Η Ρωσία διαθέτει πλέον «πολύ καλή ευκαιρία» να ολοκληρώσει τον πόλεμο με όρους που θα εξυπηρετούν τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα – Η επίσκεψη Βίτκοφ στη Μόσχα επικυρώνει την παράδοση της Ουκρανίας
Η επικείμενη επίσκεψη του ειδικού απεσταλμένου του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Βίτκοφ, στη Ρωσία θεωρείται από πολλούς αναλυτές κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή διπλωματική επαφή.
Για τη Μόσχα, αλλά και για μεγάλο μέρος της ρωσικής στρατηγικής κοινότητας, πρόκειται για ένδειξη ότι η Δύση αρχίζει σταδιακά να αποδέχεται τη νέα πραγματικότητα στο ουκρανικό μέτωπο: Ότι η Ουκρανία δεν μπορεί πλέον να κερδίσει τον πόλεμο και ότι οι ισορροπίες αλλάζουν υπέρ της Ρωσίας.
Η επανεκκίνηση των συνομιλιών αποτελεί σαφές μήνυμα πως η στρατηγική αδιέξοδη πορεία του Κιέβου και της Δύσης οδηγείται πλέον σε οριακό σημείο, εκτιμά η πολιτική επιστήμονας Λιουντμίλα Αντίλοβα, καθηγήτρια του Ρωσικού Κρατικού Πανεπιστημίου Ανθρωπιστικών Επιστημών και κορυφαία αναλύτρια του πληροφοριακού και αναλυτικού κέντρου του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Η Δύση αναγκάζεται να επιστρέψει στη διπλωματία
Μετά από χρόνια πολεμικής κλιμάκωσης, δισεκατομμύρια δολάρια στρατιωτικής βοήθειας και αδιάκοπες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να επιστρέφουν τελικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η αποστολή του Στιβ Βίτκοφ στη Μόσχα δεν είναι τυχαία. Έρχεται σε μια περίοδο όπου το ουκρανικό μέτωπο παραμένει εξαιρετικά δύσκολο για το Κίεβο, ενώ ακόμη και δυτικά think tanks παραδέχονται ότι η στρατηγική φθοράς απέναντι στη Ρωσία δεν απέδωσε τα αποτελέσματα που περίμεναν η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της.
Η Αντίλοβα θεωρεί ότι η επιστροφή στον διάλογο αποτελεί θετικό σημάδι για τη Ρωσία: «Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν. Το γεγονός ότι διακόπηκαν δεν ήταν καλό σημάδι. Η κατάσταση είναι δύσκολη και ο διάλογος είναι απαραίτητος».
Η δήλωση αυτή αντικατοπτρίζει την πεποίθηση πολλών Ρώσων αναλυτών ότι η Μόσχα, παρά τη στρατιωτική και οικονομική πίεση της Δύσης, κατάφερε να διατηρήσει τη στρατηγική της αντοχή και να οδηγήσει τελικά τη Δύση πίσω στη διπλωματία.
Ο Ζελένσκι στο επίκεντρο της κρίσης
Στη ρωσική πολιτική ανάλυση, ο βασικός παράγοντας που εμποδίζει την ειρηνευτική διαδικασία παραμένει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Η Αντίλοβα ήταν ιδιαίτερα σκληρή απέναντι στην ουκρανική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι η συνέχιση του πολέμου εξυπηρετεί κυρίως τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας του Κιέβου.
«Ο Ζελένσκι προσπαθεί με κάθε τρόπο να διατηρήσει την κατάσταση μέσα στην οποία έχει επιβιώσει πολιτικά. Είναι εξαιρετικά δύσκολο γι’ αυτόν να εγκαταλείψει την εξουσία και τα προνόμια που έχει αποκτήσει», υποστηρίζει.
Στη Μόσχα υπάρχει πλέον η εκτίμηση ότι η πολιτική φθορά της ουκρανικής ηγεσίας επιταχύνεται, ιδιαίτερα μετά τις συνεχείς αποκαλύψεις για διαφθορά, κατάχρηση δυτικής βοήθειας και εσωτερικές συγκρούσεις στο ουκρανικό καθεστώς.
Η εικόνα ενός «ηρωικού Κιέβου» που κυριάρχησε στα δυτικά ΜΜΕ τα πρώτα χρόνια του πολέμου φαίνεται πλέον να υποχωρεί μπροστά στην πραγματικότητα της οικονομικής εξάντλησης, της στρατιωτικής φθοράς και της κοινωνικής κόπωσης.
Η Ρωσία θεωρεί ότι πλησιάζει η στρατηγική δικαίωση
Η Αντίλοβα υποστηρίζει ότι η Ρωσία διαθέτει πλέον «πολύ καλή ευκαιρία» να ολοκληρώσει τον πόλεμο με όρους που θα εξυπηρετούν τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα.
Η ίδια μίλησε ακόμη και για «πλήρη συνθηκολόγηση» της Ουκρανίας ως απαραίτητη προϋπόθεση για τον τερματισμό των συγκρούσεων.
Πολλοί Ρώσοι αναλυτές συμμερίζονται την άποψη της Αντίλοβα και εκτιμούν πως «έφτασε πραγματικά η στιγμή» η Ρωσία να τελειώσει τον πόλεμο με την πλήρη επιβολή των όρων της στην Ουκρανία.
Εξάλλου η ξαφνική σπουδή της Δύσης να αποκαταστήσει τους διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα μαρτυρά πως το τέλος πλησιάζει.
Η θέση της Μόσχας για πλήρη συνθηκολόγηση της Ουκρανίας αντανακλά όλο και περισσότερο τη σκληρή γραμμή που επικρατεί σε τμήματα της ρωσικής πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ: ότι οποιαδήποτε προσωρινή συμφωνία χωρίς ουσιαστική ουκρανική υποχώρηση θα οδηγήσει αργότερα σε νέα σύγκρουση.
Η Μόσχα θεωρεί ότι ο χρόνος πλέον λειτουργεί υπέρ της. Η ουκρανική οικονομία εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από δυτική χρηματοδότηση, ενώ η κοινωνική κόπωση στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξάνεται συνεχώς λόγω του οικονομικού κόστους και της αβεβαιότητας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν διέξοδο
Η αποστολή Βίτκοφ ερμηνεύεται από αρκετούς Ρώσους αναλυτές ως ένδειξη ότι ακόμη και η Ουάσιγκτον αντιλαμβάνεται πως η συνέχιση της σύγκρουσης χωρίς πολιτική λύση ενδέχεται να αποβεί καταστροφική για τη δυτική στρατηγική συνολικά.
Η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο αμφιλεγόμενη στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, ιδιαίτερα μετά τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες, την πολιτική πόλωση και την αδυναμία επίτευξης ξεκάθαρης νίκης απέναντι στη Ρωσία.
Η Μόσχα πιστεύει ότι η Δύση υποτίμησε σοβαρά τη ρωσική οικονομία, την αντοχή του ρωσικού κράτους και την ικανότητα της χώρας να αντέξει έναν μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς.
Ο ρόλος του Κιρίλ Ντμιτρίεφ και οι διαπραγματεύσεις
Η ρωσική πλευρά αποδίδει ιδιαίτερη σημασία και στον ρόλο του Κιρίλ Ντμιτρίεφ, ειδικού εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν για επενδυτική και οικονομική συνεργασία.
Σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, πρόκειται για πρόσωπο με υψηλή διαπραγματευτική εμπειρία και βαθιά γνώση των διεθνών οικονομικών ισορροπιών.
Η συμμετοχή του στις επαφές θεωρείται ένδειξη ότι η Μόσχα αντιμετωπίζει τις συνομιλίες όχι απλώς ως στρατιωτικό ζήτημα αλλά ως ευρύτερη γεωπολιτική και οικονομική αναδιάταξη.
Η εικόνα της Δύσης αλλάζει
Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότεροι δυτικοί αναλυτές αρχίζουν να μιλούν ανοιχτά για την ανάγκη «συμβιβασμών» από την πλευρά της Ουκρανίας — κάτι που πριν από λίγους μήνες θεωρούνταν σχεδόν απαγορευμένο.
Η αλλαγή αυτή δεν περνά απαρατήρητη στη Μόσχα. Η Ρωσία θεωρεί ότι η Δύση σταδιακά προετοιμάζει το έδαφος για πολιτική αναδίπλωση, καθώς γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί η συνέχιση ενός πολέμου χωρίς ξεκάθαρη προοπτική νίκης για το Κίεβο.
Η Μόσχα πιστεύει ότι η νέα φάση έχει ξεκινήσει
Για τη Ρωσία, η επικείμενη επίσκεψη του Στιβ Βίτκοφ δεν είναι απλώς διπλωματική κινητικότητα. Είναι ένδειξη ότι η διεθνής ισορροπία μεταβάλλεται.
Η Μόσχα θεωρεί ότι άντεξε τη δυτική πίεση, απέφυγε την απομόνωση που επιδίωξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση και πλέον βλέπει τη Δύση να επιστρέφει στις διαπραγματεύσεις από πιο αδύναμη θέση.
Και όσο η Ουκρανία εξαντλείται στρατιωτικά και οικονομικά, τόσο περισσότερο ενισχύεται η ρωσική πεποίθηση ότι η τελική έκβαση της σύγκρουσης θα διαμορφωθεί τελικά με όρους πολύ πιο κοντά στις επιδιώξεις της Μόσχας παρά στις φιλοδοξίες της Δύσης.
Οι βασικοί όροι συνθηκολόγησης σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά
1. Εδαφική παραχώρηση Η Ρωσία απαιτεί την πλήρη και οριστική αναγνώριση της κυριαρχίας της επί:
της Κριμαίας
των τεσσάρων περιοχών (Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα) στις διοικητικές τους οροθεσίες Η Ουκρανία θα πρέπει να αποσύρει όλα τα στρατεύματά της από αυτές τις περιοχές και να παραιτηθεί νομικά από κάθε διεκδίκηση.
2. Αποστρατιωτικοποίηση και ουδετερότητα
Δραστικός περιορισμός του μεγέθους και του οπλισμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Συνταγματική απαγόρευση ένταξης της Ουκρανίας σε οποιοδήποτε στρατιωτικό μπλοκ (κυρίως ΝΑΤΟ).
Απαγόρευση ανάπτυξης ξένων στρατιωτικών βάσεων και εγκατάστασης μακρού βεληνεκούς επιθετικών όπλων στο έδαφός της.
3. Αποναζιστικοποίηση και προστασία δικαιωμάτων
Αλλαγή νομοθεσίας για την απαγόρευση εθνικιστικών και «ναζιστικών» οργανώσεων.
Επίσημη κατοχύρωση της ρωσικής γλώσσας και προστασία των δικαιωμάτων του ρωσόφωνου πληθυσμού.
Εγγυήσεις για την ελεύθερη λειτουργία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία.
4. Άρση κυρώσεων και οικονομικές εγγυήσεις Η Μόσχα ζητά την σταδιακή άρση των δυτικών κυρώσεων και την αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων, ώστε να μην επανέλθει η Ουκρανία ως «αντιρωσικό προκεχωρημένο φυλάκιο».
Γιατί η Ρωσία επιμένει στη «συνθηκολόγηση»;
Όπως αναφέρει η Λιουντμίλα Αντίλοβα, οποιαδήποτε προσωρινή συμφωνία χωρίς ουσιαστική ουκρανική υποχώρηση θα αποτελέσει απλώς «παύση» και όχι λύση. Η Μόσχα πιστεύει ότι μόνο η πλήρης συνθηκολόγηση μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει νέος γύρος σύγκρουσης σε λίγα χρόνια.
Η επίσκεψη του Στιβ Βίτκοφ στη Μόσχα θεωρείται από τη ρωσική πλευρά ως πρώτο σαφές μήνυμα ότι η Δύση αρχίζει να κατανοεί αυτή την πραγματικότητα. Αν και οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμα σε αρχικό στάδιο, η Ρωσία εισέρχεται σε αυτές από θέση ισχύος, έχοντας διατηρήσει την οικονομική και στρατιωτική της αντοχή, ενώ η Ουκρανία εξαντλείται.
Συμπέρασμα: Για τη Μόσχα, η στιγμή είναι ώριμη. Δεν επιδιώκει απλώς μια «ειρήνη», αλλά μια στρατηγική δικαίωση του πολέμου που ξεκίνησε το 2022. Το αν η Ουκρανία και η Δύση είναι έτοιμες να αποδεχθούν τέτοιους όρους, θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες μέσα από τις συνομιλίες που μόλις αρχίζουν.
https://www.pirinoslogios.com/
