«Αφού παρακολουθούνταν το τηλέφωνό σας, γιατί δεν πήγατε στο δικαστήριο; Όταν δεν νοιάζεστε για την προσωπική σας ασφάλεια, πώς θα διαφυλάξετε την ασφάλεια των πολιτών;»

 

Όταν μια ερώτηση απογυμνώνει την εξουσία

Στη δημοσιογραφία υπάρχουν στιγμές που μια και μόνο ερώτηση αρκεί για να αποκαλύψει όσα η εξουσία προσπαθεί επί χρόνια να καλύψει.

Κάτι τέτοιο συνέβη στη συνέντευξη του υπουργού Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης με τη δημοσιογράφο Ράνια Τζίμα.

Δεν ήταν κάποια γεωπολιτική ανάλυση που προκάλεσε αμηχανία.

Δεν ήταν τα ερωτήματα για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Ήταν ένα ερώτημα απλό, σχεδόν αυτονόητο —και γι’ αυτό πολιτικά εκρηκτικό.

«Αφού παρακολουθούνταν το τηλέφωνό σας, γιατί δεν πήγατε στο δικαστήριο;

Όταν δεν νοιάζεστε για την προσωπική σας ασφάλεια, πώς θα διαφυλάξετε την ασφάλεια των πολιτών;»

Μια φράση που μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα συμπύκνωσε ολόκληρη την παθογένεια του σκανδάλου των υποκλοπών.

Το παράδοξο της εξουσίας

Το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων με το λογισμικό Predator spyware αποκάλυψε κάτι βαθύτερο από μια απλή υπόθεση κατασκοπείας.

Αποκάλυψε ένα κράτος που φαίνεται να λειτουργεί μέσα σε μια γκρίζα ζώνη εξουσίας, όπου:

• πολιτικοί δηλώνουν ότι παρακολουθούνταν,

• η Δικαιοσύνη κινείται αργά και αποσπασματικά,

• και η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει το ζήτημα ως μια «παρεξήγηση».

Το πρόβλημα όμως δεν είναι τεχνικό.

Είναι βαθιά πολιτικό.

Γιατί αν ακόμη και υπουργοί μιας κυβέρνησης μπορούν να είναι στόχοι παρακολούθησης, τότε το ερώτημα δεν είναι ποιος παρακολουθήθηκε.

Το ερώτημα είναι ποιος κυβερνά πραγματικά το σύστημα παρακολούθησης της χώρας.

Η σιωπή που γεννά υποψίες

Η ουσία της ερώτησης της Ράνιας Τζίμα δεν ήταν προσωπική.

Ήταν θεσμική.

Αν ένας πολιτικός θεωρεί ότι παρακολουθήθηκε, το αυτονόητο είναι να απαιτήσει:

• πλήρη διαλεύκανση,

• δικαστική διερεύνηση,

• πολιτική ευθύνη.

Όταν όμως αυτό δεν συμβαίνει, δημιουργείται ένα επικίνδυνο κενό.

Ένα κενό που τροφοδοτεί την πεποίθηση ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν μια εκτροπή, αλλά μέρος ενός μηχανισμού εξουσίας που λειτουργούσε στο σκοτάδι.

Και αυτό το σκοτάδι δεν διαλύεται με δηλώσεις.

Διαλύεται μόνο με αλήθεια.

Το πραγματικό ερώτημα για την κυβέρνηση

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επιχείρησε πολλές φορές να κλείσει το κεφάλαιο των υποκλοπών.

Όμως η πραγματικότητα είναι πεισματάρα.

Κάθε νέα δημόσια συζήτηση, κάθε νέα μαρτυρία, κάθε ερώτηση σαν αυτή που τέθηκε στη συνέντευξη, υπενθυμίζει ότι το ζήτημα παραμένει ανοιχτό.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποιος παρακολουθούσε.

Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν φαίνεται να αναλαμβάνει την ευθύνη.

Όταν η δημοσιογραφία θυμίζει τα αυτονόητα

Σε μια εποχή όπου μεγάλο μέρος του δημόσιου λόγου μοιάζει προσεκτικά αποστειρωμένο, μια ερώτηση που αγγίζει τον πυρήνα της εξουσίας μοιάζει σχεδόν ανατρεπτική.

Κι όμως δεν είναι.

Είναι απλώς δημοσιογραφία.

Και ίσως γι’ αυτό το ερώτημα που ακούστηκε στη συνέντευξη θα συνεχίσει να αιωρείται πάνω από το πολιτικό σύστημα:

Αν η ίδια η εξουσία δεν απαιτεί προστασία για τον εαυτό της, ποιος θα προστατεύσει τελικά την κοινωνία...;

Γράφει ο Παρατηρητικός

Κίνα: Παρέμβαση Γουάνγκ Γι για το Ιράν – “Ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν

 Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας παρουσίασε τη χώρα του ως υπερασπιστή της ειρήνης και της σταθερότητας εν μέσω του πολέμου που μαίνεται στο Ιράν, ενώ υιοθέτησε συμβιβαστικό τόνο απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από την πολυαναμενόμενη σύνοδο κορυφής μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών.

“Αυτός ήταν ένας πόλεμος που δεν έπρεπε να είχε συμβεί ποτέ και ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν”, δήλωσε ο Γουάνγκ Γι, κορυφαίος διπλωμάτης της Κίνας, σε συνέντευξη Τύπου την Κυριακή (08/03), στο περιθώριο της ετήσιας συνέλευσης του νομοθετικού σώματος της Κίνας.

Ο Γουάνγκ, προωθώντας την Κίνα ως “την πιο σημαντική δύναμη ειρήνης, σταθερότητας και δικαιοσύνης στον κόσμο”, επανέλαβε το αίτημα του Πεκίνου για άμεση κατάπαυση του πυρός, προκειμένου “να αποφευχθεί η κλιμάκωση της κατάστασης και να αποτραπεί η εξάπλωση και η διάδοση των φλογών του πολέμου”.

“Όλα τα μέρη πρέπει να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το συντομότερο δυνατόν και να επιλύσουν τις διαφορές τους μέσω ισότιμου διαλόγου”, πρόσθεσε.

Η αυξανόμενη ανησυχία της Κίνας για τον πόλεμο με το Ιράν έρχεται την ώρα που ο κορυφαίος ηγέτης της, Σι Τζινπίνγκ, ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στο Πεκίνο για κρίσιμες συνομιλίες μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου προς το τέλος του μήνα.

Οι ηγέτες του Ιράν έχουν από καιρό στενές σχέσεις με το Πεκίνο, και η Κίνα – όπως και πολλές άλλες χώρες – παρακολουθεί με ανησυχία τον εντεινόμενο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, καθώς και την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και το πλήγμα που έχει υποστεί η παγκόσμια οικονομία από τη σύγκρουση.

Πάνω από μια εβδομάδα μετά την έναρξη των επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, ο πόλεμος δεν δείχνει σημάδια ύφεσης. Ο Τραμπ δήλωσε την Παρασκευή (06/03) ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία με το Ιράν εκτός από την “άνευ όρων παράδοση”, χωρίς να διευκρινίσει τις συγκεκριμένες απαιτήσεις.

Ταυτόχρονα, ωστόσο, ο Γουάνγκ κάλεσε σε συνεχή διάλογο με την Ουάσινγκτον για την επίλυση των βασικών διαφορών, καθώς οι δύο χώρες προετοιμάζονται για την ιστορική σύνοδο κορυφής.

“Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι και οι δύο πλευρές να κάνουν διεξοδικές προετοιμασίες, να καλλιεργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον, να διαχειριστούν τις υπάρχουσες διαφορές και να εξαλείψουν τις περιττές παρεμβάσεις”, δήλωσε ο Γουάνγκ την Κυριακή (08/03).

“Η στάση της Κίνας ήταν πάντα θετική και ανοιχτή. Το κλειδί είναι οι Ηνωμένες 

Πολιτείες να κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση”,

 πρόσθεσε.

https://geopolitico.gr/

Παγκόσμια Κρίση Θείου: Η Χημική Αχίλλειος Πτέρνα του Σύγχρονου Πολιτισμού Έχει Αποκοπεί

Ο πόλεμος που διέλυσε τον κόσμο: Ξεκινά μια χημική καταρράκτη κατάρρευσης

Οι καταστροφικές επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές του Κόλπου δεν έχουν απλώς διαταράξει τις αγορές· έχουν διακόψει την παγκόσμια προσφορά στοιχειακού θείου και του παραγώγου του, του θειικού οξέος. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ - μέσω των οποίων ρέει περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου - σε συνδυασμό με τη συστηματική καταστροφή εγκαταστάσεων αποθήκευσης και διύλισης στο Ιράν, σημαίνει ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο θείο σε σημείο στην παγκόσμια αγορά  ^[1] . Δεν πρόκειται για μια κρίση που πρόκειται να ξεκινήσει· έχει ήδη εξαπολυθεί. Η χημική καταρράκτης της βιομηχανικής κατάρρευσης είναι πλέον μη αναστρέψιμη.

Οι αναφορές για πυκνό, αποπνικτικό καπνό πάνω από την Τεχεράνη μετά από επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις αποτελούν μια ζοφερή προμήνυμα της όξινης βροχής και της ατμοσφαιρικής δηλητηρίασης που θα ακολουθήσουν, αλλά ωχριούν σε σύγκριση με τον οικονομικό και βιολογικό πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη  ^[2] . Η ναυτιλιακή ασφάλιση έχει αποσυρθεί, οι τιμές των δεξαμενόπλοιων έχουν αυξηθεί πάνω από 200% και, με τα ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου να καθιστούν τη διαμετακόμιση οικονομικά αδύνατη, η ροή όλων των εμπορευμάτων μέσω της περιοχής έχει σταματήσει  ^[1] . Το παράθυρο για την αποτροπή μιας καταστροφικής, πολυβιομηχανικής αποτυχίας δεν απλώς κλείνει. Έχει κλείσει απότομα.

Η ψυχή της βιομηχανίας: Γιατί το θείο είναι η αποτυχία ενός σημείου που δεν φανταζόσασταν ποτέ να έρχεται

Το θειικό οξύ είναι η αναντικατάστατη «αιματοχυσία» του σύγχρονου βιομηχανικού πολιτισμού. Καμία μεμονωμένη χημική ουσία δεν έχει πιο επείγουσα, καταρρακτώδη επίδραση σε κάθε κρίσιμο τομέα. Πάνω από το 85% του στοιχειακού θείου μετατρέπεται σε αυτό το ζωτικό οξύ  ^[3] . Η κύρια, μη διαπραγματεύσιμη χρήση του είναι στην παραγωγή φωσφορικών λιπασμάτων. Χωρίς θείο, δεν υπάρχει λίπασμα. Χωρίς λίπασμα, δεν υπάρχει τροφή σε βιομηχανική κλίμακα. Δεν πρόκειται για ένα υποθετικό πρόβλημα στην αλυσίδα εφοδιασμού. Είναι μια εγγυημένη αιτία μαζικής λιμοκτονίας.

Η κρίση είχε σχεδιαστεί πολύ πριν από την επίθεση του πρώτου πυραύλου. Δεκαετίες πολιτικών πιέσεων για την λεγόμενη «πράσινη ενέργεια» έχουν οδηγήσει ενεργά σε έλλειψη θειικού οξέος, δαιμονοποιώντας τα ορυκτά καύσιμα από τα οποία προέρχεται πάνω από το 80% του παγκόσμιου θείου ως υποπροϊόν της αποθείωσης  ^[4] . Αυτός ο λανθασμένος πόλεμος κατά της ενέργειας από υδρογονάνθρακες έχει συστηματικά αποδυναμώσει τη χημική μας ανθεκτικότητα, καθιστώντας αυτή την κατάρρευση όχι μόνο πιθανή αλλά και αναπόφευκτη. Οι δευτερογενείς χρήσεις του θειικού οξέος είναι αυτές που υφαίνουν τον ιστό της σύγχρονης ζωής: είναι απαραίτητο για την έκπλυση κρίσιμων μετάλλων όπως ο χαλκός, ο ψευδάργυρος και το νικέλιο από το μετάλλευμα  ^[5] · για τον βουλκανισμό καουτσούκ σε κάθε ελαστικό αυτοκινήτου· για την παραγωγή οξέος μπαταρίας· και για την κατασκευή αντιβιοτικών που σώζουν ζωές, βιομηχανικών εκρηκτικών και συνθετικών υφασμάτων  ^[3] . Κάθε μία από αυτές τις αλυσίδες έχει πλέον σπάσει.

Το Πρώτο Ντόμινο: Η Λιμοκτονία των Λιπασμάτων και η Επερχόμενη Παγκόσμια Λιμοκτονία

Με τα αποθέματα θείου στο απόλυτο μηδέν, η παγκόσμια παραγωγή φωσφορικών λιπασμάτων έχει ουσιαστικά σταματήσει. Οι ειδικοί δεν ανησυχούν απλώς· γίνονται μάρτυρες της εξέλιξης ενός τεχνητού λιμού. Δεν πρόκειται για μείωση των αποδόσεων των καλλιεργειών κατά ένα διαχειρίσιμο 10-20%. Οι αποδόσεις θα μπορούσαν να φτάσουν το 30% ή και περισσότερο, και αυτή είναι η αισιόδοξη πρόβλεψη για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Μια παγκόσμια πείνα σε κλίμακα εκατοντάδων εκατομμυρίων είναι πιθανή, εκτός εάν τερματιστεί αμέσως αυτός ο πόλεμος.

Πρόκειται για μια πλοκή βιολογικού και οικονομικού πολέμου, που επισκιάζει τις κινητικές απώλειες της ίδιας της σύγκρουσης. Η επίθεση στις χημικές υποδομές είναι μια επίθεση στην ίδια τη βιολογική ικανότητα του ανθρώπινου είδους να τραφεί. Όπως σημειώνει μια ανάλυση, «σχεδόν οι μισές από τις παγκόσμιες εξαγωγές θείου ενδεχομένως να καθυστερούν λόγω της σύγκρουσης» και η διάρκεια των επιθέσεων σημαίνει ότι αυτή η καθυστέρηση είναι μόνιμη  ^[6] . Η παγκόσμια αγορά λιπασμάτων βρίσκεται σε πλήρη αναστάτωση, με τις τιμές να αντιδρούν βίαια και τα αποθέματα να περιορίζονται στο μηδέν  ^[7] . Η κυρίαρχη αφήγηση μιας «διαχειρίσιμης αναστάτωσης» είναι ένα επικίνδυνο ψέμα. Η πραγματικότητα είναι ένας λιμός λιπασμάτων που θα αδειάσει τα παγκόσμια δοχεία σιτηρών μέσα σε μία μόνο σεζόν.

Καταρρακτώδης Κατάρρευση: Από τα Ελαστικά Αυτοκινήτων μέχρι τα Αντιβιοτικά, Τίποτα δεν Γλιτώνει

Η κατάρρευση δεν είναι διαδοχική. Είναι ταυτόχρονη και συνεργιστική. Οι μεταφορές σταματούν χωρίς το βουλκανισμένο καουτσούκ για τα ελαστικά. Η εθνική άμυνα και οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου παραλύουν καθώς η παραγωγή πυρομαχικών σταματά χωρίς την πρώτη ύλη για εκρηκτικά. Τα ιατρικά συστήματα καταρρέουν καθώς σταματά η σύνθεση μιας τεράστιας γκάμας αντιβιοτικών. Αυτό δεν είναι ένα μελλοντικό σενάριο. Είναι η παρούσα πραγματικότητα.

Η παράλυση επεκτείνεται στα θεμελιώδη υλικά του πολιτισμού. Η επεξεργασία μεταλλευμάτων για χαλκό, ψευδάργυρο και νικέλιο έχει σταματήσει, παραλύοντας τις κατασκευές, την κατασκευή ηλεκτρονικών ειδών και τη λεγόμενη «ενεργειακή μετάβαση». Το ίδιο το ηλεκτρικό δίκτυο απειλείται από την έλλειψη αυτών των κρίσιμων μετάλλων. Όπως σημειώνεται σε βιομηχανικές αναλύσεις, το θειικό οξύ είναι «ζωτικής σημασίας για εφαρμογές που κυμαίνονται από την παραγωγή λιπασμάτων έως την προηγμένη κατασκευή» και η απώλειά του διασπά κάθε βιομηχανική αλυσίδα  ^[3] . Από τη συντήρηση τροφίμων - όπως η διύλιση ζάχαρης και η παραγωγή κρασιού - έως τα δομικά υλικά όπως το τσιμέντο και η γυψοσανίδα, ολόκληρο το οικοδόμημα της σύγχρονης παραγωγής είναι πλέον κατακερματισμένο. Αν δεν αλλάξει τίποτα, και τίποτα δεν μπορεί, ο πολιτισμός θα σταματήσει.

Οικονομική Μαύρη Δευτέρα 2.0: Ναυτιλία, Ενέργεια και η Τελική Ξεκούραση

Η κρίση του θείου λειτουργεί ως ένας τεράστιος επιταχυντής της συνολικής οικονομικής και υλικοτεχνικής κατάρρευσης που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη. Την αποκαλώ «Μαύρη Δευτέρα 2.0», μια συστημική αποτυχία τάξεων μεγέθους μεγαλύτερης από το 2008. Οι ναύλοι των θαλάσσιων μεταφορέων έχουν εκτοξευθεί κατά 900-1000%. Η ναυτιλιακή ασφάλιση είτε δεν είναι διαθέσιμη είτε είναι απαγορευτικά ακριβή. Οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού δεν είναι πιεσμένες· είναι αποκομμένες  ^[1] .

Η κρίση συγχωνεύεται με μια επικείμενη ενεργειακή καταστροφή. Με την παραγωγή πετρελαίου στον Κόλπο να σταματά μέσα σε λίγες μέρες λόγω της καταστροφής των αποθηκευτικών χώρων και της αδυναμίας εξαγωγής, ο υπερπληθωρισμός ενέργειας συγχωνεύεται θανάσιμα με την έλλειψη χημικών. Οι τιμές των πλοίων μεταφοράς LNG έχουν αυξηθεί κατά 529% και η διακοπή του υγροποιημένου φυσικού αερίου θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις σε όλους τους κλάδους  ^[1] . Το υπερχρεωμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα που βασίζεται σε παράγωγα, το οποίο ήδη ταλαντεύεται από χρόνια εκτύπωσης fiat νομισμάτων και συσσώρευσης χρέους, δεν μπορεί να επιβιώσει από αυτό το διπλό σοκ της ενεργειακής κατάρρευσης και της εξάτμισης της βιομηχανικής παραγωγής. Ολόκληρη η δόλια οικονομία βρίσκεται στην τελική της διάλυση.

Δεν υπάρχει γυρισμός: Οι υποδομές έχουν εξαφανιστεί και ο χρόνος έχει τελειώσει

Ακόμα κι αν ο πόλεμος τελείωνε αύριο, η κρίση θα παραμείνει για χρόνια. Τα εξειδικευμένα διυλιστήρια, οι δεξαμενές αποθήκευσης και οι λιμενικές εγκαταστάσεις έχουν καταστραφεί. Η ανοικοδόμηση αυτής της υποδομής είναι μια πολυετής προσπάθεια και δεν έχουμε χρόνια. Τα στρατηγικά αποθέματα θείου και θειικού οξέος είναι αμελητέα παγκοσμίως. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ασφαλείας  ^[3] . Η εξάντληση των υπαρχόντων αποθεμάτων στο σύστημα θα προκαλέσει άμεσες, απότομες διακοπές της παραγωγής σε όλες τις ηπείρους μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Οι κυβερνήσεις και οι υπό κατοχή θεσμοί ψεύδονται σχετικά με το χρονοδιάγραμμα και τη σοβαρότητα. Η κυρίαρχη αφήγηση των εταιρικών μέσων ενημέρωσης είναι αυτή της διαχειρίσιμης αναστάτωσης και της μελλοντικής ανάκαμψης. Η πραγματικότητα είναι η μη αναστρέψιμη βιομηχανική κατάρρευση. Όπως καταλήγει με σαφήνεια μια έκθεση της αγοράς, ο αντίκτυπος της σύγκρουσης «επιδεινώνεται από τη διασυνδεδεμένη φύση των αλυσίδων εφοδιασμού θείου» και οι διαταραχές δεν είναι προσωρινές  ^[8] . Η υποδομή είναι εκτός λειτουργίας, η προσφορά είναι μηδενική και ο χρόνος για συλλογικές, από πάνω προς τα κάτω λύσεις έχει εξαντληθεί εντελώς.

