Το τέλος της ηγεμονίας του δολαρίου: Γιατί πιστεύω ότι ο Τάκερ Κάρλσον έχει δίκιο για τον χρυσό, τη συναίνεση και την ελευθερία

 Μάικ Άνταμς 

Το δίλημμα της συναίνεσης του δολαρίου

Η παγκόσμια κυριαρχία του αμερικανικού δολαρίου βασιζόταν πάντα σε μια βάση εθελοντικής συναίνεσης, όχι στρατιωτικής βίας. Αυτή είναι η αλήθεια που το κατεστημένο αρνείται να αναγνωρίσει, αλλά είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε γιατί το σύστημα των πετροδολαρίων καταρρέει τώρα μπροστά στα μάτια μας.

Όπως σημείωσε ο Kevin Hughes στην ανάλυσή του για τον χρυσό και τις χώρες BRICS, η εγκατάλειψη του χρυσού κανόνα από τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον το 1971 μετέτρεψε το δολάριο σε ένα νόμισμα fiat που βασίζεται στην πίστη -- τώρα αντιμετωπίζει επιταχυνόμενο πληθωρισμό και απώλεια παγκόσμιας εμπιστοσύνης  ^[1] . Τα έθνη του κόσμου συνειδητοποιούν το γεγονός ότι η αξία του δολαρίου δεν υποστηρίζεται παρά μόνο από υποσχέσεις, και οι υποσχέσεις μιας κυβέρνησης που οπλίζει το χρηματοπιστωτικό της σύστημα δεν αξίζουν ούτε το χαρτί στο οποίο είναι τυπωμένες.

Όταν ο Μπάιντεν απέβαλε τη Ρωσία από το σύστημα πληρωμών SWIFT το 2022, αυτό ήταν το σημείο καμπής που σηματοδότησε την πτώση του δολαρίου σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Ρωσία και άλλα έθνη BRICS έχουν έκτοτε επιταχύνει τις προσπάθειές τους για αποδολαριοποίηση, πραγματοποιώντας συναλλαγές σε τοπικά νομίσματα, χρυσό και εμπορεύματα, παρακάμπτοντας εντελώς το δολάριο  ^[2] .

Όπως κατέγραψα στις συνεντεύξεις μου με τον ειδικό σε πολύτιμα μέταλλα Άντι Σέκτμαν, οι δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας απέτυχαν θεαματικά, ωθώντας τα έθνη να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα που ελέγχεται από τις ΗΠΑ  ^[3] . Ο Τάκερ Κάρλσον προειδοποίησε για αυτό πριν από χρόνια και δέχτηκε απειλές από τον ίδιο του τον εργοδότη, αποδεικνύοντας ότι η ελίτ είναι σκόπιμα τυφλή στις συνέπειες της δικής της αλαζονείας.

Η προδοσία της βιομηχανίας χρυσού - και πώς την αποκάλυψε ο Τάκερ

Δυστυχώς, η ίδια η βιομηχανία που πουλάει χρυσό ως ασφαλές καταφύγιο είναι γεμάτη με τις δικές της απάτες, με ορισμένους αδίστακτους φορείς να προσθέτουν κέρματα σε τιμή 50% πάνω από την τρέχουσα τιμή και να επωφελούνται από τον φόβο των ίδιων των ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι προστατεύουν. Μερικοί από τους εμπόρους που θα έπρεπε να βοηθούν τους Αμερικανούς να διατηρούν τον πλούτο τους, αντίθετα τους κλέβουν. Ο Tucker Carlson κατονόμασε ονόματα -- Glenn Beck, Sean Hannity, Mark Levin -- που συνέχισαν να προωθούν αυτές τις κλοπές από εταιρείες χρυσού, ενώ το κοινό τους ενδεχομένως να έχανε δισεκατομμύρια.

Η Candace Owens επέδειξε ακεραιότητα εγκαταλείποντας τον χορηγό της μόλις έμαθε την αλήθεια, αλλά αυτή είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας. Η αγορά έχει κατακλυστεί από ληστρικούς εμπόρους που αντιμετωπίζουν τους πελάτες τους ως μάρκες και όχι ως συνεργάτες. Γι' αυτό υποστηρίζω πλήρως το μοντέλο που προέκυψε από την οργή του Tucker: Battalion Metals ( MetalsWithMike.com ), μια εταιρεία που προσφέρει διαφανή χρυσό σε τιμές κοντά στο spot (είμαι συνεργάτης της Battalion επειδή κέρδισαν την εμπιστοσύνη και τη σύστασή μου). Κατά την άποψή μου, κάθε έντιμος έμπορος που σπάει το καλούπι της διαφθοράς του κλάδου αξίζει την προσοχή μας και την επιχείρησή μας. Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα χρήματά μας εκεί που είναι οι αξίες μας.

Πραγματικός Πλούτος: Χρέος, Ιδιωτικότητα και Φυσικές Περιουσίες

Η προσωπική αποκάλυψη του Tucker Carlson σχετικά με την απαλλαγή από το χρέος μου βρίσκει βαθιά απήχηση. Στα δικά μου γραπτά και εκπομπές, υποστηρίζω εδώ και καιρό ότι το χρέος είναι μια αλυσίδα που σε δένει με ένα ετοιμοθάνατο σύστημα. Όπως εξηγούν οι Glenn Diesen και Alexander Lukin, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο την κυριαρχία τους στον χρηματοπιστωτικό τομέα ως πολιτικό εργαλείο, επιβάλλοντας κυρώσεις και ασκώντας επιρροή σε διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για να τιμωρήσουν τους αντιπάλους τους  ^[4] . Ο μόνος τρόπος για να απελευθερωθεί κανείς από αυτόν τον καταναγκασμό είναι να διατηρεί περιουσιακά στοιχεία που καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να παγώσει, να κατάσχει ή να διογκώσει.

Ο χρυσός και το ασήμι δεν είναι απλώς αντισταθμιστικά μέτρα κατά του πληθωρισμού. Είναι αποθέματα αξίας που προστατεύουν την ιδιωτικότητα και δεν μπορούν να εντοπιστούν ή να κατασχεθούν μέσω ψηφιακής επιτήρησης. Στην εκπομπή μου στο Health Ranger Report, προειδοποίησα ότι έχουμε εισέλθει σε μια παγκόσμια κατάσταση ελευθερίας για όλους, όπου καμία κεντρική τράπεζα δεν θα διαφυλάξει το νόμισμά σας  ^[5] . Το κεντρικό ψηφιακό νόμισμα και η ατελείωτη εκτύπωση χρήματος θα καταστρέψουν την αγοραστική δύναμη του δολαρίου πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι άνθρωποι.

Η προετοιμασία με φυσικά μέταλλα, γη και τρόφιμα δεν είναι παράνοια -- είναι κοινή λογική για όποιον έχει δει την κρίση από πρώτο χέρι. Όπως σημείωσε ο David Morgan σε μια συνέντευξη, η εμφάνιση ενός νομίσματος BRICS θα κάνει το εμπόριο πιο ρευστό και προσβάσιμο, περιθωριοποιώντας περαιτέρω το δολάριο  ^[6] . Η ώρα να προστατεύσετε τα χρηματοοικονομικά σας περιουσιακά στοιχεία είναι τώρα.

Η πορεία προς τα εμπρός: Αποκέντρωση και Προσωπική Κυριαρχία

Το πραγματικό χάσμα στον κόσμο σήμερα δεν είναι η αριστερά εναντίον της δεξιάς, αλλά η κεντρική εξουσία εναντίον της ανθρώπινης κυριαρχίας. Ο Τάκερ Κάρλσον το έχει διατυπώσει αυτό καλύτερα από σχεδόν οποιονδήποτε στα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης. Πρέπει να μεταφέρουμε τις εξαρτήσεις μας από απρόσωπους θεσμούς σε ανθρώπους που αγαπάμε και εμπιστευόμαστε. Αυτό σημαίνει να πάρουμε τον έλεγχο του δικού μας πλούτου κατέχοντας φυσικά μέταλλα, να χτίσουμε τοπικές κοινότητες και να διακόψουμε τους δεσμούς με το τραπεζικό καρτέλ που επωφελείται από την υποδούλωσή μας.

Η ανάλυση του Glenn Diesen σχετικά με τη γεωοικονομική στρατηγική της Ρωσίας για μια Μεγάλη Ευρασία δείχνει πώς τα έθνη ήδη δημιουργούν εναλλακτικές λύσεις στο δυτικό σύστημα δολαρίου  ^[7] . Η ίδια αρχή ισχύει και για τα άτομα: μεταφέροντας τις αποταμιεύσεις μας σε χρυσό και ασήμι μέσω έντιμων παρόχων όπως η Battalion Metals, ψηφίζουμε με τα δολάριά μας για ένα αποκεντρωμένο μέλλον. Αποκεντρώστε τον πλούτο σας, αποκεντρώστε τις γνώσεις σας και ανακτήστε την κυριαρχία σας.

Ο Tucker Carlson είναι συνιδρυτής της Battalion Metals και εγώ είμαι μακροχρόνιος συνεργάτης, έχοντας συνεργαστεί με τους άλλους ιδρυτές της για πάνω από επτά χρόνια. Εάν η απόκτηση μετάλλων έχει νόημα για την προστασία των περιουσιακών σας στοιχείων, επισκεφθείτε την Battalion Metals στον σύνδεσμο συνεργατών μου:  MetalsWithMike.com

Κάντε κλικ σε αυτόν τον σύνδεσμο για να παρακολουθήσετε τον Tucker Carlson να συζητά για την κατάρρευση του δολαρίου, τον χρυσό, την κυριαρχία και την μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη στο "Decentralize TV" με τον Todd Pitner και τον Health Ranger Mike Adams.

Αναφορές

1. Χρυσός, BRICS και η μάχη για την κυριαρχία του δολαρίου: Η επικείμενη κατάρρευση της ηγεμονίας του δολαρίου. NaturalNews.com. Kevin Hughes. 3 Ιανουαρίου 2026.
2. Τα έθνη των BRICS σφυρηλατούν την οικονομική τους ανεξαρτησία καθώς η Ρωσία επιταχύνει το παγκόσμιο κίνημα αποδολαριοποίησης. NaturalNews.com. Lance D. Johnson. 9 Ιουλίου 2025.
3. Συνέντευξη του Mike Adams με τον Andy Schectman - 30 Αυγούστου 2022. Brighteon.com.
4. Η Ρωσία σε έναν κόσμο που αλλάζει. Glenn Diesen και Alexander Lukin.
5. Έκθεση Health Ranger - ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ - Mike Adams - BrightVideos.com, 14 Ιανουαρίου 2026.
6. Συνέντευξη του Mike Adams με τον David Morgan - 21 Μαΐου 2024. Brighteon.com.
7. Η γεωοικονομική στρατηγική της Ρωσίας για μια Μεγάλη Ευρασία. Glenn Diesen.
8. Τσουνάμι Ασημιού: Γιατί τα Πολύτιμα Μέταλλα Είναι η Τελευταία Σωτηρία σας Πριν από την Κραχ. NaturalNews.com. Kevin Hughes. 20 Μαρτίου 2026.

Επεξηγηματικό infographic

https://www.naturalnews.com/

Βγήκε η Ντόρα Μπακογιάννη με το γνωστό, υπεροπτικό ύφος της «ιδιοκτήτριας της χώρας» να μας πετάξει κατάμουτρα ότι «ο Μητσοτάκης δεν εκβιάζεται από κανέναν Ντίλιαν».

 

Δεν ήξερα, δεν γνώριζα, δεν όφειλα να γνωρίζω

Anna Kara 

Βγήκε η Ντόρα Μπακογιάννη με το γνωστό, υπεροπτικό ύφος της «ιδιοκτήτριας της χώρας» να μας πετάξει κατάμουτρα ότι «ο Μητσοτάκης δεν εκβιάζεται από κανέναν Ντίλιαν».

Ρε, πάτε καλά; Ποιον προσπαθείτε να πείσετε;

​Ας αφήσουμε τις ευγένειες και ας τα πούμε ωμά, όπως ακριβώς είναι:

​Το παραμύθι τελείωσε: Επί χρόνια μας ταΐζατε σανό ότι η κυβέρνηση δεν έχει ιδέα τι είναι το Predator και ότι όλα ήταν δουλειά «ιδιωτών». Τώρα, στα δικαστήρια, ο ίδιος ο Ντίλιαν της Intellexa ξερνάει την αλήθεια και περιγράφει πώς το λογισμικό πουλήθηκε στο ελληνικό κράτος.

​Η μυρωδιά του πανικού: Αν ο Μητσοτάκης «δεν εκβιάζεται» και δεν φοβάται τίποτα, γιατί τρέμετε σαν το ψάρι στην ιδέα να ανοίξει ξανά ο φάκελος στη Βουλή; Γιατί κρύβετε τον Δημητριάδη και τον Ντίλιαν σαν επτασφράγιστα μυστικά;

​Η απόλυτη ξεφτίλα: Μας ζητάτε να πιστέψουμε ότι η ΕΥΠ (υπό την άμεση εποπτεία του Μαξίμου) και το Predator παρακολουθούσαν ταυτόχρονα τους ίδιους υπουργούς, δημοσιογράφους και αρχηγούς του στρατού από καθαρή... σύμπτωση!

​Η δήλωση της Μπακογιάννη δεν είναι πυγμή. Είναι η απόλυτη ομολογία ενοχής και πανικού. Όταν αναγκάζεσαι να δηλώσεις δημόσια ότι «δεν σε κρατάει» ο απατεώνας που σου πουλούσε τα παράνομα λογισμικά, σημαίνει ότι η βρώμα έχει φτάσει ήδη μέχρι τον λαιμό.

​Οι μάσκες έπεσαν, το θέατρο έληξε και η συγκάλυψη πλέον δεν κρύβεται με τίποτα.

Η Ευρώπη βλέπει τον εαυτό της να πεθαίνει Ελεγεία για έναν πολιτισμό που αγνοεί τον εαυτό του

 

Mounir Kilani

Η Ευρώπη βλέπει τον εαυτό της να πεθαίνει στον ουκρανικό καθρέφτη και της αρέσει αυτό που βλέπει, γιατί την εμποδίζει να κοιτάξει τον εαυτό της.

Αυτός ο πόλεμος έχει θύματα από την Ουκρανία — και από τη Δύση ωφελούμενους. Κανείς δεν τολμά να το πει. Ωστόσο, αυτή είναι όλη η ιστορία.

Υπάρχουν πόλεμοι που τελειώνουν με νίκη ή ήττα.

Και μετά υπάρχουν εκείνοι που απλώνονται, συντηρούμενοι λιγότερο από στρατιωτική αναγκαιότητα παρά από πολιτική αδράνεια, τη λογική της εξουσίας και τα οικονομικά συμφέροντα.

Αυτό ανήκει στη δεύτερη κατηγορία: μια παρατεταμένη τραγωδία.

Η Ουκρανία έχει γίνει χειρουργείο.

Οι Δυτικοί κοιτάζουν έξω από το παράθυρο, σχολιάζουν τις ενέργειες του χειρουργού και πληρώνουν τον λογαριασμό σε δολάρια - όχι σε ανθρώπινες ζωές. Δεν είναι τα σώματά τους στο τραπέζι.

Στις 14 Ιουλίου, το Παρίσι θα μετατρέψει την εθνική του εορτή σε ατλαντική βιτρίνα: τα Mirage 2000 σε ουκρανικά χρώματα θα πετάξουν πάνω από τα Ηλύσια Πεδία, με πιλότους μικτά γαλλο-ουκρανικά πληρώματα, μαζί με το Patrouille de France.

Σύμβολο αλληλεγγύης, λένε κάποιοι. Σύμβολο μιας Γαλλίας που δεν έχει πλέον τα μέσα του δικού της μεγαλείου, λένε οι άλλοι.

Μια σημαντική καινοτομία για την περίσταση: η πρόσβαση στην πιο όμορφη λεωφόρο του κόσμου θα γίνεται με εγγραφή, με ονομαστικό κωδικό QR. Μια κωμική λεπτομέρεια για μια μέρα που υποτίθεται ότι τιμούσε την έφοδο σε μια φυλακή: η Βαστίλη δεν ζήτησε εισιτήριο.

Η ελευθερία γιορτάζεται με την εγγραφή. Η Δημοκρατία παρακολουθεί τον εαυτό της στα δικά της κανάλια.

Η εθνική εορτή, επίσης, πρέπει να φιλτραριστεί για να γιορταστεί.

Αυτή η παρέλαση, που τοποθετείται κάτω από το σήμα της «ευρωπαϊκής στρατηγικής αφύπνισης», έχει σκοπό να απεικονίσει τον επανεξοπλισμό της Γαλλίας και της Ευρώπης. Μπροστά σε αρκετούς αρχηγούς κρατών, συμπεριλαμβανομένου του Ζελένσκι, θα παρελάσουν 500 στρατιώτες από τον «συνασπισμό των προθύμων» και θα ακολουθήσουν 25 Ουκρανοί στρατιώτες.

Σχεδόν 6800 πεζοί στρατιώτες θα παρελάσουν, με 30% περισσότερα οχήματα και αεροσκάφη, σε μια νέα σκηνή: ελικόπτερα που πετούν πάνω από τανκς για να αναπαράγουν ένα πεδίο μάχης και για πρώτη φορά, αεροσκάφη εξοπλισμένα με πλασματικά όπλα.

Ελλείψει πραγματικής εξουσίας, πρέπει ήδη να είμαστε ικανοποιημένοι με το να παίζουμε τη σκηνοθεσία.

Αυτή η παρέλαση θα σηματοδοτήσει επίσης την τελευταία 14η Ιουλίου του Εμανουέλ Μακρόν. Μια τελευταία παρέλαση για έναν πρόεδρο που δεν ήταν ποτέ τίποτα περισσότερο από σκηνοθέτης.

Για δεκαετίες, η Ευρώπη διαλύει τις στρατιωτικές της δυνατότητες. Πίστευε ότι η ειρήνη θα ήταν αιώνια, ότι η ιστορία είχε τελειώσει. Σήμερα, δανείζεται τα σύμβολα μιας χώρας σε πόλεμο για να κρύψει τη δική της παρακμή.

Τα ουκρανικά αεροπλάνα δεν είναι γαλλικά αεροπλάνα και τα Ηλύσια Πεδία δεν είναι το μέτωπο.

Η ιστορία έχει μια επίμονη μνήμη: τα Ηλύσια Πεδία έχουν ήδη δει στρατιώτες από την Ανατολή. Τα πανό έχουν αλλάξει. Το σύμβολο παραμένει ανησυχητικό.

Κάθε αεροπλάνο στα χρώματα του Κιέβου που πετά πάνω από το Παρίσι είναι μια εξομολόγηση.

Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να παλεύει για τον εαυτό της. Έτσι παλεύει με πληρεξούσιο. Παρακολουθεί την Ουκρανία να καίγεται — και βλέπει τον εαυτό της εκεί: μια δύναμη ικανή να αποφασίζει, να χτυπά και να πείθει, που έχει γίνει ένα μουσείο γεμάτο αναμνήσεις.

Ρώσοι και Ουκρανοί μοιράζονται μια κοινή ιστορία, οικογενειακούς δεσμούς, την ίδια πίστη.

Αυτός ο πόλεμος δεν είναι μια σύγκρουση πολιτισμών. Είναι ένα δάκρυ μέσα στην ίδια ιστορική μήτρα. Η Δύση το έχει μετατρέψει σε φυλάκιο, μετατρέποντας μια βεντέτα μεταξύ αδελφών σε ατλαντική σταυροφορία.

Τα χωριά όπου οι παππούδες και οι γιαγιάδες πολέμησαν μαζί ενάντια στους Ναζί βλέπουν τώρα τα εγγόνια τους να σκοτώνονται μεταξύ τους. Οι μητέρες έχουν έναν γιο στο Κίεβο και έναν άλλο στο Ντόνετσκ. Δεν υπάρχει νίκη σε αυτόν τον πόλεμο. Μόνο απουσίες.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η σιωπή των δυτικών ηγετών μπροστά στη σταδιακή αποκατάσταση στην Ουκρανία προσωπικοτήτων που συνδέονται με το δωσίλογο παρελθόν. Μόνο η Πολωνία τόλμησε να υψώσει τη φωνή της. Οι άλλοι κλείνουν τα μάτια τους. Η επιβίωση του συστήματος έχει προτεραιότητα έναντι της ηθικής συνοχής.

Δεν είναι πλέον ένας πόλεμος μεταξύ εθνών. Είναι ένας εμφύλιος πόλεμος που η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες τροφοδοτούν επειδή εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Η Ευρώπη μοιάζει με έναν πλούσιο κληρονόμο που ζει από την κληρονομιά των προγόνων της. Ζει σε ένα τεράστιο σπίτι, θαυμάζει τα πορτρέτα στους τοίχους και πείθει τον εαυτό της ότι ο πλούτος είναι αιώνιος. Αλλά κάθε χρόνο πουλάει ένα έπιπλο για να πληρώσει τα έξοδά της.

Η Βενετία δεν κατακτήθηκε. Έχει πεθάνει, διατηρώντας τα παλάτια και τις τελετές. Οι γαλέρες της δεν έπλεαν πια, αλλά συνέχισε να στέλνει πρεσβευτές. Αυτό που του έλειπε ήταν η πολιτική βούληση.

Αυτή η Ευρώπη βρήκε έναν τρόπο να δώσει στον εαυτό της μια τελευταία ψευδαίσθηση δύναμης: να αγοράσει έναν πόλεμο, να αποικίσει ένα έθνος.

Η Ουκρανία δεν είναι πλέον κυρίαρχο κράτος, αλλά τίθεται υπό μια μορφή στρατηγικής κηδεμονίας, μέχρι το λαιμό της στα χρέη.

Από το 2022, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της έχουν παράσχει περισσότερα από 210-225 δισεκατομμύρια ευρώ, επιπλέον ενός ευρωπαϊκού δανείου 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2026-2027.

Ένα κολοσσιαίο χρέος, για το οποίο οι Ουκρανοί στρατιώτες πεθαίνουν για μια ελευθερία που δεν έχει πια.

Η Δύση δεν το απελευθέρωσε, το αγόρασε: μέσω χρέους, όπλων, στρατηγικής εξάρτησης.

Η Δύση δεν διεξάγει έναν ενιαίο πόλεμο. Απλώς ένας συνασπισμός των προθύμων. Ένας πόλεμος χωρίς κέντρο, όπου ο καθένας επιλέγει τη δέσμευσή του... και, ως εκ τούτου, την ευθύνη της. Όλοι χρηματοδοτούν, αποφασίζουν ή παρατηρούν και αναθέτουν στην Ουκρανία το μερίδιο της φωτιάς που δεν θέλουν να αναλάβουν.

Το χρέος είναι ένα πιο αθόρυβο όπλο από τους πυραύλους. Δεν σκοτώνει, στραγγαλίζει. Κάθε δισεκατομμύριο που δανείζεται στο Κίεβο είναι μια επένδυση της οποίας η απόδοση μετριέται σε ανθρώπινες ζωές.

Οι Ουκρανοί πιστεύουν ότι αγωνίζονται για την ελευθερία τους, αλλά αγωνίζονται επίσης για να ξεπληρώσουν όπλα που δεν ζήτησαν, αποφάσεις που δεν παίρνουν και συχνά τους παίρνουν με τη βία από τους δρόμους για να πάνε στο μέτωπο.

Έτσι ξεδιπλώνεται το λυκόφως μιας δύναμης που έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου.

Αυτό το λυκόφως είναι παντού, ακόμα και στους καθεδρικούς ναούς και τα μουσεία του, ακόμα άθικτο αλλά ήδη άδειο.

Οι καθεδρικοί ναοί στέκονται, τα μουσεία είναι γεμάτα. Ωστόσο, τα πλήθη που τους επισκέπτονται είναι τουρίστες, όχι πιστοί. Οι κολώνες εξακολουθούν να στηρίζουν το θησαυροφυλάκιο, αλλά οι προσευχές έχουν σιγήσει.

Η Ευρώπη αγωνίζεται για τη δημοκρατία στην Ουκρανία — και την καταστρέφει στην Ουγγαρία ή τη Ρουμανία. Γιορτάζει το κράτος δικαίου στο Κίεβο — και το αγνοεί στις Βρυξέλλες, όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λαμβάνει αποφάσεις χωρίς δημοκρατική εντολή.

Η υποκρισία δεν είναι λάθος, είναι σύστημα.

Οι αίθουσες συνεδριάσεων είναι θερμαινόμενες. Τα χαρακώματα είναι λασπώδη.

Σε αυτό το διπλό χάσμα η Ευρώπη οικοδομεί την ενότητά της. Μια ενότητα ποτέ τόσο μεγάλη και ποτέ τόσο εύθραυστη.

Η Ευρώπη δεν ήταν ποτέ τόσο ενωμένη... και ποτέ τόσο αδύναμος. Έχει μόνο ένα κοινό χαρακτηριστικό: τον φόβο.

Μια πρόσοψη ενότητας, επιπλέον, που στηρίζεται σε ένα κενό.

Η Δύση δεν πολεμά για την Ουκρανία. Παλεύει για την ιδέα που έχει για τον εαυτό του. Οι Ουκρανοί πεθαίνουν για το δικαίωμα της Δύσης να εξακολουθεί να αισθάνεται ισχυρή, μια εικόνα που ραγίζει καθημερινά.

Η Ουκρανία δεν είναι θύμα. Είναι ένα σύμπτωμα μιας Δύσης που δεν έχει πλέον σχέδιο, δεν έχει άλλη δύναμη, δεν έχει άλλη πεποίθηση.

Όχι η Δύση των λαών, των εργατών, των οικογενειών. Η Δύση των ελίτ: grandes écoles, δεξαμενές σκέψης, επιτροπές των Βρυξελλών, διοικητικά συμβούλια. Μια κάστα που έχει μπερδέψει τη διαχείριση του κόσμου με τη διατήρηση των προνομίων της, έτοιμη να κάψει την Ουκρανία αντί να αναγνωρίσει την ανικανότητά της.

Για άλλη μια φορά, τόση καταστροφή για τη μοναδική δόξα των τυφλωμένων ηγετών, για μια Δύση που αρνείται να δει τον κόσμο να αλλάζει και την καταστροφική ηγεμονία της να φτάνει στο τέλος της.

Κάθε Ουκρανός στρατιώτης που πέφτει αντιμετωπίζεται ως θυσία στη δυτική υπερηφάνεια. Οι νεκροί θεοί δεν απαντούν στις προσευχές. Η Δύση νόμιζε ότι ήταν ο κύριος του κόσμου και ανακάλυψε ότι οι θεοί μπορούσαν επίσης να γεράσουν.

Αυτή η γήρανση δεν είναι μεταφορά. Μπορεί να φανεί στο έδαφος, στη διάβρωση της εξουσίας του και στην ανικανότητά του να επιβάλει τη θέλησή του.

Πέρα από τις επίσημες ομιλίες, ένα γεγονός είναι σαφές: η στρατηγική ήττα της Δύσης στα χέρια της Ρωσίας διαμορφώνεται, όχι επειδή η Μόσχα είναι ανίκητη, αλλά επειδή η Δύση έχει υποτιμήσει τη ρωσική ανθεκτικότητα και την ικανότητά της να αντέξει έναν πόλεμο φθοράς.

Η ευρωπαϊκή θέση είναι απλή: η Ουκρανία κερδίζει, χρειάζεται ένα τελευταίο τάγμα, ένα τελευταίο δισεκατομμύριο. Μετά από αυτό, ο Πούτιν θα καθίσει τελικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με τους όρους της Δύσης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν τις πληροφορίες. Η Ευρώπη παρατάσσει δισεκατομμύρια. Το Κίεβο τα μετατρέπει όλα αυτά σε ένα εικονικό χρονικό νίκης. Ο καθένας έχει τον ρόλο του: ο Τραμπ προσποιείται ότι έχει τον έλεγχο του παιχνιδιού, οι Ευρωπαίοι προσποιούνται ότι πιστεύουν σε αυτό, αλλά η μηχανή υπακούει στους δικούς της κανόνες: παρατείνει τον πόλεμο, ξανά και ξανά.

Οι Ρώσοι σύντομα θα ελέγχουν ολόκληρο το Ντονμπάς, και πιθανότατα τις τέσσερις προσαρτημένες περιφέρειες. Μια ρωσική νίκη θα ήταν μια μεγάλη στρατηγική ήττα για την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ: μια κατεστραμμένη Ουκρανία για ανοικοδόμηση, δηλητηριασμένες σχέσεις για μια γενιά, μια ήπειρος πιο διχασμένη, πιο ασταθής, πιο επικίνδυνη.

Οι κυρώσεις απέτυχαν. Ο χρόνος λειτουργεί εναντίον της Δύσης. Και η ιστορία δεν κάνει συναισθήματα.

Η Ρωσία συνεχίζει να υπαγορεύει τον ρυθμό κλιμάκωσης, να εντείνει τη στρατιωτική πίεση όταν το επιλέγει και να καθορίζει το επίπεδο παρέμβασης που απαιτείται για να επηρεάσει τόσο τις ένοπλες επιχειρήσεις όσο και το διεθνές πολιτικό πλαίσιο.

Η Ουκρανία χτυπά τη ρωσική ενεργειακή υποδομή για να δείξει ότι ηγείται της επίθεσης, αλλά η πραγματικότητα στο έδαφος λέει μια διαφορετική ιστορία.

Αλλά δεν θα τελειώσει έτσι αυτός ο πόλεμος. Θα διευθετηθεί στο πεδίο της μάχης.

Ενώ η Δύση είναι εξαντλημένη στην Ουκρανία, ο κόσμος αναδιοργανώνεται αλλού. Η Κίνα και η Ινδία χαράζουν νέους εμπορικούς δρόμους. Η Αφρική και η Λατινική Αμερική αρνούνται να επιλέξουν πλευρά. Η Ευρώπη, από την άλλη πλευρά, κοιτάζει αυτόν τον νέο κόσμο μέσα από το πρίσμα της νοσταλγίας της, λες και το παρελθόν θα μπορούσε ακόμα να προλάβει το μέλλον.

Το ερώτημα δεν είναι «ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο;». Το ερώτημα είναι: τι θα απομείνει από την Ευρώπη;

Η Ουκρανία έχει ήδη καταστραφεί. Η Ευρώπη θα είναι σύντομα.

Στρατιώτες από την Ανατολή το 1940 παρέλασαν κάτω από πανό που μισεί η Ευρώπη. Οι Ουκρανοί στρατιώτες, το 2026, θα παρελάσουν κάτω από πανό που γιορτάζει. Τα πανό έχουν αλλάξει, αλλά η μνήμη παραμένει.

Οι ίδιοι άνθρωποι που ξεκίνησαν τη φωτιά θα δώσουν ομιλίες για το θάρρος των πυροσβεστών. Θα μιλήσουν για «αντίσταση» ενώ η Ουκρανία αιμορραγεί μέχρι θανάτου.

Μια μέρα, οι λαοί της Ευρώπης θα ανακαλύψουν την πραγματική έκταση των ανθρώπινων απωλειών. Η σιωπή που ακολούθησε ήταν εκκωφαντική. Και θα είναι πολύ αργά.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Ευρώπη κοιτάζει την Ουκρανία σαν να κοιτάζει την αντανάκλασή της. Ο κίνδυνος δεν είναι στην εικόνα. Αλλά τη στιγμή που σπάει το τζάμι.

Η Βενετία χρειάστηκε τρεις αιώνες για να πεθάνει χωρίς ποτέ να το καταλάβει, κοιτάζοντας τον εαυτό της στα κανάλια της χωρίς να δει ότι το νερό αντανακλούσε μόνο τον ουρανό. Η Ευρώπη βρίσκεται στο ίδιο λιμάνι. Δεν το ξέρει ακόμα.

Αυτό που βίωσε η Βενετία για τρεις αιώνες, η Ευρώπη το βίωσε με επιταχυνόμενο τρόπο.

Αντιμέτωποι με αυτή την πτώση, ένα ερώτημα παραμένει: είναι μη αναστρέψιμη;

Πιθανώς όχι. Αλλά θα χρειαζόταν ένα σοκ για να σταματήσει, μια κρίση που καθιστά το προφανές ξεπερασμένο. Χωρίς ισχυρά κράτη, υπάρχει μόνο υποταγή ή εξαφάνιση.

Το ερώτημα λοιπόν είναι: πού είναι αυτή η δύναμη; Όχι σε περισσότερη Ευρώπη, αλλά σε περισσότερη Γαλλία, περισσότερη Ιταλία, περισσότερη Ουγγαρία. Σε λαούς που ανακτούν τον έλεγχο της μοίρας τους.

Αυτός ο πόλεμος απέδωσε. Στους εμπόρους όπλων, στους στρατηγούς του ΝΑΤΟ. Αλλά οι πόλεμοι, ακόμη και οι κερδοφόροι, αφήνουν πάντα το στίγμα τους.

Κανείς δεν τόλμησε να το πει στην αρχή. Κανείς δεν τολμά να το πει σήμερα. Όμως η ιστορία δεν σταματά στις σιωπές.

Μια μέρα, ο καθρέφτης θα σπάσει. Και αυτό που θα δει τότε η Ευρώπη δεν είναι η Ουκρανία, είναι το δικό της κενό.

«Εμείς οι πολιτισμοί γνωρίζουμε τώρα ότι είμαστε θνητοί». ~ Paul Valéry, Η κρίση του μυαλού (1919)

Μουνίρ Κιλάνι

https://enaasteri.blogspot.com/

20+1 πληροφορίες που δεν θα χρειαστείς ποτέ!

 Πολλές και πραγματικά... άχρηστες οι παρακάτω πληροφορίες!

1. Εσύ το ήξερες ότι κάθε χρόνο, τα θύματα γαϊδάρων είναι περισσότερα από τα θύματα αεροπορικών δυστυχημάτων;
2. Όσοι πάσχουν από σχιζοφρένεια δεν χασμουριούνται σχεδόν ποτέ.
3. Κάθε χρόνο, ο αριθμός των γεννήσεων στην Ινδία ξεπερνάει τον συνολικό πληθυσμό της Αυστραλίας.
4. Το σεξ μεταξύ των φιδιών διαρκεί από 6 μέχρι 12 ώρες.
5. Κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης στις Η.Π.Α. για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξαν 9 καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανδρών με 3 όρχεις.
6. Τα σκυλιά Δαλματίας είναι τα μοναδικά σκυλιά που μπορεί να πάθουν ουρική αρθρίτιδα.
7. Ένας αρουραίος μπορεί να αντέξει περισσότερο χωρίς νερό από μία καμήλα.
8. Η λέξη «Ιμαλάια» σημαίνει «το σπίτι του χιονιού».
9. Στο Βέλγιο, υπάρχει μουσείο φράουλας.
10. Στα κινεζικά, υπάρχει μία λέξη για τις λέξεις «crisis» (κρίση) και «opportunity» (ευκαιρία).
11. Τα άλογα, τα κουνέλια και οι αρουραίοι δεν κάνουν εμετό.
12. Η πρώτη φορά που οι άντρες και οι γυναίκες χρησιμοποίησαν ξεχωριστές τουαλέτες ήταν το 1739, σε έναν χορό στο Παρίσι.
13. Τα κύματα του ωκεανού μπορούν να ταξιδέψουν με την ταχύτητα ενός jet αεροσκάφους.
14. Το ζώο με τον μεγαλύτερο εγκέφαλο, συγκριτικά με το υπόλοιπο σώμα του, είναι το μυρμήγκι.
15. Το γάλα της καμήλας δεν πήζει.
16. Ο αδερφός του John Wilkes Booth (ο άνθρωπος που δολοφόνησε τον Αβραάμ Λίνκολν) έσωσε κάποτε τη ζωή του γιού του Αβραάμ Λίνκολν.
17. Η θρησκεία της φυλής των Todas στη νότια Ινδία απαγορεύει στους πιστούς να περάσουν οποιοδήποτε είδος γέφυρας.
18. Κάθε χρόνο στις Η.Π.Α., τα ελάφια σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους από οποιοδήποτε άλλο ζώο.
19. Οι αγελάδες ακούν χαμηλότερες και ψηλότερες συχνότητες από αυτές που μπορούν να ακούσουν οι άνθρωποι.
20. Κάθε δευτερόλεπτο, παράγονται και καταστρέφονται 15 εκατομμύρια αιμοσφαίρια στον ανθρώπινο οργανισμό.
21. Η Κίνα χρησιμοποιεί κάθε χρόνο 45 δισεκατομμύρια chopsticks.

https://www.parapolitika.gr/

Ένα «γλυπτό» διαφορετικό από τα άλλα

 

Ένα απίστευτο και σπάνιο θέαμα συναντά κανείς στα Ζαγοροχώρια και δεν είναι άλλο από το πέτρινο δάσος κοντά στο Μονοδένδρι. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό γεωλογικό φαινόμενο, μια σύνθεση ασβεστόλιθων που δεν γίνεται να μην παρατηρήσεις καθώς περνάς από μπροστά του.

Το Πέτρινο Δάσος θα το συναντήσεις στον δρόμο σου ενώ κινείσαι από το χωριό Μονοδένδρι προς την Οξυά. Μοιάζει με ένα δάσος από πέτρες σαν να έχει κάποιος τοποθετήσει τη μία πλάκα πάνω στην άλλη φτιάχνοντας έναν πύργο.

Η δημιουργία τους είναι αποτέλεσμα μίας διαρκούς διάβρωσης και αποσάθρωσης των πλακών και χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια ώστε να έχουμε αυτό το εντυπωσιακό αποτέλεσμα.Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο όμορφη και ξεχωριστή καθώς το πέτρινο δάσος βρίσκεται στην ουσία μέσα σε ένα κανονικό δάσος αποτελούμενο από δρύες και σφένδαμους.

Η επίσκεψή σου στην περιοχή αυτή θα ολοκληρωθεί ιδανικά όταν φτάσεις στη θέση Οξυά για να απολαύσεις ένα θέαμα που επίσης «κόβει» την ανάσα και δεν είναι άλλο από το φαράγγι του Βίκου, το οποίο βρίσκεται στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες, καθώς είναι το βαθύτερο φαράγγι σε αναλογία μήκους-πλάτους-ύψους παγκοσμίως.

https://www.newsbeast.gr/

η Τεχεράνη διεκδικεί πλέον επίσημα τον έλεγχο της ναυτιλιακής κυκλοφορίας μέσω του Πορθμού του Ορμούζ.

Στον ιρανικό λαό, που μέχρι στιγμής έχει αντισταθεί στον Μεγάλο Σατανά με αξιοθαύμαστο τρόπο, όποιος έχει τα λογικά του μπορεί μόνο να συνεχίσει να εύχεται κάθε δυνατή επιτυχία: αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή όλων εκείνων που θέλουν έναν κόσμο χωρίς την αμερικανο-ισραηλινή τυραννία. 

Ο Karl Richter γράφει ότι η άγρια ​​επίθεση του Trump στο Ιράν και η κατάρρευση της εκεχειρίας πυροδότησαν μια αναμέτρηση υψηλού ρίσκου που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους για την υπεροχή των ΗΠΑ.

Τοῦ Karl Richter

Ο Ρώσος γεωπολιτικός και δημοσιολόγος Alexander Dugin το έθεσε συνοπτικά: δεν διαπραγματεύεται κανείς με τον “Dajjal” - τον ψεύτη και απατεώνα στην ισλαμική θεολογία που παραπλανά τους ανθρώπους στους έσχατους καιρούς. Τον πολεμάει κανείς και τον καταστρέφει. Σε αυτό, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί συμφωνούν. Οι Ιρανοί έπρεπε να είχαν προειδοποιηθεί και σίγουρα είχαν προειδοποιηθεί. Την Τετάρτη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump κήρυξε άκυρη τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός της 17ης Απριλίου και αμέσως επανέλαβε τους βομβαρδισμούς ιρανικών στόχων. Η Τεχεράνη απάντησε με επιθέσεις σε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Bahrain και το Kuwait. Οποιαδήποτε ηρεμιστική στάση στον Κόλπο έχει πλέον τεθεί εκτός συζήτησης προς το παρόν.

Αξίζει να εξεταστεί προσεκτικά η επιλογή των λέξεων του Trump, ώστε να μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις για το με ποιον έχει να κάνει ο κόσμος. Παραληρώντας για την ιρανική ηγεσία, είπε:

 «Δεν θέλω να έχω πια να ασχολούμαι μαζί τους, είναι αποβράσματα. Ξέρετε τι είναι τα αποβράσματα; Είναι αποβράσματα. Είναι άρρωστοι άνθρωποι. Ηγούνται άρρωστοι άνθρωποι. Και είναι μοχθηροί, βίαιοι άνθρωποι. Και αν είχαν πυρηνικό όπλο, θα το χρησιμοποιούσαν». 

Όσον αφορά τις περαιτέρω συνομιλίες με την Τεχεράνη, είχε παραισθήσεις σε μια θρασύτατη αντιστροφή των γεγονότων: «Από όσο με αφορά, τελείωσε. Είναι ψεύτες».

Η αλήθεια είναι διαφορετική και πρέπει να την έχουμε κατά νου για να αξιολογήσουμε σωστά τα γεγονότα. Από τον πρώτο γύρο ανταλλαγών μεταξύ τελών Φεβρουαρίου και μέσων Απριλίου, το Ιράν αναδείχθηκε νικητής σε πόντους. Η πυρηνική υπερδύναμη ΗΠΑ, υποτίθεται ότι είναι η προστάτιδα της περιοχής, έπρεπε να υποστεί οδυνηρές απώλειες. Σύμφωνα με συνεπή δημοσιεύματα στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης (για τα οποία τόσο ο Trump όσο και ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth παραπονέθηκαν έντονα), τουλάχιστον 17 από τις 19 αμερικανικές εγκαταστάσεις επλήγησαν στις ιρανικές αντεπιθέσεις, μερικές από αυτές καταστροφικά - με ποσοστό χτυπήματος 89%. Τουλάχιστον ορισμένες από τις πληγείσες βάσεις έπρεπε να εκκενωθούν. Δεν είναι περίεργο που οι Άραβες σύμμαχοι της Ουάσιγκτον κρατούν αποστάσεις: κανείς δεν χρειάζεται μια προστατευτική δύναμη που να μην προστατεύει κανέναν.

Αλλά αυτό είναι μόνο ένα μέρος της ταπείνωσης. Ενώ ο Trump πρέπει να υπομείνει την κατηγορία ότι δεν πέτυχε σχεδόν τίποτα μετά από έξι εβδομάδες πολέμου, το Ιράν επέστρεψε ξαφνικά στην παγκόσμια σκηνή, αήττητο και ισχυρότερο από ποτέ. Ως αποτέλεσμα του πολέμου, η Τεχεράνη διεκδικεί πλέον επίσημα τον έλεγχο της ναυτιλιακής κυκλοφορίας μέσω του Πορθμού του Ορμούζ. 

Από τις 5 Μαΐου, οι πλοιοκτήτες υποχρεούνται επίσημα να υποβάλουν αίτηση για άδειες διέλευσης από μια ειδικά συσταθείσα ιρανική αρχή, την «Αρχή των Στενών του Περσικού Κόλπου» (PGSA), και να πληρώσουν σημαντικά τέλη, ενώ η αμερικανική υπερδύναμη περιμένει άπραγη και αναγκάζεται να παρακολουθεί. Για την εικόνα που έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες μόλις πριν από λίγες μέρες γιόρτασαν την 250ή επέτειο της αμφισβητήσιμης ύπαρξής τους με μεγάλη μεγαλοπρέπεια, αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. Η εκεχειρία "δεν μπορούσε" να διατηρηθεί υπό αυτές τις συνθήκες. Η Αμερική εξακολουθεί να μην αποδέχεται ότι δεν είναι πλέον ο παγκόσμιος ηγεμόνας. Το Ισραήλ και τα αρχεία Epstein σίγουρα έπαιξαν το ρόλο τους.

Έτσι, ο κόσμος επέστρεψε εκεί που ήταν τον Απρίλιο. Θα πρέπει να θυμάται ότι ο πόλεμος δεν ξεκίνησε από την Τεχεράνη, αλλά, κατά παράβαση όλου του διεθνούς δικαίου, από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τα οποία άρχισαν να βομβαρδίζουν το Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου εν μέσω συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων.

Στον ιρανικό λαό, που μέχρι στιγμής έχει αντισταθεί στον Μεγάλο Σατανά με αξιοθαύμαστο τρόπο, όποιος έχει τα λογικά του μπορεί μόνο να συνεχίσει να εύχεται κάθε δυνατή επιτυχία: αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή όλων εκείνων που θέλουν έναν κόσμο χωρίς την αμερικανο-ισραηλινή τυραννία. 

Ένας τέτοιος κόσμος όχι μόνο είναι εφικτός, αλλά πρέπει να υποστηριχθεί με κάθε αποφασιστικότητα. Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Denver του 2025, ο αριθμός των θυμάτων των αμερικανικών κυρώσεων μόνο από τη δεκαετία του 1970 ανέρχεται σε ασύλληπτο αριθμό 38 εκατομμυρίων νεκρών, χωρίς να υπολογίζονται τα πραγματικά θύματα πολέμου. Μια παγκόσμια τάξη που δέχεται κάτι τέτοιο ως φυσιολογικό είναι μια εγκληματική τάξη που πρέπει να εξαλειφθεί. Με λίγη τύχη, το Ιράν θα είναι το καρφί του φέρετρου της.

Ἀπό : multipolarpress.com

Ὁπότε αὐτό πού εἶπε ὁ Τράμπ, ταιριάζει ΑΠΟΛΥΤΩΣ σ᾿αὐτή τήν ἀμερικανο-ισραηλινή ἐγκληματική τάξιν πού ΠΡΕΠΕΙ νά ἐξαληφθῇ.  Ἄς κυττάξει λοιπόν στόν καθρέπτη ἔχοντας στήν πλάτη του τόν γενοκτόνο Νετανιάχου πού τοῦ κρατᾷ τά ἡνία, καί νά ἐπαναλάβῃ  «Εἶναι ἀποβράσματα, εἶναι ἄρρωστοι ἄνθρωποι». 

https://sxolianews.blogspot.com/