτικό κόμμα, καμία κυβέρνηση, κανένας πρόεδρος, κανένα κοινοβούλιο, καμία «δημοκρατία», καμία «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» ή οποιοδήποτε άλλο παράλογο σύστημα εξουσίας και ελέγχου δεν μπορεί να υπάρξει αν πρόκειται να επιτευχθεί η ελευθερία. Μόνον η αναρχία, η αυτοδιαχείριση· από, από και για το άτομο, μπορεί να συνυπάρξει με την ελευθερία».

Ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί η ελευθερία είναι μέσω των προσπαθειών για αυτοδιοίκηση και αυτοδιαχείριση. Αν υπάρχει κυβέρνηση, δεν μπορεί να υπάρχει ελευθερία. Πρόκειται απλώς για το να εξαλειφθεί η εξουσία σε κάθε πιθανή περίπτωση και να μην επιτραπεί σε καμία ομάδα μανιακών ψυχοπαθών να εξουσιάζει ολόκληρους πληθυσμούς, ανεξάρτητα από την απόλυτη ηλιθιότητα οποιασδήποτε υποτιθέμενης πολιτικής «εκπροσώπησης», η οποία δεν είναι παρά μια φάρσα βασισμένη στην προπαγάνδα, την εξαπάτηση και τα ψέματα.

«Γιατί δεν μπορείτε να δείτε τη χειραγώγηση που λαμβάνει χώρα; Γιατί δεν μπορείτε να δείτε ότι σας αντιμετωπίζουν ως μια συλλογική ορδή εξημερώσιμων ζώων, αντί για σκεπτόμενα άτομα; Γιατί δεν μπορείτε να δείτε την τρέλα που αποτελεί τη βάση του σημερινού κόσμου; Γιατί είστε τόσο τυφλοί απέναντι στην προμελετημένη ολική καταστροφή όσων είναι φυσικά και καλά, υπέρ ενός σχεδιασμένου ανήθικου χάους;»

Apollodoros

Αυτος ειναι ο λογοςτον οποίο οι άνθρωποι άνω των 60 κάνουν τα ψώνια τους τα απογεύματα του Σαββάτου στο σούπερ μάρκετ.

 

Από την Adeline 

 Μπορεί να το έχετε ήδη παρατηρήσει: τα απογεύματα του Σαββάτου, τα σούπερ μάρκετ είναι γεμάτα. Και ανάμεσα στους πελάτες, υπάρχουν πολλοί ηλικιωμένοι που έχουν έρθει για να γεμίσουν τα καρότσια αγορών τους. Γιατί να επιλέξετε αυτήν την συγκεκριμένη ώρα αιχμής; Πίσω από αυτή τη συνήθεια, ωστόσο, κρύβεται ένας λόγος που είναι πολύ πιο ανθρώπινος από ό,τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.

 Τα ψώνια δεν αφορούν μόνο την αγορά τροφίμων ή προϊόντων καθαρισμού. Για πολλούς ανθρώπους άνω των 60 ετών, αποτελούν επίσης μέρος του ρυθμού της εβδομάδας και της κοινωνικής ζωής. Να γιατί: Εν συντομία Οι ηλικιωμένοι επιλέγουν το Σάββατο απόγευμα από συνήθεια. Το να πηγαίνετε για ψώνια στο σούπερ μάρκετ βοηθά επίσης στη δομή της ημέρας. Το σούπερ μάρκετ είναι ένας πραγματικός χώρος κοινωνικής αλληλεπίδρασης για ορισμένους ηλικιωμένους. Γιατί οι ηλικιωμένοι ψωνίζουν τις ώρες αιχμής; Μερικές φορές αναρωτιέται κανείς αν οι ηλικιωμένοι δεν έχουν αποφασίσει να δοκιμάσουν τη συλλογική μας υπομονή: Σάββατο, 2 μ.μ., γεμάτο καλάθι αγορών και ατελείωτη ουρά στο ταμείο... Κι όμως, αυτή η επιλογή δεν είναι απαραίτητα τόσο παράξενη όσο φαίνεται. Ο πρώτος λόγος είναι απλώς η οργάνωση της εβδομάδας. 

Ένας συνταξιούχος έχει γενικά περισσότερη ελευθερία στο πρόγραμμά του από κάποιον που εξακολουθεί να εργάζεται. Ωστόσο, δεν επιλέγει πάντα τις πιο ήσυχες ώρες. Αντιθέτως, ορισμένοι άνθρωποι εκτιμούν τη διατήρηση συνηθειών παρόμοιων με αυτές που είχαν όταν εργάζονταν. Και το Σάββατο απόγευμα μπορεί επίσης να αντιστοιχεί σε μια καθιερωμένη ρουτίνα. Τρώμε μεσημεριανό. Κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα. Μετά πάμε για ψώνια. 

Επαναλαμβάνοντας αυτό το τελετουργικό κάθε εβδομάδα, το πρόγραμμα γίνεται πραγματική συνήθεια. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη μια άλλη πραγματικότητα: πολλοί ηλικιωμένοι προτιμούν να αποφεύγουν να βγαίνουν έξω πολύ νωρίς το πρωί. Τον χειμώνα, για παράδειγμα, το κρύο, το σκοτάδι ή η κόπωση μπορούν να κάνουν τις πρωινές εξόδους δυσάρεστες ή ακόμα και επικίνδυνες. Και ας είμαστε ειλικρινείς: τα ψώνια στις 2 μ.μ. το Σάββατο σημαίνουν επίσης ότι βλέπεις κόσμο. Ένα πολύβουο σούπερ μάρκετ μπορεί να είναι πολύ πιο ευχάριστο από ένα σχεδόν άδειο κατάστημα. Ψώνια για να οργανώσετε την ημέρα σας Για ορισμένους ηλικιωμένους, μια απλή επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ μπορεί να δώσει πραγματική δομή στην ημέρα τους. Και αυτή η μικρή ιεροτελεστία σημαίνει πολύ περισσότερα από ό,τι νομίζουμε. 

Μετά τη συνταξιοδότηση, η καθημερινότητα αλλάζει εντελώς. Τέλος στο να σηκώνεστε για να πάτε στη δουλειά, λιγότεροι χρονικοί περιορισμοί και πολύ περισσότερος ελεύθερος χρόνος. Ενώ μπορεί να μας φαίνεται υπέροχο, για τους ηλικιωμένους μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική έλλειψη προσανατολισμού. Τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ γίνονται έτσι μια τακτική δραστηριότητα που δομεί την ημέρα. Δεν είναι πλέον μια αγγαρεία του σπιτιού, αλλά μια συγκεκριμένη δραστηριότητα που σε αναγκάζει να φύγεις από το σπίτι και να ξεκινήσεις. Το Σάββατο απόγευμα έχει επίσης μια ιδιαίτερη αξία.

 Είναι μια ώρα που οι περισσότερες οικογένειες και οι εργαζόμενοι βρίσκονται έξω, κάνοντας το σούπερ μάρκετ πιο ζωντανό. Για έναν ηλικιωμένο που ζει μόνος του, αυτή η φασαρία μπορεί να είναι ευχάριστη. Υπάρχει επίσης μια σημαντική αίσθηση αυτονομίας: το να κάνετε τα ψώνια σας, να συγκρίνετε τιμές, να επιλέγετε τα προϊόντα σας και να κουβαλάτε τη δική σας τσάντα σας επιτρέπει να παραμένετε ενεργός συμμετέχων στην καθημερινότητά σας. Αυτή η ανεξαρτησία είναι πολύτιμη μετά τα 65. Σας επιτρέπει να διατηρείτε συνήθειες, να παίρνετε τις δικές σας αποφάσεις και να συνεχίζετε να διαχειρίζεστε την καθημερινότητά σας όπως πριν. 

Μια κοινωνική δραστηριότητα για τη διατήρηση της σύνδεσης Τι θα γινόταν αν ο πραγματικός λόγος για να πάει κανείς στο σούπερ μάρκετ δεν ήταν για να γεμίσει το καλάθι αγορών; Αλλά απλώς για ανθρώπινη επαφή ... Τα ψώνια σάς επιτρέπουν να συναντήσετε γείτονες, να συνομιλήσετε με έναν ταμία, να χαιρετήσετε έναν γνωστό ή να ανταλλάξετε μερικές κουβέντες με έναν άλλο πελάτη. Αυτές οι μικρές ανταλλαγές μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, ωστόσο συμβάλλουν στη διατήρηση των κοινωνικών δεσμών.

 Μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ γίνεται έτσι μια ευκαιρία να μιλήσεις με κάποιον. Λίγες φράσεις μπροστά στον διάδρομο με τα φρούτα μπορεί να είναι αρκετές για να διαλύσουν μια μέρα που πέρασες μόνος στο σπίτι... είναι λυπηρό, αλλά είναι η πραγματικότητα. Τα απογεύματα του Σαββάτου τονίζουν περαιτέρω αυτή την πτυχή: τα καταστήματα είναι πιο πολυσύχναστα και επομένως υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για γνωριμίες.

 Επομένως, δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε μια περίπλοκη εξήγηση για το γιατί ορισμένα άτομα άνω των 60 ετών ψωνίζουν κατά τις ώρες αιχμής. Δεν προσπαθούν απαραίτητα να ενοχλήσουν άλλους πελάτες ή να επιλέξουν σκόπιμα την πιο πολυσύχναστη ώρα. Μερικές φορές απλώς επιδιώκουν να παραμένουν συνδεδεμένοι με την καθημερινή ζωή. Για έναν ηλικιωμένο πολίτη, η μετάβαση στο σούπερ μάρκετ το Σάββατο απόγευμα μπορεί να συνδυάσει πολλά πράγματα: να κάνω μερικά ψώνια, να περπατήσω, να διατηρήσει κανείς την αυτονομία του, να διατηρήσουμε μια ρουτίνα, να γνωρίσω κόσμο. Μια φαινομενικά ασήμαντη συνήθεια μπορεί επομένως να υποκρύπτει μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη: αυτή της συνέχισης της συμμετοχής στην κοινωνική ζωή.

://www.comment-economiser.fr/

Πυθαγόρας: 10 λόγια από χρυσάφι για ν’ απελευθερωθεί το μυαλό μας

 Ένας σπουδαίος φιλόσοφος, μαθηματικός, θρησκευτικός και πολιτικός Δάσκαλος μας κληροδότησε λόγια από χρυσάφι.

Τα «Χρυσά Έπη»

Ο Πυθαγόρας γεννήθηκε στη Σάμο το 580 π.κ.χ και από την παιδική του ηλικία εκδήλωσε μία ιδιαίτερη αγάπη για τη μάθηση. Για καλή του – και καλή μας – τύχη, ο πατέρας του, Μνήσαρχος, τον έπαιρνε μαζί του στα ταξίδια σε Ανατολή και Δύση, με αποτέλεσμα ο νεαρός Πυθαγόρας να αναπτύξει από νωρίς διευρυμένη αντίληψη για τον κόσμο.

Ο πατέρας του φρόντισε ακόμα να λάβει ο γιος του την καλύτερη μόρφωση κοντά στους μύστες της Ανατολής και στον διάσημο τότε φιλόσοφο από τη Σύρο, Φερεκύδη.

Ακόμα και αν δεν γνωρίζετε τίποτα για τον Πυθαγόρα, οπωσδήποτε κάτι θα έχετε ακούσει για το πυθαγόρειο θεώρημα. Ο Πυθαγόρας ήταν πρωτοπόρος στα μαθηματικά και στη γεωμετρία, ήταν εξαιρετικός θεωρητικός της μουσικής, φιλόσοφος με πολύ ιδιαίτερη κοσμοθεωρία θρησκευτικού τύπου και όταν εγκαταστάθηκε στον Κρότωνα της Ιταλίας, φανέρωσε και το πολιτικό του ταλέντο επίσης.

Εδώ θα ασχοληθούμε με τον φιλόσοφο Πυθαγόρα και τη διδασκαλία του σχετικά με τις αρετές που οφείλει να επιδιώκει κάθε άνθρωπος, ώστε να είναι αγνός, έτοιμος για μία καλύτερη ενσάρκωση. Είναι ένα απόσπασμα από τα «Χρυσά Έπη», ένα κείμενο με τα βασικά σημεία της διδασκαλίας του Πυθαγόρα, που γράφτηκε από πυθαγόρειους του 5ου αι. π.κ.χ, πολλές δεκαετίες μετά τον θάνατο του δασκάλου.

Για να διευκολύνουμε την ανάγνωση, δώσαμε στο απόσπασμα τη μορφή δεκαλόγου.

1. Κάνε συνήθεια να κυριαρχείς στον ύπνο, στο στομάχι, στη λαγνεία και στον θυμό.

2. Μην πράξεις κάτι επαίσχυντο, ούτε μόνος σου ούτε μαζί με άλλους και από όλους πιο πολύ τον εαυτό σου να ντρέπεσαι.

3. Να ασκείς τη δικαιοσύνη με έργα και με λόγια.

4. Να μην εθίζεσαι σε τίποτα ασυλλόγιστα, αλλά να γνωρίζεις πως ο θάνατος για όλους είναι αναπόφευκτος και τα χρήματα, άλλοτε είναι καλό να τ’ αποκτάς και άλλοτε να τα χάνεις.

5. Ό, τι σου αναλογεί από τις δυστυχίες που συμβαίνουν τυχαία στους θνητούς, να το υποφέρεις χωρίς αγανάκτηση. Και όσα από αυτά μπορείς να τα θεραπεύεις. Σκέψου πως οι θεοί δεν δίνουν μεγάλο μερίδιο από αυτά στους αγαθούς ανθρώπους.

6. Μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να εκπλήσσεται και να απορεί ούτε από τα άθλια ούτε από τα καλά λόγια των ανθρώπων που άφθονα ακούς. Κι αν ακούσεις ψέμα για κάτι, να είσαι πράος. Να μην σε παραπλανήσει κανείς ούτε με λόγια ούτε με έργα να κάνεις ή να πεις οτιδήποτε δεν είναι καλό.

7. Πριν πράξεις οτιδήποτε να σκέπτεσαι προσεκτικά, ώστε να μην κάνεις κάτι ανόητο. Ο ανόητος ( εκείνος που δεν σκέπτεται) λέει και πράττει ανόητα πράγματα.

8. Να πράττεις εκείνα που δεν θα σου προκαλέσουν στεναχώρια αργότερα. Μην πράττεις εκείνα που δεν γνωρίζεις, αλλά να φροντίσεις να μάθεις για όσα έχεις άγνοια κι έτσι η ζωή σου θα είναι ευχάριστη.

9. Δεν πρέπει να παραμελείς την υγεία του σώματός σου, αλλά, με μέτρο να πίνεις, να τρως και να γυμνάζεσαι, και μέτρο εννοώ εκείνο που δεν θα σε στεναχωρήσει. Συνήθισε σε διατροφή καθαρή και λιτή και ζώντας έτσι, φυλάξου από όσα επισύρουν φθόνο. Μην δαπανάς άκαιρα τα καλά, όπως κάνουν οι αδαείς, ούτε να στερείσαι σε σημείο που να γίνεις ανελεύθερος, διότι το μέτρο είναι η άριστη κατάσταση σε όλα.

10. Μην επιτρέψεις στα μάτια σου ύπνο απαλό πριν εξετάσεις τρεις φορές τις πράξεις της ημέρας: «Σε τι αστόχησα;Τι έπραξα; Τι δεν έπραξα από εκείνα που έπρεπε να πράξω;» Ξεκινώντας από το πρώτο να επεκτείνεσαι στα επόμενα, για τα άσχημα που έκανες να επιπλήττεις τον εαυτό σου, για τα καλά να ευχαριστιέσαι.

Για τούτα να κοπιάζεις, αυτά να μελετάς, αυτά πρέπει να επιθυμείς.

«Εκείνος το είπε», όπως συνήθιζαν να λένε οι μαθητές του, από σεβασμό στον δάσκαλο και δέος για το κύρος της αυθεντίας του. Αλλά εμείς δεν τον γνωρίζουμε τόσο καλά όσο εκείνοι για να τον εμπιστευτούμε με τόση ευκολία.

Ας εμπιστευτούμε την ίδια τη ζωή εξετάζοντας, αν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά οφείλονται στην αστοχία μας να αποφύγουμε κάτι από αυτά που είχε «Εκείνος» εντοπίσει ως πηγές της δυστυχίας μας.

Αν δυσκολεύεστε να αντιμετωπίσετε τον εαυτό σας σε αυτή την εξέταση, σας προτείνω να ξεκινήσετε από το νούμερο 10. Αυτό θα σας διευκολύνει να βάλετε τις σκέψεις σας (και μετά τις πράξεις σας) σε τάξη και θα σας οδηγήσει με μεγαλύτερη ευκολία σε όλα τα άλλα.

Αν ο Πυθαγόρας είχε δίκιο, τότε αυτή η διαδικασία θα αναβαθμίσει την ψυχή σας και θα την προετοιμάσει για μία καλύτερη μετενσάρκωση.

Σε κάθε περίπτωση όμως θα σας βοηθήσει να γνωρίσετε καλύτερα τον εαυτό σας, να αποκτήσετε αυτοπεποίθηση και αντοχή και να διαμορφώσετε έναν χαρακτήρα αξιοθαύμαστο!

Κείμενο: Αθηνά Ταρλά-grethexis.com

https://www.diaforetiko.gr/

Το διαχρονικό σχέδιο της Ουάσινγκτον να διαλύσει τη Ρωσία

  

ΒΕΝΕΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Ο στόχος της Δύσης είναι να αποδυναμώσει, να διχάσει και τελικά να καταστρέψει το έθνος μας. Δηλώνουν ανοιχτά ότι από τότε που πέτυχαν να διαλύσουν τη Σοβιετική Ένωση το 1991, τώρα είναι η ώρα να χωριστεί η Ρωσία σε πολλές ξεχωριστές περιοχές, που θα πολεμήσουν η μια την άλλη. 

Η Ουάσινγκτον δεν παρέκκλινε ποτέ πραγματικά από τον στόχο της να εξαλείψει το ρωσικό κράτος. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας (NSS) καθώς και μια έκθεση του Κογκρέσου με τίτλο “Ανανεωμένος ανταγωνισμός μεγάλης δύναμης: Επιπτώσεις για την άμυνα-Ζητήματα για το Κογκρέσο”, επιβεβαιώνουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να συντρίψουν κάθε αναδυόμενη αντίθεση στην επέκτασή τους στην Κεντρική Ασία, προκειμένου να γίνουν ο κυρίαρχος παίκτης σε αυτήν την περιοχή. 

Ο στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών να αποτρέψουν την εμφάνιση περιφερειακών ηγεμονιών στην Ευρασία, αν και είναι μακροχρόνιος, είναι μια  πολιτική επιλογή αποτροπής της επανεμφάνισης ενός νέου αντιπάλου, είτε στην επικράτεια της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, είτε αλλού, ο οποίος θα αποτελεί απειλή σε σχέση με αυτήν που αποτελούσε κάποτε η Σοβιετική Ένωση. Αυτή είναι μια πρωταρχική σκέψη που στηρίζει τη νέα περιφερειακή αμυντική στρατηγική και απαιτεί προσπάθεια αποτροπής, οποιαδήποτε εχθρικής δύναμης να κυριαρχήσει σε μια περιοχή, της οποίας οι πόροι, υπό ενοποιημένο έλεγχο, θα επαρκούσαν για τη δημιουργία παγκόσμιας ισχύος. 

Το κατεστημένο της εξωτερικής  πολιτικής των ΗΠΑ εξακολουθεί να διεκδικεί σταθερά το δικαίωμα της Ουάσινγκτον να κυριαρχεί στην Κεντρική Ασία και να βλέπει οποιονδήποτε ανταγωνιστή στην περιοχή ως απειλή για την εθνική ασφάλεια. Αυτό το σημείο υπογραμμίζεται περαιτέρω από το γεγονός, ότι η Ρωσία και η Κίνα προσδιορίστηκαν στην τελευταία Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας ως “στρατηγικοί ανταγωνιστές”, ένας ευφημισμός του Deep State για τους θανάσιμους εχθρούς.

Επανασχεδιάζοντας η Ουάσινγκτον την Ευρασία

Η σχέση της Ουάσινγκτον με τη Μόσχα ήταν πάντα αντίπαλη, αλλά αυτό έχει να κάνει περισσότερο με τις γεωστρατηγικές φιλοδοξίες της Ουάσινγκτον παρά με οποιαδήποτε ανατρεπτική συμπεριφορά εκ μέρους της Ρωσίας.  Όταν η Χίλαρι Κλίντον ανακοίνωσε για πρώτη φορά τα σχέδια της Αμερικής για “στροφή στην Ασία”, οι περισσότεροι θεώρησαν ότι ήταν ένα λογικό σχέδιο να μεταφερθούν πόροι από τη Μέση Ανατολή στην Ασία, για να αυξηθεί η συμμετοχή των ΗΠΑ στην ταχύτερα αναπτυσσόμενη αγορά στον κόσμο.

Δεν είχαν συνειδητοποιήσει τότε ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σκόπευαν να παρασύρουν τη Ρωσία σε έναν αιματηρό χερσαίο πόλεμο στην Ουκρανία, για να “αδυνατίσουν” τη Ρωσία, ώστε η Ουάσινγκτον να μπορέσει να επεκτείνει τις στρατιωτικές της βάσεις σε όλη την ευρασιατική ξηρά, χωρίς να συναντήσει καμία αντίδραση. Ούτε προέβλεψε κανείς πόσο μακριά θα έφτανε η Ουάσινγκτον για να προκαλέσει, να απομονώσει και να δαιμονοποιήσει τη Ρωσία με τον ρητό σκοπό να χωρίσει τη χώρα σε πολλαπλές οντότητες, να προβάλει ισχύ στην Ασία, να ελέγξει τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ρωσίας, να περικυκλώσει την Κίνα με στρατιωτικές βάσεις και να εδραιώσει την κυριαρχία των ΗΠΑ. 

Αμερικανοί ειδικοί εξωτερικής πολιτικής προωθούν θεωρίες που απειλούν να πυροδοτήσουν μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία που θα μπορούσε να καταλήξει σε μια πυρηνική ανταλλαγή. Δικτυακό σεμινάριο για μέλη του Κογκρέσου με τίτλο: “Αποαποικιοποίηση της Ρωσίας”, που διοργανώθηκε από στελέχη της CIA και δεξιούς εθνικιστές από την Ουκρανία και τον Καύκασο, υποστήριξε ουσιαστικά ότι η Ρωσία είναι μια αποικιακή αυτοκρατορία που επρόκειτο να διαλυθεί με την υποστήριξη της Ουάσινγκτον.  

Η επίκληση του ρωσικού “ιμπεριαλισμού”

Ο ισχυρισμός ότι η Ρωσία είναι “ιμπεριαλιστική” εκπληρώνει μια ουσιαστική πολιτική λειτουργία: Παρέχει πολιτική κάλυψη για την ιμπεριαλιστική επίθεση κατά της Ρωσίας και για τους πολεμικούς στόχους των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Τα μέλη της ελίτ του κατεστημένου εξωτερικής πολιτικής αναζητούν απεγνωσμένα νέες και πιο επιτακτικές δικαιολογίες για μια αντιπαράθεση με τη Ρωσία, με στόχο τον κατακερματισμό τη χώρας, ανοίγοντας το δρόμο για στρατηγική επανεξισορρόπηση στον άξονα της Ουάσινγκτον. Πριν από είκοσι χρόνια, υπό την κυβέρνηση Μπους, οι πολιτικοί δεν ήταν τόσο προσεκτικοί στις απόψεις τους για τη Ρωσία. Ο πρώην αντιπρόεδρος Ντικ Τσένι, για παράδειγμα, δεν έκανε καμία προσπάθεια να κρύψει την απόλυτη περιφρόνησή του για τη Ρωσία και ήταν εκπληκτικά ειλικρινής για τις  πολιτικές που υποστήριζε. 

Ιστορία

Ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, ένας από τους κύριους αρχιτέκτονες του πολέμου στο Ιράκ, όχι μόνο ήθελε να διαλύσει τη Σοβιετική Ένωση, ήθελε επίσης να διαλύσει την ίδια τη Ρωσία, για να την αποτρέψει από το να γίνει ξανά μεγάλη  πολιτική δύναμη. Ο πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Γκέιτς έγραψε: «Όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε στα τέλη του 1991, ο Ντικ ήθελε να δει τη διάλυση όχι μόνο της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, αλλά και της ίδιας της Ρωσίας, ώστε να μην αποτελέσει ποτέ ξανά απειλη

Το γεγονός ότι μια προσωπικότητα επικεφαλής της αμερικανικής κυβέρνησης επιδίωξε, όχι τόσο κρυφά, να διαλύσει οριστικά τη Ρωσία ως χώρα και το κατέστησε σαφές σε συναδέλφους, όπως ο Ρόμπερτ Γκέιτς, εξηγεί εν μέρει την επιθετική πολιτική που υιοθέτησε η Ουάσινγκτον έναντι της Ρωσικής Ομοσπονδίας μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Ουάσινγκτον αγνόησε εντελώς τις ανησυχίες της Ρωσίας για την ασφάλεια, αθετώντας την υπόσχεσή της να μην επεκτείνει το ΝΑΤΟ “ούτε μια ίντσα προς τα ανατολικά” μετά την επανένωση της Γερμανίας, περικυκλώνοντας τη Μόσχα με στρατιωτικοποιημένους αντιπάλους που τείνουν να την αποσταθεροποιήσουν.  

Αμερικανικήπολιτική ανάλυση

Η εργαλειοποίηση των Τσετσένων

Οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας δημοσίευσαν στοιχεία ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν τους Τσετσένους αυτονομιστές στους πολέμους τους εναντίον της ρωσικής κεντρικής κυβέρνησης. Ο Βρετανός ακαδημαϊκός Τζον Λάφλαντ τόνισε σε ένα άρθρο του 2004 στην The Guardian με τίτλο: “Αμερικανοί φίλοι των Τσετσένων”, ότι αρκετοί Τσετσένοι αποσχιστές ηγέτες ζούσαν στη Δύση και μάλιστα λάμβαναν επιδοτήσεις από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ο Λάφλαντ σημείωσε ότι η μεγαλύτερη τσετσενική αποσχιστική ομάδα με έδρα τις ΗΠΑ, η Αμερικανική Επιτροπή για την Ειρήνη στην Τσετσενία (ACPC), έχει μεταξύ των μελών της «μια λίστα με τους πιο εξέχοντες νεοσυντηρητικούς που υποστηρίζουν με πολύ ενθουσιασμό τον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”».

Το γεγονός ότι οι ακροδεξιοί Σαλαφιστές τζιχαντιστές αποτελούσαν ένα σημαντικό ποσοστό της εξέγερσης της Τσετσενίας, δεν ενόχλησε αυτούς τους αντιμουσουλμάνους νεοσυντηρητικούς – όπως ακριβώς και οι ισλαμοφοβικοί του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας” δεν είχαν κανένα πρόβλημα να υποστηρίξουν τους εξτρεμιστές στη Συρία. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική επηρεάζεται από μία μικρή ομάδα νεοσυντηρητικών, που απορρίπτουν κατηγορηματικά τη διπλωματία και πιστεύουν ειλικρινά ότι τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών μπορούν να επιτευχθούν μόνο μέσω στρατιωτικής σύγκρουσης με τη Ρωσία. 

https://slpress.gr/