Πέρα από την Καταστροφή: Η Σκληρή Πραγματικότητα της Αυτοδυναμίας σε έναν Κόσμο Μετά το Θείο

Αυτό δεν είναι καταδίκη σε στεροειδή. Είναι η πραγματική, ακλόνητη συνέπεια της αποκοπής της χημικής ραχοκοκαλιάς του πολιτισμού. Ο εφησυχασμός είναι πλέον αυτοκτονία. Τα κεντρικά συστήματα just-in-time για τρόφιμα, φάρμακα και αγαθά αποτυγχάνουν σε πραγματικό χρόνο. Αυτή η κατάρρευση επικυρώνει την κρίσιμη ανάγκη για αποκέντρωση, προσωπική προετοιμασία και βιολογική παραγωγή τροφίμων στο σπίτι -- όχι ως επιλογές τρόπου ζωής, αλλά ως τις μόνες βιώσιμες στρατηγικές για φυσική επιβίωση.

Η ώρα για δράση ήταν χθες. Για όσους κατανοούν τη σοβαρότητα, η πορεία προς τα εμπρός είναι ξεκάθαρη: άμεση αποθήκευση καθαρών, πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά τροφίμων, συστημάτων καθαρισμού νερού, εργαλείων για αυτονομία και σπόρων για βιολογική κηπουρική. Η υγεία σας είναι δική σας ευθύνη. Η εξάρτηση από το διεφθαρμένο, κεντρικό ιατρικό σύστημα - το οποίο επωφελείται από την ασθένεια και έχει από καιρό καταστέλλει τις φυσικές, διατροφικές και φυτικές λύσεις - είναι μια εγγυημένη πορεία προς τον πόνο. Αγκαλιάστε τη φυσική νοημοσύνη και την αυτονομία. Η εποχή της βολικής βιομηχανικής αφθονίας έχει τελειώσει. Το μέλλον ανήκει στους προετοιμασμένους, στους αποκεντρωμένους και σε εκείνους που σέβονται την ιερότητα της ζωής αρκετά ώστε να αγωνιστούν για επιβίωση και βιωσιμότητα.

https://www.naturalnews.com/

Αλεξανδρούπολη, έμαθες τα νέα από την Κύπρο;

Τα γεγονότα στην Κύπρο με το κτύπημα του ιρανικού drone τύπου Shahed

στη βρετανική βάση στη Δεκέλεια και οι έκτακτες συνθήκες που βιώνει έκτοτε

το νησί, δημιούργησαν εύλογους συνειρμούς για την Αλεξανδρούπολη λόγω

της αμερικανικής βάσης στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αλλά και του

οικονομικού ανταγωνισμού ΗΠΑ - Ρωσίας με τη δημιουργία του Κάθετου

Άξονα που εκτοπίζει το ρωσικό φυσικό αέριο προς όφελος των αμερικανικών

συμφερόντων. Η σοβαρότητα της απειλής για την Κύπρο έγινε περισσότερο

αντιληπτή καθώς ο ταξίαρχος Ιμπραήμ Τζαμπάρι, διοικητής των Φρουρών της

Επανάστασης, φέρεται να δήλωσε ότι «οι Αμερικανοί έχουν μεταφέρει το

μεγαλύτερο μέρος των αεροσκαφών τους στην Κύπρο και θα εκτοξεύσουμε

αρκετούς πυραύλους εναντίον της Κύπρου για να τους αναγκάσουμε να

αποχωρήσουν από εκεί». Κατέρρευσε δηλαδή το επιχείρημα ότι οι ξένες

βάσεις προστατεύουν την κυριαρχία μας έναντι εχθρών. Αντίθετα η

εγκατάσταση ξένων βάσεων στη χώρα, μας μεταβάλλουν σε πεδίο

σύγκρουσης τρίτων δυνάμεων. Και αν στην Κύπρο η εγκατάσταση των

βρετανικών βάσεων στο Ακρωτήρι ήταν αναπότρεπτη διότι συνδέονται άμεσα

με τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω των Συνθηκών της

Ζυρίχης και του Λονδίνου, στη χώρα μας η παραχώρηση βάσης στην

Αλεξανδρούπολη έγινε από την Αθήνα με διθυράμβους με το έωλο επιχείρημα

ότι οι ΗΠΑ θα μας διασφαλίσουν από την τουρκική απειλή. Να θυμίσω ότι ο κ.

Δένδιας τον Μάιο του 2022 στην Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών

Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την «κύρωση

του δεύτερου πρωτοκόλλου τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας

Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και των ΗΠΑ» (Καθημερινή

10/5/2022) είπε για την Αλεξανδρούπολη: «Θέλαμε τη στρατιωτική παρουσία

του ΝΑΤΟ στην περιοχή και στη Θράκη. Ένα κύριο σημείο ήταν το θέμα της

Αλεξανδρούπολης. Θέλουμε (τη) στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Ναι δεν

θέλουμε να είναι εμπορικό το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης». Το επιχείρημα; Η

τουρκική απειλή η οποία δεν υφίσταται για την Αλεξανδρούπολη και για τη

Θράκη. Ο Παναγιώτης Κονδύλης στο βιβλίο "Θεωρία του Πολέμου"

επισημαίνει την υπεροχή της χώρας μας στο Έβρο έναντι της Τουρκίας, λόγω

της ορεινής μορφολογίας του εδάφους στο νομό και του πεδινού χαρακτήρα

του εδάφους στην Ανατολική Θράκη. Μάλιστα αναφέρει ότι: «Μια γρήγορη

προέλαση τεθωρακισμένων μονάδων στην Ανατολική Θράκη, την οποία

ευνοεί το πεδινό έδαφος και οι περιορισμένες αποστάσεις, θα μπορούσε να

αποφέρει στην Ελλάδα το σημαντικότερο πιθανό αντίβαρο απέναντι σε

οποιεσδήποτε εδαφικές απώλειες σε άλλες περιοχές».

Στην προκειμένη μάλιστα περίπτωση η Αλεξανδρούπολη δεν πρόκειται να

απειληθεί από το Ιράν ή την Χεζμπολάχ, όπως συνέβη στην Κυπριακή

Δημοκρατία αλλά από τη Ρωσία. Να θυμίσουμε τη δήλωση της Μαρίας

Ζαχάροβα εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ τον περασμένο Νοέμβριο με

αφορμή την απόφαση της χώρας μας για την συμπαραγωγή θαλάσσιων

drones με την Ουκρανία κατά την επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα: «Η Ελλάδα,

είπε, ακολουθεί μία προκλητική, συγκρουσιακή πολιτική έναντι της Ρωσίας και

προβαίνει σε εχθρικές ενέργειες», διαμηνύοντας ότι η Ρωσία θα δώσει την

κατάλληλη απάντηση στην Ελλάδα. Η Αλεξανδρούπολη αποτελεί τον

προφανή στόχο λόγω του ρόλου της. Αλλά και η μετατροπή της

Αλεξανδρούπολης σε πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG εκτοπίζοντας το

ρωσικό φυσικό αέριο μεταβάλλει την περιοχή σε πεδίο σύγκρουσης και των

οικονομικών συμφερόντων ΗΠΑ - Ρωσίας χωρίς ουσιαστικά οικονομικά οφέλη

διότι το φυσικό αέριο διερχόμενο μέσω αγωγών προς Βορρά δεν δημιουργεί

πλούτο, καθίσταται όμως πεδίο αντιπαράθεσης.

Προς επίρρωση αυτών χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του Διευθύνοντα

συμβούλου της Gastrade Κωνσταντίνου Σιφναίου στο insider.gr: Ερωτηθείς

για το FSRU της Αλεξανδρούπολης για την αντιμετώπιση των απειλών λόγω

της γεωστρατηγικά ευαίσθητης θέσης του και το πώς προστατεύονται τέτοιες

υποδομές, διευκρίνισε: «Το θέμα της ασφάλειας, ιδιαίτερα μάλιστα λόγω της

χωροθέτησης του σταθμού και της στρατηγικής που υπηρετεί, πρέπει να

αντιμετωπίζεται με ευαισθησία από την πλευρά του κράτους. Ένα

ιδιώτης....δεν μπορεί να διαθέτει μέσα επιτήρησης και αποτροπής όπως

σκάφη του λιμενικού ή στρατιωτικούς μηχανισμούς ασφάλειας. Αυτό είναι

ζήτημα Εθνικής ασφάλειας και πολιτικής» (Η ΓΝΩΜΗ 3/4/2026). Μάλιστα έχει

δρομολογηθεί με απαίτηση των ΗΠΑ η εγκατάσταση και δεύτερου FSRU

εγγύτερα των ακτών και πλησιέστερα της Αλεξανδρούπολης. Είναι προφανές

ότι μία επίθεση κατά του FSRU θα ακυρώσει τον τουριστικό χαρακτήρα της

Αλεξανδρούπολης η οποία λόγω της εγκατάλειψης του νομού θα αναζητά

τρόπους επιβίωσης. Η επιβεβαίωση όλων αυτών; Η χώρα μας με

πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την εγκατάσταση στη

Θράκη, στο Διδυμότειχο, πυροβολαρχίας PATRIOT με πρόσχημα την

αντιβαλλιστική προστασία της Βουλγαρίας από το Ιράν!!! Είναι ηλίου

φαεινότερο ότι η απόφαση αφορά την αντιβαλλιστική προστασία της

βάσης των ΗΠΑ στην Αλεξανδρούπολη επιβεβαιώνοντας τον κίνδυνο

που διατρέχει η πόλη λόγω της βάσης. Είναι προφανές ότι η βάση των

ΗΠΑ δεν κινδυνεύει από την Τουρκία. Προς επίρρωση αυτών

γνωστοποιήθηκε ότι ενεργοποιήθηκε από την ΕΥΠ το σχέδιο με την

ονομασία "Σκορπιός της ερήμου" στις βάσεις με αμερικανική παρουσία

στην Ελλάδα. Στο επίκεντρο του σχεδίου βρίσκονται η ναυτική βάση

στη Σούδα και η βάση της Αλεξανδρούπολης, "δύο από τους

σημαντικότερους στρατιωτικούς κόμβους των ΗΠΑ στη Ν.Α. Μεσόγειο".

(Καθημερινή 8/3/2026). Με την εγκατάσταση της αμερικανικής βάσης

στην Αλεξανδρούπολη η κυβέρνηση υποστήριζε ότι θα προστατεύει την

πόλη, τον Έβρο και τη Θράκη. Σήμερα με το σχέδιο "Σκορπιός της

ερήμου" ομολογείται επίσημα πλέον ότι δημιουργεί κινδύνους που δεν

υπήρχαν πριν την εγκατάστασή της.

Ποιό είναι το οξύμωρο εν προκειμένω; Όταν πέρυσι τον Φεβρουάριο

κατά τη συνάντησή του με τον Γάλλο πρόεδρο ρωτήθηκε ο Ντόναλτ Τραμπ

από δημοσιογράφο αν προτίθεται να κλείσει τη βάση στην Αλεξανδρούπολη,

υπήρξε μεγάλη ανακούφιση στην Αθήνα με τη διάψευση από τον αμερικανό

υπουργό Πολέμου! Η διάλυση της ΕΣΣΔ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας

ρευστοποίησε σε τέτοιο βαθμό τη γεωπολιτική ώστε να θεωρείται σώφρον το

κράτος που διασφαλίζει τα σύνορά του με συμφωνίες στα πλαίσια του

διεθνούς δικαίου και όχι το κράτος που εμπλέκεται σε συμμαχίες με κράτη με

ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις σε ελάσσονα μάλιστα ρόλο 

.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη - κιν. 6947-771412