Ενώ οι σημερινές γεωπολιτικές συγκρούσεις, οι στρατιωτικές ασκήσεις και οι επιδείξεις δύναμης, οι αντιπαλότητες μεταξύ μπλοκ και οι οικονομικές διακυμάνσεις σε όλο τον κόσμο μπορεί να φαίνονται χαοτικές και συνεχώς μεταβαλλόμενες, στην πραγματικότητα ακολουθούν ένα σύνολο βαθιών υποκείμενων αρχών που έχουν διαμορφωθεί προ πολλού.

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται: Καθώς ο ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών εντείνεται, θα μπορούσε να κλιμακωθεί σε πλήρη αντιπαράθεση; Με τις δυτικές συμμαχίες να συντονίζονται όλο και πιο στενά, μήπως ο κόσμος οδεύει προς έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο; Εν μέσω αναταραχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών και της ολοένα και πιο δυναμικής στάσης της Ιαπωνίας, πού θα οδηγήσει τελικά η παγκόσμια τάξη;

Μόλις διαλυθεί η ομίχλη των φαινομένων, μια ανάλυση που βασίζεται στη σχετική κλίμακα, τις βιομηχανικές δομές, τους στρατηγικούς προσανατολισμούς και τη διπλωματική λογική των μεγάλων δυνάμεων αποκαλύπτει μια σαφή εικόνα της παγκόσμιας τάξης κατά τα επόμενα είκοσι χρόνια: Η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνυπάρχουν ως παράλληλοι πόλοι, ανταγωνιζόμενες χωρίς να εμπλέκονται σε ανοιχτή σύγκρουση και παραμένοντας αμοιβαία αλληλεξαρτώμενες. Η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια εντελώς νέα εποχή που ορίζεται από την απουσία αναπόφευκτων παγίδων σύγκρουσης, την αποφυγή της άμεσης αντιπαράθεσης και μια σταθερή, πολυεπίπεδη παγκόσμια ισορροπία.

Αυτή δεν είναι μια υποκειμενική πρόβλεψη. Είναι η αναπόφευκτη κατεύθυνση των γεγονότων, που υπαγορεύεται από πέντε επίπεδα αμετάβλητης, ακλόνητης λογικής - και είναι απολύτως συνεπής με την κυρίαρχη στρατηγική της Κίνας ως μεγάλης δύναμης: αμοιβαίος σεβασμός, ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία από την οποία επωφελούνται όλοι.

1. Το πρώτο επίπεδο λογικής: Η ηγεμονία των ΗΠΑ αναγκάζεται να συμβιβαστεί, φέρνοντας οριστικό τέλος στην μονοπολική εποχή

Από τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χτίσει ένα μοναδικό σύστημα παγκόσμιας ηγεμονίας. Βασιζόμενες στο δολάριο, σε υπερπόντιες στρατιωτικές βάσεις, σε στρατιωτικές συμμαχίες και σε διεθνείς κανόνες, έχουν διατηρήσει έναν μονοπολικό κόσμο που κυριαρχείται από μία μόνο δύναμη. Δεν έχουν επιτρέψει ποτέ σε άλλη χώρα να μοιραστεί την ηγεμονία τους ή να αμφισβητήσει την τάξη που οι ίδιες έχουν καθιερώσει.

Αλλά η ειρηνική άνοδος της Κίνας είναι η μεγαλύτερη μεταβλητή σε έναν μετασχηματισμό που συμβαίνει μια φορά τον αιώνα - και το απόλυτο πρόβλημα που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν καταφέρει να λύσουν. Μετά από χρόνια ολοκληρωμένου στρατηγικού ανταγωνισμού, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιτέλους αποδεχτεί μια αναπόφευκτη πραγματικότητα: Η συνολική εθνική ισχύς, η βιομηχανική κλίμακα, το τεχνολογικό δυναμικό και η γεωπολιτική επιρροή της Κίνας έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο που δεν μπορεί να συγκρατηθεί, να εξαλειφθεί ή να αντικατασταθεί.

Ως αποτέλεσμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποστεί μια θεμελιώδη μετατόπιση στη στρατηγική τους σκέψη:

από το «όλοι οι αμφισβητίες πρέπει να εξαλειφθούν» στην «αποδοχή της συνύπαρξης μεγάλων δυνάμεων που δεν μπορούν να εκτοπιστούν».

Όσο η Κίνα δεν διαλύει προληπτικά την υπάρχουσα ηγεμονική τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, δεν ανατρέπει το σύστημα που βασίζεται στο δολάριο ή δεν αντικαθιστά τη δομή της δυτικής συμμαχίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναγκαστούν να αποδεχτούν την ύπαρξη της Κίνας ως παράλληλης υπερδύναμης. Ο απόλυτος ανταγωνισμός μηδενικού αθροίσματος θα δώσει σταδιακά τη θέση του σε απρόθυμη αλληλεξάρτηση.

2. Το δεύτερο επίπεδο λογικής: Οι βιομηχανικές δομές έχουν συνδέσει τις δύο χώρες, καθιστώντας την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες αμοιβαία απαραίτητες

Το κατά πόσον οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά τελικά δεν εξαρτάται από τη ρητορική ή τους τακτικούς ελιγμούς, αλλά από την υποκείμενη δομή των οικονομιών τους.

Το τρέχον παγκόσμιο βιομηχανικό τοπίο περιέχει μια μορφή δομικής συμπληρωματικότητας που δεν μπορεί εύκολα να αντιστραφεί.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν την οικονομική ηγεμονία, την προηγμένη τεχνολογία και τη θέσπιση παγκόσμιων κανόνων, ωστόσο επηρεάζονται βαθιά από την αποβιομηχάνιση και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από εξωτερικούς προμηθευτές για καταναλωτικές ανάγκες και βιομηχανικές εισροές.

Εν τω μεταξύ, η Κίνα διαθέτει το μόνο πλήρως ολοκληρωμένο βιομηχανικό σύστημα στον κόσμο. Είναι η άγκυρα της παγκόσμιας πραγματικής οικονομίας, με τη μοναδική ικανότητα να κατασκευάζει σχεδόν κάθε κατηγορία, να προμηθεύει αγαθά σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, να σταθεροποιεί τις τιμές, να διατηρεί το εμπόριο και να στηρίζει την παγκόσμια οικονομία.

Αυτό έχει δημιουργήσει μια φυσική, αμφίδρομη εξάρτηση:

  • Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται την ικανότητα της Κίνας στην πραγματική οικονομία για να στηρίξουν τα μέσα διαβίωσης των ανθρώπων, να μετριάσουν τις πληθωριστικές πιέσεις και να διατηρήσουν την οικονομία τους σε λειτουργία.
  • Η Κίνα χρειάζεται πρόσβαση στις αγορές των ΗΠΑ, στο υπάρχον σύστημα που βασίζεται σε κανόνες και σε παγκόσμια κανάλια για να συνεχίσει την ανάπτυξή της και να επεκτείνει την παρουσία της στην παγκόσμια οικονομία.


Οι δύο χώρες δεν είναι εγκλωβισμένες σε μια σχέση στην οποία η μία πρέπει να καταστρέψει και να αντικαταστήσει την άλλη. Είναι συνδεδεμένες με αμοιβαία εξάρτηση, αμοιβαίο όφελος και κοινά συμφέροντα. Αυτή η βαθιά δομική αλληλεξάρτηση αποκλείει θεμελιωδώς την πιθανότητα πλήρους αντιπαράθεσης και παρέχει το βασικό οικονομικό θεμέλιο για μια εποικοδομητική και σταθερή σχέση μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων.

3. Το τρίτο επίπεδο λογικής: Η Κίνα δεν έχει ηγεμονική φιλοδοξία και ως εκ τούτου ξεφεύγει από την παγίδα του Θουκυδίδη στις ρίζες της

Οι παραδοσιακές δυτικές διεθνείς σχέσεις φαινόταν πάντα ανίκανες να ξεφύγουν από ένα συγκεκριμένο ιστορικό μοτίβο: μια αναδυόμενη δύναμη αναπόφευκτα αμφισβητεί την καθιερωμένη δύναμη· η καθιερωμένη δύναμη αναπόφευκτα προσπαθεί να καταστείλει την ανερχόμενη δύναμη· και οι δύο τελικά πέφτουν σε μια παγίδα πολέμου που δημιουργείται από τον αγώνα για την εξουσία.

Η Κίνα, ωστόσο, αποτελεί μια μοναδική εξαίρεση στην ιστορία των παγκόσμιων δυνάμεων. Έχει ουσιαστικά σπάσει τη δυτική λογική του ανταγωνισμού για ηγεμονία που επικρατεί εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Οι πολιτισμικές παραδόσεις, η φιλοσοφία ανάπτυξης και οι διπλωματικές αρχές της Κίνας καθορίζουν ότι θα:

  • να μην επιδιώκουν στρατιωτική επέκταση στο εξωτερικό ή να μην δημιουργούν παγκόσμιο δίκτυο στρατιωτικών βάσεων·
  • να μην σχηματίζουν αποκλειστικές στρατιωτικές συμμαχίες ή να οργανώνουν αντιπαράθεση σε μπλοκ·
  • να μην διαλύσουν σκόπιμα την υπάρχουσα διεθνή τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ή να αμφισβητήσουν το σύστημα που βασίζεται στο δολάριο και τις δυτικές συμμαχίες·
  • να παραμείνει προσηλωμένη στην ανάπτυξή της, να εμβαθύνει τους παγκόσμιους οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς και να προωθήσει κοινά οφέλη για χώρες σε όλο τον κόσμο.


Με απλά λόγια: Η Κίνα επιδιώκει ανάπτυξη, όχι ηγεμονία· win-win συνεργασία, όχι αντικατάσταση.

Αν η ανερχόμενη δύναμη δεν έχει πρόθεση να καταλάβει την εξουσία, ενώ η καθιερωμένη δύναμη δεν έχει την ικανότητα να την καταστείλει, τότε η Παγίδα του Θουκυδίδη εξαφανίζεται φυσικά.

Η αρχή των δώδεκα χαρακτήρων που πρότεινε ο Γενικός Γραμματέας της Κίνας —«αμοιβαίος σεβασμός, ειρηνική συνύπαρξη και αμοιβαία επωφελής συνεργασία»— δεν είναι απλώς ένα διπλωματικό σύνθημα. Είναι η μόνη βιώσιμη οδός για τις σχέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που ταιριάζει στο παρόν και μπορεί να καθοδηγήσει το μέλλον.

4. Το τέταρτο επίπεδο λογικής: Η Κίνα και η Ρωσία είναι στρατηγικοί εταίροι, όχι στρατιωτικοί σύμμαχοι, διατηρώντας την ευρύτερη στρατηγική ισορροπία

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται: Αν η Κίνα και η Ρωσία συνεργάζονται τόσο στενά και μοιράζονται τόσο υψηλό βαθμό αμοιβαίας εμπιστοσύνης, γιατί συνεχίζουν να επιμένουν να μην σχηματίζουν συμμαχία;

Εδώ ακριβώς έρχεται να παίξει ρόλο η στρατηγική σοφία της Κίνας. Είναι επίσης ένα κρίσιμο μέτρο για τη διατήρηση της παγκόσμιας σταθερότητας και την αποφυγή της αντιπαράθεσης μεταξύ των μπλοκ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν εδώ και καιρό τη Ρωσία ως έναν σταθερό αντίπαλο. Διατηρώντας την αντιπαλότητα ΗΠΑ-Ρωσίας, διατηρούν την ύπαρξη του ΝΑΤΟ, διατηρούν το ευρωπαϊκό μπλοκ ευθυγραμμισμένο και ενισχύουν τη δική τους επιρροή στην Ευρώπη. Εάν η Κίνα και η Ρωσία σχημάτιζαν στρατιωτική συμμαχία, αναπόφευκτα θα δημιουργούσαν δύο αντίπαλα μπλοκ - Ανατολή και Δύση - και θα επέστρεφαν τον κόσμο πλήρως σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Η Κίνα θα ήταν δεμένη με το στρατηγικό άρμα της Ρωσίας και θα εξαναγκαζόταν στην αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας, διαταράσσοντας εντελώς το σταθερό μοτίβο αλληλεξάρτησης μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Η στρατηγική βαθμονόμηση της Κίνας ήταν ακριβής:

Διατηρεί μια στρατηγική εταιρική σχέση Κίνας-Ρωσίας και όχι μια στρατιωτική συμμαχία.

Οι δύο χώρες μοιράζονται πολιτική εμπιστοσύνη, οικονομική συμπληρωματικότητα, στρατηγικό συντονισμό και αμοιβαία υποστήριξη —αλλά δεν συνδέονται μεταξύ τους, δεν κλειδώνονται στο ίδιο στρατηγικό όχημα, δεν παρασύρονται σε αντιπαράθεση ή επιτρέπουν στον εαυτό τους να αναγκαστεί να πάρει θέση.

Αυτή η ρύθμιση διασφαλίζει τα θεμέλια της στρατηγικής συνεργασίας Κίνας-Ρωσίας και αποφεύγει τους κινδύνους αντιπαράθεσης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Με αυτόν τον τρόπο, εξαλείφει το μεγαλύτερο στρατηγικό εμπόδιο για τη μακροπρόθεσμη ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.

5. Το πέμπτο επίπεδο λογικής: Η Κίνα είναι η βασική κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας και ο κόσμος εξαρτάται από τον σταθεροποιητικό της ρόλο

Το κατά πόσον η μελλοντική παγκόσμια τάξη μπορεί να παραμείνει σταθερή μακροπρόθεσμα εξαρτάται τελικά από τις δυνάμεις που οδηγούν την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη.

Προς το παρόν, όλες οι ανεπτυγμένες χώρες αγωνίζονται να δημιουργήσουν ανάπτυξη, ενώ οι περισσότερες οικονομίες παραμένουν βυθισμένες σε στασιμότητα. Η Κίνα από μόνη της διαθέτει την ικανότητα να συνεχίσει να οδηγεί την παγκόσμια οικονομία, να σταθεροποιεί το διεθνές εμπόριο, να παρέχει νέα ώθηση στην ανάπτυξη και να εξισορροπεί την παγκόσμια προσφορά και ζήτηση.

Όταν η Κίνα είναι σταθερή, οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού είναι σταθερές.

Όταν η Κίνα αναπτύσσεται, η παγκόσμια οικονομία αποκτά πρόσθετη δυναμική.

Όταν η Κίνα ανοίγεται, το παγκόσμιο εμπόριο παραμένει δυναμικό.

Η μοναδική θέση της Κίνας στην παγκόσμια οικονομία την καθιστά κεντρική άγκυρα για ειρηνική ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο. Σημαίνει επίσης ότι κάθε χώρα -συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών- πρέπει να αναγνωρίσει, να αποδεχτεί και να σεβαστεί το καθεστώς της Κίνας ως μεγάλης δύναμης.

6. Η απόλυτη παγκόσμια τάξη του μέλλοντος: Δύο πόλοι που κινούνται παράλληλα, ο καθένας ακολουθώντας τη δική του πορεία, με σταθερότητα σε διαφορετικά επίπεδα

Με βάση τα πέντε επίπεδα ακλόνητης λογικής που περιγράφονται παραπάνω, η παγκόσμια τάξη των επόμενων είκοσι ετών ολοκληρώνεται.

Δεν θα υπάρξει αντιπαράθεση μεταξύ μπλοκ και καμία μεταφορά παγκόσμιας ισχύος. Αντίθετα, δύο συστήματα και δύο σύνολα λογικής θα συνυπάρχουν παράλληλα, χωρίς να διασχίζουν το ένα τα όρια του άλλου, δημιουργώντας μια εντελώς νέα και σταθερή τάξη.

Η μελλοντική πορεία των Ηνωμένων Πολιτειών: Διατήρηση της ηγεμονίας τους και εξάλειψη των δευτερευόντων ανταγωνιστών

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγκαταλείψουν τον μη ρεαλιστικό στόχο της ανάσχεσης της Κίνας, αλλά δεν θα εγκαταλείψουν την ηγεμονική νοοτροπία τους. Θα:

  • να συνεχίσει να εδραιώνει την βασική της βάση, να εμβαθύνει τη στρατηγική της θέση στη Βόρεια Αμερική και να μειώσει τα παγκόσμια στρατηγικά της βάρη·
  • να συνεχίσει να καταστέλλει και να διαλύει όλους τους πιθανούς δευτερεύοντες αντιπάλους, περιορίζοντας τη Ρωσία, διαιρώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση και σφίγγοντας τον έλεγχο της στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα·
  • Σταματήστε να σπαταλάτε πόρους σε μια άνευ νοήματος διαμάχη μηδενικού αθροίσματος με την Κίνα.

Η μελλοντική πορεία της Κίνας: Εμβάθυνση της ανάπτυξης, όφελος για τον κόσμο και ουδέτερη συνύπαρξη

Η Κίνα θα παραμείνει προσηλωμένη στις αρχικές της αρχές:

  • καμία επιδίωξη ηγεμονίας·
  • καμία στρατιωτική συμμαχία·
  • καμία σκόπιμη πρόκληση·
  • καμία προσπάθεια ανατροπής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.


Θα επικεντρωθεί στην υψηλής ποιότητας εγχώρια ανάπτυξη, θα καλλιεργήσει νέες ποιοτικές παραγωγικές δυνάμεις και θα επιδιώξει ισότιμη οικονομική και εμπορική συνεργασία με χώρες σε όλο τον κόσμο. Δεν θα επιβάλει την εγκαθίδρυση μιας πολυπολικής τάξης πραγμάτων ούτε θα παρέμβει στις επιλογές άλλων χωρών.

Η γενική κατεύθυνση του υπόλοιπου κόσμου: Ευρεία ουδετερότητα, με τις χώρες να αρνούνται να επιλέξουν πλευρά

Με φόντο μια σταθερή διπολική σχέση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών, οι περισσότερες μικρές και μεσαίες χώρες σε όλο τον κόσμο θα ξεφύγουν επιτέλους από το δίλημμα της αναγκαστικής επιλογής πλευράς.

Δεν θα χρειαστεί να βασίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιμετωπίσουν την Κίνα, ούτε θα χρειαστεί να ενταχθούν σε ένα μπλοκ και να εμπλακούν σε αντιπαλότητα μεγάλων δυνάμεων.

Αντ' αυτού, οι περισσότεροι θα ακολουθήσουν ανεξάρτητες, ουδέτερες εξωτερικές πολιτικές: συνδεόμενοι οικονομικά με τα οφέλη της ανάπτυξης της Κίνας, κάνοντας τους δικούς τους υπολογισμούς ασφαλείας και εξισορροπώντας ρεαλιστικά τις σχέσεις τους επιδιώκοντας την επιβίωση και την ευημερία.

Σύναψη

Κοιτάζοντας πίσω σε πάνω από έναν αιώνα διεθνών σχέσεων, καμία παγκόσμια τάξη δεν ήταν ποτέ τόσο ξεχωριστή, σταθερή ή ανθεκτική όσο αυτή που διαμορφώνεται σήμερα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν την ηγεμονική τάξη που έχουν χτίσει τον τελευταίο αιώνα, αλλά δεν επιδιώκουν πλέον να κυριαρχήσουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Κίνα ακολουθεί μια πορεία ειρηνικής ανάπτυξης, χωρίς πρόθεση να καταλάβει την εξουσία ή να ανατρέψει την υπάρχουσα τάξη.

Η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεπεράσει την Παγίδα του Θουκυδίδη, δημιουργώντας μια πιο εποικοδομητική και σταθερή σχέση μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν διατηρήσει στρατηγικό συντονισμό χωρίς να σχηματίσουν επίσημη συμμαχία, αποφεύγοντας έτσι τους κινδύνους αντιπαράθεσης μεταξύ μπλοκ.

Ο κόσμος κινείται πέρα ​​από τη μονοπολική κυριαρχία και τον διπολικό ανταγωνισμό τύπου Ψυχρού Πολέμου, εισερχόμενος σε μια εντελώς νέα εποχή που ορίζεται από τη διπολική συνύπαρξη, τη σταθερότητα σε διαφορετικά επίπεδα, την ειρηνική συνεργασία και το αμοιβαίο όφελος.

Η συνολική κατεύθυνση έχει καθοριστεί, παρόλο που ο στρατηγικός ανταγωνισμός συνεχίζεται. Η αντιπαράθεση έχει φτάσει στο τέλος της, αλλά ο ανταγωνισμός θα συνεχιστεί — και οι παγίδες του παρελθόντος δεν είναι πλέον αναπόφευκτες.

Ο αμοιβαίος σεβασμός, η ειρηνική συνύπαρξη και η αμοιβαία επωφελής συνεργασία θα γίνουν τελικά οι καθοριστικές αρχές της μελλοντικής παγκόσμιας τάξης.




https://chinabeyondthewall.org/