Γιατί η Άγκυρα καθυστερεί το νομοσχέδιο;

Γιατί η Τουρκία προανήγγειλε εδώ και πολλές μέρες, έμμεσα μέσω του Τύπου

κυρίως, το νομοσχέδιο που πρόκειται να καταθέσει στην Εθνοσυνέλευσή της

για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών σε Αιγαίο και Αν Μεσόγειο που

αποτελούν σημείο τριβής με τη χώρα μας και δεν το κατέθεσε άμεσα

δημιουργώντας τετελεσμένα, ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις; Αυτό είναι

το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί: Γιατί αυτό το μεγάλο χρονικό κενό

ανάμεσα στην προαναγγελία του νομοσχεδίου μέχρι την κατάθεσή του, που

παραμένει άγνωστο πότε και αν θα κατατεθεί; Ποιά μηνύματα στέλνει η

Άγκυρα στην Αθήνα; Πρόκειται για πρόσκληση για συζήτηση ή υπόμνηση του

διμερούς αποκλειστικά χαρακτήρα των ελληνοτουρκικών διαφορών;;

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κλείνοντας το συνέδριο που συνδιοργάνωσαν ο

Κύκλος Ιδεών και το Delphi Economic με τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό

συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας», ερωτηθείς σχετικά με το

φημολογούμενο τουρκικό νομοσχέδιο περί οριοθέτησης των θαλασσίων

ζωνών από τον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα είπε χαρακτηριστικά: «Σίγουρα

ως χώρα δεν περιμένουμε παθητικά τις εξελίξεις. Δεν περιμένουμε τη στιγμή

που θα ψηφιστεί ο νόμος, θα δημοσιευθεί στην τουρκική εφημερίδα της

κυβερνήσεως και θα τον διαβάσουμε. Άρα πρέπει να μετατρέψουμε αυτή τη

συγκυρία, η οποία φαίνεται να είναι αρνητική, σχεδόν απειλητική, σε μια

ευκαιρία. Κατ' αρχάς πρέπει να κερδίσουμε το περιθώριο της συζήτησης και

δεύτερον πρέπει να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε μία συζήτηση. Ποιός λοιπόν

θα κάνει την επαφή με την Τουρκία λέγοντας ότι αντί να ψηφίσετε το νόμο

ελάτε να συζητήσουμε, να δούμε μήπως έχουμε περιθώριο να κινηθούμε στο

δικό μας ρυθμό χωρίς ν' αφήνουμε το δικαίωμα καθορισμού του ρυθμού

σε οποιονδήποτε άλλον; .....Το απλούστερο είναι, συνέχισε ο κ. Βενιζέλος,

η ελληνική κυβέρνηση να επικοινωνήσει με την τουρκική στο υψηλότερο

δυνατό επίπεδο και να πει ότι επειδή διαβάζουμε αυτά, μήπως είναι μια

ευκαιρία να συζητήσουμε, να δούμε, αντί να επιβαρύνουμε τη σχέση μας, πώς

μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα συζήτησης στο πλαίσιο που ήδη έχουμε

διαμορφώσει, της Διακήρυξης των Αθηνών, των διερευνητικών γύρων, των

Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, του Διεθνούς Δικαίου,.... χωρίς να

αλλάζουμε τις θέσεις μας αλλά σας διαβεβαιώνουμε ότι εμείς δεν κάνουμε

καμία κίνηση που θίγει την ασφάλειά σας, διαβεβαιώστε μας και εσείς ότι δεν

έχετε καμία πρόθεση να θίξετε την ασφάλειά μας και ελάτε να συζητήσουμε

αντί να περιμένουμε την κορύφωση της έντασης..... Αυτό δεν το λέει κανείς

στην Ελλάδα". Δεν το λέει διότι η ψήφος προέχει των πάντων, πυροδοτεί

όμως τον εθνικισμό και συσκοτίζει κάθε δυνατότητα προσέγγισης. Αποτελεί

λοιπόν η προαναγγελία του νομοσχεδίου, μακράν της ψήφισής του,

πρόσκληση για συζήτηση; Μήπως αποτελεί και υπόμνηση του διμερούς

αποκλειστικά χαρακτήρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στις οποίες δεν

πρέπει να εμπλέκονται τρίτες χώρες, όπως η Γαλλία, μετά την ανανέωση της

διμερούς αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας - Γαλλίας, τις συναντήσεις

Μητσοτάκη - Μακρόν και τις δηλώσεις του Γάλλου προέδρου, ιδιαίτερα όμως

το Ισραήλ το οποίο προαλείφεται ως ο νέος σερίφης στην περιοχή για το

οποίο η χώρα μας λειτουργεί ως στρατηγικό βάθος στις επιχειρήσεις του;

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις διασώζουν και διαιωνίζουν το πολιτικό σύστημα

της χώρας διότι προτάσσονται των πάντων και επικαλύπτουν τα πάντα.. Δεν

έχει γίνει αντιληπτό ότι με την ψύχωση στα ελληνοτουρκικά πριμοδοτείται

σκόπιμα η διαιώνιση του κράτους με τις παθογένειές του; Στη Δημοκρατία,

στη Δικαιοσύνη, στην Παιδεία, στην Υγεία, στην Εργασία, στην Ανάπτυξη;

Διότι όπως λέει ο Ούλριχ Μπεκ: «Οι εικόνες του εχθρού έχουν απόλυτη

προτεραιότητα στις συγκρούσεις, υπερβαίνουν τις ταξικές συγκρούσεις… Εν

όψει της απειλής του εχθρού όλες οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις διαλύονται»

Γράφει όμως και άλλα που αφορούν τις αντιδημοκρατικές και

αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης: «Στην εσωτερική πολιτική, οι

εικόνες του εχθρού δημιουργούν, εμπεριέχουν, ανοίγουν πηγές

εξωδημοκρατικής, αντιδημοκρατικής συναίνεσης. Η συντήρησή τους καθιστά

δυνατή τη συναινετική ανεξαρτητοποίηση από τη συναίνεση… Οι εικόνες του

εχθρού καθιστούν δυνατή την ανεξαρτητοποίηση από τη δημοκρατία με τη

συναίνεση της δημοκρατίας… Η αμυντική συναίνεση λοιπόν είναι μια

συναίνεση που δίνει ισχύ». Από τη μια δήθεν "ήρεμα νερά" αλλά από την

άλλη θαλάσσια πάρκα, Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός στον οποίο

αντέδρασε και η Αίγυπτος με ρηματική διακοίνωση, SAFE, αποκλεισμός Turk

Stream, με ανάλογες πρωτοβουλίες και απαντήσεις από την αντίπερα όχθη,

και το πολιτικό σύστημα καλά κρατεί ενώ η χώρα ερημοποιείται και

απαξιώνεται και τα κοινωνικά προβλήματα διογκώνονται. Διαφορετικά δεν

μπορεί να εξηγηθεί ο μονόπλευρος πατριωτισμός προς Ανατολάς και η

πλήρης ανοχή στα βόρεια, μέχρι ταπεινώσεως, όπου, από το 1991 με την

αποκαθήλωση του Αλία και μετά, η Αθήνα παρακολουθεί απαθής τη

συρρίκνωση της εθνικής μειονότητας της Β. Ηπείρου και τα δεινά που

υφίσταται.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη - κιν. 6947-771412