Το "κακό παράδειγμα" (για τη "Διεθνή της Παγκοσμιοποίησης") της Μπουρκίνα Φάσο στην πολύπαθη* Αφρική

 { * ΣΥΝΔΕΣΗ :  Η σκληρή προφητεία του Τραορέ...(video) }

Σε μόλις δύο χρόνια διακυβέρνησης του Προέδρου Ιμπραήμ Τραορέ στην Μπουρκίνα Φάσο:

1. Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 21% στα 22,1 δισεκατομμύρια δολάρια από περίπου 18,8 δισεκατομμύρια δολάρια.

2. Απέρριψε τα δάνεια από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, δηλώνοντας: «Η Αφρική δεν χρειάζεται την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ, την Ευρώπη ή την Αμερική».

3. Μείωσε τους μισθούς των υπουργών και των βουλευτών κατά 30% και αύξησε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 50%.

4. Έκανε πλήρη αποπληρωμή των εσωτερικών χρεών της Μπουρκίνα Φάσο.

5. Άνοιξε τα δύο πρώτα εργοστάσια επεξεργασίας ντομάτας στη χώρα.

6. Το 2023, άνοιξε ένα σύγχρονο χρυσωρυχείο για να αυξήσει την τοπική δυναμικότητα διύλισης.

7. Τερματίστηκαν οι εξαγωγές ακατέργαστου χρυσού από την Μπουρκίνα Φάσο προς την Ευρώπη.

8. Κατασκεύασε το δεύτερο εργοστάσιο επεξεργασίας βαμβακιού στην Μπουρκίνα Φάσο (προηγουμένως η χώρα είχε μόνο ένα).

9. Ίδρυσε το πρώτο Εθνικό Κέντρο Υποστήριξης για την Χειροποίητη Επεξεργασία Βαμβακιού της χώρας για να βοηθήσει τους μικρούς καλλιεργητές βαμβακιού.

10. Απαγόρευσε τη χρήση περούκων και φορεμάτων βρετανικού τύπου στο δικαστήριο, αντικαθιστώντας τα με παραδοσιακές στολές της Μπουρκίνα Φάσο.

11. Υποστήριξε τη γεωργία παρέχοντας στους αγρότες και τις αγροτικές κοινότητες πάνω από 400 τρακτέρ, 239 σκαπτικά, 710 μηχανοκίνητες αντλίες και 714 μοτοσικλέτες.

12. Παρείχε βελτιωμένους σπόρους και τα απαραίτητα γεωργικά εφόδια για την αύξηση των αποδόσεων των καλλιεργειών.

13. Η παραγωγή ντομάτας αυξήθηκε από 315.000 μετρικούς τόνους το 2022 σε 360.000 μετρικούς τόνους το 2024.

14. Η παραγωγή κεχρί αυξήθηκε από 907.000 μετρικούς τόνους το 2022 σε 1,1 εκατομμύριο μετρικούς τόνους το 2024.

15. Η παραγωγή ρυζιού αυξήθηκε από 280.000 μετρικούς τόνους το 2022 σε 326.000 μετρικούς τόνους το 2024.

16. Απαγορεύτηκαν οι γαλλικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο έδαφος της Μπουρκίνα Φάσο.

17. Απαγόρευσε τη λειτουργία γαλλικών μέσων ενημέρωσης στην Μπουρκίνα Φάσο.

18. Έδιωξε τα γαλλικά στρατεύματα από τη χώρα.

19. Η κυβέρνησή του κατασκευάζει ενεργά νέους δρόμους, επεκτείνει τους υπάρχοντες και εκσυγχρονίζει τους χωματόδρομους, αντικαθιστώντας τους με ασφαλτοστρωμένους δρόμους.

20. Η κατασκευή του νέου αεροδρομίου Ουαγκαντούγκου-Ντονσίν βρίσκεται σε εξέλιξη, η ολοκλήρωση του οποίου έχει προγραμματιστεί για το 2025. Το αεροδρόμιο θα μπορεί να εξυπηρετεί 1 εκατομμύριο επιβάτες ετησίως.

Τώρα η Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι και ο Νίγηρας εκτοξεύουν δορυφόρους με ρωσική βοήθεια.

https://antidras.blogspot.com/

Michael Rubin: Ήρθε η ώρα η Ινδία να στηρίξει τη διάλυση του Πακιστάν και της Τουρκίας!

 

Γράφει ο Michael Rubin

Οι εκλογές της 12ης Φεβρουαρίου 2026 στο Μπανγκλαντές σηματοδοτούν το τέλος ενός αργού, σταδιακού πραξικοπήματος που δεν ξεκίνησε από φοιτητές στους δρόμους της Ντάκα, αλλά από μια αίθουσα συνεδριάσεων της Inter-Services Intelligence (ISI).

Οι φοιτητικές διαμαρτυρίες που οδήγησαν στην απομάκρυνση της πρωθυπουργού του Μπανγκλαντές, Σεΐχ Χασίνα, δεν ήταν αυθόρμητες, όπως υποστήριξαν αφελείς διπλωμάτες και δημοσιογράφοι. Οι διαδηλωτές που σκοτώθηκαν δεν ήταν θύματα μιας κατασταλτικής αστυνομικής δύναμης. Ιατροδικαστικές εκθέσεις δείχνουν ότι οι επιτιθέμενοι πυροβόλησαν φοιτητές με σφαίρες 7,62 χιλιοστών, συνήθως από τυφέκια AK-47. Ο στρατός του Μπανγκλαντές χρησιμοποιεί τέτοιο οπλισμό, αλλά η εμπλοκή του στις διαμαρτυρίες ήταν περιορισμένη. Μάρτυρες αναφέρουν ότι αξιωματικοί του στρατού απέφυγαν να ανοίξουν πυρ κατά του πλήθους. Αυτό υποδηλώνει ότι οι δράστες προμηθεύτηκαν τις σφαίρες 7,62 χιλιοστών και τα AK-47 από εξωτερική πηγή, πιθανότατα μέσω της Ύπατης Αρμοστείας του Πακιστάν στη Ντάκα.

Με το Awami League εκτός νόμου και τη Jamaat-e-Islami και άλλες ισλαμιστικές οργανώσεις που υποστηρίζονται από το Πακιστάν να ανακάμπτουν, το Ισλαμαμπάντ επαναφέρει τη συζήτηση για τον πόλεμο του 1971 και επιχειρεί να ανατρέψει το αποτέλεσμά του. Αν ο λαός του Μπανγκλαντές δεν αντιδράσει σύντομα, η χώρα θα επιστρέψει στο «Ανατολικό Πακιστάν» τουλάχιστον σε πνεύμα, αν όχι σε όνομα.

Η επιχείρηση κατά του Μπανγκλαντές θα έπρεπε να έχει παραβιάσει μια «κόκκινη γραμμή» για την Ινδία. Το ίδιο και η συνεχιζόμενη στήριξη του Πακιστάν σε τρομοκρατικές ομάδες στο Κασμίρ και αυτονομιστές του Χαλιστάν. Οι παραδοσιακοί Ινδοί ηγέτες καθησυχάζονται ότι ενεργούν με αυτοσυγκράτηση και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, αλλά αυτό ακριβώς εξυπηρετεί τους υπολογισμούς της ISI. Τα αυταρχικά καθεστώτα επιδιώκουν να περιορίσουν τους αντιπάλους τους επικαλούμενα δημοκρατία και διπλωματικούς κανόνες, ενώ ταυτόχρονα εφαρμόζουν μυστικές στρατηγικές για να τους αποδυναμώσουν. Το διεθνές δίκαιο λειτουργεί μόνο όταν όλα τα μέρη δεσμεύονται από τους ίδιους κανόνες.

Η συμπεριφορά του Πακιστάν θα επιδεινωθεί. Μόνο του, το Πακιστάν είναι ένα αποτυχημένο κράτος. Με την οικονομική και στρατιωτική στήριξη όμως του Κατάρ, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας —του νέου «Άξονα των Ιχουάν»— οι πακιστανικές δυνάμεις ενισχύονται. Και η Κίνα επιθυμεί να δει την Ινδία αποδυναμωμένη. Ουσιαστικά, το Πακιστάν έχει μετατραπεί σε ένα δηλητηριώδες στιλέτο που διάφορες χώρες χρησιμοποιούν για να πλήττουν την Ινδία και να διεξάγουν εναντίον της έναν «γκρίζο πόλεμο». Αν η Ινδία δεν αντιδράσει, ενδέχεται να χάσει τον πρώτο της και πλέον καθοριστικό πόλεμο.

Το Πακιστάν επιδιώκει να διαδώσει τον αποσχιστισμό, ενώ η Τουρκία και το Κατάρ, μαζί με το Πακιστάν, υποκινούν τους περισσότερους από 200 εκατομμύρια μουσουλμάνους της Ινδίας. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ προωθεί τον νεο-οθωμανισμό στο εσωτερικό, στη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική, συνεργάζεται με το Πακιστάν για την προώθηση ενός «νεο-μουγκάλ» αφηγήματος στη Νότια Ασία. Ως ένθερμος οπαδός της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ο Ερντογάν δεν αποδέχεται μια τάξη πραγμάτων όπου μη μουσουλμάνοι ασκούν εκλογική εξουσία επί μουσουλμάνων.

Η Νέα Δελχί θα πρέπει να καθοδηγείται από ηθική σαφήνεια και αμοιβαιότητα. Ενώ η Ινδία είναι ένα νόμιμο κράτος, το Πακιστάν είναι ένα τεχνητό δημιούργημα, του οποίου το όνομα προέρχεται από αναγραμματισμό των περιοχών του, που δεν έχουν κοινό στοιχείο πέρα από τη θρησκεία και τον καταναγκασμό της κεντρικής εξουσίας.

Στην πράξη, πολλές περιοχές του Πακιστάν δυσανασχετούν με την κυριαρχία των Πουντζάμπι. Οι Παστούν του Khyber Pakhtunkhwa θα επιθυμούσαν να ενωθούν με το Αφγανιστάν —κάτι που επιδιώκουν από το 1893 και τη χάραξη της Γραμμής Ντουράντ. Το Πακιστάν παραβιάζει τους ίδιους του τους νόμους όσον αφορά το Γκιλγκίτ. Έχει προσαρτήσει παράνομα το Καλάτ και ενσωμάτωσε το Μπαλουχιστάν το 1955. Το Σιντ διαθέτει επίσης ξεχωριστή πολιτισμική ταυτότητα που αξίζει αναγνώριση.

Όπως οι ΗΠΑ δεν αναγνώρισαν ποτέ τη σοβιετική κατοχή της Λιθουανίας, της Λετονίας και της Εσθονίας, έτσι και η Ινδία θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο αναγνώρισης των νόμιμων εκπροσώπων των πακιστανικών περιοχών που τελούν υπό κατοχή.

Παράλληλα, η Ινδία θα πρέπει να υιοθετήσει πολιτική αμοιβαιότητας απέναντι στην Τουρκία. Η Τουρκία προσφέρει υποτροφίες σε Ινδούς μουσουλμάνους, επιχειρώντας να τους εντάξει σε μια μισαλλόδοξη κοσμοθεωρία που απορρίπτει τη διαφορετικότητα της Ινδίας. Η ινδική κυβέρνηση θα μπορούσε να ανταποδώσει, υποδεχόμενη Κούρδους φοιτητές και ενισχύοντας την πολιτιστική και πολιτική τους ταυτότητα απέναντι στον αυξανόμενο αυταρχισμό της Άγκυρας.

Η Ινδία θα μπορούσε ακόμη να υποδεχθεί πρώην μέλη του PKK από την Τουρκία και τη Συρία. Πολλοί Κούρδοι ευθυγραμμίζονται ιδεολογικά με την παραδοσιακή σοσιαλιστική κοσμοθεωρία της Ινδίας. Αν και η Τουρκία χαρακτηρίζει το PKK τρομοκρατική οργάνωση, ευρωπαϊκά δικαστήρια το αντιμετωπίζουν ως νόμιμη εξέγερση. Οι ΗΠΑ το ενέταξαν στις τρομοκρατικές οργανώσεις μόνο κατόπιν απαίτησης της Άγκυρας. Αν η Τουρκία υποκινεί αποσχισμό στο Κασμίρ, η Ινδία θα μπορούσε να προωθήσει το Κουρδιστάν ακόμη και παρέχοντας υποστήριξη αυτοάμυνας.

Το Πακιστάν είχε σχεδόν 80 χρόνια να αποδείξει ότι είναι υπεύθυνο κράτος και απέτυχε. Αν ήθελε να συνυπάρξει ειρηνικά με την Ινδία, θα μπορούσε. Αντίθετα, επιδιώκει να την αποδυναμώσει.

Ειλικρινά, αν η Ινδία επιτάχυνε τη διάλυση του Πακιστάν, θα έκανε χάρη στον κόσμο. Ομοίως, καθώς η Τουρκία εξελίσσεται σε μηχανή ριζοσπαστισμού στον 21ο αιώνα, η Νέα Δελχί θα πρέπει να διδάξει ένα μάθημα στην Άγκυρα. Η αλαζονεία του Ερντογάν θα αυξάνεται έως ότου κάποιος την ανακόψει. Και αν οι Κούρδοι κερδίσουν την ελευθερία τους στη διαδικασία, αυτό θα αποτελεί νίκη για το μετριοπαθές και δημοκρατικό μπλοκ που η Ινδία φιλοδοξεί να ηγηθεί.

https://geopolitico.gr/

ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ - ΟΞΥΓΟΝΟ

 

ΜΑΡΙΑ ΤΑΓΚΟΥΖΙΔΟΥ 

Πυρηνικός Τρόμος: Η Νεοταξική "Αποκάλυψη" της Δύσης και η Ψυχραιμία της Ανατολής!

 

Ο πυρηνικός τρόμος δεν είναι γεωπολιτικό δεδομένο, αλλά εργαλείο νεοταξικής χειραγώγησης. Η ψυχραιμία της Ανατολής αποκαλύπτει ποιος πραγματικά φοβάται την κατάρρευση του κόσμου του.

Υπάρχουν εποχές όπου η αλήθεια πνίγεται μέσα σε εικόνες. Κι αν ο εικοστός αιώνας κληρονόμησε στα έθνη του τον φόβο της θερμοπυρηνικής συντέλειας, ο εικοστός πρώτος κατάφερε κάτι ακόμη πιο ύπουλο: Να μετατρέψει τον φόβο σε πολιτικό εργαλείο.

Στη Δύση, η πυρηνική απειλή δεν είναι απλώς στρατηγικός υπολογισμός. Είναι αφήγημα. Είναι βιομηχανία. Είναι μια κατασκευή που διαμορφώνει συνειδήσεις, κυβερνά ηγέτες, απονευρώνει λαούς και σπρώχνει κοινωνίες στον ψυχολογικό αφοπλισμό.

Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που το διεθνές σύστημα μπαίνει σε κρίση, το Doomsday Clock των «επιστημόνων» μετακινείται λίγα δευτερόλεπτα πιο κοντά στα μεσάνυχτα. Δεν είναι τυχαίο ότι η Δύση –η ίδια που βομβαρδίζει κατά το δοκούν, που διαλύει κράτη, που καλλιεργεί υστερίες– εμφανίζεται κάθε τόσο ως η Ευαγγελίστρια της προφητείας του «Πυρηνικού Τέλους».

Οι Ρώσοι καλά τα λένε, των Δυτικών όμως το αυτί δεν ιδρώνει...

Από το 1947 μέχρι το σήμερα, η αφήγηση της καταστροφής λειτουργεί ως σταθερά πίεσης επάνω στους λαούς. Μια ιδιότυπη πνευματική αποικιοποίηση: «Ο κόσμος τελειώνει. Αυτό που λέμε εμείς είναι σωστό. Σκύψε το κεφάλι.»

Η λήξη του New START στις 5 Φεβρουαρίου 2026 πυροδότησε ακριβώς αυτό το μηχανισμό. Δεν έληξε απλώς μια συμφωνία. Επανενεργοποιήθηκε ένας παλιός μύθος. Ο δυτικός άνθρωπος, βουτηγμένος στην τηλεοπτική κουλτούρα του Hollywood, ξαναθυμήθηκε την εικόνα των μανιταριών, των καμένης γης, της «στιγμιαίας» εξαφάνισης της ζωής.

Μια ολόκληρη ανθρωπολογία φόβου, καλλιεργημένη για δεκαετίες, αναπαράχθηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Εφημερίδες, υπουργεία, think tanks, αναλυτές του χαρτιού, όλοι μαζί αναβίωσαν την Αποκάλυψη που η ίδια η Δύση δημιούργησε.

Και τότε ακούστηκε μια φωνή από την Ανατολή. Ήσυχη, καθαρή, αντίθετη. Ο Ρώσος δημοσιογράφος Dmitry Samoilov υπενθύμισε το αυτονόητο: πως όλη αυτή η μυθολογία δεν είναι παγκόσμια. Είναι αμερικανική κατασκευή. Όχι η απειλή –αυτή είναι πραγματική– αλλά η εικόνα της απειλής. Δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο φανταζόμαστε το τέλος.

Το Hollywood δίδαξε τον κόσμο πώς «πρέπει» να φοβάται. Και ο δυτικός άνθρωπος έμαθε να βλέπει τον πυρηνικό πόλεμο όχι μέσα από τα επιχειρησιακά δεδομένα, αλλά μέσα από ταινίες, σειρές, videogames, και πολιτικές καμπάνιες. Μια ολόκληρη ποπ κουλτούρα που, αντί να ενημερώνει, υπνωτίζει.

Η Ρωσία –λέει ο Samoilov– δεν κινείται έτσι. Για την Ανατολή, τα πυρηνικά όπλα δεν είναι το «τέλος του κόσμου». Είναι εργαλείο αποτροπής, δηλαδή εργαλείο ειρήνης. Είναι ισορροπία. Είναι η υπενθύμιση ότι ο πόλεμος ανάμεσα σε πυρηνικές δυνάμεις είναι αδιανόητος.

Γι’ αυτό και οι Ρώσοι δεν υστεριάζουν. Δεν παίζουν με τα συναισθήματα των λαών τους ούτε καν παράγουν καταναλωτικό τρόμο. Ο Πούτιν και οι αξιωματούχοι του κάνουν αυτό που έκανε πάντα η ρωσική στρατηγική κουλτούρα. Προειδοποιούν, αλλά δεν εκβιάζουν με εικόνες Αποκάλυψης. Η Δύση υψώνει το δάχτυλο, η Ανατολή δείχνει το ισοζύγιο δυνάμεων.

Ας δούμε όμως τα πραγματικά στοιχεία, χωρίς τη νεοταξική ομίχλη.

ΗΠΑ και Ρωσία κατέχουν περίπου το 88% των παγκόσμιων πυρηνικών κεφαλών – σχεδόν 12.000. Αυτό είναι γεγονός. Με τη λήξη του New START, όντως δεν υπάρχει πλέον νομικό ταβάνι στον αριθμό των αναπτυγμένων κεφαλών ή φορέων.

Θεωρητικά, οι δύο πλευρές μπορούν να ανεβάσουν χιλιάδες πυροδοτικές μονάδες μέσα σε μήνες. Αυτό όμως είναι η θεωρία. Γιατί στην πράξη, ακόμη και η υπερδύναμη των ΗΠΑ και η πυρηνική αυτοκρατορία της Ρωσίας δεν μπορούν να ξαναχτίσουν, εν μία νυκτί, μια πλήρη κούρσα στρατηγικών εξοπλισμών τύπου 1960.

Κόστος, οικονομίες, βιομηχανίες, χρόνος, αλυσίδες παραγωγής, τεχνικοί περιορισμοί, πολιτική αστάθεια, διεθνείς προτεραιότητες – όλα αυτά λειτουργούν ως πραγματικά φρένα.

Επομένως, η υστερία της Δύσης ότι «η Ρωσία θα οπλιστεί μέχρι τα δόντια και θα μας εξαφανίσει» είναι επικοινωνιακή κατασκευή. Η πραγματική απειλή δεν είναι ο πόλεμος. Είναι το ατύχημα, το λάθος, η παρεξήγηση. Αυτό το γνωρίζουν στη Μόσχα, το γνωρίζουν στο Πεκίνο, το γνωρίζουν και στο Πεντάγωνο. Αλλά η Δύση χρησιμοποιεί αυτή την πραγματικότητα ως μοχλό ελέγχου. Θέλει τον μέσο άνθρωπο φοβισμένο, αποπροσανατολισμένο, ευάλωτο σε κρατικές «λύσεις».

Η Ανατολή, αντίθετα, κρατά ψυχραιμία. Δεν επειδή είναι αθώα –κανένα κράτος δεν είναι– αλλά επειδή πατά σε διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο. Στη Ρωσία, ο λαός έχει μνήμη επιβίωσης. Έχει ζήσει πραγματικούς πολέμους, πραγματικές εισβολές, πραγματικές καταστροφές. Η πυρηνική απειλή δεν είναι θέαμα κινηματογραφικό. Είναι στρατηγική. Και η στρατηγική απαιτεί ψυχραιμία.

Παιχνίδι κάνει μόνο η Δύση. Εκείνη που έχει ανάγκη να επιβάλει την εικόνα της Αποκάλυψης, διότι χωρίς φόβο ο πολίτης μπορεί να σκεφτεί. Και όταν σκεφτεί, θα δει ποιοι βομβάρδισαν τη Γιουγκοσλαβία, ποιοι διέλυσαν το Ιράκ, ποιοι κυνήγησαν τη Συρία, ποιοι έπνιξαν τη Λιβύη στο αίμα.

Θα δει πως η «συλλογική Δύση» έχει χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά όχι για ειρήνη, αλλά ως φετίχ προπαγάνδας.

Όσο για το Hollywood, αυτό έπαιξε τον πιο ύπουλο ρόλο. Είδε την πυρηνική απειλή ως προϊόν. Καλλιέργησε φαντασιακή αισθητική εξαφάνισης. Έκανε την έννοια του πυρηνικού πολέμου τόσο υπερ-εικονική, ώστε να μην ενδιαφέρεται κανείς για την πραγματικότητα.

Το αποτέλεσμα;

Ο μέσος δυτικός πολίτης τρέμει τις εικόνες, αλλά δεν κατανοεί τα δόγματα. Μαζική άγνοια με τρόμο. Έτσι κυβερνιέται ένας πληθυσμός.

Η κατάρρευση της αμερικανικής νεοταξικής ηγεμονίας ενεργοποιεί ξανά όλα τα εργαλεία ψυχολογικού πολέμου. «Ο Πούτιν θα πατήσει το κουμπί, η Ρωσία - τα κουμμούνια - θα εξαπολύσει προληπτικό χτύπημα, η ανθρωπότητα τελειώνει» και άλλα τέτοια κωμικά. Το νεοταξικό (από τη μεταπολεμική περίοδο ως σήμερα) καθεστώς της Δύσης μ' άλλα λόγια, ζητά πίστη μέσω φόβου.

Η αλήθεια όμως βρίσκεται αλλού. Η στρατηγική ισορροπία του κόσμου ΔΕΝ ελέγχεται από τη Δύση. Ελέγχεται από τη σχέση Ρωσίας – ΗΠΑ – Κίνας.

Και σήμερα, η μόνη πραγματική ψυχραιμία προέρχεται από τη Μόσχα και το Πεκίνο, όχι από την Ουάσιγκτον.

Γιατί η Ανατολή δεν έχει ανάγκη από υστερία. Έχει ανάγκη από σταθερότητα. Η νεοταξίτικη Δύση όμως χρειάζεται τον τρόμο για να επιβιώσει. Η Ανατολή χρειάζεται την ισορροπία για να οικοδομήσει. Και ανάμεσα στις δύο, η αλήθεια δεν είναι ουδέτερη. Είναι αμείλικτη.

Εν κατακλείδι

Στο τέλος όλων των αφηγημάτων, όταν τελειώνουν οι υστερίες των δελτίων ειδήσεων και σβήνουν τα ψεύτικα φώτα των στούντιο, μένει μία αλήθεια που δεν μπορεί να την κρύψει ούτε το Hollywood ούτε τα επιδοτούμενα think tanks.

Ο κόσμος δεν στέκεται στο χείλος της πυρηνικής Αποκάλυψης του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου επειδή το θέλει η Ρωσία ή η Ανατολή! Στέκεται εκεί, επειδή η Δύση έχασε τον έλεγχο του φόβου που η ίδια δημιούργησε.

Ο πυρηνικός πανικός δεν είναι γεωπολιτικό δεδομένο, είναι πολιτικό εργαλείο. Δεν απειλούμαστε από τα όπλα. Απειλούμαστε από τους αφηγητές του τρόμου.

Όσο η Δύση βλέπει την ισχύ της να συρρικνώνεται, τόσο θα κραυγάζει ότι «ο κόσμος τελειώνει». Κι όμως, η συντέλεια αφορά εκείνη, όχι την ανθρωπότητα.

Γιατί αν κάτι απέδειξε η εποχή μας, είναι πως η αληθινή σταθερότητα δεν βρίσκεται στην υστερία, αλλά στη νηφάλια δύναμη. Η Ανατολή δεν τρέμει την Αποκάλυψη. Η Δύση την χρειάζεται για να κυβερνά.

Η αλήθεια είναι απλή και γι’ αυτό τρομερή:Δεν κινδυνεύουμε από έναν πυρηνικό πόλεμο. Κινδυνεύουμε από τη Δύση που τον φαντάζεται.

Όσο υπάρχουν λαοί που σκέφτονται, η Κρίση δεν θα έρθει.Και όσο η Ανατολή επιμένει στη λογική, η Δύση θα αναγκαστεί μια μέρα να θυμηθεί τι σημαίνει ισορροπία.

Αυτό είναι το τέλος της δικής τους προφητείας. Και η αρχή της δικής μας πραγματικότητας.

Πύρινος Λόγιος