Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Θέλω ν’αγγίξεις την ψυχή μου… Διψάει…



Θέλω ν' αγγίξεις την ψυχή μου


Του Γιώργου Γυφτόπουλου
Νιώθω μοναξιά…
Άλλες φορές είμαι με κόσμο συνεχώς, άλλες όχι…
Άλλες νιώθω πως ένας έρωτας δυνατός και ασυγκράτητος θα την πάρει μακριά μου…
Άλλες πάλι όχι…
Νιώθω μοναξιά…
Εσύ, που είσαι κοντά μου… Θέλω να είσαι κοντά μου επειδή θες, και όχι επειδή έτσι έτυχε ή έτσι συνηθίσαμε να κάνουμε. 
Κουράστηκα πια. Κουράστηκα να αγγίζομαι επιδερμικά με τους ανθρώπους, κουράστηκα να λέω τα νέα μου, νέα που πολλές φορές δεν ενδιαφέρουν κανέναν από αυτούς που ρωτούν. Κουράστηκα αν δεν ερωτηθώ, να τα λέω από μόνος μου, απλά και μόνο για να ανοίξω το στόμα μου και να πω κάτι, να μην αισθανθώ ακίνητος, χωρίς ζωή…
Πασχίζω να μην μένω ακίνητος, όταν βλέπω γύρω μου χιλιάδες σταματημένους. Σταματημένους που είτε βολεύονται, είτε τους αρέσει, είτε δεν καταλαβαίνουν ότι είναι έτσι…
Κουράστηκα να λέω όσα έχω να πω σαν ανακοινώσεις, σαν να διαβάζω εφημερίδα χωρίς να υπάρχει καμία συνέχεια, κανένα συναίσθημα…
ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ! Δεν έχει πια νόημα για μένα αυτό…
Θέλω ν’αγγίξεις την ψυχή μου. Θέλω να συζητήσουμε και να μιλήσουμε με ιδέες, να δώσεις τροφή στην περιέργειά μου, στο μυαλό και την καρδιά μου και να στο ανταποδώσω, γνωρίζοντας πως κι εσύ με την σειρά σου θα νιώσεις ζωντανός ή ζωντανή με αυτά που σου δίνω, όπως νιώθω κι εγώ ζωντανός με αυτά που μου δίνεις…
Πόσο όμορφο συναίσθημα… Να νιώθεις πως είσαι ζωντανός! Θέλω ν’αγγίξεις την ψυχή μου… Χωρίς να την γδάρεις προσπαθώντας να μου επιβληθείς ή να προβάλλεις τον εαυτό σου σε μένα.. Έτσι δεν ωφελεί.
Θέλω να μοιραστούμε στιγμές. Σιγμές να μας γεμίσουν συναισθήματα, εμπειρίες, ιστορίες. Να τις θυμόμαστε αργότερα και να γελάμε με όλη μας την καρδιά! Να νιώθουμε ξανά ευτυχία με όσα περάσαμε μαζί και μας άγγιξαν και έτσι να αναβιώνουμε τις αναμνήσεις μας. Και να πάντα να δημιουργούμε νέες. Νέες εμπειρίες, νέες αναμνήσεις, καινούρια συναισθήματα… Στο τέλος αυτό μένει… Αναμνήσεις συνδεμένες με δυνατά συναισθήματα…
Θέλω να με μαγεύεις!
Θέλω να θέλω να σε δω! Να επιθυμώ να αφιερώνω (και όχι να σπαταλώ!) χρόνο, από τον ελεύθερο χρόνο μου για να σε δω. Από αυτόν τον χρόνο που τόσο πάσχισα να δημιουργήσω και να ελευθερώσω! Θέλω να θέλω να σου τον αφιερώνω…
Θέλω πολλά;
Μήπως είμαι πολύ απαιτητικός;
Κάποιοι ίσως με χαρακτηρίσουν υπερβολικό, περίεργο, γκρινιάρη ίσως;
Δεν με ενδιαφέρει.
Κουράστηκα.
Μερικές φορές νιώθω μοναξιά…
Θέλω ν’ αγγίξεις την ψυχή μου, να ξεδιψάσει!
enallaktikidrasi

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου