Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Αυτήν την ιδεολογική και πολιτική διαδικασία (λαϊκισμός) ο νεοφιλελευθερισμός και ο σύγχρονος πλανητικός φασισμός, την έχουν αναγάγει σε «επιστήμη».


Ο πιο μοχθηρός λαϊκισμός:
«Παράδεισος η ΕΕ»!
«Θα τρώμε με χρυσά κουτάλια»...

Ο όρος «λαϊκισμός» μας καταδυναστεύει εδώ και δεκαετίες: Το κυρίαρχο σλόγκαν του νεοφιλελευθερισμού, το οποίο πήρε παραληρηματική διάσταση στα χρόνια του πασοκικού εκσυγχρονισμού (σημιτισμός).
Πολύ εύστοχα επισημαίνει ο Στάθης στο σημερινό του άρθρο:

«Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, από την εποχή του πρώτου διδάξαντος κ. Σημίτη, μια λέξη πλανάται σαν φάντασμα πάνω απ’ το κεφάλι μας (κι ενίοτε μέσα), η λέξη λαϊκισμός.


Γενικώς το σμήνος των λέξεων που χρησιμοποιούν τα όρνια είναι μεγάλο (διακύβευμα, αφήγημα, πρόσημο κ.τ.λ.), αλλά η λέξη λαϊκισμός ξεχωρίζει πρώτη μακράν, και κατά τη διάρκεια, και κατά τη συχνότητα, και κατά το εύρος της χρήσης.
Με τη σημερινή διαστροφή των εννοιών, ο λαϊκισμός δεν προσάπτεται τόσον εναντίον των πολιτικών, όσον εναντίον των πολιτών. Δεν είναι δηλαδή δημαγωγός ο εκάστοτε Κλέων ο Βυρσοδέψης, αλλά το θύμα του, ο Μήτσος ο φουκαράς».


Ολόκληρο το άρθρο εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/06/blog-post_27.html


Καταρχάς πρέπει να τοποθετήσουμε τα πράγματα όρθια, διότι με τη δόλια «διαστροφή των εννοιών» το αστικό καθεστώς, ιδιαίτερα με τη μοχθηρή μορφή του νεοφιλελευθερισμού, έχει τοποθετήσει τα πράγματα με το κεφάλι προς τα κάτω.

Πρώτη αποκατάσταση της πραγματικότητας.

Ο «λαϊκισμός» είναι πολιτική ιδεολογία, δηλαδή η «θεωρία και η Πράξη» των κομματικών υποκειμένων, του κράτους, των πνευματικών ελίτ, γενικά των ελίτ της εξουσίας.

Η μήτρα του λαϊκισμού, δηλαδή οι υλικοί όροι, είναι η μικροαστική τάξη: Ο κοινωνικός χώρος μέσα στον οποίο αμβλύνονται οι αντιθέσεις των δύο βασικών κοινωνικών τάξεων…

Η θεωρητική και ιδεολογική έκφραση αυτού του χώρου, δηλαδή της άμβλυνσης και εξαφάνισης των κοινωνικών αντιθέσεων είναι η αφετηρία του λαϊκισμού.

Θεωρητική επεξεργασία, Ιδεολογία και Πρακτική του αστικού καθεστώτος!!!

Ο λαϊκισμός υπήρξε ένα από τα προνομιακά ιδεολογικά και πολιτικά οχήματα του κεφαλαίου και των εξουσιών του, με στόχο: Την κοινωνική, ιδεολογική και πολιτική αποχρωμάτωση των αντιθέσεων, την αντικατάσταση των ταξικών εννοιών με υπερταξικές, τη διάλυση των ταξικών διαφορών μέσα στη γενική έννοια «λαός».

Ο λαός δεν παράγει το λαϊκισμό, αλλά βομβαρδίζεται, «παρασύρεται» ή εξαπατάται από το λαϊκισμό, όπως και από κάθε άλλη νόθα ιδεολογία.

Οι ιδεολογίες παράγονται ΟΧΙ από τους λαούς, αλλά από τους εκφραστές των ποικίλων οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων: Από το ιδεολογικό και πολιτικό οικοδόμημα μιας κοινωνίας, ιδιαίτερα το κυρίαρχο…

Όταν, συνεπώς, κατηγορούνται οι λαοί σαν «λαϊκιστές», σαν «εθνικιστές» κ.λπ, αυτό αποτελεί μια δόλια διαστροφή της πραγματικότητας: Η πραγματικότητα με το κεφάλι προς τα κάτω…

Δεύτερη αποκατάσταση της πραγματικότητας.

Το πρώτο δόλιο αναποδογύρισμα της πραγματικότητας οδηγεί σε μια άλλη δολιότητα: Στη μετάθεση του «λαϊκισμού», του «εθνικισμού» και κάθε ιδεολογικής κατασκευής, από του παραγωγούς (θύτες) στα θύματα: στο λαό.

Έτσι με αυτό το τέχνασμα επικαλύπτεται και αποκρύπτεται η μήτρα του λαϊκισμού και κάθε ιδεολογικής κατασκευής. Επικαλύπτεται και αποκρύπτεται τούτο: Ότι ο λαϊκισμός, όπως και κάθε άλλο τρομοκρατικό σκιάχτρο («εθνικισμός», «ρατσισμός», «φασισμός», κ.λπ) είναι ιδεολογήματα που παράγονται από του δουλοκτήτες για τους δούλους τους, που παράγονται από το κεφάλαιο και τα επιτελεία του για να βομβαρδίζουν τους λαούς, να τους χειραγωγούν και να τους εξαπατούν, για να τους τρομοκρατούν…

Είναι, συνεπώς, ο νεοφιλελευθερισμός ο ΜΕΓΑΣ παραγωγός και κατασκευαστής του λαϊκισμού…

Και η μεγάλη διαστροφή και ΑΠΑΤΗ είναι τούτη: Ο νεοφιλελευθερισμός και τα προπαγανδιστικά του ιερατεία (πολιτικά, δημοσιογραφικά και πνευματικά), ενώ παράγουν και κατασκευάζουν αυτά τα ιδεολογήματα του λαϊκισμού, ενώ είναι ο ίδιος (νεοφιλελευθερισμός και το υπηρετικό του προσωπικό) ποτισμένος και «μουλιασμένος» με λαϊκισμό, εμφανίζεται σαν εχθρός του λαϊκισμού.

Είναι η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, όπως και κάθε κυρίαρχο ιδεολόγημα των οικονομικών και πολιτικών εξουσιών, που αντιμετωπίζει το λαό σαν ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Εκμετάλλευσης για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων και των μακάβριων επιδιώξεών του χρήματος.

Είναι αυτές οι ελίτ της εξουσίας που κολακεύουν το «αντικείμενό» τους (λαός), ξύνοντας τα ταπεινά του ένστικτα ή δημαγωγώντας ασύστολα, προκειμένου να τον χειραγωγήσουν…

Ακριβώς,
αυτή η ιδεολογική και πολιτική διαδικασία και πράξη (κολακείας των ενστίκτων, δημαγωγίας και χειραγώγησης του αντικειμένου-λαός) είναι ο λαϊκισμός.

Αυτήν την ιδεολογική και πολιτική διαδικασία (λαϊκισμός) ο νεοφιλελευθερισμός και ο σύγχρονος πλανητικός φασισμός, την έχουν αναγάγει σε «επιστήμη». Έτσι ενώ είναι παραγωγοί και οι ίδιοι υστερικοί λαϊκιστές, μας παραμυθιάζουν ασύστολα και λαϊκιστικά, εμφανιζόμενοι σαν «εχθροί» του λαϊκισμού, υψώνοντας έτσι το λαϊκισμό και σε τρομοκρατικό σκιάχτρο !!!

Είναι να γελά κανείς, λοιπόν, όταν ακούει την Ντόρα, το Σταύρο Θεοδωράκη και όλα τα ανδρείκελα και τα πολιτικά μορμολύκεια του 4ου Ράιχ, όλα αυτά τα κατακάθια της λαϊκίστικης μοχθηρίας του νεοφιλελευθερισμού, να αναθεματίζουν το λαϊκισμό και να στιγματίζουν κάθε πράξη λαϊκής ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στο δικό τους λαϊκισμό και αμφισβήτησης του 4ου Ράιχ, σαν «λαϊκισμό»!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου